31-12-08

Toemaatje

Kaart 1 txtKaart 11 txtKaart 2 txtKaart 3 txtKaart 5 txtkaart blog

10:59 Gepost in Life as it izz | Commentaren (1)

30-12-08

My Fidelity List 2008

Om gelijk tegen de media in te gaan: ik vond het geen uitzonderlijk muzikaal jaar. En dan heb ik het over datgene wat er op de markt is gesmeten. De kwaliteit was er zeker, maar niet in die mate dat je makkelijk een lijstje van 20 ‘beste’ cd’s kan komen. Wat hieronder vermeld staat, was op zeker moment een eye-opener of een bevestiging van oude(re) garde. Geen schokkende nieuwkomers. Ook geen AC/DC of Metallica, welke eigenlijk gewoon de verwachtingen inslostten zonder daarom uitmuntend te zijn. Neen, het was niet makkelijk, maar het is een hobby.


Beste concert indoor: Y&T (11/09 Biebob)

Beste concert op festival: Journey op Arrow, Iron Maiden op GMM

Long time no see: ZZ-Top (Arrow)

Meest irritante trend: kook- en restaurantprogramma’s, maar ook ‘klussers, ‘verbouwers’,….

Beste mediagebeuren: het verdwijnen van Radio Donna

Ijdele hoop: een rockzender in Vlaanderen

 

Top 10 2008 fx

 

 

 

 

 

 

17:10 Gepost in Actualiteit | Commentaren (0)

29-12-08

Het kan niet altijd feest zijn!

Het aantal keer dat Tarkus zich in 2008 naat de bioscoop heeft begeven is op één hand te tellen. Oorzaak? Het povere aanbod. Wat niet wil zeggen dat er niets te zien was, het was enkel niet mijn goesting.

Om dit jaar dan toch een beetje de reputatie van filmfanaat een beetje te herstellen, werd het pluche vorige week tweemaal ingenomen.  Twee films stonden op het programma: ‘The Day the Earth stood still’ en – onvermijdelijk – ‘Loft’. En ze waren mekaar waard. In uitersten gemeten dan.

page0_blog_entry16_1Het slechte nieuws: ‘The Day blablabla’, welke trailersgewijs werd aangekondigd als een film vol amusement als daar zijn: aliens, Apocalyps, veel SFX enzovoorts, was een maat voor niets. Wat een platte troep was dat!

Op de SFX valt weinig aan te merken, de film houdt je het eerste half uur wel bezig, maar dan komt ene Keanu Reeves op de proppen. Deze acteert zoals steeds emotieloos – wegens zijn rol uiteraard – en zal bijgevolg zijn Matrix-imago hier zeker niet verloren hebben. Jennifer Connely is wat te licht bevonden voor de vrouwelijke hoofdrol, en de rest, ja, er blijft niet veel over. Of toch! Net zoals in ‘The War Of The Worlds’ loopt er een irritant kind rond dat niet alleen erg bijdehand is, maar ook nog eens de belangrijkste beslissingen in de film gaat nemen. I-rri-tant!

Alsof dit nog niet voldoende is, krijg je na 60’ minuten een welles/nietes conversatie over hoe de mensheid zijn gedrag kan of zal veranderen. ‘We can change’ hebben we ondertussen al genoeg gehoord. Dan wordt er maar gepreekt tot het einde op een manier die Al Gore misschien wel in enige staat van opwinding kan brengen, maar niet de nuchtere kijker. Uiteindelijk lost alles zich zomaar op en zit je naar een zwart scherm te staren. Wegblijven dus.

loftOtra cosa. ‘Loft’ dus.

Ik heb er even over nagedacht, gewikt en gewogen, gepeinsd,… maar dit is gewoon de Beste F*king Vlaamse Film die ik ooit zag. Wie dacht dat ‘Alzheimer’ de Vlaamse film definitief op de kaart had gezet, moet dringend zijn visie herzien. ‘Loft’ heeft natuurlijk een berg van troeven.

Ten eerste de cast. qIedereen die iemand is, speelt mee. En het moet gezegd: geen seconde dacht ik: ‘hey, die De Bouw, is dat niet die van daar en daar?’ Neen, en ook niet met Gene Bervoets of ja, Veerle Baetens of Filip Peeters. Het lijkt er eerder op dat de acteurs als privépersoon dit verhaal meemaken. Of ze zijn natuurlijk fantastische acteurs op zich. Gezien het verhaal mag ik daar van uitgaan.

