29-10-06

Een héle leuke film! NOT

 

posterbigDeze namiddag nog maar eens een filmpje meegepikt. Keuze was ditmaal: 'CHILDREN  OF  MEN' van de voor mij onbekende regisseur Alfonso Cuaron. Weinig gelachen!  Deze film is wat wij noemen een 'near-future fiction'-film. Grote voorganger in dit genre is ongetwijfeld 'Soylent Green' (met Charlton Heston)

Veelal ziet het er in dit genre films niet echt heel goed uit voor onze samenleving. Incluis u en ik. Ze zijn veelal gebaseerd op de meest pessimistische voorspellingen en spelen in de nabije toekomst. Veel herkenningspunten (plaatsen, materiaal, namen) geven extra rillingen bij de kijker omdat men zich snel gerelateerd gaat voelen en het idee dat ook 'jij' dit zou kunnen meemaken maken het er allemaal niet prettiger op.

Terug naar de film.

Het vrij dunne plot (check de site!) wordt behoorlijk toegedekt met een fantastische cinematografie. Behoorlijke real-cinema, een trend die sinds 'Saving Private Ryan' behoorlijk in trek is. Als er geweld wordt gepleegd zie je dus niet geweld acteren, maar het is zo realistisch dat je haren ervan ten berge rijzen. De decors lijken wel te zijn weggeplukt uit zowat elke grootstedelijke achterbuurt, maar situeren zich dus in Londen. Filmografisch bijzonder interessant!

Persoonlijk was ik wel erg onder de indruk van de sociologische omstandigheden die in de film geschetst worden. met het gevaar hier een discours te ontketenen heb ik wet iets van een 'told you so'-gevoel.

Maar dit is natuurlijk nog altijd fictie. Of exacter: de realiteit van vandaag uitvergroot. Thema's als immigratie, zelfbehoud, overleven, polarisering en extremisme, overleven, de rol van de staat in een totalitaire rol en vooral (decorsgewijs) de 'downfall' van onze grote steden. Niet echt een feel-good movie dus.

In de hoofdrollen vinden we Clive Owen, Julianne Moore, Michael Caine en een hele rits minder bekenden die toch behoorlijk echte (en scary) overkomen.  Muziek is van John Tavener en Chrystof Penderecky. Enige minpuntje vond ik het zwakke en plotse slot en de muziek tijdens de eindgeneriek.

Toch vermeldenswaardig: buiten de reguliere score krijgen we (als je daar oor voor hebt tenminste) in de film behoorlijk wat Classic Rock mee. Meest bevreemdende moment vond ik volgende. Theo (Clive Owen) gaat in een hypermodern gerennoveerd Battersea Powerstation een vriend opzoeken die heel wat wereldschatten in huis heeft. Zo heeft deze in zijn eetkamer bvb 'Guernica' hangen en staat de 'David' van Michelangelo in de hal. Bij het betreden van het gebouw horen we 'In the Court of the Crimson King' van King Crimson (1969). Nu al behoorlijk 'jurassic', en deze film speelt in 2027...   Als hij uit het venster kijkt ziet hij tussen de schoorstenen - je raadt het nooit.

De rest moet je zelf maar ontdekken. Als je je tenminste door het veelvuldige verbale en aktieve geweld niet teveel van je stuk laat brengen. This ain't no party!

23:45 | Commentaren (1)

Commentaren

VideoMusicSelection Tune4Life gaat de muziektoer op! Kies nu de beste Rocksong en kom later eens terug om de clip te zien van de winnaar! Later komen nog andere genres aan bod zoals rock&roll, r&b, dance,...
groeten davlo van Tune4life, wij verwachten u!

Gepost door: T4L | 30-10-06

De commentaren zijn gesloten.