18-12-08

Not One Of Us

KMA neg smallU hebt er geen tijd voor, daarom doe ik het voor u. Misschien bent u er gewoon veel te beschaafd voor en laat u het maar al te graag over aan mij?

Dan heb ik het over de troep die wij dagelijks moeten slikken. Iedereen heeft er zijn/haar gedacht over. Tarkus heeft dan de nood – hoge nood – om dat te ventileren. When you gotta go, you gotta go… Laten we eerst een kijken naar wat de lichtkast ons dagelijks in de schoot werpt.

Ik kan dus helemaal niet meer volgen. Terwijl we er te pas en te onpas op worden gewezen om ons gedrag in die zin aan te passen dat we iedereen, ongeacht aantal oren, ogen en poten, laat staan culturele achtergrond, moeten leren aanvaarden en in het beste geval als een gelijke behandelen, gebeurt er op tv net het omgekeerde.

Zowel in de stiefmoeder van alle reality-shit, ‘Big Brother’ tot het avontuurlijke ‘Expeditie Robinson’, het enerverende ‘The Block’, het pathetische ‘De Italiaanse Droom’, irritante ‘Mijn Restaurant’ (is de ooit zo smakelijke Francesca Van Thielen nu weer geen 2,7 gr afgevallen?) en alle varianten daarop, worden mensen tegen mekaar uitgespeeld. En het blijft niet bij een potje wiezen.

Wie niet ‘goed in de groep ligt’ wordt, eens ‘het spel écht begonnen is’, buitengebonjourd. De beste moet winnen, de sterkste overleven, of zeker de eindmeet halen. Wie te traag, de dik, te dom, of net iets anders functioneert wordt onder het mom van gezonde competitie en entertainment voor het volk genadeloos naar huis gestuurd. En het klootjesvolk houdt van verliezers. Daar kunnen ze immers zichzelf in herkennen.

Wel, ik ken er wel een paar op de werkvloer die niet ‘goed in de groep liggen’, maar door het nieuwe dogma, met name ‘diversiteit’ wordt toch iedereen gedoogd. Wat ik ergens kan begrijpen. Wie weet, lig ook ik niet goed in de groep, al doe ik er wel alles voor op mijn populariteit op niveau te houden. Je weet maar nooit wie er over de schouder meekijkt.

Het sportgala ‘Sportman/vrouw van het jaar’, voor wat het waard is. Wie mij kent, weet dat sport, zoals in de media word gebracht, mij geen ene moer kan schelen. Tijdens het zappen toch een sympathiek interview gezien met Justine Henin en de winnares Tia Hellebaut. Slijkspringer Nijs was ook van de partij. Voor weeral een jaartje pedaleren in de Kempische modder. Top. Ik was al blij dat er geen omhooggevallen voetballist op het podium stond; je kent ze wel - in een duur maatpak en met fout gelkapsel. Verwilderd om zich heenkijkend, alle richtingen behalve de interviewer, that is.

Voetbal(competitie), ik zal er nooit bijkunnen. Zo heb ik heb lang geloofd dat Beveren in Afrika lag en ‘den’ Antwerp een ploeg was ergens gesitueerd tussen Ljubliana en Bratislava. Geen Jansens, Peeters of, zeg maar, Pfaffs daar te vinden.

MNM. Dat wordt het dus. Het uitdoven van Radio Donna was zeker één van de hoogtepunten van 2008. Nu nog 4FM en Q-Music.

Het is hemeltergend, maar ook typerend dat we in België, of liever Vlaanderen, nog geen deftige radiozender hebben die we een ‘rockzender’ kunnen noemen. Nederland heeft Arrow (hier nauwelijks te ontvangen) en Wallonië/Brussel heeft Classic21, welke we hier met een beetje geluk wel kunnen oppikken (93.2 Fm). De populaire pulpzenders, eerdervernoemd, zijn quasi inwisselbaar. Studio Brussel teert dan weer vooral op zijn mediagenieke typetjes.

Met de nieuwe (?) MNM wordt deze intrieste traditie zeker voortgezet, dat kan ik nu al stellen, nog voor er 1 frequentiemodulatie door de vervuilde ether is gegaan. De nieuwe cultuurpausen Van De Veire en De Soete pakken bij mij geen verf. Ik laat deze graag ten prooi aan de gillende Chiromeiden en RedBulltroela’s.

Classic21 (93.2) is een unieke zender in onze ether. Niet alleen brengen zij een prima keuze aan classic rock, blues en ja, ..metal, tot (Frans) chanson. Er zit ook aardig wat achtergrondinfo over het maken van legendarische albums (‘The Making Of…’) én het is bovendien goed voor het bijschaven van de Franse taal! En dat ik dat moet zeggen.

Wie eerder kiest voor het gedoddel, de navelstaarderij en de eindeloze Coldplays Beyoncées en andere reeds lang ‘overkilled’ artiesten, moet zelf maar instaan voor de gevolgen. Brengt me bij het lijstje van de meest irritante artiesten van 2008.

Let’s go (n.i.v.): Milow, Kate Nash, Amy MacDonald, Coldplay, Colbie Caillat, Adele en Gabrielle Cilmi, Sean Paul… en zowat alle andere hitparadeshit die ik dit jaar tot in de treure heb moeten aanhoren.

Ok, ik lig misschien niet goed in úw groep, maar langs de andere kant: in mijn hoofd bén ik natuurlijk een groep.

07:57 Gepost in Actualiteit | Commentaren (1)

Commentaren

Ik weet het wel, het is allemaal zooooo waar en het is goed dat het van uwe lever is. Maar hey, lig er niet van wakker, maak u er niet te druk in en het zapdinkie van the silver screen heeft een OFF knopje. Moest je maar eens meer gebruiken....
Beter voor het hart EN het humeur.

Gepost door: Robert of NYC | 18-12-08

De commentaren zijn gesloten.