24-03-08

NIGHTWISH @ Lotto Arena, 23/03/2008

pic banner purple

 

 

Nightwish, aaaaah…. Eén van de concerten waar zowel door fans als media én kritisch én met enig verlangen naar uitgekeken werd! Geen mooiere dag trouwens om deze band live aan het werk te gaan zien dan ‘Paesschen’. De gevoelens waren verdeeld over de heropstanding (u hebt ‘em?) van deze Finse band na de tumultueuze jaren met het vertrek van diegene-die-ik-hier-nu-niet-ga-noemen.

Om de herrijzenis (!) van Nightwish op Belgische bodem te gedenken werd er eerst voor de AB geopteerd. Al spoedig werd de Lotto Arena het nieuwe oord. Een wijze beslissing. Waarom in een kiekenkot gaan spelen als je een picobello event-hal hebt in de Metropool?

Achteraf zie ik ook niet in hoe ze de show van gisteren in de AB zouden gebracht hebben. De hall was dan ook nog eens uitverkocht, wat voor een nokvolle tent vol ambiance zorgde.

Openingsact PAIN is een Zweeds éénmansproject van  Peter Tägtgren die live de hort opgaat met huurlingen. Stijlsgewijs situeren zij zich in de industrial/gothic/melodic death-scene. Of toch ongeveer. Zij balanceerden mooi op de grens van noisy en catchy. Vrij korte songs die de gemoederen op de eerste rijen van de vloer redelijk in beweging brachten. Visueel was het ook in orde. Een dreigend maar aanstekelijk sfeertje was dan ook het gevolg. Ik kon ze wel genieten.pic Pain 2pic Pain full light 1

 

Voor NIGHTWISH werd de set in een ijltempo omgebouwd. Prima om alvast een betere stek op te zoeken. Toen de zaallichten doofden gingen de meiden aan het gillen als was het een Take That-gig. Nightwish siert nu bijna elke bakvis-slaapkamer (heb ik van horen zeggen). De tribunes zaten dan ook vol met emo-meiden, vergezeld van hippe pa, lotgenoten of vriendje. Toch ook heel wat echte metalheads in de keet. De hoop op een heavy show en de reputatie van de band maakt het haast ‘not done’ om niet te komen. Als u mij kan volgen.

Om stipt 21u lichten uit dus. Het vaal oplichtende logo in feeëriek purper en aanzwellende intro-tape deden ook bij mij de haren rechtstaan. Ze weten het verdorie goed te brengen. Ik zou zelfs stellen: ze laten niets aan het toeval over. De hysterie rondom mij werd nog opgedreven toen de bandleden langzaam het podium opwandelden naar hun werkplek. Na de opwarming werd de beuk er recht ingezet met ‘Bye Bye Beautiful’. Duidelijk een verwijzing naar ‘de situatie’ – zijn ze er zelf al wel met in het reine – vraag ik mij dan af….

Doch geen verder gezeik. Anette Olzon kwam, zag en wist onze harten al snel te veroveren. Ik verklaar. Beeld u een poppemie in met grote ogen die aan een slappe koord beweegt en met een poppenstemmetje zingt. Qua imago zou ze wel eens een trendsetter kunnen worden. Anette– toch ook al 36 – is de ideale frontvrouw. Vestimentair wordt er minder uitgepakt (fig.) en ze liep de hele avond in een vrij stijlbrekende pakje. Misschien in de toekomst toch haar topje laten aanpassen – ze moest het met de regelmaat van de klok ‘arrangeren’. Ze breekt met het diva-verleden van haar voorgangster en kiest resoluut voor een eigen stijl. Kon ze anders? Hoe ging dit resulteren later op de avond? Was het aan het sneeuwen buiten? Nog zoveel vragen.pic Nightwish 1 044pic Nightwish 1 061 firepic Nightwish 1 062pic Nightwish 1 073 Anettepic Nightwish 1 087 Emppupic Nightwish 1 119 Anette 2pic Nightwish 1 140 Islander 2pic Nightwish 1 193 starspic Nightwish 1 198 fireworks

‘Dark Chest Of Wonders’ volgde en maakte gelijk duidelijk dat Anette de heftigere songs best aankan. De vocale steun van spokesman en bassist Marco Hietala paste perfect op haar soms wat kinderlijk aandoende stem. In dezelfde lijn volgde ‘Whoever Brings The Night’, waar Marco een nog prominentere rol had. De eerste helft kregen we nog ‘The Siren’, ‘Dead To The World’, ‘Amaranth’ en een adembenemend ‘The Islander’, waar Marco en Emppu (gitaar) op akoestische gitaar de folktoer opgingen. Een donker podium en een schalkse fakkel in het decor deden de rest. Toen Anette zich bij het stel voegde kwam het voor mij tot een eerste muzikale hoogtepunt. En dan nog net met een a-typisch nummer!

