19-10-07

RUSH @ Ahoy - 17-10-2007

Ondanks het feit dat de initiatiefnemer mij weerom in de steek heeft gelaten. Ondanks het feit dat ik wel erg twijfelde om dan toch te gaan. Niettegenstaande het feit dat ik niet echt de grootste Rush-fan van de Lage Landen ben – daarvoor kent hun repertoire voor mij teveel ‘zwarte gaten’ -  was ik woensdag toch maar schoon op weg naar Nederlands cultuurtempel Ahoy. Waarom dan wel? De uitdaging om nieuwe horizonten te verkennen en niet in het minst: ‘The Prestige’. RUSH behoort tot mijn nu nog erg korte lijstje van nog ‘live’ te ervaren rockgoden. Rush kan je niet elk jaar zien en voor een band die al ruim 33 jaar onafgebroken in dezelfde bezetting de meest hoogstaande vorm van rockmuziek brengt, wil ik wel eens een extra beentje naar voren zetten. Qua jaren worden ze m.i. enkel voorbijgestoken door ZZ-Top, maar dat is een heel andere categorie (…).Reeds om 1830u was ik ter plaatse. Als lid van de ‘Bond van Vooruitziende Mannen’, maak ik graag een recon van de perimeter om een duidelijk zicht te hebben op de nieuwe omgeving. Ahoy ligt in een groot park, ten zuiden van Rotterdam. Reistijd vanuit Antwerpen: 70’. Makkelijk te vinden en parkeergelegenheid zat. Als je maar betaald. 9 € is m.i. ruim voldoende. Maar hey: ik ging naar RUSH kijken! Na de vlotte entree stond ik al snel in de zaal, waar enkele honderden mensen zich ruim verspreid hadden. Ze leek dus leeg. Gelegenheid genoeg om mij erg vooraan te posteren. Stipt om 20u gingen de lichten uit en begon een ludiek introfilmpje waarin de bandleden een rolletje speelden. De drie grote projectieschermen zouden tijdens de show perfect passende grafische beelden en close-up opnamen van de band geven. Toen de band het podium betrad kregen we gelijk een indrukwekkend vertoon van lichteffecten. Zoveel licht op een podium heb ik nog niet veel meegemaakt. Prima voor de shots, is het eerste wat ik dacht. Ik wist dat ze 9 songs uit het nog niet echt verteerde nieuwe album ‘Snakes and Arrows’ zouden spelen. Na opener ‘Limelight’ volgde ‘Digital Man’, en o.a. het oude ‘Circumstances’ Enkel de eerste rijen bewogen enthousiast, de rest van het publiek keek nog zijn ogen uit op het waanzinnig prachtig verlichte podium.alex 6alex 8alex ac 1alex bw 1Eerste echte herkenningspunt annex rustpunt was ‘Mission’, een heerlijk melodieus nummer uit ‘’Hold Your Fire’, was zo meeslepend dat ik er even niet goed van was, gevolgd door ‘Freewill’. Hierin excelleerde bassist-zanger Geddy Lee met zijn unieke stem. Het vergde hem de nodige inzet, maar ze klonk perfect. Zo ook de rest van de band. Een trio loopt mekaar niet echt in de weg. Drummer Neil Peart zijn drums klonken lekker vet en toch gedoseerd, terwijl Alex Lifeson’s gitaar heel wat spaciër en heaviër klonk dan op cd. Samen leidde dat tot een geweldig uitgebalanceerd geluid. Vanuit mijn positie leek het of je naar de geweldige ‘Show Of Hands’ stond te luisteren met hoofdtelefoon op. Later zou ik ervaren dat het geluid achteraan de zaal toch met wat galm af te rekenen had, maar toch nog heel behoorlijk was. De licht-elementen aan het plafond zakten regelmatig dreigend af om vervolgende rond te spinnen en duizelingwekkende effecten te creëren. Er werd duidelijk niets aan het toeval overgelaten. Het feit dat er die avond dvd-opnamen werden gemaakt zullen ook wel geholpen hebben.Geddy kondigde aan dat ze een ‘zillion’ songs gingen spelen en daar leek het wel op. Toen ik na 80’ even vreesde dat ze het voor bekeken gingen houden, bleek dit slechts een pauze te zijn. Meer nog: het voorgaande was slechts een opwarmertje geweest….alex lightALEX luitalex psychoALEX redband lights BIGband overview 5

