31-08-08

Tarkus' toeren in Frankrijk. Deel 5 'Birdwatchin'

2 bret grootVroeg er uit voor een stevig gevulde dag. De regen valt nog steeds met bakken uit de hemel, maar het eerste uur dient er worden gereden, dus het kan nog alle kanten op.

Richting kust weerom. Onderweg breekt de hemel open en slierten blauw nemen kilometergewijs het decor over. Tegen dat ik aan de Cap Fréhel ben, is er geen vuiltje meer aan de lucht en kan ik genieten van een stevige zeewind en het geluid van de vogels die daar beschermd kunnen broeden. De baaien links en rechts van mij zien écht azuurblauw. Een korte maar heftige wandeling over het rotsachtige parcours pept me helemaal op.

3 Y15 France 2008 4 035 X7 Z009 France 2008 4 085 X5 Z006 France 2008 4 062 X4 Z001 France 2008 4 040 X

Van Cap Fréhel naar het Fort la Latte. Een fijn sprookjesachtig gerestaureerd kasteel dat ei zo na in zee valt door zijn ligging. Zo ziet een kasteel er dus uit in onze kinderdromen. Dit gebouw is geen fake, maar door de soms al te ijverige restauratie en inkleding geeft het een beetje een Eftelinggevoel. Toch is de ligging grandioos. Zie ik daar geen grijze massa opduiken? Inderdaad, nog voor ik terug aan de auto ben, pleurt het alweer.8 Z101 France 2008 4 104 X9 Z102 France 2008 4 103 X10 Z107 France 2008 4 160 X11 Z111 France 2008 4 171 X12 Z112 France 2008 4 176 X13 Z112 France 2008 4 178 X

Dinan, één van de toeristische trekpleisters is het volgende doel. Deze stad ligt op een plateau aan de rivier Rance. Must-do is de lange straat naar de rivier toe. Een beetje bergaf is een understatement. Het klimmen nadien is een ander paar mouwen. Maar zoals men zegt: ‘een ezel zweet al als hij schijt’. De omwalling bovenaan is ook zeer de moeite om langs te wandelen.14 Z202 France 2008 4 216 X15 Z305 France 2008 4 287 XZ307 France 2008 4 327 X

Volgende punt is Fougères, ook een stad op een hoogte, maar met een vrij groot kasteel aan de voet van de heuvel. Bijna obligate kost voor de toerist in deze streek. Mooi, maar teveel van het goede. De dag is goed gevorderd, tijd te over om Rennes zelve aan een ontdekking te onderwerpen. Rennes is een behoorlijk grote stad. Eens de woonkazernes voorbij (lelijk maar wel proper – maar ja, hier treedt men op tegen tuig), zit men al snel tussen de lange statige autovrije winkelstraten, bestaande uit 19e eeuwse hoge gevels en enkele prima heraangelegde pleinen. Shopping paradise. Maar het zijn vooral de vele kleinere straatjes met de vakwerkhuizen die de aandacht trekken. En niet alleen omdat deze vooral horeca bevatten. Hier een kroegentocht doen moet de moeite zijn. De Place de la Mairie (m’as tu vu?) is heerlijk om je neer te zetten en naar de passerende mensen te kijken. Veel jongeren, twintigers, veel hip volk en een gezapige sfeer. Dit uiteraard omdat er een universiteit is.  Zoals in elke Franse stad: openbare toiletten! En proper! Teken van beschaving en groot nut als je dringend moet. Zoals ik toen. Spot: Place de la Trinité, waar Jodie Foster post vatte in de marktscene in ‘Un Long Dimanche de Fiancailles’. Ik freak bijna uit !. Rennes is nu al mijn favoriete Franse stad. Heb ik al gemeld dat er ontzettend veel schoon volk rondloopt? Helaas. De Française van vandaag loopt niet meer met een pruillipje Françoise Hardy te neurieên, maar is vooral gefocussed op haar sigaretten en haar gsm. Dit uiteraard gewoon ter info, uiteraard.