Tijdens een overgang klonk de intro van ‘The Poet And The Pendulum’ . Zonder twijfel het absolute hoogtepunt uit de recentste cd ‘Dark Passion Play’. Deze epic toont Nightwish in al haar facetten en werd het absolute hoogtepunt van de show. Er werd dan ook niet op een vlammetje, genster, of pyro meer of minder gezien. De hele show was trouwens flink voorzien van spektakel. Later kregen we nog een regen van confetti en slingers over ons heen. Was dit leuk? Neen, maar wel spectaculair. Leuk was Anette’s tractatie op ‘easter eggs’. Aandoenlijk om haar met haar ‘zakske van dunaldi’ op het grote podium te zien flaneren.

De show werd verdergezet met het aanstekelijke ‘Last Of The Wilds’ – wat een opzwepend nummer is dat! , ‘7 Days to the Wolves’ (wat een hyper-bombastisch thema!). Valkuilen werden bewust vermeden – dankzij het schitterende ‘Dark Passion Play’ is er immers voldoende materiaal om veilig door de set te komen. Reguliere afsluiter was ‘Nemo’. Al gedaan? Neen. Het beliefde de band om nog een toegift te doen in de vorm van ‘Wishmaster’ en ‘Wish I Had An Angel’. Maar dan was echt gedaan. 90’ minuten was misschien net iets te kort voor een show als deze, maar het was wel ongelooflijk goed. Zoniet bijna perfect. Nightwish is zeker niet vies van enige pathos, zowel in de nummers als in hun totale houding. Het afscheid word dan ook opgevoerd als ware het een zeer emotionele beleving. Maar je moet daar wat in meegaan. Bandleider en toetsenist Tuomas Holopainen is daar de meester in. Doch: chapeau om ons een avond mee te nemen in hun fantastische, irreële, maar wondermooie wereld.pic Nightwish 1 204 marcopic Nightwish 1 166 Anettepic Nightwish 2 028 anette eggs  2pic Nightwish 1 180 Tuomaspic Nightwish 2 050 Emppupic Nightwish 2 057 Marco & Emppupic Nightwish 2 013 Jukkapic Nightwish 2 006 band darkpic Nightwish 2 091 Tuomas lightpic Nightwish 2 100 Emppupic Nightwish 2 115 Anette & Emppupic Nightwish 2 141 anette tattoopic Nightwish 2 145 stripspic Nightwish 1 235 frontal 1pic Nightwish 1 231 sideviewpic Nightwish 2 164 goodbyepic 1Nightwish 2 079 fan

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Conclusie: Nightwish is terug van nooit helemaal weggeweest. De theatrale en operatic voice van … euh,…vroeger is bewust en degelijk vervangen door een meer poppy vocalgeluid. Dit maakt de band wel nog toegankelijker, maar de kwaliteit van de songs is top en de totaalshow  is zowel visueel en auditief absolute klasse. De symbiose tussen  het visuele en de muziek is volledig en maakt de show perfect. Enkele songs extra had een bonus geweest – zo mocht het geluid ook een puntje harder (…), maar ik onthoud liever de goede dingen dan de verzuurde eikel uit te hangen en te vitten op zulke zaken. Ik ga deze avond zeker niet licht vergeten! En Anette is wat mij betreft volledig in ons hart opgenomen!

pic Nightwish 2 110 band light  BIG

pic Nightwish 1 161  Anette 

 

Tarkus

(one of the lost ones)


 

15:58 Gepost in Muziek | Commentaren (2)

Commentaren

Mooie foto's, en goed samengevat. Het was inderdaad entertaining ... en nog zoveel meer!

Gepost door: Judge Fredd | 25-03-08

Mooie foto's!
Ik denk dat ik volgende keer in de Lotto Arena ook voor de zittribune ga kiezen ipv het middenveld. Een goeie band krijgt overal in de zaal de sfeer er wel in :-)

Gepost door: Liez | 26-03-08

De commentaren zijn gesloten.