17-05-07

On a cold grey morning...

Dag 1  - Maandag 7 mei (deel 1)

 

6:04u

Eindelijk vertrek ik dan. Met een tas vol ambitie, een bibliotheek aan kaarten, naslagwerken en vooral goesting. Al moet ik het voor het weer niet doen; een gore regen drukt mijn enthousiasme behoorlijk, en de vooruitzichten waren ook al niet geweldig.

Een week geen mails, geen pc’s, geen ‘moeten’, geen gsm-geluid,…  Ik kon niet snel genoeg uit België weg zijn. Ik kijk nu al uit naar de factuur van overheidswege.

Maar mijn trip naar Normandië voert mij eerst langs twee andere historische plaatsen...

 

7:30u

Mijn eerste stop is gepland in AZINCOURT, gelegen op de D928, ergens tussen Fruges en Hesdin. Via St. Omer kom ik op de juiste baan. Azincourt wordt al snel aangegeven met uiteraard een vermelding ‘Historic Site’. Om dit kracht bij te zetten krijg ik langs de kant van de weg al snel hulp hordes boogschutters – in hout wel te verstaan. foto 1  Azincourt BOWMANIn het dorp aangekomen, ben ik natuurlijk véél te vroeg voor een bezoek aan het museum. Op naar de ‘historic site & battlefield’. Natuurlijk mag je van een veldslag in 1415 niet te veel restanten verwachten. Maar eerst een woordje geschiedenis! We spreken over de Honderdjarige Oorlog (H.O.).  Deze was het gevolg van een twist over de opvolging van het Franse Koningshuis. Zowel de Engelse als de Franse adel had daar – door afstamming – recht op.

Henry V van Engeland strandde hier met 10 000 man (waarvan 2000 cavalerie). Het Franse leger stond hen op te wachten met het dubbele, bijna allen ruiters. Deze tartten Henry zo lang tot hij zelf besliste de aanval in te zetten. De Franse ruiters vielen op hun beurt aan om gelijk vast te lopen. De afgestegen ridders werden vastgezogen door het slijk, anderen waren met zoveel opeengepakt dat ze geen weg uitkonden. Hierop richtten de Engelse ‘Longbow-men’ hun pijlen. Een slachting en vooral paniek in de Franse rangen. De veldslag liep uit in een kat en muis spel met resterende Fransen. Uiteindelijk bliezen zij de aftocht. Shakespeare schreef hierover ‘Henry V’, meesterlijk verfilmd door en met Kenneth Brannagh.

 

    We few, we happy few, we band of brothers;
    For he to-day that sheds his blood with me

    Shall be my brother; be he ne'er so vile,

    This day shall gentle his condition;

    And gentlemen in England now-a-bed

    Shall think themselves accurs'd they were not here,

    And hold their manhoods cheap whiles any speaks

    That fought with us upon Saint Crispin's day.

 

Op de site zelf staat een oriëntatieplaat en een sober monument. De velden tussen de twee bossen zijn volgens mij niet veel veranderd, gelukkig is er geen bebouwing om het zicht te verstoren. Helaas waren de weersomstandigheden van dien aard dat het behoorlijk donker werd.foto 2   Azincourt PLAAT EN IKfoto 3 Azincourt BATTLEFIELD 1

 

 

 

 

 

 

 

Tijd om verder te trekken!

Richting Hesdin, om vervolgens op te stoten naar ABBEVILLE.

 

08:50u

Ik word afgeleid door een wegwijzer naar CRECY. Watskeburt?

De eerste grote slag in de H.O. In 1346 leidde de Engelse koning Richard III zijn leger naar Ponthieu en nam stelling met 15 000 man op de heuvelrug tussen Crécy en Wadicourt. Aan Franse zijde openden de Genuese boogschutters het eerste het ‘vuur’, maar werden later door hun eigen cavalerie onder de voet gelopen. De Engelse Longbows redden de dag. Toen reeds volhardden de Fransen in hun manier van strijden; ze hielden geen rekening met de tactiek van de vijand. Dit zou tot 1940 (!!) gevolgen hebben (zie de Maginot-linie). Wat te zien?

Twee keer niets, uiteraard wel de aanduiding van het slagveld, een monument met toren.foto 4  Crécy 2foto 5   crécy BORD

 

 

 

 

 

 

 

9:38u ABBEVILLE

Waarom? Uit historisch perspectief heb ik altijd al het graf van Joris Van Severen willen bezoeken. Uiteraard ook de kiosk. Maar eerst een woordje…

Van Severen (°1894) was één van de eerste uitgesproken ‘flaminganten’ en speelde een rol in de ‘Frontbeweging’ tijdens de Eerste Wereldoorlog.

Hij werd kamerlid en voorstander van een zelfstandig Vlaanderen, later ‘Groot Nederland’. In 1931 richtte hij het Verdinaso op. Het ‘Verbond van Dietsche Nationaal-Solidaristen’.

Op 10 mei 1940 werd hij opgepakt door de staatsveiligheid en later naar Frankrijk gevoerd. Toen de Duitsers Abbeville naderden, ontstond er paniek bij de Franse soldaten en besloten de in de kiosk opgesloten ‘verdachten’ (een allegaartje van nationaliteiten, m/v) te fusilleren. Van Severen en zijn secretaris Jan Rijckoort besloten zich op te offeren en gingen vrijwillig naar buiten in de hoop het moorden te stoppen. Van Severen werd neergeschoten en Rijckoort met de bajonet afgemaakt. Ze liggen op het kerkhof van Abbeville begraven.

 

9:42u

De kiosk vinden was volgens internetbronnen niet evident, doch ik stuitte er gelijk op. Op een documentaire had ik de kiosk al eens gezien, dus ik kende het decor. Niets herinnert aan de slachting, uiteraard door het gelijk van de overwinnaars. Toch even stilgestaan op deze – voor flaminganten – aangrijpende plek.foto 6  Abbeville KIOSK 2foto 7  Abbeville KIOSK 2 GROOT

 

 

 

 

 

 

 

Het kerkhof bestaat uit een ‘Frans’ een ‘Engels’ gedeelte. Het Engelse is een War Cemetery. Het bewust grafmonument valt al snel op. Zonder me àl te verdacht te willen maken, heb ik hier toch de tijd genomen om alles op beeld vast te leggen. En het weer was aangepast somber.foto 8  Abbeville KERKHOF 1 KLEINfoto 9  abbeville GRAVENfoto 10  abbeville KERKHOF ZICHTfoto 11  abbeville GRAFMONUMENT

 

Hoogste tijd om het Masterplan terug boven te halen. Ik volg vanuit Abbeville de A28 richting La Havre. Rouen laat ik vooralsnog aan de kant liggen. Bij het naderen van Le Havre word mijn neus geprikkeld door de geur van olie-derivaten; jawel, een havenstad met raffinaderijen, je ruikt het; welkom.

 

Volgende keer: The Merville Battery & Pegasus Bridge!

 

De commentaren zijn gesloten.