05-07-08

Graspop 28/06/08... 'Attero Dominatus!'

Festival Report Logo 2


Op de vraag of ik het zwaardere werk uit de Marquees zal verslaan: eerder neen. Zoals al gemeld was er zoveel volk op on the move dat de volksverhuizingen me er dit jaar een beetje teveel aan waren. Geen getreur echter: nog genoeg heavy shit op de mainstage! Laten we nu vooral  terugkeren naar zaterdag 28 juni 2008…

 

Daar zat ik dan met mijne warme choco op een natte bank onder een shelter. Fijn feestje!

Met het oog op een blits optreden van de revelatie van vorige editie, Sabaton, was ik keurig op tijd afgezakt naar de Kempen. Wat gepland was om om 12u van start te gaan werd gewijzigd naar 1320u. Bummer! On stage was men nog volop bezig om het decor en backline van Kiss te installeren. Dit zou zo nog de hele dag doorgaan. Daarenboven geen Volbeat vandaag, wat een stevige verschuiving in de programmatie teweegbrengt. Bovendien heeft voor zondag ook Opeth forfait gegeven wegens ziekte van zanger Michael Ackerfeld. Hopelijk is deze op Bospop terug de oude!  Komt daar nog bij dat deze dag maar enkele bands presenteert die Tarkus kunnen boeien.

Verder: een volledig leeg podium, nat van de motregen. Ondertussen toch enige vorm van jolijt als de muzikanten van Sabaton beetje komisch onwezenlijk op het lege podium staan. Kort daarop wordt echter alles aangerold en gereden, waardoor de dag toch – mits ruim een uur vertraging – van start kan gaan. En hoe!


SABATON  (ZW)  1320u

Wat een geweldige band is dit! Vorig jaar nog in de tent, vandaag openen ze dag 2 onder een intussen droge hemel. Sabaton heeft net een nieuwe cd uit en wij zullen het geweten hebben. ‘Ghost Division’ opent heftig de set en Sabaton blaast mij weerom omver. De refreinen zijn zo krachtig en meeslepend dat je met een smile op je gezicht niet anders kan dan meebrullen. Zanger Joakim Brodén is klein van gestalte, maar heeft een klok van een stem en een enorme podiumpresence. Nieuwe single ‘Cliffs Of Gallipoli’ en ‘Passendale’ laten niets aan het toeval over. Battle/powermetal met teksten over ‘de’ oorlog en historische veldslagen; Toch heet hun laatste werk ‘The Art Of War’, met als achterliggende gedachte: de enige manier om een oorlog te winnen is hem vermijden. Later dit jaar zijn ze nog te zien in Hof ter Lo! Aanrader!!

XX Sabaton stage BIGXX Sabaton basXX Sabaton voc 2XX Sabaton git 1XX Sabaton voc bw 1XX Sabaton voc close 1 BIGXX Sabaton voc close 2XX Sabaton voc hornsXX Sabaton overall viewXX Sabaton voc 9 BIG


FORBIDDEN  (USA)  1505u

Bay Area Trash! Uit de rijke geschiedenis van de Amerikaanse heavy metal overleeft – of herleeft deze scène met gemak. Bands als Exodus en Testament blijven scoren – commercieel overschaduwd door Metallica, but who gives a fuck? Ook deze Forbidden blijft trouw aan het oergeluid. Technisch sterk geëvolueerd en met een brulboei van een zanger (even omvangrijk als zijn stem klinkt) steken deze heren van wal. De staccato drums en heftige breaks maken dit een opwindend gebeuren.Twintig jaar na datum speelt deze band mogelijk nog strakker dan in hun hoogdagen. Nu ben ik nooit echt in de trashscene thuis geweest, al bezit ik met enige trots de volledige Slayercataloog. Dit was behoorlijk heftig en gezien de massa die voor de mainstage uit hun dak ging, is het einde van Forbidden nog niet voor morgen.

