12-12-06

Een fijn album én een memorabele avond.

 

logo smallToch weer even tijd om in de rijke archieven te duiken. Onlangs vond ik 2 (van een reeks van 5) cd's met live-opnamen van de geweldige band THE SOUND.

Nooit van gehoord? Geeft niet.

Toen ik in een muzikaal interbellum stevig flirtte met bands als The Cure, Echo & The Bunnymen en een prille U2, ging de meeste van mijn aandacht echter uit naar dit kwartet. Hun geluid dreef verder op dat van The Cure en Echo. De ritmische bas, de functionele keyboards en af en toe (on)gecontroleerde gitaaruithalen. Tekstueel boden zij wel wat; behoorlijk melancholieke maar tevens kritische teksten die het doom-gevoel van de early eighties illustreerden. 'Missiles' en 'New Dark Age' zijn songs die veelzeggend zijn. Toch ook de chaos in zanger-gitarist Adrian Borland's hoofd had inbreng in de songs.

sound-lionsmouthBelangrijkste plaat was 'From The Lion's Mouth' uit 1981. Deze heeft niet enkel een waanzinnig mooie hoes, maar is gelijk de beste en meest volwassen plaat van de band. het nummer 'Winning' heb ik toen wel grijsgedraaid. De 'Stadswaag' herbergde toen de new-wave tempel 'Domino'. Daar werd er op dit nummer aardig uit de bol gegaan. Siouxie, Sisters of Mercy, het was nog allemaal verse kost. ticketOp mijn verjaardag in 1983 speelden zij samen met Fad Gadget (!) in Hof Ter Lo. Met mijn net afbetaalde brommer (ja, zo'n zwarte Puch met hoog stuur!) vertrok ik naar HtL. Fad Gadget was op zijn top en speelde zijn donkere elekro-wave perfect. Headliner The Sound was echter andere pap. Zij maakten aardig wat indruk op mij. En ik had toch al enkele concerten achter de kiezen.

borland1Hierbij een foto van Adrian Borland op de bewuste avond. (Het fotovirus zat toen al in mij). De band bestond van 1979 tot 1987 maar brak nooit echt door. Adrian Borland pleegde in 1999 zelfmoord. Een ander creatuur vermoordde die avond de achterband van mijn brommer waardoor ik hem de kilometers naar huis heb kunnen duwen. Vandaar: een bijzondere avond. Alsof het gisteren was!

16:27 Gepost in Muziek | Commentaren (2)

Commentaren

Beste Tarkus,
Plezierig om uw relaas te lezen. Ik ben zelf jarenlang vaste bezoeker geweest van den Domino
(van midden 1982 tot het einde in september 1984). Ook ik was liefhebber van The Sound en van
Fad Gadget. Ik heb laatstgenoemd ook live gezien in Htl, maar dat was toen niet in combinatie met
The Sound. Ook mijn kameraden waren vaste bezoekers van Domino. Met sommigen van hen onderhoud ik nog steeds contacten. Met één van de discjockeys ben ik nog altijd goed bevriend.
Misschien hebben wij elkaar daar toen ook wel ontmoet. Laat eens iets meer van u weten.
Groeten.

Gepost door: René Goossens | 27-03-14

Beste,
Wat een verrassing om zo lang na deze post hier iets op terug te vinden! De lay-out en omkadering van de blog zijn ondertussen al een paar keer veranderd, dus het lijkt wel een rommeltje zo... Hoe dan ook: 'den' Domino was idd in die periode mijn stek om uit te gaan - ik herinner me zeker DJ Max, toch wel een beetje de resident-dj van toen. Dat was toch wel de plaats om nieuwe dingen te ontdekken terwijl de Cinderella eerder al de geplaveide weg draaide (Siouxie, Tubeway Army,...haha). Soit, Puur nostalgie eigenlijk. Dit terwijl ik toen reeds even diep geworteld zat in de eerder traditionele hardock, prog en traditionele rock. Ik was helemaal mee met King Crimson, Yes, ELP, Purple, Zeppelin,e.a. Maar buiten Den Almoezenier (en later De Gans, was er weinig soelaas voor de rockliefhebber in A'pen. Er is niet veranderd, trouwens, erger nog eigenlijk, niet? Vandaag ben ik nog steeds heavy in de muziek. Alles wat prog uitademt en behoorlijk nog wat metal in zijn vele gedaantes, maar vooral powermetal, progressive en female fronted. Ik ben een trouwe bezoeker van MFVF en GMM, Hopelijk houden we dat nog even vol... Bedankt voor je reactie en groetjes, Kris

Gepost door: Tarkus (aka Kris) | 02-04-14

De commentaren zijn gesloten.