Vervolgens de ‘scenery’. Erik Van Looy houdt van koele decors, sterke lijnen, neonlicht en licht bevreemdende koude omgevingen. Nergens is het gezellig, nergens een haardvuur of een warme sofa. Een beetje kil, maar wel bestudeerd kil. En dan wordt het een deel van de film. Ik dacht soms terug aan ‘9 ½ Weeks’ uit de jaren tachtig, waar ook een broeierig sfeertje heerste in het koude interieur van Rourke. En dat is een compliment!

Niet onbelangrijk: de plot. Een beetje het hoofd er bijhouden is de boodschap. Het is niet altijd evident om mee te gaan in de flashbacks, maar eens je de hoofdlijn in het verhaal door hebt, lukt dit best en wordt het zelfs vermakelijk. De plot blijft complex tot de laatste minuut terwijl je je al suf hebt gepiekerd over wie nu eigenlijk ‘de dader’ is. En ware het niet dat het verhaal een wat onfris karakter heeft, je zou - als man - best wel deel willen uitmaken van 'de vrienden'.

Laatste troef is zonder twijfel de dames die het mooie weer maken. Zeker geen onbekenden meer, maar hier toch in een ernstige rol: Marie Vinck, Veerle Baetens, Maaike Cafmeyer en An Miller. Om de rest niet te noemen. Allen ogen bijzonder appetijtelijk en spelen hun rol van – mogelijke – femme fatale op een listige wijze. Is dit alles? Neen.

Erik Van Looy hanteert hier een regie die ik nog maar zelden heb gezien. De cinematografie is adembenemend en vele beelden zullen de nieuwe standaard worden in sfeerschepping. Wat ons terug bij de decors brengt. De beklemmende belichting, de fraaie close-ups en de artistieke overgangen van de ene scène naar de andere, en de ijzingwekkende soundscapes maken het zo meeslepend dat je jezelf bijna als deel van het geheel gaat voelen. Wat gelukkig niet is, uiteraard.

Het overaanbod van bekende gezichten mag zeker geen afschrikking zijn voor een tv-kijkend publiek. Er wordt zo sterk geacteerd dat je alle vorige prestaties van de cast vergeet. Dit is een absolute aanrader en zal na de zaalcarrière beslist een topper van formaat worden in het dvd-circuit. Gaan kijken? Je moest al weg zijn!

9799339

18:38 | Commentaren (2)

21-12-08

Crisis? What crisis? Again!

Vanmorgen 'Wakker op Zondag' gezien? Uiteraard is dit vooral weggelegd voor inwoners (en residenten) in het Antwerpse. De regionale tv scoorde bij my big time omwille van het rondetafelgesprek waar meer dan één waarheid werd verkondigd. Maar wat is een waarheid? Ja, in dit geval een mening waar ik het meer dan ooit mee eens ben. Onderwerp van gesprek: is het crisis (economisch dan...) en zo ja, hoe moeten we daar mee omspringen? Crisis?

Bieke had aan tafel o.a. een bedrijfsleider- John Dejaeger, actrice Ann Nelissen, Ludo Abicht, Rik Torfs en psycholoog Peter Adriaensens. En het moet eerlijk gezegd: elk van deze gasten sloeg de nagel op de kop - zeker wat zijn/haar gebied betrof. Nu ga ik niet alles herhalen, want dit kan je volgens mij wel ergens terugvinden. Toch kan ik het niet laten enkele hoogtepunten hier uit te lichten en te benadrukken. What crisis?

Zo stelde Adriaenssens hetvolgende: dat onze kinderen en jeugd van jongsafaan moeten leren - graag bij monde van de ouders dat het 'niet altijd feest kan zijn'. Dat niet altijd alles vanzelf komt en dan nog liefst in een ononderbroken stroom. Neen dus aan de verwennerij en ongeremd koopgedrag. Zelfs als het kan. Onze jongeren aanleren dat er geen continuïteit bestaat. Dingen komen en dingen gaan. Zo ook de welvaart. Zo ook het leven. Zo ook het geluk.

Ann Nelissen keek terug op haar oma die tijdens de 'Cubacrisis' naarstig rijst, bloem e.d. begon te hamsteren. Wat voor haar eerder avontuurlijk en spannend leek dan dramatisch. Waarlijk een wijze les voor het latere leven.

Torfs ziet in de tegenwoordige dip een uitnodiging tot bezinning en reflectie. Ieder zijn winkel, zoals ik al eerder stelde.

