27-06-06

Lionheart vs. Ice-Baby

 

Dit jaar viel de keuze voor ons bezoek aan Graspop op zondag. Vrijdag ware beter geweest, maar kon niet wegens werk. Zaterdag speelde die vreselijke GnR, dus werd het zondag. En het was me weer een stelletje bij mekaar!

Niet geheel, wat ik kan stellen 'ons programma', maar we zijn nooit te oud om te leren en een dagje in de natuur is nooit weg. Guest-tickets helpen dan ook wel een beetje om telkens weer de stap te zetten! Dus hier weinig blabla, maar veel kiekjes!

Meer dan tijdig arriveerden we op 'de plein'; de meerdaagse metalfan was blijkbaar zijn tent nog aan het ontdoen van braaksel of ging net onder zeil. Hoe dan ook, we waren op tijd. Omdat we niet direct de koffie-tent vonden, leek het ons een goed idee om toch gelijk een biertje te nuttigen.

Rond 11.30 besteeg de eerste band het podium. MACHINE MEN, nooit van gehoord (nvg).  Toch niet echt onaardig, een beetje powermetal met lichte goth en Savatage invloeden. Hóren deden we ze wel, want het geluid ging over deze naganoeg lege weide als een trein. Goed om de dag in te zetten.

Het programma beloofde veel heavy shit, met als enige voor ons echt bekende bands o.a. Helloween, After Forever, Saxon en natuurlijk Motorhead.

Twee tenten (Marquee 1 & 2) boden tussen de gigs op de mainstage meer extreme bands; veel death, black & andere uitwassen voor het jonge onstuimige volkje. Ikzelve mengde mij onder the mob om verslag uit te brengen en om voeling te houden met wat er zich vandaag allemaal afspeelt in de scene.

 

 

Enfin, de eerste band die ik in de M1 zag was de Belgische death-metal band INQUEST (nvg).

Stevig spul, dus na een nummer of 2 was ik de tent uit. Het nog steeds beperkte publiek was behoorlijk mak, wat niet erg zou veranderen tijdens de dag.

In de M2 speelde AS I LAY DYING (USA-nvg), (onder) een metalcore gezelschap dat korte maar krachtige songs bracht, minder geschreeuw en iets technischer.

 

 

 

 

Op de MS presenteerde DRAGONFORCE (internationaal) zich voor de tweede maal op GMM, vorig jaar openden zij de spelen. Bere-snelle powermetal, stijl Halloween-op-speed, met Rhapsody-achtige refreinen.

O,o,o, wat zijn die jongens snel!

 

 

 

 

 

Daarna weer naar de M1. ENSIFERIUM (Fin), een combo dat zich meester acht in de Viking-metal stijl. Mooie show, geschreeuw, dissonante riffs en nog meer gekrijs. Wel wat beweging in het publiek, maar helemaal niet mijn ding! Toch moet je zo iets eens ondergaan hebben.

 

 

 

Volgende was (voor mij) ARMOURED SAINT. In een ver verleden kon ik deze wel pruimen, maar ondertussen is de stijl licht veranderd/moderner geworden.

Ging er wel in, visueel waren de muzikanten wel heftig, maar ook geen spek voor mijn bek.

 

 

 

 

 

Waar ik naar uitkeek was ENTHRONED (Belgisch), een klassieke Black-metal band die de tijden van Venom doet herleven. 

Niet dat ik daar echt zat op te wachten, maar een show, compleet met bodypaint en pose moet je gezien hebben. Het publiek apprecieerde de set blijkbaar. Ik genoot vooral visueel, maar daar is dan ook alles mee gezegd.

Het Zweedse IN FLAMES wordt redelijk geprezen in de pers en bracht ook wat volk bijeen aan de mainstage. Deze moderne metal, met zowat invloeden uit alle stromingen had wel een krachtig geluid, een stevige 'drive' en flink wat ballen om een horde crowdsurfers in beweging te brengen. De drank begon in ons zijn werk te doen en dat hielp wel in de sfeervorming. Gelijktijdig besloot ik mijn laatste biertje te drinken... Spijtig genoeg geen foto van de band. Wel van de surfers! 

 

 

 

Back to the cave, euh, ...tent voor oudgediende thrashers EXODUS(USA). Deze '80's thrashband gaat al vele jaren mee en aan de baard van de zanger was dat ook te zien. We flink wat power!! De muziek kon er wel vlotjes in wegens niet te extreem. Doch, een echte trashfanaat zal ik nooit worden.

Tijd om een ommetje te maken.

 

 

 

 

Op weg naar de koffietent kwam ik langs de ijs-kar. Een vreemd fenomeen herhaalde zich (zie Arrow): nl de uitstraling van de ijs-meisjes staat geenszins in verhouding met de omzet. Een discussie aangaande de socio-economische impact van de povere verkoop van ijs op festivals drong zich op, maar gelukkig heb ik me kunnen inhouden. (doch een studie dienaangaande zou wel relevant zijn). Mogelijk zat de opkomst van groen-grijze wolken er voor iets tussen. De wind begon aardig op te zetten en het zag er naar uit dat we de set van HELLOWEEN (D) niet droog zouden doorkomen. Ik had wel een beetje gelijk om 's morgens mijn regenjasje mee te nemen. Ik had beter een duikers-outfit aangetrokken want na enkele minuten zag je geen hand meer voor de ogen. Het jasje deed redelijk zijn werk, maar een ijskoude natte jeans in ook niet je dat. Mijn gsm heeft hier trouwens het leven gelaten, kan je nagaan!