2 Z402 France 2008 4 349 X3 Z403 France 2008 4 351 X5 Z408 France 2008 4 368 X4 Z406 France 2008 4 364 X8 Z401 France 2008 4 341 X9 Z704 France 2008 4 367 X7 Z405 France 2008 4 361 X

 

Alsof ik energie heb geput uit dit korte verblijf in deze stad, plan ik op een terras met smakelijk uitzicht op de bevolking (…) een draconische rit voor de volgende dag. Een dikke 500 km staan op het programma. Via Le Mans, Chartres, Rouen naar Amiens om te eindigen in Bethune. Verklaar me gek, maar dit heb ik gedaan. Via de ‘nationales’ notabene.

Volgende keer: het volgende én laatste deel!

29-08-08

Tarkus' Toeren in Frankrijk. Deel 4 "Torpedo Los!"

Als ik één ding geleerd heb tijdens mijn reis, is het dat je de afstanden in Frankrijk niet mag onderschatten.REIS NAAR RENNES

Bij het oprijden van de (halve) ring rond de La Rochelle, voel ik ‘mijn gat’ niet meer. En veel tijd heb ik niet verloren. Het gaat gewoon niet vooruit. Komt natuurlijk ook omdat er geen enkele deftige verbinding in die richting loopt óf je moet over Bordeaux rijden. En daar had ik geen zin in. Ik rij graag met de wagen en de panorama’s waren meer dan de moeite. Dus al bij al viel dat nog mee. (noteren: volgende keer een extra zitkussen meenemen.) Ik vind vlot mijn rustig gelegen motel – waar ik dan ook de maximumprijs betaal. Later, in Rennes, waar mijn motel geprangd zit tussen de ring, de spoorweg en het vliegveld, betaal ik de minimumprijs. Die Fransen zijn niet van gisteren. Gezien ik tijdig gearriveerd was, snel een douche, toonbare kledij aan en toch nog naar het centrum van de stad. Met optie tot avondmaal. Maar nee, driewerf nee.

Elke parking is afgeladen vol en in het oude centrum loopt men schouder aan schouder door de straten en voor de auto’s alsof het autovrije straten zijn. Met een pover stadsplan weet ik toch de perimeter terug te vinden en lichtjes geïrriteerd scheur ik terug naar mijn stek. Ik moet bekennen dat het moreel even wat lager zat.

De plannen werden even snel herbekeken en nog voor ik ging slapen waren ‘the spirits’ terug ‘high’. Volgende ochtend zou ik bij het krieken van de dag de stad insluipen en nog voor deze goed en wel weet wat er gebeurd, zou ik al weg zijn. En zo geschiedde.

Il est huit heures, La Rochelle s’éveille. Ik rij tot vlak aan de oude haven, een plek waar je enkele uren laten nog nauwelijks te voet aan geraakt, en parkeer er op een haast lege parking. Het is zondag, dus geen parkeergeld. Het mag al eens meezitten.1 France 2008 3 0422 W07 France 2008 3 081  X3 France 2008 3 069 X5 France 2008 3 075 X8 France 2008 3 088 X7 France 2008 3 080 X

6 France 2008 3 067 X9 France 2008 3 102 X10 W04 France 2008 3 046 XEen wandeling rond de oude haven en een stukje binnenstad zijn aangenaam. De grijze lucht breekt plots open en ik zie enkel blauw met enkele witte slierten. Dit was een bijzonder goed initiatief. Het hoogtepunt van dit bezoek moest nog volgen. De Duitse U-Boot basis ten Noorden van de stad. Hier werd gefilmd voor de film ‘Das Boot’. Maar bovenal zou het een indrukwekkend aanschouwen worden van een gi-gan-tisch monsterlijk en haast irreëel bouwwerk. Onderweg nog even halt houden bij het monument voor de gesneuvelde Rochellains. In volle zonlicht leverde dit een mooi plaatje op.

