31-10-06

Movie-time again!

Om de schade wat in te halen ben ik gisteravond nog maar eens naar Metropolis afgezakt. Ik had gekozen voor 'Flags Of Our Fathers'.

flagsofourfathers_bigearlyposterDeze film van Clint Eastwood buigt zich niet alleen over de strijd om het eiland Iwo Jima, maar tevens over de publicitaire campagne die gevoerd werd om de tanende interesse (én geldvoorraad) voor de strijd bij de achterban op te krikken. Het gemanipuleer van de 'echte' helden en van de waarheid tout court is soms schokkend.                      

Aanleiding hiervoor was de nu legendarische en zeker fel omstreden foto, genomen op de berg Suribachi. Al bij al een mager plot, maar Eastwood weet in zijn films zeer goed de menselijke kant van zijn personages uit te diepen. En dat maakt de film weer erg boeiend. De gevechtsscenes getuigen van de inbreng van Spielberg en vertonen dan uiteraard wel wat gelijkenis met 'Saving...'. Maaar dat is daarom niet slecht. Dankzij (?) CNN en de oorlog in Irak weten we ondertussen dat oorlog met veel bloed gepaard gaat en dat mag zo worden weergegeven. War is Hell.

 

 

flagsofourfathers_invadeflagsofourfathers_beachryan_phillippe1Een landing is natuurlijk een landing, maar door de intensiteit en zeer realistische weergave toch erg meeslepend. Alhoewel.

 

 

Sinds het lanceren van het 'pale' kleurenpalet in neo-realistische scenes, hebben we het wel wat gehad met het ontbreken van kleur. Nu werkt het nog omdat er voldoende afwisseling is tussen de oorlog- en post-oorlogscenes. Maar soms is de neiging naar zw/w-fotografie al te groot (m.i.).

De acteurs zijn zeker geen zwaargewichten. Ryan Philippe komt toch behoorlijk geloofwaardig over en doet eerdere castings vergeten. Verder bestaat de cast uit redelijk onbekend maar toch begenadigd talent. Ik herkende wel Robert Patrick en Neal McDonough (Band of Brothers!).

Wie enige interesse heeft voor die fase van de Tweede Wereldoorlog moet zeker gaan kijken. Voor de 'leek' opent dit misschien wel een andere kijk op de strijd in The Pacific. Een slachting die nog even doorging toen wij hier al van de bevrijding mochten proeven.

NOOT: Eastwood is een echte patriot. Ik vind dat dat mag. En net zoals in 'Pearl Harbor' mag er best een woordje over het offer van de VS gezegd worden. De strijd om Iwo Jima kostte de Amerikanen 27000 slachtoffers, waarvan meer dan 6200 doden. De strijd om het eiland Okinawa, twee maand later zou de VS 36000 slachtoffers, waarvan 12000 gesneuvelden opleveren. De Japanse militaire doctrine stelde dat men vecht tot het einde. Dit verklaart (naaast andere opportunistische redenen) voor een deel waarom men voor 'de bom' koos. Een invasie van Japan zelf zou zeker voor honderduizend Amerikaanse doden hebben gezorgd. War is Hell.

13:57 | Commentaren (1)

30-10-06

The MAN !

 
Gewoon omdat ik de  laatste weken bijna niets anders dan Dream Theater in m'n cd/dvd lader heb zitten, nog eens een foto van John Petrucci!
 
petrucci3

 

16:48 Gepost in Muziek | Commentaren (1)

29-10-06

Een héle leuke film! NOT

 

posterbigDeze namiddag nog maar eens een filmpje meegepikt. Keuze was ditmaal: 'CHILDREN  OF  MEN' van de voor mij onbekende regisseur Alfonso Cuaron. Weinig gelachen!  Deze film is wat wij noemen een 'near-future fiction'-film. Grote voorganger in dit genre is ongetwijfeld 'Soylent Green' (met Charlton Heston)

Veelal ziet het er in dit genre films niet echt heel goed uit voor onze samenleving. Incluis u en ik. Ze zijn veelal gebaseerd op de meest pessimistische voorspellingen en spelen in de nabije toekomst. Veel herkenningspunten (plaatsen, materiaal, namen) geven extra rillingen bij de kijker omdat men zich snel gerelateerd gaat voelen en het idee dat ook 'jij' dit zou kunnen meemaken maken het er allemaal niet prettiger op.

Terug naar de film.

Het vrij dunne plot (check de site!) wordt behoorlijk toegedekt met een fantastische cinematografie. Behoorlijke real-cinema, een trend die sinds 'Saving Private Ryan' behoorlijk in trek is. Als er geweld wordt gepleegd zie je dus niet geweld acteren, maar het is zo realistisch dat je haren ervan ten berge rijzen. De decors lijken wel te zijn weggeplukt uit zowat elke grootstedelijke achterbuurt, maar situeren zich dus in Londen. Filmografisch bijzonder interessant!

