24-03-09

Krossbreed & Incinerate @ De Rots, 21/03/09

Concertverslag Metal logo 4

 


Het komt niet altijd zoals gepland. Was gepland: een rustig avondje pintje drinken en wat bijkletsen, werd uiteindelijk een avond vol heftige death- en thrash metal in rockcafé De Rots. Uiteraard werd het bijkletsen en de meer dan verdiende pint achteraf nog goedgemaakt. Gezien een optreden in ’t centrum altijd vroeg begint omwille van de geluidsoverlast, was ik waarlijk vroeg in het centrum. Voor de gelegenheid met de tram; parkeren kost een immers fortuin en vermits ik toch ter plekke nog een falafelke wou binnenschuiven alvorens mij in de arena te begeven, was ik om1830 al in het hart van onze metropool. Enfin, dit gaat u allemaal geen zak aan, laat staan dat het u interesseert.

In De Rots, een etablissement dat ik nog maar een 3-tal keer bezocht heb, was de sfeer al sterk ingezet. De uitbreiding met het centrale podium (ten koste van de winkel) was een prima initiatief. Qua mogelijkheden biedt dit veel meer dan de beperkte toestand in de PandDemonium. Maar het is nu eenmaal zoals het is.

Historisch amicale en muzikale banden maken dat ik dus vooral kwam kijken naar INCINERATE, een wel heel prille vierkoppige trashband uit de eigen contreien.

Thrashmetal is nu nooit helemaal mijn ding geweest, zelfs in de hoogdagen midden jaren tachtig liep ik er niet echt voor warm. Toch kan ik vandaag gerust een set van Exodus of Testament zonder psychische nazorg doorstaan. Maar dit is Exodus niet. Het neigt mij ook eerder naar deathmetal, al zijn er al voor minder… Incinerator is natuurlijk niet zo technisch onderlegd en heeft duidelijk nog wat setjes te doorploegen alvorens de routine van zich zal doen spreken. Op het enthousiasme van de frontman valt niet veel te zeggen. In een poging een moshpit te doen ontstaan wierp hij zichzelf in ‘the zone’. De bassist en gitarist lijken zich eerder weg te denken van het podium. Dat kan een pose zijn, maar ik zie toch liever wat fysiek engagement. Maar wat niet is, kan nog komen, zeggen ze dan. Geluidstechnisch zat het wel ok. De stijlgebonden sound is op zich natuurlijk al wat ‘blurry’, al werd er redelijk strak gespeeld. De eerder korte songs leken – voor mij althans – wel wat op mekaar. Misschien zou het geen slechte zaak zijn om met een net iets originelere stijl op de proppen te komen.  Incinerate heeft niet alleen een geweldige naam; zij beschikken m.i. ook over het potentieel. Nu nog een eigen geluid en eeuwige roem wacht hen.

Incinerate 1Incinerate 2Incinerate 4Incinerate 5Incinerate 3Incinerate 6

 

 

 

 

 

incinerate
 


KROSSBREED heeft al iets meer kilometers op de teller.

Van hier naar Wacken en terug is al een slordige 1200 km. Dat telt als je dat te voet moet doen, maar Krossbreed, (°2003, Antwerpen) heeft dit in stijl gedaan toen ze daar mochten spelen n.a.v. het scoren op de respectieve ‘battle’. Krossbreed speelt behoorlijk strak en swingt bij momenten meer dan goed voor mij is. Ik hou van een ‘groove’ in de songs en die zorgt met regelmaat voor een adempauze in de anders als een goederetrein doordravende machine. Ik hou bvb erg veel van Lamb Of God of Killswitch Engage. Maar zo ver gaat het nu ook weer niet. Sepultura en Machine Head liggen er erg duidelijk bovenop. Zanger/gitarist Michel is een prima frontman. Zijn strot lijkt onvermoeibaar en de strakke brute riffs komen vlot uit zijn pols. Bassist Stef vormt met de drummer een sterk duo. Qua presence valt er niet veel op te aan merken. Nieuwe gitarist Stefan oogt nog wat onwennig, maar zijn spel past perfect in het geheel. De tweede helft van de set werd gespeeld door de vorige gitarist, wat wel voor een ander geluid zorgde. Een cover van Machine Head, ‘Davidian’ liet nogmaals horen waar de bulk van de mosterd vandaan kwam.

