04-10-08

Pendragon, Spirit of '66, 03/10/2008

pic banner purple

Van de vele bands die ik omarm staat Pendragon toch wel bijzonder hoog genoteerd. Vorig jaar (?) deed ik nog bijzonder lyrisch over deze Britse progressieve rockband op deze blog. Daar was niets van overdreven, noch gelogen. Het was dan ook snel besloten om deze knapen bij de volgende gelegenheid weerom te gaan bekijken. Ironisch genoeg was het gisteren terug in Verviers te doen. De ‘Spirit of ‘66’ was net als vorige keer de locatie. Niet altijd gemakkelijk op een vrijdagavond. Lees: ring + Antwerpen. Goede beslissing om reeds om 17u te vertrekken. Kort na 19u was ik ter plekke. Mijn gezelschap kwam kort daarop opdagen. Het kon erger.

Omstreeks 20u opende de club de deuren. Na een welverdiend biertje en in sneltempo bijpraten – het was immers weeral te lang geleden – koos ik alvast stelling voor het podium. Ondertussen liep de tent aardig vol waardoor de temperatuur ook werd opgedreven.

Support van dienst was MARTIN ORFORD. Keyboardwizard bij Jadis, IQ en gastmuzikant bij o.a. John Wetton. Deze superbescheiden muzikant heeft net als Pendragon net een nieuw product op de markt waar weerom een hele rits gasten op te horen zijn (later meer). Met behulp van een iPod wist hij solo een staalkaart van zijn kunnen ten beste te geven. Uiteraard met veel toetsenwerk, maar met een zijsprong op gitaar, waarop hij een niet onaardige mooie melodieuze solo speelde. Zijn zangcapaciteiten liggen boven de middelmaat en zijn uitermate geschikt voor het soort pastorale symfonische muziek die hij maakt. Een enkel intens pianostukje zorgde voor de afwisseling.  Nooit opwindend, maar altijd integer en eerlijk. En bescheiden.Orford bw 2Orford cl 4Orford bw 3

Kort daarop ving PENDRAGON aan. Dit was het eerste concert van de ‘Jubileumtour’. Zanger/gitarist Nick Barrett en bassist Pete Gee zijn samen al 30 jaar ‘on the road’. Toestenist Clive Nolan (Arena & ‘a thousand other bands’) was voor het overgrote deel van de partij. Nieuwkomer Scott Higham op drums is een ex-metal drummer die wel voor een verschuiving in het drumwerk zorgde. Veel staccato en behoorlijk harde meppen. Misschien wel de injectie die de band nodig had. Al was er met Fudge Smith’s subtiele werk niets mis.

De band zette in met ‘The Walls of Babylon’ en even dacht ik dat het mis ging lopen. Dit klonk nergens naar. Vooral de mix van zang en gitaar zat te droog. Het duurde toch het hele nummer voor alles op de rails zat. Dit was dan ook het enige foutje van de hele avond. Nick kondigde aan dat er behoorlijk terug in de tijd zou gegrepen worden; mooi dus. De nieuwe cd (‘Pure’ – recensie volgt) werd vertegenwoordigd met 3 songs. De set bestond verder nog uit ‘A Man Of Nomadic Traits’, ‘Circus’, ‘The Wishing Well’, ‘The Shadow’, ‘Stargazing’,’The Voyager’, ‘Breaking the Spell’, ‘Master Of Illusion’ en de gezellige praatjes van Nick. Erg beklijvend was ‘It’s Only Me’, laatste song op ‘Pure’. Dit is een echte tearjerker met weerom een meeslepende solo. Allerlaatste nummer was ‘2 a.m.’, waarbij Nick een wandelingetje maakte in het publiek. Grote ontbrekenden: ‘Paintbox’ en ‘Am I really losing you’. Maar zo kan ik er nog wel een dozijn opnoemen. Een snelle blik op de klok liet weten dat de band reeds ruim 2,5 uur aan het spelen was.Barrett cl 8Barrett cl 9Barrett gitaar X 1Gee & Barrett cl 5Barrett cl 10Nolan cl 1

Nick Barrett is geen uitmuntend zanger, maar is wél charismatisch genoeg om de band gaande te houden gedurende de lange epische stukken. Uiteraard mede door zijn zeer typerende en herkenbare gitaarspel. Telkens weer pakt het me op de adem – om maar iets te noemen. Ook de kunst om de zangpartijen te combineren met het gitaarwerk verbaasd mij ook telkens weer. De rest van de band is zodanig ingespeeld op mekaar dat het een zaligheid is om ze bezig te zien. Let op: Pendragon is geen ‘showband’ en de muzikanten zeker geen posterboys. Het zijn muzikanten die leven voor hun muziek en er dan ook vàn leven. Nicks al te brave referenties naar internet en downloaden zijn gegrond. Hij is immers de baas van zijn eigen label (Toff Records) en voelt het in zijn zakken als zijn muziek niet meer verkoopt. Dat het voortbestaan van de band daarmede in gevaar komt lijkt me iets overdreven, maar het legt wel een hypotheek op toekomstige nieuw cd-werk. En dat is nu net wat we moeten vermijden!

Pendragon pakte me weerom in en kan alvast rekenen op mijn steun!02 Barrett bw 303 Gee & Barrett cl 404 Barrett cl 705 Gee & Barrett cl 201 Barrett bw 206 Gee bw 207 Barrett cl 608 Gee cl 209 Nolan cl 2Barrett cl 3 big

 

15:29 Gepost in Muziek | Commentaren (2)

Commentaren

Mooie review, kon er jammer niet bij zijn. Verviers is dan ook een heel eind vanuit West-Vlaanderen. De nieuwe "Pure" is best genietbaar maar kan ik nog niet volledig innemen.

Gepost door: Dominiek | 18-10-08

ik heb er weer van genoten voor de tweede maal in Verviers.
doen we nog eens Tarkus
grtz Marc

Gepost door: marc | 22-10-08

De commentaren zijn gesloten.