Persoonlijk was ik wel erg onder de indruk van de sociologische omstandigheden die in de film geschetst worden. met het gevaar hier een discours te ontketenen heb ik wet iets van een 'told you so'-gevoel.

Maar dit is natuurlijk nog altijd fictie. Of exacter: de realiteit van vandaag uitvergroot. Thema's als immigratie, zelfbehoud, overleven, polarisering en extremisme, overleven, de rol van de staat in een totalitaire rol en vooral (decorsgewijs) de 'downfall' van onze grote steden. Niet echt een feel-good movie dus.

In de hoofdrollen vinden we Clive Owen, Julianne Moore, Michael Caine en een hele rits minder bekenden die toch behoorlijk echte (en scary) overkomen.  Muziek is van John Tavener en Chrystof Penderecky. Enige minpuntje vond ik het zwakke en plotse slot en de muziek tijdens de eindgeneriek.

Toch vermeldenswaardig: buiten de reguliere score krijgen we (als je daar oor voor hebt tenminste) in de film behoorlijk wat Classic Rock mee. Meest bevreemdende moment vond ik volgende. Theo (Clive Owen) gaat in een hypermodern gerennoveerd Battersea Powerstation een vriend opzoeken die heel wat wereldschatten in huis heeft. Zo heeft deze in zijn eetkamer bvb 'Guernica' hangen en staat de 'David' van Michelangelo in de hal. Bij het betreden van het gebouw horen we 'In the Court of the Crimson King' van King Crimson (1969). Nu al behoorlijk 'jurassic', en deze film speelt in 2027...   Als hij uit het venster kijkt ziet hij tussen de schoorstenen - je raadt het nooit.

De rest moet je zelf maar ontdekken. Als je je tenminste door het veelvuldige verbale en aktieve geweld niet teveel van je stuk laat brengen. This ain't no party!

23:45 | Commentaren (1)

27-10-06

Have I got news for you!

De doorsnee hardrock & metalfanaat zat er niet echt op te wachten, maar het zal menigeen tot het ontsteken van vreugdevuren aanzetten!

ToniIommiBLACK SABBATH-brein Toni Iommi zal in 2007 samen met zijn oude spitsbroeders Geezer Butler (bas) en Bill Ward (drums) de studio induiken en op toer gaan en dit onder de naam 'Heaven and Hell'. Waarom moeten we dat gaan zien?

Omdat mega-strot dioRonnie James Dio de zang zal waarnemen. Ronnie deed dit al eerder op de 'Heaven and Hell' en 'Mob Rules' tours in de vroege jaren tachtig en deed dat nog eens over met de 'Dehumanizer'-cd.

Daarenboven zou het drietal ook nog eens met Ozzy de hort optrekken, al heb ik daar zo mijn twijfels bij gezien de fysieke en mentale gezondheid van de 'Prince of Darkness'.ozzy

Doe mij maar een portie Dio!

 

 

 

 

 

 

Symfo en progliefhebbers mogen rekenen op een GENESIS-reunie. Phil Collins, Mike Rutherford en Tony Banks hokken samen in de studio. 'Rumours' sluiten een deelname van Peter Gabriel niet definitief uit. Al goed, anders hoeft het voor mij niet.

Mij zal het worst wezen, maar Van Halen zal ook terug op actief worden gezet met David Lee Roth als frontman.Moet er nog zand zijn?

Of is het rock and roll-Zilverfonds leeg?

 

21:55 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

23-10-06

. . . . .

 
 
angel

Marathon Man?

Running Man small

 

Een nieuwe week, weerom nieuwe moed om de fysieke conditie op te krikken.

Het is pas als je terug enige inspanning gaat leveren dat je merkt dat je conditie de laatste jaren als een baksteen naar beneden gaat. Toen ik als 22-jarige de krijgsmacht vervoegde was mijn conditie ook 0,0. Toch heb ik het er gepresteerd om de fysieke proeven als officier vlot te volbrengen. 15km lopen met 'bottinnen', helm en wapen was de eindproef. Om van 0,0 tot daar te geraken heb ik toen 5 maanden over gedaan. let wel: de rest ook, zulle!

Om nu na 3 weken ocharme een 3 minuten te kunnen lopen, sterf ik steeds een beetje.  Zo ook vandaag.

Gisteren 'Marathon' gezien op Canvas? Daarin drijven ze 6 doorsnee on-sportievelingen tot een ware marathon. Koen Fillet (Radio 1), ook niet van de smalsten, presteert daarin ondanks fysieke zwakheden bijzonder goed. Zo ook de doorsnee huisvrouw en tafelende manager. Erg motiverende TV!

Volgende zondag deel 2.

Ikzelf ga er woensdag terug tegenaan. Kan-niet-wachten.

 

18:04 Gepost in Actualiteit | Commentaren (0)