‘Carved in Stone’ is hun cd-visitekaartje tot vandaag, maar naar eigen zeggen zit de full-cd er aan te komen. Liefhebbers van technische en meer eclectische metal zullen hier zeker van genieten. Voor mij is het nog altijd een beetje doorbijten. Ik ben niet snel een die-hard fan van iets of iemand en deze stijl van metal weet ik wel te appreciëren, maar teveel van het goede is, euh…teveel dus.

Zaterdag was echter prima gedoseerd en ik vond het fijn om met vrienden, zonen van vrienden, cafékennissen en geloofsgenoten onder één dak van twee prima bands te mogen genieten.

En ja, als een band zegt dat ze thrash spelen, dan zijn ze een thrashband natuurlijk. Wie ben ik anders dan hun nederige dienaar!

Krossbreed 3Krossbreed 4Krossbreed 2
Krossbreed 1
Krossbreed 6Krossbreed 13Krossbreed 10Krossbreed 15



 

 


 


09:16 Gepost in Muziek | Commentaren (1)

23-03-09

Rock Bottom!

Terwijl de Hollanders nog altijd twijfelen of ze hun zomerfeestjes al of niet laten doorgaan en wie of wat ze gaan laten spelen en of ze het nog lang geheim gaan houden, is de affiche van Graspop ondertussen volledig. En wat krijgen we nog op ons brood? Fijne dingen, waaronder vleeswaren, zoals daar o.a. zijn:

Lauren Harris: eeuwige dochter van... die met haar poppy rocksongs en strakke broek voor de luchtigste noot mag zorgen. Zoomlens in de aanslag!

UFO: klassieke hardrock zonder Schenker, maar mét Vinnie Moore op gitaar en een valies vol klassiekers. Als Phil Mogg zijn stem het niet uithoudt, brullen wij zelf wel 'Lights Out' of 'Doctor Doctor'!

Candlemass: doommetal die nog net hetzelfde klinkt als in 1990: 'Solitude', 'Samarithan', 'At the Gallows End' of 'Dark are the Veils Of Death' - samenzang voor kandidaat euthanasisten! Hopelijk spelen die bij zonsondergang en niet in een zweterige tent.

Chickenfoot: nieuwe gelegenheids-supergroep met pril talent zoals daar zijn: Sammy Hagar (Van Halen, Montrose), Michael Anthony (Van Halen), Chad Smith (Peppers) en ene Joe Satriani op gitaar. Nooit van gehoord? Ik ben al weg!

En verder: het meest schokkende nieuws: GMM verhuist. gelukkig maar 300m verder naar de ex-campingsite. Er naar heen is niets, maar die terugweg hé!

Voor meer details en wie wanneer speelt: check de site!!!

 excellent_01small

 

19:42 Gepost in Muziek | Commentaren (1)

17-03-09

Seemingly Blissful - Syren @ PandDemonium 16/03/09

 Op maandag 16 maart  is er een akoustisch concertje van Syren in de Panddemonium.
Ze spelen om 20.30 ,goesting om mee te gaan ?
Grtjs   Pat

Een verrassing zit soms in een klein hoekje. Een kort mailtje is soms genoeg om de nieuwsgierigheid te prikkelen. Gevolg was uiteindelijk dat ik gisteravond om 1952u aan de toog zat van de PandDemonium, Antwerpen’s heavieste café. Maar het was niet om scheurende gitaren of donkere growls en dubbele bassen te horen. Verre van dat zelfs.