 

Wat doe je dan? Lachen met de mensen die nog meer in nesten (in dit geval rolstoelen) zitten. Ik weet het, het is niet keurig, maar in tijden van nood...

Sommige die-hards bleven gewoon in T-shirt op hun plek. Sommigen begonnen te 'lijken' (sic) op de afbeeldingen op hun shirt. Holbewoners en would-be Flinstones trokken zich er hoegenaamd niets van aan! En sommige jeans had ik persoonlijk willen drogen! Helaas liet ons drukke schema dit niet toe.

 

 

 

 

 

 

 

 

Gelukkig begon Helloween toen de bui redelijk over was. Het mooie setdecor kwam gezien de omstandigheden niet echt over, maar dit was tenminste een band waarmee we ons enigzins konden identificeren. Driewerf helaas, het geluid was zo rommelig dat ik nauwelijks een nummer kon herkennen. 'Eagle Fly Free' was zowat het enige. Mogelijke oorzaak kon natuurlijk ook zijn dat ik al 15 jaar geen Helloween meer gevolgd heb.

 

 

 

 

Naar de tent!!

 

AFTER FOREVER (NL) heeft in zangeres Floor Janssen natuurlijk een bangelijke troef. Zowel presentatie en stemgeluid zijn uniek.

 

 

 

 

 

 

 

 

Zij puurden uit hun hele repertoire maar toch met nadruk op de laatste (matige) cd 'Remagine'. Maar zoals ik al zei: dit kon niet stuk. Floor is in al die jaren geëvolueerd (?) van gothic prinsesje naar een levende reklame voor de leather-pants. Goesting is koop zeggen ze dan hier! Geweldige performance! 'Pledge Of Allegiance', 'Monolith of Doubt', geweldige nummers, allen wervelend gebracht. Waarlijk één van de hoogtepunten van GMM. Al was dat natuurlijk niet écht moeilijk... Wel opletten dat ze met die hoorntjes geen rage begint!

 

 

Voor mij de eerste band die ik bijna volledig uitzag.

 

Op de mainstage werd ondertussen serieus gewerkt aan de opzet van SAXON (UK). De rode backdrop met het legendarische loge deed vele metalharten sneller slaan.Eindelijk een classic-metal band! Het weer was ondertussen terug in de plooi gevallen en tot het einde werd het aangenaam toeven in de kempen.

De intro van 'Lionheart' deed me kippevel krijgen. Het was van midden jaren '80 geleden dat ik ze nog aan het werk zag, maar eens ze vertrokken waren leek het wel gisteren.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het openingsnummer 'Lionheart' van de laatste cd,(id) klonk prima, het geluid was ok en de setlist was zeer gevarieerd! 'Motorcycle Man', 'Crusader', 'Dogs of War', 'Denim and Leather' gingen er in als koek. Veel respect voor zanger Biff; na al die jaren nog steeds 'one of the boys'!!

Voor de headliner speelde, 'moesten' we nog de keuze maken tussen Arch Enemy of CRADLE OF FILTH. Het werd de laatste wegens misschien wel één van de extreemste en meest omstreden bands Ever!

 

 

 

 

 

 

 

En inderdaad: na veel bombastische klanken en een muur van gitaar kwam Dani met zijn kapoenen opgewandeld met een speelse Duivel aan de leiband. Erg gothic, erg demonisch.  Zijn gekrijs neem ik er voor lief bij, want gewoon zingen is aan hem niet besteed. Toch heeft het iets, de bombastische gothische deathmetal wordt door het visuele een geweldig spektakel. Effe genieten, doch niet te lang...

Met als excuus dat ik nog wat moest eten verliet ik de tent om toch in vorm te zijn voordat Lemmy en zijn kompanen gingen afsluiten.

MOTORHEAD. Een gigantische backdrop sierde de mainstage.Klokslag 2230u ging het trio van start.

 

 

 

 

 

 

 

 

'We are Motorhead' (pauze)

'And we play Rock and Roll'; hiermee had Lemmy zijn legendarische opener gezegd en kon het feest van start gaan. Feest?

Motorhead is natuurlijk een levende legende. Spijtig/gelukkig zijn ze dan ook niet geëvolueerd. Gebalde songs uit de vroege dagen ('Stay Clean', 'No Class') en jonger maar mij onbekend materiaal wordt natuurlijk vooral gedragen door de ritmesectie en de beperkte stem van Lemmy. Tegelijk de kracht van de band, maar het blijft niet echt boeien. De statische show en de weinige interactie met het publiek maakten dat dit toch wat eentonig werd. Toch verdiend Lemmy respect voor de ruim 40 jaar dat hij zijn ding doet, ongeacht de media en trends! MAAR: Is Motorhead wel een geschikte headliner op GMM? Waren de centen op om drie dagen echt niveau te halen?

Waren 2 dagen niet beter geweest? Zijn er nog eigenlijk nog echte headliners? Knipt Lemmy zijn teennagels zelf? Zoveel vragen, zo weinig antwoorden.

 

Tot metal!

 

 

Marc & T. 'Out in the Cold' (let vooral op de massa volk àchter ons)

 

20:33 Gepost in Muziek | Commentaren (2)

Commentaren

HA HA jawadde !!!!

Gepost door: Marc | 28-06-06

METAL Zoals je wel weet is dit soort muziek niet echt 'my cup of tea'.
Toch leuk verslag om te lezen en vooral KNAPPE FOTO'S!!!
(geldt ook voor Arrow-Saga!)
Tot ziens hoor...

Gepost door: Edith | 29-06-06

De commentaren zijn gesloten.