Aan een seniorautochtoon vraag ik en-passant of ik via de kustlijn en de 'zone artisanal' aan de bunker geraak. Als hij voor alle duidelijkheid vraagt of ik de Duitse bunker bedoel, moet ik me inhouden om geen grapje te maken. (“it is I, Leclercq’) Je weet maar nooit met die knarren van de Résistance.13 W11 France 2008 3 109 X12 W18 France 2008 3 140 X11 W17 France 2008 3 126 X

Vol goede moed op weg naar La Pallice, ofte de noordelijke voorstad. Ondertussen reeds heel wat volk op de been wegens markt. Ik parkeer in een sociale woonwijk en stap ruim 10 minuten naar de haven….om daar een ruime lege parking te vinden – haast in de schaduw van de bunker. Scheisse! Tier ik. Geen mens te bespeuren, dus ik herhaal het nog eens uit volle borst. Enkele meeuwen hérkennen het, nemen het zekere voor het onzekere en stijgen op. Maar daar sta ik dan. Net als in de film dus. Weet dat er 109 U-Boten deel uitmaakten van deze vloot, dus het was een komen en gaan. Het gigantische bouwwerk met de donkere holen voorin. Waar eens bedrijvigheid van de 3e Flotilla heerste, is nu volledige stilte. Je hoort het water tegen de kade kabbelen. Het is even stappen om het volledige gebouw rond te gaan. Tegelijk vraag je je af hoe het mogelijk is zoveel beton op mekaar te stouwen. (195m breed, 165m lang en 20m hoog – vanaf grondniveau) Nergens kan ik er in. Moest het kunnen; het zou niet mogen wegens de duidelijke aanduiding dat het militair terrein is. Toch kost het weinig moeite om je deze site voor te stellen zoals het moest geweest zijn. Mede dankzij de film natuurlijk. Deze basis gaf zich pas over op 8 mei 1945, samen met de rest van het Duitse leger. Vandaag is La Rochelle geen militaire basis meer, maar een gedeelte van de bunker wordt wel gebruikt door de Franse marine. Opblazen lijkt me geen optie.14 W21 France 2008 3 157 X15 W30 France 2008 3 192 X16 W31 France 2008 3 216 X

Na een zillion foto’s genomen te hebben verlaat ik dit schilderachtige oord, richting St. Nazaire. Ligt in het verlengde, hoor ik de kenner al denken. Niets is minder waar. Natuurlijk heeft St. Nazaire meer troeven wat recente krijgsgeschiedenis betreft. Naast de gigantische U-Boot basis van de 6e en 7e Flotilla, is het ook de plaats waarop 28 maart 1942 één van de meest gewaagde raids ooit plaatsvond. Ik verklaar. Het Normandiëdok in de haven was het grootste droogdok aan de Atlantische kust waar de Duitse Marine zijn grootste slagschepen kon herstellen. Het nieuwe gevaar heette toen: Tirpitz. Dit en andere grote slagschepen konden enkel in St. Nazaire terecht. Om dit te voorkomen werd besloten het droogdok te ‘rammen’ en op te blazen bij middel van een oud fregat HMS Campbeltown vol explosieven te steken. Aan boord zou het uitpuilen van de commando’s, die igv uitstel van explosie, de vijand op een afstand moest houden. Alvorens ze het dok zouden bereiken, dienden ze zich in de mond van de haven te begeven. Zoals ik nog kon zien, was deze vergeven van de artillerie-en geschutsbunkers. Dankzij de vermomming in een Duits schip is men er toch geraakt. Ondanks enkele problemen is de operatie geslaagd. De Britten verloren 169 man. 5 Victoria Crosses werden uitgereikt. En die krijg je niet zomaar. De dokdeur werd enkele uren na de aanvaring vernietigd. Twee objectieven dus.

Doch, ik reed intuïtief door de haven (ik bekijk al eens een kaart op voorhand) en passeerde eerst voorbij de scheepswerf van St. Nazaire. Hier worden de grootste cruiseschepen gebouwd, o.a. de QE2. Even akte genomen.1  X02 France 2008 3 258 XFrance 2008 3 263 XX10 France 2008 3 282 X

Verderop ligt de bunker. De omliggende wijk is volledig geüpdatet en oogt toeristvriendelijk met een ruime parking. Moet ook wel, want in tegenstelling tot in La Rochelle, wordt het gebouw haast ten volle benut. Het museum ‘Escal’ Atlantic’ huist in de enorme ruimtes. Hier vind je alles over de transatlantische geschiedenis. Het dak bevat een zee van didactische platen en de ongebruikte ruimtes zijn vrij toegankelijk. Wat me vreemd leek, want dit is toch niet zonder gevaar. Maar dat is de straat oversteken ook als je niet uitkijkt. Een grondige verkenning van dit gedeelte was dan ook indrukwekkend.X13 France 2008 3 290 XX34 France 2008 3 350 XFrance 2008 3 326 X X28 France 2008 3 333 XStNazairePen XX30 France 2008 3 337 XFrance 2008 3 347 XX38 France 2008 3 360 XX35 France 2008 3 354 X