Het tot dan voor mij onbekende damestrio SYREN zou een akoestische set geven, dit ter promotie van hun debuutcd ‘Dehumanized’. Of ik blij was dat ik daar was? Blijkt achteraf van wel!

Syren is een vrouwelijk trio dat muzikaal graag tapt uit vele vaatjes. Hun muziek doet erg denken aan vroege Heart (‘Dog & Butterfly’, ‘Dreamboat Annie’), met de power en gedrevenheid van Melissa Etheridge (zoals ‘Unusual Kiss’, ‘I want you’) en daarover fijne invloeden van country en singer-songwriter zoals Indigo Girls. You get the picture.

Zangeres Erin Bennett (USA, git/voc), bassiste Amanda Smith-Skinner en op drums/percussie/zang Jo Heeley, beiden uit de U.K., zijn sinds 2006 een erg succesvolle act in het clubcircuit. Hun eerste cd is nu uit en de meiden zijn de hort op om deze te promoten.

Dat ze geroutineerd zijn was gelijk duidelijk; niet alleen de sterke stem en strakke gitaarspel van Erin, maar zeker evenveel het basspel trok de aandacht. Op een fretless bas (waaronder een opstaande) leek het of Amanda vergroeid is met haar instrument. Met haar bewegingen en volle rondingen, als in een trance, leek het of ze haar instrument méér dan bespeelde… Het sobere percussiewerk was dan weer eerder functioneel maar subtiel en met een prima timing.

De set duurde een goede 70’. Daarin kregen we zo goed als de volledige cd te horen, maar natuurlijk ook enkele extra’s. De dames hielden zich volledig aan hun eigen werk, al hoopte ik stiekem op iets van hun voorbeelden. Dit bleek echter niet nodig, want elke song greep zowat gelijk naar de keel. Sommige passages klonken zo doorleefd en gemeend dat het voor mij nog lang mocht doorgaan.

Op deze eerlijke presentatie van even eerlijke muziek viel dus weinig aan te merken. Wat m.i. het niveau nog hoger zou kunnen tillen, is meer harmony-zang. Dit gebeurde slechts sporadisch, maar dan wel op een hemelse manier.

De presentatie was eerder mat. De drie eerder kleurloze meiden zijn nu niet direct postergirls. Het feit dat deze avond misschien een goede repetitie was voor volgende optredens was misschien een excuus en de absoluut natuurlijke en pretentieloze houding eerder een pluspunt dan een teken van nonchalance. Een korte babbel achteraf bij de aanschaf van de cd bevestigde dit enkel. Syren heeft deze tour zelf gepland en gefinancierd. Acts als deze verdienen dan ook alle steun van de muziekliefhebber.

Ik krijg het bijna niet geschreven, maar als je wil weten of er veel volk was.. dat viel mee voor een maandagavond: 15! De PandDemonium is een aardedonker hol (no offence!), dus het werd per uitzondering met de flits werken.

02 Erin 06501 Amanda 01702 Jo 029

01 Syren 154 BIG

01 Jo 03703 Erin 06804 Amanda 10607 Erin 130 BIG


syrenDe cd is ook een aangename verrassing. Ik heb’m na het concert nog quasi volledig gespeeld met de hoofdtelefoon op. De productie is hard en echt in-the-face. De glijdende bas ligt er, net als bij de live uitvoeringen dik bovenop wat de songs extra kracht geeft. Toch heb je op het einde het gevoel dat je meer dan genoeg hartepijn en ontboezemingen over je heen hebt gehad. Daarvoor zijn de teksten en het timbre soms wat té doorleefd en persoonlijk.

Voor een cd in eigen beheer is dit meer dan excellent. Wat de stelling alle eer aandoet: Wat we zelf doen, doen we beter. En dat is over de plas ook zo.

16:34 Gepost in Muziek | Commentaren (1)

In the mouth of madness!

munch 2Vanmorgen mocht ik vanuit de krant vernemen dat de belastingaangifte nogmaals ingewikkelder wordt. Nog complexer. Al viel het de laatste jaren wel mee, met die elektronische aangifte. Maar neen, het mocht niet blijven duren. Ene of gene moet zich blijkbaar even in het voetlicht stellen.

