29-12-08

Het kan niet altijd feest zijn!

Het aantal keer dat Tarkus zich in 2008 naat de bioscoop heeft begeven is op één hand te tellen. Oorzaak? Het povere aanbod. Wat niet wil zeggen dat er niets te zien was, het was enkel niet mijn goesting.

Om dit jaar dan toch een beetje de reputatie van filmfanaat een beetje te herstellen, werd het pluche vorige week tweemaal ingenomen.  Twee films stonden op het programma: ‘The Day the Earth stood still’ en – onvermijdelijk – ‘Loft’. En ze waren mekaar waard. In uitersten gemeten dan.

page0_blog_entry16_1Het slechte nieuws: ‘The Day blablabla’, welke trailersgewijs werd aangekondigd als een film vol amusement als daar zijn: aliens, Apocalyps, veel SFX enzovoorts, was een maat voor niets. Wat een platte troep was dat!

Op de SFX valt weinig aan te merken, de film houdt je het eerste half uur wel bezig, maar dan komt ene Keanu Reeves op de proppen. Deze acteert zoals steeds emotieloos – wegens zijn rol uiteraard – en zal bijgevolg zijn Matrix-imago hier zeker niet verloren hebben. Jennifer Connely is wat te licht bevonden voor de vrouwelijke hoofdrol, en de rest, ja, er blijft niet veel over. Of toch! Net zoals in ‘The War Of The Worlds’ loopt er een irritant kind rond dat niet alleen erg bijdehand is, maar ook nog eens de belangrijkste beslissingen in de film gaat nemen. I-rri-tant!

Alsof dit nog niet voldoende is, krijg je na 60’ minuten een welles/nietes conversatie over hoe de mensheid zijn gedrag kan of zal veranderen. ‘We can change’ hebben we ondertussen al genoeg gehoord. Dan wordt er maar gepreekt tot het einde op een manier die Al Gore misschien wel in enige staat van opwinding kan brengen, maar niet de nuchtere kijker. Uiteindelijk lost alles zich zomaar op en zit je naar een zwart scherm te staren. Wegblijven dus.

loftOtra cosa. ‘Loft’ dus.

Ik heb er even over nagedacht, gewikt en gewogen, gepeinsd,… maar dit is gewoon de Beste F*king Vlaamse Film die ik ooit zag. Wie dacht dat ‘Alzheimer’ de Vlaamse film definitief op de kaart had gezet, moet dringend zijn visie herzien. ‘Loft’ heeft natuurlijk een berg van troeven.

Ten eerste de cast. qIedereen die iemand is, speelt mee. En het moet gezegd: geen seconde dacht ik: ‘hey, die De Bouw, is dat niet die van daar en daar?’ Neen, en ook niet met Gene Bervoets of ja, Veerle Baetens of Filip Peeters. Het lijkt er eerder op dat de acteurs als privépersoon dit verhaal meemaken. Of ze zijn natuurlijk fantastische acteurs op zich. Gezien het verhaal mag ik daar van uitgaan.

Vervolgens de ‘scenery’. Erik Van Looy houdt van koele decors, sterke lijnen, neonlicht en licht bevreemdende koude omgevingen. Nergens is het gezellig, nergens een haardvuur of een warme sofa. Een beetje kil, maar wel bestudeerd kil. En dan wordt het een deel van de film. Ik dacht soms terug aan ‘9 ½ Weeks’ uit de jaren tachtig, waar ook een broeierig sfeertje heerste in het koude interieur van Rourke. En dat is een compliment!

Niet onbelangrijk: de plot. Een beetje het hoofd er bijhouden is de boodschap. Het is niet altijd evident om mee te gaan in de flashbacks, maar eens je de hoofdlijn in het verhaal door hebt, lukt dit best en wordt het zelfs vermakelijk. De plot blijft complex tot de laatste minuut terwijl je je al suf hebt gepiekerd over wie nu eigenlijk ‘de dader’ is. En ware het niet dat het verhaal een wat onfris karakter heeft, je zou - als man - best wel deel willen uitmaken van 'de vrienden'.

Laatste troef is zonder twijfel de dames die het mooie weer maken. Zeker geen onbekenden meer, maar hier toch in een ernstige rol: Marie Vinck, Veerle Baetens, Maaike Cafmeyer en An Miller. Om de rest niet te noemen. Allen ogen bijzonder appetijtelijk en spelen hun rol van – mogelijke – femme fatale op een listige wijze. Is dit alles? Neen.

Erik Van Looy hanteert hier een regie die ik nog maar zelden heb gezien. De cinematografie is adembenemend en vele beelden zullen de nieuwe standaard worden in sfeerschepping. Wat ons terug bij de decors brengt. De beklemmende belichting, de fraaie close-ups en de artistieke overgangen van de ene scène naar de andere, en de ijzingwekkende soundscapes maken het zo meeslepend dat je jezelf bijna als deel van het geheel gaat voelen. Wat gelukkig niet is, uiteraard.

Het overaanbod van bekende gezichten mag zeker geen afschrikking zijn voor een tv-kijkend publiek. Er wordt zo sterk geacteerd dat je alle vorige prestaties van de cast vergeet. Dit is een absolute aanrader en zal na de zaalcarrière beslist een topper van formaat worden in het dvd-circuit. Gaan kijken? Je moest al weg zijn!

9799339

18:38 | Commentaren (2)

Commentaren

'T LOF zingen is na het zien van LOFT geheel terecht...

Gepost door: Edith | 30-12-08

in de zalen... Hallo,
Om te weten wat er de moeite waard is in de filmzalen, kan je steeds een kijkje nemen op deze man zijn blog:
http://alro.skynetblogs.be/

Groeten
NftlM

Gepost door: NeofromthelastMatrix | 12-01-09

De commentaren zijn gesloten.