 

 

 

Nu het legendarische dok. Het dok zelf is vlot te bereiken, maar een goed zicht op de zeekant, is niet zo evident. Met de zoom kan ik het toch nog vastleggen. Geen tijd of gelegenheid om te verpozen, echter. Het weer zat gelukkig ook weer lekker mee. X38 France 2008 3 371 XCampbeltown XX43 France 2008 3 385 X

 

 

 

 Eindstation van de dag is Rennes, de hoofdstad van Bretagne. Toch even vermelden dat ik een meer dan fantastisch schouwspel heb aanschouwd ter hoogte van La Roche-Bernard. Vanop de brug (baan D765) over de Vilaine krijg je een weids zicht op de veelheid jachten en zeilboten  Geen tijd of gelegenheid om te verpozen, echter.Y07 France 2008 3 420 XY08 France 2008 3 421 X Y05 France 2008 3 418 X

Onderweg neem ik me voor om de Golf de Morbihan te aanschouwen. Deze grillige inham in de al niet echt afgelijnde kust, belooft mooie plaatjes. Als het weer wat meezit, wat uiteraard weer niet het geval zal zijn, eens ter plekke. Toch even stilhouden aan dit unieke geografische (natuur)punt.Y02 France 2008 3 406 XY03 France 2008 3 409 XY04 France 2008 3 411 XY13 France 2008 4 010 XY14 France 2008 4 014 X

Mede door de bewolking wordt het al snel donker én ik moet nog even 125 km afknotsen tot mijn volgende stek, Rennes. Aldaar word ik ingehaald door het onweer en het plenst van jewelste. De volgende dag – in deze regio - wordt gepland.

Volgende keer: Op trot in Bretagne! 

28-08-08

Tarkus' toeren in Frankrijk. Deel 3

Mijn laatste volledige dag in de streek. Een wat voor één.

’s Morgens trekken we samen erg vroeg (naar vakantienormen dan) naar Beaumont. Een brocantemarkt trekt de aandacht. Terwijl de verkopers nog volop aan het uitpakken zijn, gaan onze ogen over het gebodene. Oude huisraad, werkgerei uit de boerderij, lokale textielproductie en boeken. Enkele meubelen ogen authentiek, maar ik heb geen plaats.

Toch sla ik toe en weet me twee leuke items te bemachtigen. Een militair portret van rond 1916 en een afdruk van cavalerie in een oude kader. Uiteraard voor geen geld. Enfin, een beetje.

Cadouin is een aardige bastide die vlak op mijn parcours ligt. Dat valt goed mee, want daar heeft die dag een Fête Medievale plaats. Onderweg werd ik nog bedreigd door een kudde herten, maar die heb ik kunnen afschudden. U01 France 2008 794 XXAlle bewoners in kledij, mandenvlechters, smeden, muzikanten en een hapje en een droogje. Breugheliaanse taferelen, ware het niet dat dit niet in het vochtige Vlaanderen, maar in een schilderachtig decor doorgaat. Ik proef de ambachtelijk likeuren en aanverwanten. Voor ik vertrek toch even een grande café. Deze evenementen lijken wel de streek door te trekken, want onder je ruitenwisser vind je steevast een uitnodiging voor de volgende dag in een ander dorp. Maar ik kan toch geen koffie blijven drinken, hé?U07 France 2008 823 XU03 France 2008 797 X

