11-07-06

Remember when you were young...

Roger Keith "Syd" Barrett (6 januari '46 - 7 juli 2006)

 

Of het nu toeval is, of niet; ik heb net Roger Waters concert beschreven, nu komt het nieuws dat Syd Barrett overleden is.

Roger 'Syd' Barrett zal voor altijd herinnerd worden als de oprichter van Pink Floyd.

Zelf was hij slechts enkele jaren actief als 'rock'muzikant, maar zijn creativiteit en vocaal taalgebruik heeft een belangrijke stempel gedrukt op wat later zou omschreven worden als 'Art-Rock' (Bowie, Roxy Music, Bolan)

Hij werd geboren in Cambridge en was de jongste van vijf.. Op zijn 15e hernoemde hij zichzelf 'Syd', naar een plaatselijke drummer.

In 1965 vormde hij 'The' Pink Floyd (eerst genoemd: 'The Tea Set, The Abdabs, The Megadeaths)

Zij speelden eerst Amerikaanse Blues zoals The Stones en The Yardbirds dat deden.

Wel namen zij de muzikale genialiteit van The Beatles over, waardoor ze een veel speelser en artistieker imago kregen.

De 'hot spot' voor nieuwe bands was toen de club 'UFO'. Psychedelische bands kregen daar de kans om hun kunnen te tonen. Samen met een prille Hawkwind en The Soft Machine verzorgden zij daar de nachtelijke 'raves'. Niet moeilijk als je je nummers een uur kan rekken.

Later verkasten zij naar de 'Roundhouse', waar zij een begrip werden en de titel 'huisband' kregen.

In 1967 lanceerden zij hun demo-single 'Arnold Layne', gevolgd door 'See Emily Play'.

EMI vond ze goed genoeg voor een album, 'The Piper at the Gates of Dawn', vrijwel geheel van de hand van

Barrett.

 

 

 

Zijn gitaarspel testte de grenzen van distortion en feedback. Zijn techniek om met een aansteker over de frets te schuiven, dit gekoppeld aan een oude echo-box, creëerde het geluid van de band.

Naast hen namen The Beatles hun meesterwerk 'Sgt Peppers...' op, mogelijk werd er links en rechts wel wat (uit)geleend.

Barretts excentriciteit begon echter wel de spuigaten uit te lopen, zijn onvoorspelbare gedrag tijdens de shows, zijn acts die niet door iedereen gesmaakt werden en het ongecontroleerde gebruik van LSD (die ze hadden leren kennen in California) leidde tot ongenoegen van de rest van de band. Zo ontstemde hij zijn gitaar tijdens een ellenlange versie van 'Interstellar Overdrive'. Het publiek werd gek, zijn collega's ongerust.

Een schoolvriend van Barrett, David Gilmour werd gevraagd om backstage (!) de partijen van Syd te spelen, om zo toch enige continuïteit in de muziek te houden. Later werd de gitaar van Syd zelfs niet meer ingeplugged.

In 1968 besloten ze om hem gewoon niet meer op te pikken en met Gilmour verder te gaan. Syd zou enkel nog muziek schrijven. Op het volgende album, 'A Saucerful of Secrets' werden enkel nog geluidsfragmenten van Syd ingelast en in maart '68 werd bekend gemaakt dat hij niet langer in de band zat.

 

Tussen '69 en '72 liet hij nog twee lp's op de wereld los, die een redelijk succes werden, maar niet echt relevant in de rockgeschiedenis zijn. 'The Madcap Laughs' en 'Barrett'.

Korte schizofrene nummers en soundscapes. Desondanks leende Gilmour en Rick Wright een muzikaal handje.

In '70 deed hij een heus live optreden, maar na 30 minuten liep hij doelloos rond en werd de show afgeblazen. In '71 volgde nog een laatste publieke vertoning op de BBC, waarna hij nooit meer voor een publiek stond (al speelde hij nog wel in enkele bandjes).

In '75 liep hij onaangekondigd de Abbey Road studios binnen (foto links), net toen Pink Floyd ''Shine On You Crazy Diamond' aan het opnemen was, een nummer over hemzelf. Hij was kaalgeschoren en had een betraand gelaat.

In '88 bracht EMI een compilatie met onuitgegeven materiaal uit 'Opel'.

 

 

Privé woonde hij bij zijn moeder in Londen, schilderde en tuinierde hij. Hij leed aan suikerziekte.

Sinds '70 had hij niets publiek meer gedaan, ook geen interviews.

Syd werd een cultfiguur en paparazzi waren ijverig op jacht naar hem.

Geplaagd door zijn ziektes (suiker, schizofrenie en een lichte vorm van autisme) is hij vrijdag 7 juli 2006 heengegaan.

Bands als R.E.M, Smashing Pumpkins, The Cure, tot Dream Theater putten nog steeds inspiratie uit Syd Barrett.

 

 

Syd Barrett, Shine On!

21:10 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.