RUSH! Je moet er natuurlijk voor zijn. Vele heavy-en andere rockfans haken af op de stem van Geddy Lee. Het weze hun deel. Maar niet alleen zijn erg unieke stem maakt de band wat hij is. Tevens het feit dat hij én bas én keyboard é pedalen bespeelt maakt de man uniek. Het gemak waarmee dit alles gebeurt is zalig om naar te kijken. Het groepsgeluid is nog steeds zo herkenbaar als in de vroege jaren. De muziek is van de erg progressieve en spacy epics in de jaren 80 dan wel meer songgericht geworden, ik kan er erg van genieten.geddy 2geddy 6geddy 11geddy 15 Rush evolueert toch mee met de stroom en zal bijgevolg nog jaren meekunnen.

Na een kwartiertje kwam de band terug. ‘Far Cry’, de opener van de nieuwe cd is een erg sterk nummer. Het tweede deel bevatte naast eerst weer een 4-tal nieuwe songs, meer vintage-Rush. Natuurlijk zat ‘Subdivisions’ daar tussen. Heeeeerlijk om dat nummer live te zien en horen spelen. De reactie van het publiek was dan ook overweldigend. Duidelijk nog steeds een favoriet. De basloopjes en de pedalen klonken onwezenlijk knap en ik werd er echt emotioneel van. ‘Witch Hunt’, een erg duister nummer, met dreigende projecties en metershoge vlammen, een drumsolo (die nu eens niet verveelde) waarin de verdoken Peart zijn kit liet draaien, ‘Spirit of the Radio’,…het kon niet op. Enige minpuntje is dat de nieuwe songs niet altijd konden boeien. Maar hey! Dit was RUSH!geddy 16geddy & alex 2geddy bw close 1geddy cry 2geddy key 1geddy redneal 4neal kitoverview back 2
Tot slot het filmpje van South Park, waarin de band ‘te gast’ was en waarin ‘Tom Sawyer’ gespeeld werd. Tot de band het echt inzette en het dak er bijna afging. De encores bevatten oa ‘A Passage to Bangkok’ en ‘YYZ’. Als dit moois eindigde om 2325u (!!). Dit wil zeggen dat ze meer dan 3 uur gespeeld hebben. Daarvoor wil ik nog wel eens afzakken naar het-is-eender-waar. Niet dat ik het graag zeg, maar na dit concert relativeer je de rest van de muziek-scene behoorlijk. Dit was pure klasse. Nu zit ik met een ‘zillion’ foto’s van deze drie Canadese virtuozen. Hopelijk heb je er wat aan… en anders: eat your heart out ;-)))=  Twee weken geleden Dream Theater, en nu dit. Isn't it great to be alive?

BIG ALEX 7


 

BIG geddy large


BIG neal 3

00:30 Gepost in Muziek | Commentaren (2)

Commentaren

R in A Net de review van DT in de LA gelezen en natuurlijk kwam ik daarna hier terecht ! Deze Tarkus kerel gaat blijkbaar naar dezelde concerten als deze jongen ! Volgende keer mag je mee, kerel !
Rush was groots, en de Nederlanders veeeel minder mak dan in 2004 toen ze blijkbaar allemaal samen in slaap waren gevallen !
En inderdaad, ik weet zeker dat er nog een vervolg aan komt... Iemand die weet waarom Nonkel Neil altijd zo boos kijkt ? Zijn boeken (ik heb Ghost Riden en Masked Rider) zijn anders echte aanraders, wat kan die kerel schrijven... Geen wonder dat ie alle Rush teksten schrijft !
Groetjes

Gepost door: HeinV | 24-10-07

weinig beweging hier....??????????????????????

Gepost door: mieke | 26-10-07

De commentaren zijn gesloten.