Je moet het lef maar hebben om in een land waar alle administratie, justitie en algemeen bestuur gebukt gaan onder een absolute inertie, een land waar illegalen en andere criminelen dagelijks de dienst uitmaken en vrijelijk hun activiteiten kunnen verderzetten zonder dat er ingegrepen wordt, waar de politie is omgevormd tot een gezellig clubje welzijnswerkers, enkel in staat tot een goed gesprek en onderwerp van banaliteiten en hoongelach. Naar het schijnt loopt er op tv zelfs een reeks, ‘Flikken’ genaamd. Dat zegt genoeg.

Een land waar men met debiele radio-en televisieprogramma’s de mensen dom houdt. Waar labiele dorpsgekken minister kunnen worden en blijven. In zo een land wil ik niet langer wonen of leven. Maar ik moet wel. Tot nader order zal ik mee dit land helpen verdwijnen en mag men mij dusdanig als inciviek beschouwen. Zo lang het kan of nodig is, op een democratische wijze, uiteraard.

En toch hou ik van dit stukje Europa. Van zijn cultuur en tradities, van zijn geschiedenis en culinaire aanbod. Maar ook van het cynisme en humor. Maar als België morgen kàn ophouden te bestaan, dan liever ’s morgens dan ’s middags, want dan heb ik andere dingen te doen.

Ik ben dit hele land met zijn mierenneukerei, straffeloosheid, wetteloosheid en oeverloos gedebatteer meer-dan-zat. Ligt het aan ‘de Walen’? Neen, natuurlijk niet. Ik vind dat zelfs toffe pé’s. Maar ze zijn niet compatibel met ons. Het is nu eenmaal zo. Het is geen kwestie van goed versus kwaad, slim versus dom, noest versus lui, het werkt gewoon niet. Maar dat is een andere discussie.

Ik zal altijd stemmen tegen de structuren die dit alles in stand houden. Zonder daarom de openbare orde in gevaar te brengen – alsof daar iemand tegen zou optreden…

Naar de andere kant van de wereld verhuizen is misschien wat drastisch en tegelijk een vorm van ‘vluchten’. Maar hier in dit ‘Cuckoo’s nest’ oud worden lijkt me verre van ideaal. Ik zit hier letterlijk met de handen in het haar – of wat er van rest – als ik de kranten (on-line, natuurlijk) doorneem. Het zou beter zijn om dit niet meer te doen. En ik raad u aan om vanaf vandaag hetzelfde te doen.

10:15 Gepost in Actualiteit | Commentaren (1)

Don't stop believing!

Wat tot voor kort, en in blogtermen: enkele posts geleden, nog een gerucht was waar zelfs lichtzinnige types als ik niet in geloofden, is nu bewaarheid!

De affiche van Graspop is zo goed als volledig, zoniet volledig of als dusdanig te beschouwen. U zoekt het zelf maar uit.

Zowel Nightwish (waar was ik zaterdag jl.? thuis) als Journey zijn de twee namen die de affiche van deze editie doen overhellen van redelijk tot wel héél erg goed.

Nightwish stond waarschijnlijk al lang op het verlanglijstje en Journey is één van de weinige niet-metalbands die ooit op de affiche stonden. Hieronder de volledig (?) affiche, als het wat onduidelijk wordt, check de site!

GMM affiche

07:48 Gepost in Muziek | Commentaren (1)

15-03-09

Tarkus Shop terug bereikbaar!

De legendarische shop van Tarkus is geüpdated en terug gelinkt aan deze wonderbaarlijke blog. Dus gewoon effe een dreun op het logo helemaal onderaan links. Neen, dus niet op het exemplarische voorbeeld hier net onder, duh!

 

banner-bmw-234-60-2-be

17:55 Gepost in Actualiteit | Commentaren (0)