04-08-08

No, no, no

Neen! Neen! En nog eens neen!

Ik ga niet wéér tekeer gaan over het ultieme real-life programma ‘Toast Kannibaal’. Of toch even. Om het af te leren. Nu ze een bende Nederlanders naar Chakkamakka of weet-ik-veel hebben gestuurd, reikt het niveau nog grotere hoogten. Daar waar we met de argeloze Westvlaming nog een sfeer van kermispensen en vermeende onschuld konden pretenderen, valt er nu zelfs niets meer te lachen. De Nederlander is een meester in het assimileren met ‘de anderen’. Als je ze in een Frans dorp boodschappen hoort doen – in schabouwelijk Frans – is er geen van hen die er maar even bij stilstaat dat datgene ze uitbraken werkelijk op niets trekt. Enkel met Duits geraken ze nog weg, maar dat ligt dan weer gevoelig. Assimileren dus. Zoals met een felroze polotruitje door de jungle rennen en de inboorlingen laten delen in hun gastronomische rijkdom. Ik bedoel: ze leren ‘poffertjes’ zeggen. Leuk.

Alles is daar leuk en geweldig natuurlijk. Daar waar wij, Vlamingen, reeds hele generaties in de klei of de mijnen hebben gewerkt, durven wij nogal eens de neus ophalen voor nóg maar eens een modderbrij. Niet zo bij onze Noorderburen. Deze vinden dat gelijk ‘super’ en ‘leuk’ want dat is eigen aan de plaatselijke cultuur, en dient onmiddellijk geweldig bevonden te worden. Als je het goed aanlegt kan je een Nederlander in den vreemde het eender wat aansmeren, enkel onder het mom van ‘het is van hier’.

Maar zoals gezegd: ik ga me niet meer laten vangen. Enkel indien men er in slaagt om de volgende reeks aan te prijzen als ‘Zonnekinderen in Ouagadougou’. Dat zou nog eens wat zijn: een bus minderbegaafden op logies in de brousse. Of hebben we dat al enkele seizoenen gehad?

 

Ook zo gelachen met de aanklacht tegen café ‘De Leeuw van Vlaanderen’?

Voor wie niet mee is: dit etablissement, in een zekere volksmond ‘Het Beest’ genoemd, werd onlangs gedecoreerd met die naam, al boven de deur. Een mooie decoratieve bijdrage, ware het niet dat de ‘S’ er een nogal, euh, rune-achtige verschijning heeft. Ok, ik ben ook niet blind, en ze springt er aardig uit. Et alors?

Joodse organisaties en de linkse pers zijn er als muskieten opgevlogen om dit kond te maken aan de gemeenschap. De pers, omdat er anders niets te schrijven valt, de anderen om er een slaatje uit te slaan.

Dat er ‘iets’ aan de hand is, is duidelijk. Het is geen toeval dat de ‘S’ als een opvallende rune is geschilderd. Een artistieke vrijheid? Misschien. In onze cultuur vormen runetekens een historisch verantwoord gegeven. Dat er groepen zijn die op vinkenslag liggen om zich ergens aan te kwetsen, laat mij koud. Die ‘S’ was misschien niet nodig geweest; mogelijk had niemand het gemerkt indien de hele tekst in rune was geschilderd. Wat, gezien de stroming van het café, niet eens zou opvallen. Is het een provocatie? Ook mogelijk; maar dan een terechte.

 

In een land dat momenteel in de grootste chaos ooit vertoeft, zijn er volgens mij wel andere krantenkoppen te verzinnen. Alleen al de wijze waarop er met illegalen wordt omgesprongen bvb. Om vooral niet op iemands correcte tenen te trappen, durft er niemand actie te ondernemen. Dit terwijl er niemand om ontwortelden zit te wachten. Ook in de wetstraat niet. Of het moest Onckelinckx zijn die verlegen zit om een nieuwe adviseur. Het is duidelijk: de traditionele partijen MISbruiken de illegalen voor hun eigen belang!  Ze worden mondjesmaat geduld, om dan, als het pas geeft te worden gepamperd of geslagen, naargelang het politieke klimaat. Zowat als een hond die als uitlaatklep dient voor JOU frustraties en belangen. Het legertje groene en rode fantasten dat zich siert met dreads en oversized etnische oorsieraden onder het acajou kapsel en zich steevast voortbeweegt op niet-reguliere rijwielen, dient zich bijgevolg te onthouden van richtlijnen te uiten in deze materie.en zich enkel onledig te houden met knolselder kweken en djembé-cursussen volgen. Of Afrikaanse dans.

Nog zoiets waar ik het heen en weer van krijg. Als je écht niet meer weet waar naartoe, volg ‘Afrikaanse Dans’. Voor een beter contact met ‘Moeder Aarde’. Bij Odin!

Dit moest bij wet verboden worden. Of beter: dit zou enkel mogen gedoogd worden in afgesloten en daartoe uitgeruste territoria.

U denkt nu waarschijnlijk: damn, die Tarkus heeft wel ergens gelijk, maar het komt er allemaal weeral nogal vierkant uit. Een inderdaad, dat zou getuigen van Eene Correcte Interpretatie der Letteren. Ondanks het vrij comfortabele leven en aangename werksfeer, zal T. zich zeer binnenkort naar ‘het Zuiden’ begeven om aldaar de batterijen op te laden. Lang geleden dat ik me langer dan enkele dagen heb teruggetrokken om een ‘beter mensch’ te worden. Of om er weer even tegenaan te kunnen. Weg van de boeiende wereld der logistiek, peecees, deadlines, kortom, van gedoe. Weinig rock’n’roll, of het moest zijn in zijn kaalste vorm. Wel: rust, een streepje gitaar, een historische zijsprong en hopelijk een aardig bordje (en glas!) met de lokale trésors voor de neus tijdens en op het einde van de dag. Ik kijk nu reeds uit naar een terugblik via dit wonderbaarlijke medium, ik mag van u hetzelfde hopen.

Als u ook nog op de Grote Trek naar een vakantieoord moet vertrekken: doe het veilig!

De commentaren zijn gesloten.