S17 France 2008 289 X

Kort na de middag het volgende hoofdstuk. Show Aerien aux Club des Aviateurs de Belvés. De affiche oogde alvast uitnodigend. De redelijke inkomprijs deert me niet want er lijkt nog maar weinig volk en het weer ziet er ronduit schitterend uit. Het op een plateau gelegen vliegveld biedt gelijk een mooi uitzicht. Trekpleisters waren vooral de Curtiss P-40 Warhawk, wat je toch niet elke dag ziet, of je moest dagelijks ‘Pearl Harbor’ opzetten. Deze was the real thing. De M-A6 Zero van Wings en Wheels was er ook. Hier broederlijk naast de historische opponent geplaatst. Zonder al te technisch te worden, er stond ook een Broussard, twee Nords en een SV. De Douglas DC-3 oogde imposant en zou later enkele para’s droppen die showsgewijs zouden neerkomen. Al bij al een fijne en onverwachte meevaller.V05 France 2008 2 006 XV23 France 2008 2 072 XV37 France 2008 2 280 X

 

Vroeger dan verwacht ben ik terug. Enkele hoofdstukken in mijn enige meegebrachte boek (‘The Thin Red Line – an eyewitness history of the Crimean War’, door Julian Spilsbury) slepen me helemaal mee. De laatste twee jaar heb ik enkel nog boeken gekocht, ik neem me voor ze nu ook te gaan lezen. Hier, in de absolute stilte, neem ik alvast een flinke start.  En dat is me toch wel wat. S.T.I.L.T.E. De eerste dag greep ik gelijk naar mijn oren om te checken of alles nog functioneerde. Nu woon ik zelf wel in een erg rustige buurt, maar hier heerst een bijna klinische stilte. Vreemd en tegelijk rustgevend.R02 France 2008 246 XR18 France 2008 553 X fade

Het laatste gezamenlijk avondmaal met mijn gastheer en gezin doet me wel wat, maar ik laat niets merken. Ik weet immers dat onze band verder reikt dan dit verblijf en tegelijk dat dit een zoveelste hoogtepunt is in onze onderlinge relatie.

R24 France 2008 2 325 X

Een kampvuur om de week af te sluiten is dan ook op zijn plaats. De dag er op vertrek ik richting kust. La Rochelle om precies te zijn.

27-08-08

Tarkus's Toeren in Frankrijk. Deel 2

De Périgord. Ruw geschetst: tussen Bergerac en Cahors, doorsneden door de Dordogne. Veel groen, landbouw, teelt van pruimen, aardbeien, veel noten en – ja – natuurlijk ook foie gras. Er wordt behoorlijk wat hout verwerkt, maar daar is vooralsnog geen tekort aan. Ook geen tekort aan kastelen in al hun verscheidenheid. Ook elk dorp of stadje met twee stenen die al langer dan 500 jaar op mekaar staan, kan rekenen op het etiket ‘Bastide’. Direct gevolg is een belegering door toeristen. Uiteraard met de nodige mercantiele belangen van de autochtonen. Het zij hun gegund.

Om snel rijk te worden: start een parking. Voor je het weet staan er enkele honderden kampeerwagens op je erf en ben je binnen voor de zomer. De stadjes blijven dan weer veelal autovrij. Voor wat hoort wat. Maar dan moet je natuurlijk eerst zelf je wagen kwijt geraken. Ik heb dus veel te voet gegaan. Way to go!

Maar ook veel gezien. Het nabijgelegen Monpazier getuigt van een georganiseerd verleden. Het dambordpatroon van de stad en de ruime, centraal gelegen marktplaats zijn een streling voor het oog. Ik kom er twee maal. Eerst zonovergoten, de dag later is het markt en staan de hemelsluizen open. Ik ontdek er een fijne bakker en proef toch eens van het gebak met honing en noten. Dag voornemens.B02 France 2008 100 XS01 France 2008 593 XS02 France 2008 594 XS04 France 2008 613 XS13 France 2008 Cht de Bannes 6 XT05 France 2008 267 X

Gewapend met wat brood en regionale toespijs, ben ik klaar voor een rit langs enkele kastelen aan de Dordogne. Weer mis. Hier rij je niet, je schuifelt in file op de smalle tweevaksbaan. De Dordogne is de toeristische levensader van de streek. Campings, horeca, kanoën, het lijkt bij wijlen een echte kermis en ik kan zelfs nergens mijn auto kwijt. En het is geen hele grote.

