14-04-07

...and give us our daily Prog.

overdoseHet was vandaag een mooie dag voor Tarkus - en hij is nog lang niet voorbij!  Ondervermelde sjeedeetjes horen alvast thuis in elke prog-collectie....

 

 

Knight areaKnight Area is een Nederlandse band die aardig verraste met hun debuut 'The Sun also rises' in 2004. Nu is de opvolger er en ik ben volledig van de pot gerukt - en dat heeft heel wat gevolgen... 'Under a New Sign' is een dijk van een plaat. KA haalt zijn inspiratie uit de classic progbands als daar zijn Genesis, Marillion, Iq en Camel. En dat hoor je. Als je - zoals ik - bij het nummer 'Ice' van Camel helemaal gek wordt, is dit iets voor jou! Lekker lange nummers met heerlijke symfonische invloeden en dito gitaar- en keyboard solo's. Uitstapjes naar jazz worden niet geschuwd. En als de band eens heftig uit de band springt lenen ze bij Arena of Pallas. Ok, je hoort dat het 'Ollands is, maar het is een sound die ook bands als For Absent Friends hanteerde. De productie is piekfijn, wat voor de soms overdadige instrumentatie natuurlijk moet. Terwijl wij in België nog altijd de horlepiep dansen ofwel oeverloos alternatief proberen te doen, komt momenteel alle zegen van 'boven'. 9/10

hfosky'Heart Full Of Sky' is de nieuwe van Mostly Autum. En ik moet zeggen dat dit de eerste MA-cd is waar geen enkel compositorisch 'haakje' inzit. Zo gingen in het verleden de zanglijnen als eens wringen of vloekte het refrein hier en daar... Niets hiervan. De klank is wel wat krachtiger, maar de folky-elementen als diverse pipes, whistles en violen ('Walk with a Storm') geven voldoende credibility om zichzelf te blijven. Zangeres Heather Findlay (ondertussen verloofd met Fish) zingt beter dan ooit en daar krijgt ze op de verschillende sfeervolle softere nummers alle kans toe. 8,5/10

68499Lang verwacht en toch gekomen: 'Fear Of A Blank Planet' van Porcupine Tree. Nadat we bij hun vorige doorgang al de hele cd live kregen voorgeschoteld, zonder voorbereiding welliswaar, kunnen we nu aan de slag met het ontdekken van dit nieuwe meesterwerk. En ik overdrijf niet. Bij elke PT-release krijg ik het gevoel dat ze zichzelf weerom overtreffen. Waarom dan nu niet? Omdat het PT-geluid weer wat verschuift? Omdat er een geweldige epic op staat? Omdat Rush-gitarist Alex Lifeson een solo aanbiedt? Omdat Robert Fripp even passeert? Ja. En ook omdat dit een cd is waar we weer lang plezier van gaan hebben, want de composities zijn van zulk een niveau dat je met je mond open staat te luisteren. Nadat Steven Wilson met Blackfield mij emotioneel gekraakt heeft, ben ik nogmaals sprakeloos. Steven Wilson rules! 9,5/10

18:13 Gepost in Muziek | Commentaren (2)

Commentaren

Wat die Heather in die lelijke Schot gezien heeft is mij 'n raadsel,nieuwe PT heeft in de nieuwe Rocktribune een zéér matige recensie(74/100) gekregen maar das uiteraard kwestie van goesting..C.U.

Gepost door: raf | 16-04-07

Wat die lelijke Schot betreft...er is dus nog hoop voor ons...

Gepost door: Tarkus | 16-04-07

De commentaren zijn gesloten.