05-03-06

Joan of Gladiator?

 

Ik was gisteren in de F. en kuierde tussen de dvd-racks op zoek naar een kleinood. Bij de promoties aangekomen (daar sla ik dan gretig toe) stond een niet onaardige mama met haar 5 of 6-jarig dochtertje. Nu bleek het voor dat kleine meisje echt niet eenvoudig om te kiezen welke film ze mocht 'kopen'. De keuze was dan ook niet eenvoudig: 'Gladiator' (Ridley Scott) of 'Joan of Arc' (Besson).

Ik hoorde de mama nog zeggen: is dat met die tijgers niet wat eng?

Nu vind ik beide films van een redelijk tot goed niveau, daar niet van, maar ik kon me nauwelijks onderdrukken om de mama niet te wijzen op het feit dat 'Deliverance' of 'Apocalypse Now' ook niet bepaald misselijke films zijn en dat haar dochtertje ook zou kunnen opteren voor 'Scarface', 'Hamburger Hill' of 'Stigmata'.  Kortom: voor zo'n kind van vijf is er toch keuze genoeg?

Toen ik een jaar of 10 was heb ik met mijn ouders 'The Ten Commandments' (DeMille) gezien in de bioscoop, een toen gesmaakte zoveelste heruitgave. Ik heb er toen dagen van wakker gelegen. En dat was dan nog een semi-religieuze film!

Toen was spektakel misschien nog niet 'gewoon', ik had nog nooit een gespleten (film)hoofd of een middeleeuwse slachting gezien. Tijgers waren lief en 'Joan of Arc' was een heilige. Kan aan mij liggen, of waren mijn ouders zo flauw?

Ik heb er geen probleem mee dat kinderen (onder begeleiding) wreedheden zien in het journaal, kwestie van opgroeien. Maar als dit meisje straks op haar tien jaar 'Black Hawk Down' een komische film vindt, is er toch wel één en ander mis aan het lopen.

 

Tarkus

10:07 | Commentaren (2)

Commentaren

goe bezig ammaaie uwe blog groeit met de minuut of moet ik zeggen met de muziek...
fijne zondag....

Gepost door: mieke | 05-03-06

Normen en waarden "Tijden veranderen "hoorde ik vroeger mijn ouders en zelfs mijn grootouders reeds verkondigen. Wat moet het voor hen geweest zijn om hun kinderen te zien opgroeien luisterend naar rock and roll. Des Duivels!!
Vroeger (weerom) was de keuze of simpelweg een keuze,gewoon niet voorhande.Begin jaren 70 kwam bij ons de televisie in huis. BRT,RTBF,en een Nederlandse post.Uiteraard in zwart wit en gevoed door een antenne die niet altijd "stormvast" was. Ontvangstgewijs dan.Wij mochten dan zaterdagavond op RTBF naar een gedubde film kijken.(Een fles oranje fanta en een zakje paprikachips te verdelen onder vier. Die avonden konden niet stuk!!!) Na Le jardin extraordinaire.
Alhoewel we er als tienjarige weinig of niets van begrepen konden we mits vele vertalingen van moeder en aandachtig kijken, er was toen nog fascinatie en verwondering, opmaken waarover het ging. En het strafste van al is dat we er nog van genoten!!Nu hebben ze" 57 channels and nothing on it" om het met de woorden van the Boss te zeggen, en is men nog niet tevreden.Vervlakking en waardeloze crap wordt ieder ,die niet uiterst selectief zijn keuze maakt, de strot ingeramd.Om maar te zwijgen over al de belachelijke reclame waarvan ik me afvraag of ze voor debielen is gemaakt, die een eventuele goede film mateloos onderbreken.Ik ben blij dat ik die keuze niet moet maken, of tenminste mijn tijd er niet hoef in te steken, daar ik de TV 20 jaar geleden al heb buitengekiepert.In het bioscoopaanbod zal ik wel bepalen wat ik de moeite vind.Ik betrap mezelf ook heel dikwijls denkend of zelfs effectief uitend "waar moet dit naartoe" maar ik kan me levendig indenken dat de kinderen van nu,de volwassenen van morgen dezelfde opmerking zullen maken. En zo zal het wel blijven . Hé ik krijg net een muzikaal ideetje! Vlug mijn gitaar.
Mijn gedacht......

Gepost door: bever | 05-03-06

De commentaren zijn gesloten.