XX Forbidden git 1XX Forbidden git bwXX Forbidden vocXX Forbidden git 4 BIG


SONATA ARCTICA   (FIN)  1655u

Vol verwachting vatte ik post voor het Finse Sonata Arctica. In de wijsheid dat een band uit het hoge noorden mij nog maar zelden heeft teleurgesteld, was ik op het beste voorbereid. Sonata Arctica speelt ondertussen in de hoogste rang van het powermetal. Nu Stratovarius de handdoek in de ring heeft gesmeten, hebben zij overduidelijk de troon ingenomen. Zowel qua verkoopcijfers als opkomst bij concerten is het de laatste jaren een schot in de roos. Maar dan moet het geluid wel goed zitten natuurlijk. En net daar zat er iets mis. Stage left was er geen gitaar te horen. Dit wil zeggen dat de dubbele basdrum, bas en vocals nogal snel begonnen te enerveren. Soms kwam er wel een solo door, maar ik kon me hierdoor geen beeld vormen van de nummers live. Dit was onhoudbaar en afdruipen was de boodschap. Ik ben wel van plan ze later dit jaar in Hof ter Lo te gaan bekijken. Daar spelen ze samen met Vanishing Point en Pagan’s Mind (!!!).

XX Sonata 1XX Sonata 2XX Sonata 4

 

 

VALIENT THORR   (USA/Venus)  1700u

Tijdens het interbellum (haha) toch maar alvast afgezakt naar de Metal Dome, de kleine tent, waar de kleinere bands alle ruimte kregen voor hun ding. Alhoewel, Firewind kan ik nog moeilijk een kleine band noemen, die hadden best op de mainstage mogen spelen. Op het podium geen backline, enkel de respectieve drums of keyboards. Ook maar een elementaire verlichting. Dat kon beter. Kwestie van snel te wisselen? Om zeker op tijd voor Delain te zijn, kon ik nog een dikke flard van deze voor mij onbekende Valient Thorr meepikken. En dat was wel iets speciaals!

Valient Thorr is een Amerikaanse band die zowat leeft in zijn eigen fantasiewereld. Zo heten de bandleden wel allemaal Thorr zus en zo en verplaatsen ze zich in ruimteschepen. You know. Muzikaal situeren ze zich, euh, in de stonerrock, met een punky attitude. Dus heavy gitaren op een solide ondergrond, maar met riffs die balanceren tussen Black Sabbath en Green Day. Zanger Thorr Himself beweegt als een kruising tussen Iggy Pop en Tull’s Ian Anderson. Moet gezegd worden: dit is een wel erg energieke band. Op de rand van de zelfverminking plooit deze goede man zich in alle richtingen. Ramones-gewijs sluit elke song aan op de vorige. Een nummer of 5 heb ik ze bezig gezien. Rare jongens. Voor elk wat wils dus!

XX Valient 1XX Valient 2XX  Valient 5


DELAIN   (NL) 1820u

Ok, dit is mijn schatje! Niet alleen leverde Delain in 2006 met ‘Lucidity’ een dijk van een cd af; live pakken ze me altijd weer in. En dat is niet evident want er lijkt bij deze band ook altijd iets mis te lopen. Ik heb ze maar 1 maal in volledige bezetting gezien. Eén keer zonder toetsenist Martijn, en nu voor de tweede keer met maar één gitarist. Maar ook dit maal kon dat de pret niet drukken. Nu ze druk bezig zijn aan een tweede cd, waarbij naar eigen zeggen de lat erg hoog zou liggen, grijpen ze nog snel de kans om alle songs van ‘Lucidity’ te brengen. Charlotte Wessels is weerom om van te snoepen en de band speelt strak zonder zich aan overdaad tegoed te doen. Inderdaad had een twee gitarist een iets voller geluid gegeven, maar de songs klonken toch prima. Zo zorgde gitarist Ronald voor de nodige grunts en complementair stemmenwerk.

Visueel ook alles prima, ondanks de erg basic opstelling. Bijna het hele album passeerde de revue met als hoogtepunten zeker ‘The Gathering’, ‘Frozen’ en above all: ‘Sever’, welke de afsluiter was. Charlotte is in tegenstelling tot haar stijlgenoten geen geschoolde zangeres. Dat maakt dat Delain niet klinkt zoals alle anderen in dit segment van symfonische-gothic-metal. Maar inderdaad wél tijd voor nieuw werk.