Ludo Abicht, die ik toch niet direct tot mijn geestesgenoten reken, wist de kijker te vertellen dat toen de 2eWO uitbrak (hij was toen 4) er écht een crisis was en dat daar soms het beste van de mens mee naar boven komt. T.t.z. er ontstaat een andere vorm van solidariteit. Mogelijk, maar jammer genoeg worden er hoe langer hoe meer mensen geïmporteerd waar we solidair mee moeten zijn, dacht ik zo. Waarmee mijn sympathie voor zijn communisme weeral gekelderd werd.

De bedrijfsleider greep ook terug naar zijn voorvaderen. Daar hoorde hij zeggen dat als het crisis is, men harder moest gaan werken. Dit waren waarschijnlijk andere tijden, want nu moeten we vaststellen dat er in tijden van crisis liever niet meer gewerkt word. Eén van de commerciële hoogdagen van de middenstand was de dag dat er een nationale staking voor meer koopkracht plaatsvond. U leest het goed. 

Maar is het wel crisis? Ik ben gelukkig een boreling uit de middenklasse die niet echt te klagen heeft gehad en uiteraard ook geen oorlog heeft moeten doorstaan. Zoals het merendeel van mijn generatiegenoten dus. Ik ben best tevreden met wat ik heb en kan, en af en toe kan ik me een 'folieke' permitteren zonder daarom de boterham dunner te moeten beleggen. Economisch gezien een 'tevreden mensch'.

Maar diegenen die voor zichzelf en hun naasten graag een tweede of derde bovenmaatse tv willen; zonder daarom een citytrip in te leveren, die klagen over de crisis. Als elke telg van het kinderrijke gezien een gsm, iPod & laptop moet hebben, dan is het niet meer evident. En toch wordt het allemaal aangesleept. Als dan het brood op de pint enkele centiemen duurder worden, is het kot te klein. Da's toch waanzin? De electronicaketens worden bijna geplunderd, de brandstof is betaalbaar, evenementen zijn al uitverkocht voor er kaarten zijn, én we 'moeten' nog steeds mensen invoeren om zgz ons werk te doen omdat er banen niet worden ingevuld.

Wie altijd de bodem van zijn kas ziet, ziet die nu mogelijk nog sneller, dat kan ik aannemen. Er ligt ook zoveel 'noodzakelijk' spul in de etalages... Maar die zullen altijd de bodem van hun kas zien. En wie een fortuin kwijt is door het financiële geknoei, is geen slachtoffer van 'de' crisis. Die is bestolen of heeft slecht gegokt. Die zgn. crisis wordt opgevoerd om bepaalde incompetenties te camoufleren. Een mediahype en veelvuldig gebruik van het C-woord doet de rest.

Voor de rest: goed eten, drinken en vooral veel kadootjes toegewenst aan al mijn lezers! Misschien kan er rond de Kerstdis over dit alles eens gepalaverd worden, evenwel zonder de smaak in het lekkere te verliezen. Misschien is het wel eens nodig om na te denken over de 'alles kan'-mentaliteit en over onze eigen flexibiliteit t.o.v. de steeds veranderende tijd en zijn mogelijkheden.

Tip: haal nog eens een toepasselijk lp boven van uit een tijd dat het 'ook' en 'écht' crisis was, bvb Supertramp's 'Crisis? What Crisis?' uit 1975. Crisis

 

 

 

 

13:20 Gepost in Actualiteit | Commentaren (0)

18-12-08

Not One Of Us

KMA neg smallU hebt er geen tijd voor, daarom doe ik het voor u. Misschien bent u er gewoon veel te beschaafd voor en laat u het maar al te graag over aan mij?

Dan heb ik het over de troep die wij dagelijks moeten slikken. Iedereen heeft er zijn/haar gedacht over. Tarkus heeft dan de nood – hoge nood – om dat te ventileren. When you gotta go, you gotta go… Laten we eerst een kijken naar wat de lichtkast ons dagelijks in de schoot werpt.

Ik kan dus helemaal niet meer volgen. Terwijl we er te pas en te onpas op worden gewezen om ons gedrag in die zin aan te passen dat we iedereen, ongeacht aantal oren, ogen en poten, laat staan culturele achtergrond, moeten leren aanvaarden en in het beste geval als een gelijke behandelen, gebeurt er op tv net het omgekeerde.

Zowel in de stiefmoeder van alle reality-shit, ‘Big Brother’ tot het avontuurlijke ‘Expeditie Robinson’, het enerverende ‘The Block’, het pathetische ‘De Italiaanse Droom’, irritante ‘Mijn Restaurant’ (is de ooit zo smakelijke Francesca Van Thielen nu weer geen 2,7 gr afgevallen?) en alle varianten daarop, worden mensen tegen mekaar uitgespeeld. En het blijft niet bij een potje wiezen.

