23-05-07

Hi, I am Melanie and...

Dag 2  - Dinsdag 8 mei

 

Ik ben niet de eerste, maar toch bij de vroege vogels als ik het ontbijtbuffet aanval. Gaat er in als koek.

Miezerig weer. Weer. Maar als ik om 07:25u een sms van het thuisfront krijg, sta ik al op een kerkhof. Secqueville 1-1Secqueville British Cemetery is een typisch Brits War Cemetery, midden in de velden. Later zal ik nog dat van Bayeux bezoeken, van een heel andere orde. Volgende stop is een Canadees kerkhof, nabij het dorp Reviers. Deze hebben een karakteristieke bouwstijl, nauw verwant aan de Britse. Ik ontmoet er pa & zoon uit Canada, zij bezoeken opa. Opa is uit het zicht verdwenen in 1944. Voor de eerste keer krijg ik echte zonneschijn. Snel op foto vastleggen! Ik wordt er haast niet goed van. Doch na enkele minuten is deze weer verdoken. Snel op foto vastleggen!Reviers 1-1044 Reviers 2Reviers 2-2Reviers 5-1

 

 

 

 

 

 

 

08:16u Op naar het strand. Juno Beach is de eerste sector die ik aandoe.

Ik wordt verwelkomd door een Churchill-tank, type ontmijner. En ik zie de zee. Al-tijd aangenaam. Ik storm het strand op, maar wordt gelijk geremd door de mulheid van het zand. 63 jaar geleden was dit zand ook mul en ik beeld me gelijk het vertragende effect in. En ik word dan nog niet beschoten. Na Omaha Beach was Juno het zwaar verdedigste strand. Hier landde o.a. de 3rd Canadian Infantry Division met uiteindelijk toch redelijk succes. Het Juno Beach Center, in Courseulles-sur-Mer, schijnt absoluut een bezoek waard.Juno Beach 4-1Juno Beach 1-1Juno Beach 2-1Juno Beach 10-1Juno Beach 8-1

Juno Beach 5-1

 

 

 

 

 

 

09:01u

Hi, I am Melanie and I am a Canadian Student”. Ik zou geld geven om dat elke morgen te horen. Toch, in het visitors center is het bittere ernst. Met de Canadese onthaal zit het nog altijd snor. Net als in Vimy, enkele jaren geleden, wordt ook dit Memorial gerund door studenten op verplaatsing. Na een korte introductie krijg ik een plan en schrijd bijna alleen door de verschillende zalen. Hier wordt Canada in al zijn facetten belicht, vooral het hoe en waarom zij mee in de oorlog stapten. De landing zelf krijgt ook voldoende aandacht. Adembenemend. Na ruim een uur neem ik afscheid van Melanie en haar oogverblindende collega achter the counter. Juno Beach Center 1-1juno Beach Center 2-1Juno Beach Center 3-1juno Beach Center 4-1Juno Beach Center 5juno Beach Center 8-1

 

 

 

 

 

 

 

In St Bernières kan ik het niet laten om een ‘now & then’ foto te maken. Een fantastisch maar winderige pick-nickweide - tussen de bloemen en het strand - is mijn territorium voor een overpeinzen én mijn meest uitgebreide pick-nick tot hier toe.Juno Beach bunker NU 063 JunoJuno Beach 11-1

 

 

 

 

 

 

 

13:19u

Ik rij langzaam de kustweg af, richting Sword Beach, deel van de Engelse sector. Ik groet Monty onderweg en zoek het baantje naar de Hillman Battery. Deze ligt enkele kms in land, achter het dorp Colleville-Montgomery. Dit bunkercomplex werd op dag 1 van de landing ingenomen door het 1st Bn Suffolk Rgt. Een mooie wandeling over de ooit door mijnen bezaaide vlakte. Een busje Battlefield Tourists volgt mij. You never walk alone.Hillman-1 BUSHillman 7-1Hillman 2-1Hillman 6-1Hillman 5-1Sword beach Monty-1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik rij door tot Ouistreham en Riva Bella. In de opvallende toren/bunker ‘Le Grand Bunker’ bevindt zich een museum gewijd aan de Atlantic Wall. De antipathieke receptionist ontstemt me gelijk en het boeit me nauwelijks. Toch veel interessant materiaal, maar de uitdrukkingsloze poppen storen me minstens evenveel. Overdose.

Een strandwandeling leidt me tot de inschepingszone van de ferry. Ik zie vrachtwagens, containers, mensen met gsm’s, truckers, gedoe. Net wat ik probeer te ontvluchten. Geluid van karting achter me en ik krijg het op mijn heupen. Ik bekijk de kaart even want mijn dag is goed gevorderd.

15:26u Toch maar naar Caen rijden? Niet direct, eerst even het binnenland in naar Hill 112. Deze heuvel, ten zuiden van Caen werd door Rommel beschouwd als het meest strategische punt achter de stranden. Hij had gelijk. In de nacht van 9 op 10 juni werd de heuvel aangevallen. Het werd de eerste grote tankslag van de geallieerden. Zij werden voor het eerst geconfronteerd met het Duitse rollend materiaal bij uitstek: de Tiger tank. Toch weten de Britten en Amerikanen deze in te nemen. Na datum is het landschap bezaaid met wrakken van voertuigen.Hill 112  1-1Hill 112  2-1 Enige zeer stille getuige is een Churchill-tank in volle glorie.

Rond 16:00 besluit ik een poging te doen om het Mémorial de Caen te bezoeken. Als ik er aankom is er een drukte van jewelste. Shitloads joelend jong tuig! Even in de uitgebreide boekhandel gaan snollen en er vandoor gaan. De behoorlijke inkomprijs (17€) hielp ook al niet echt. Dit is voor de volgende keer,denk ik luidop. Mijn logies is op 600m verwijderd en ik snak naar een douche; ondanks de veelal grijze lucht is de temperatuur redelijk benauwend. En morgen is er weer een dag. Een dag die qua gezelligheid aardig in de buurt van 6 juni 1944 zou komen…

In het restaurant waar ik gisteren nog een intrieste plat du jour at, verwerk ik deze avond de beste Salade Périgord ever! Avec canard et lardons. Et un cinquante. Ik mag branden in de hel, maar kies voor een diepe slaap.

 

Juno Beach Center 7-1

  

Volgende keer:

 

Het noodlot slaat toe!

Oud ijzer!

 

De commentaren zijn gesloten.