XX Delain band 3XX Delain Charlotte 3XX Delain Charlotte 5XX Delain Charlotte 6XX Delain MartijnXX Delain Charlotte 7XX Delain git 1XX Delain Charlotte 9XX Delain git 2XX Delain Charlotte fx BIG


ICED EARTH   (USA) 1855u

Ondertussen was op de mainstage de Amerikaanse (true) heavy metalband Iced Earth van start gegaan. Voor wat ik er al van gehoord heb ben ik daar niet zo van onder de indruk. Aan instrumentaal kunnen en qua power en inzet echter geen gebrek, maar qua composities kunnen ze me niet echt boeien. De eivolle weide denkt er anders over. Maar wat niet is, kan nog komen. Sorry jongens, tijd voor een biertje.


CAVALERY CONSPIRACY  (BRA/USA)  2110u

Wie ooit Sepultura aan het werk zag op Werchter (mijn laatste TW was in 1994), weet wat de broers Cavalera in huis hebben. Na de splits, nevenactiviteiten en andere Soulfly’s, hebben Max en Iggor elkaar teruggevonden onder deze naam. Muzikaal is er niet zo heel veel veranderd. Wel minder etnische invloeden, dus minder percussie. Sepultura kon ik in die tijd niet echt smaken, al kende ik de bekendste songs wel.

Hier is het meer van hetzelfde. Drammen, drammen, drammen. Two chords that made a million. De eendimensionale stem van Max gaat maar door en door, en de songs variëren van midtempo tot wel erg snel. Het kunnen ook dezelfde songs zijn, maar dan sneller gespeeld. I couldn’t care less. Enig punt van herkenning voor mij was er toen ze ‘Roots Bloody Roots’ speelden. Dit deed de al overkokende frontstage nog meer crowdsurfen en kolken dan voorheen. Deze muziek is mij iets te organisch en boeit me helemaal niet. En ik zie dat nog niet veranderen.

XX Cavalera Max 1XX Cavalera bas 1XX Cavalera band 1

 

 

 

 

 

KISS  (USA)  2315

Kiss again. Ik was er nu, en waarschijnlijk voor de laatste keer Kiss voor mij. Ondertussen had ik de archieven al eens opgediept en getracht mij te verdiepen in de culturele erfenis van Kiss. Het heeft me niets opgebracht, buiten dan de confirmatie dat zelfs hun grootste hits van voor ’76 niets voorstellen. Benieuwd of ze hier het tegenovergestelde zouden kunnen beweren. Aan Kissfans geen gebrek. De tour onder het motto ‘KISS ALIVE  35’ brengt natuurlijk ook veel wel erg oude Kissfans op de been. Maar ook erg veel jonge fans die met soms wel prima geschminkte gezichten pa en ma vergezellen naar dit stukje rockgeschiedenis.

 

En daar komt de magie nou net naar boven. Kiss in 2008 lijkt me in niets te verschillen met Kiss in, zeg maar 1978. Wie nu op zijn 16e Kiss ziet, ziet net hetzelfde (op enkele nuances na) al pa in 1976. Persoonlijk zag ik perfect hetzelfde als twee weken geleden op Arrow. Gelukkig wist Paul Stanley ons te vertellen dat we ons in Dessel bevonden. Alle andere opmerkingen waren standaard. ‘Strutter’, ‘C’mon and Love Me’, enfin, dezelfde lichtvoetige (hard)rock passeerde de revue. Visueel was er voor mij het nieuwe al snel af, maar ik kan me voorstellen dat vele anderen behoorlijk onder de indruk waren. Alle registers werden opengetrokken en dit is zonder twijfel de grootste set die ooit op Graspop heeft gestaan. Toen tijdens de drumsolo van Eric Singer de stroom uitviel (!) heb ik het nog even bekeken, maar niet wetende hoe lang het zou duren, koos ik er voor om de weide te verlaten. Kort daarop uiteraard, ging de show terug van start.

De vermoeidheid kwam wel langzaam opzetten, maar in de wetenschap dat ik een uurtje later na een heerlijke douche in mijn tram zou kunnen kruipen, gaf me weeral moed. En natuurlijk nog één dag te gaan. Ergens wou ik dat het er nog twee waren…

XX Kiss band 1XX Kiss EricXX Kiss fireXX Kiss fire 2XX Kiss paulXX Kiss stage 1XX Kiss stage 2XX Kiss tommyXX Kiss tommy fireXX Kiss video

09:37 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.