Wie niet ‘goed in de groep ligt’ wordt, eens ‘het spel écht begonnen is’, buitengebonjourd. De beste moet winnen, de sterkste overleven, of zeker de eindmeet halen. Wie te traag, de dik, te dom, of net iets anders functioneert wordt onder het mom van gezonde competitie en entertainment voor het volk genadeloos naar huis gestuurd. En het klootjesvolk houdt van verliezers. Daar kunnen ze immers zichzelf in herkennen.

Wel, ik ken er wel een paar op de werkvloer die niet ‘goed in de groep liggen’, maar door het nieuwe dogma, met name ‘diversiteit’ wordt toch iedereen gedoogd. Wat ik ergens kan begrijpen. Wie weet, lig ook ik niet goed in de groep, al doe ik er wel alles voor op mijn populariteit op niveau te houden. Je weet maar nooit wie er over de schouder meekijkt.

Het sportgala ‘Sportman/vrouw van het jaar’, voor wat het waard is. Wie mij kent, weet dat sport, zoals in de media word gebracht, mij geen ene moer kan schelen. Tijdens het zappen toch een sympathiek interview gezien met Justine Henin en de winnares Tia Hellebaut. Slijkspringer Nijs was ook van de partij. Voor weeral een jaartje pedaleren in de Kempische modder. Top. Ik was al blij dat er geen omhooggevallen voetballist op het podium stond; je kent ze wel - in een duur maatpak en met fout gelkapsel. Verwilderd om zich heenkijkend, alle richtingen behalve de interviewer, that is.

Voetbal(competitie), ik zal er nooit bijkunnen. Zo heb ik heb lang geloofd dat Beveren in Afrika lag en ‘den’ Antwerp een ploeg was ergens gesitueerd tussen Ljubliana en Bratislava. Geen Jansens, Peeters of, zeg maar, Pfaffs daar te vinden.

MNM. Dat wordt het dus. Het uitdoven van Radio Donna was zeker één van de hoogtepunten van 2008. Nu nog 4FM en Q-Music.

Het is hemeltergend, maar ook typerend dat we in België, of liever Vlaanderen, nog geen deftige radiozender hebben die we een ‘rockzender’ kunnen noemen. Nederland heeft Arrow (hier nauwelijks te ontvangen) en Wallonië/Brussel heeft Classic21, welke we hier met een beetje geluk wel kunnen oppikken (93.2 Fm). De populaire pulpzenders, eerdervernoemd, zijn quasi inwisselbaar. Studio Brussel teert dan weer vooral op zijn mediagenieke typetjes.

Met de nieuwe (?) MNM wordt deze intrieste traditie zeker voortgezet, dat kan ik nu al stellen, nog voor er 1 frequentiemodulatie door de vervuilde ether is gegaan. De nieuwe cultuurpausen Van De Veire en De Soete pakken bij mij geen verf. Ik laat deze graag ten prooi aan de gillende Chiromeiden en RedBulltroela’s.

Classic21 (93.2) is een unieke zender in onze ether. Niet alleen brengen zij een prima keuze aan classic rock, blues en ja, ..metal, tot (Frans) chanson. Er zit ook aardig wat achtergrondinfo over het maken van legendarische albums (‘The Making Of…’) én het is bovendien goed voor het bijschaven van de Franse taal! En dat ik dat moet zeggen.

Wie eerder kiest voor het gedoddel, de navelstaarderij en de eindeloze Coldplays Beyoncées en andere reeds lang ‘overkilled’ artiesten, moet zelf maar instaan voor de gevolgen. Brengt me bij het lijstje van de meest irritante artiesten van 2008.

Let’s go (n.i.v.): Milow, Kate Nash, Amy MacDonald, Coldplay, Colbie Caillat, Adele en Gabrielle Cilmi, Sean Paul… en zowat alle andere hitparadeshit die ik dit jaar tot in de treure heb moeten aanhoren.

Ok, ik lig misschien niet goed in úw groep, maar langs de andere kant: in mijn hoofd bén ik natuurlijk een groep.

07:57 Gepost in Actualiteit | Commentaren (1)

11-12-08

Jaja, U zit nog goed!

Zo! Nu weet u gelijk dat je wél op de juiste blog bent terecht  gekomen! 

dirndl_berlin_DW_Po_363484g

19:54 Gepost in Actualiteit | Commentaren (0)