Het wordt dus kijken en rijden. Wat op zich natuurlijk een prima combinatie is. In het stadje Belvés informeer ik (na voorkennis) naar een Show Aérien die zou plaats vinden op het lokale vliegveld. Ik kan hier niet aan weerstaan en boek voor de volgende dag alvast een tijdszone in mijn agenda. Vrijdag 15 augustus: Airshow. Via het dorp (uiteraard ook ‘bastide’) Domme – waar ook al geen doorkomen was – vlucht ik haast terug naar mijn tijdelijke thuis.S16 France 2008 790 XS11 France 2008 690 XR19 France 2008 116 X

Op de kleine ‘D’ baantjes is het lekker rijden. Aangespoord door de vele witte Renault Expressjes, ze verkopen daar niet anders, denk ik dan, die er zelf flink de druk op zetten, gaat het flink vooruit. Maar altijd defensief natuurlijk (…) Veel gezien, veel gereden, een duidelijk beeld van de regio – die ik als puber met mijn ouders reeds bezocht – werd opgefrist. Ook veel dingen om wéér te zien, al zal het dan niet in augustus zijn.

In de bossen rondom mijn verblijf schuilen ook nog stille getuigen van het niet zo verre verleden. Deze hieronder is een bizar beeld, niet?

Q10 France 2008 155 X

Volgende keer: Een wel heel gevulde dag!

26-08-08

Tarkus' Toeren in Frankrijk! Deel 1

Maandag 11 augustus 03.40u.

The Corrs, Shania Twain en Simple Minds schuiven in de cd-speler van mijn auto. In de hoop een vlotte en vooral veilige heenreis te maken kies ik voor ‘volwassen’ en conformistische deuntjes. Ik moet naar het zuiden. Voorbij Brussel en voorbij Parijs. En verder. Eindbestemming is de regio ten zuiden van de rivier Dordogne. Laten we maar gelijk zeggen: de Périgord. Een slordige 950 km te gaan. Alleen.

Ondanks mijn meer dan behoorlijke rijervaring kriebelt het een beetje met de gedachte dat ik nog nooit zo ver alleen ben gereden. Uiteraard met kaart en kompas. Ik ben tenslotte geen watje. De wagen reeds voorgeladen in de garage, nog snel wat fourage voor onderweg en een snelle shave en Tarkus is de pist in.

Ik ben nog maar net voorbij Brussel en de aanwijzing ‘Parijs 275 km’ doet mij al rillen. Nóg 275  km. Shania mist haar effect en nog voor ik Bergen bereik knallen MC5 en The Stooges al door de auto.

De intens voorbereidde rit rond Parijs verloopt vlekkeloos. Dan richting Orléans, Chateauroux, Limoges. Enkele stopbeurten en Rush-cd’s later, ga ik er af in Limoges. Why?

De historische site van Oradour-sur-Glane wordt aangekondigd langs de kant. In de wetenschap dat ik gebruik moet maken van het feit dat ik hier niet elke dag passeer, besluit ik over te gaan tot bezoek. Het getuigt van weinig respect om hier in twee woorden uit te leggen wat daar gebeurd is. Doch, ik kan niet anders. Naar aanleiding van verschillende events – de landing in Normandië, het vermoeden van verzet en de ontvoering van een SS-officier, werd besloten het vredige dorp Oradour van de kaart te vegen. Op zaterdag 10 juni 1944 werd er op een meedogenloze wijze werk van gemaakt. 642 mensen werden koelbloedig vermoord of levend verbrand en 328 gebouwen – nagenoeg het hele dorp – werd afgebrand. Slechts enkelen wisten de slachting te overleven. De daders werden nooit effectief gestraft, ook niet later in 1953 toen het proces ten gronde werd gevoerd. Dit maakte van Oradour een martelaarsdorp in het kwadraat. Eerst als oorlogsslachtoffer, daarna nog eens door in de vergetelheid gedrukt te worden. Dit is meer dan een bezoek waard, ik neem me alvast voor om na een deftige voorbereiding dit ooit nog eens te bezoeken. Ik was alvast behoorlijk onder de indruk. Was dit de verdere teneur van mijn verlof? Gelukkig niet.A01 France 2008 Oradour 1 XA02 France 2008 Oradour 2 XA04 France 2008 Oradour 4 XA08 France 2008 Oradour 8 XRue2avRue3avA11 France 2008 Oradour 10 X

Ik beslis om verder via de ‘nationale’ verder tot mijn bestemming te rijden. Wat een vergissing. Ruim 3 uur sjokkel ik van point ronde tot point ronde. Om tenslotte tegen 17u mijn eindpunt te bereiken. Laat ik kort maar (on)duidelijk wezen: mijn eerste week bracht ik door bij vrienden. Een uitstap links of rechts te na, werd de tijd gevuld met wandelen, lezen, slapen, musiceren en eten. Veel meer moet dat niet zijn – of toch?

Geen beelden voor publicatie, helaas.

Volgende keer: Découvrir la région!

Wings & Wheels 2008: Same Old Song and Dance?

Daags na een BBQ en enkele uren voor mijn vertrek naar Frankrijk diende nog de jaarlijkse editie van Wings & Wheels verteerd te worden. Inclusief een slapeloze nacht en onweer en slechte vooruitzichten voor zondag 10/8, wordt er op een mirakuleuze wijze besloten om toch te gaan. Kwestie van de andere deelnemers even te overtuigen. No rest for the wicked!

Al snel zou blijken dat het een goede keuze was. Eens ter plekke (Ursel, afslag Aalter) bleek de temperatuur al snel bergop te gaan en werden de donkere wolken verdreven. Dit gaf ons een klare kijk op wat er dit jaar werd tentoon gespreid. Meer van hetzelfde dus.

Voor de fanaat is het altijd wel interessant; voor de leek soms verrassend, voor de aanhang saai. Wij situeren ons blijkbaar in de eerste groep. Al mocht dat soms niet baten. De jaarlijkse overhoop van militaire prullaria - authentiek of niet - is zo overdonderend waardoor je na enkele  standen je pas al begint te versnellen. Temeer omdat wij (ik) niet echt op zoek waren naar iets in het bijzonder. Al liggen de dagelijkse noodzakelijke artikelen verlokkelijk uitgestald. Ik ben ook geen verzamelaar. De échte verzamelaar heeft zijn eigen kanalen en haalt dan ook geregeld zijn neus op voor de soms wel erg goede namaak. Boeken daarentegen: kwijlend bezoeken we alle boekenstands, maar deinzen soms terug voor de factuur. Selecteren dus.080810 Wings & Wheels 001 X080810 Wings & Wheels 003 X080810 Wings & Wheels 157 X080810 Wings & Wheels 158 X

Het meer actieve gedeelte - dat dan weer hoofdzakelijk static is (hahaha), beloofde wel wat. Nu hebben we alle voertuigen al jaarlijks de revue zien passeren, dus dat wordt echt wel steeds hetzelfde. Een snelle hap dus. Een oude Poolse stoomloc draait stationair op een transportwagen. Leuk voor de kids en treinfanaten. Verderop een P-51 Mustang ('Old Crow') en de B-17 bommenwerper, zonder moeite dé trekpleister. Ook heel interessant is de Douglas Skyraider; een waar killing-machine in de prille Vietnam dagen. Een copy M6-A 'Zero' van de Japanse luchtmacht en een F-16 van onze eigenste CremForce (hihi).080810 Wings & Wheels 005 X080810 Wings & Wheels 007 X080810 Wings & Wheels 012 X080810 Wings & Wheels 019 X080810 Wings & Wheels 155 X080810 Wings & Wheels 034 X080810 Wings & Wheels 036 X080810 Wings & Wheels 039 X080810 Wings & Wheels 053 X080810 Wings & Wheels 068 X080810 Wings & Wheels 132 X080810 Wings & Wheels 146 X080810 Wings & Wheels 110 X080810 Wings & Wheels 098 X080810 Wings & Wheels 105

Al bij al een zeer geslaagde editie, ware het niet - en hier ga ik weer - dat het meer van hetzelfde is. Een gesprek met een insider leerde ons dat men zinnens is om het 'Wheels'-gedeelte drastisch in te perken en er een échte vliegmeeting van te gaan maken. Dit kunnen wij enkel maar toejuichen.080810 Wings & Wheels 008 XX