06-04-09

Evergrey & Manic Movement@Biebob, 04/04/09

Gig Logo groter


 

Noem me een watje, maar ik ben iemand die onwaarschijnlijk loyaal kan zijn. In de eerste plaats aan mijn fundamentele pijlers, aan vrienden, ja, zelfs aan mijn werkgever.

Maar ook aan de artiesten die mij op één of andere manier weten te raken, vandaag of in een ver verleden. Loyaal aan artiesten, het lijkt een droom voor de tanende markt en dito verkoop. Toch ben ik zo.

Evergrey blies me in 2000 van mijn sokken met hun monumentale ‘In Search Of Truth’. Dit werd nog eens overgedaan met ‘Recreation Day’ en elke cd die volgde was weerom een knaller van formaat. Evergrey zit dus gebeiteld in mijn best-of lijstjes. Zelfs als het al eens een mindere dag is. Zoals zaterdag in de Biebob.

What went wrong? Vooreerst is de hele tour afgelast uitgezonderd dit en eentje in Nederland. Frontman Tom Englund gaf dan toch enige verklaring – een deel van hun materiaal staat nog in Mexico en kon wegens administratief gedoe niet mee op het vliegtuig. Even naar Zweden het reservemateriaal gaan halen/lenen/huren en dan een camionetteke in richting Vosselaar. Evergrey wou deze show écht doen, anders begin je hier niet aan. (En de centen gaan waarschijnlijk naar de Mexicaanse douane…?)

Enfin, zaterdagavond present in een goed gevulde Biebob waar Belgische band MANIC MOVEMENT net begonnen was. Deze female fronted metalband is reeds actief sinds ‘93, wat maakt dat verschillende leden al wel wat achter hun kiezen hebben. Hoe dan ook: ik vond dit wel heel erg goed. Zangeres Virginia Fantoni zingt aardig weg – heeft qua stemgeleid wat van Liv Christine – en zingt niet op de rand van haar kunnen. Dat maakt dat het stemgewijs altijd wel snor zit. Instrumentaal is deze band echt top. Gitarist Frederic Ost imponeert telkens hij aan de beurt is en de ritmesectie werkt perfect. De Sting-cover ‘Russia’ kende ik al en vind ik nog steeds meer dan geslaagd. De rest van het materiaal moet meermaals beluisterd worden om dit te beoordelen. Ik vond dit een prima set en kijk er naar uit om deze op Graspop nogmaals op een groter podium te keer zien gaan. Ik hoop trouwens ook dat Mej. Fantoni daar meer met haar lijf gaat doen, want hier kwam ze een beetje beperkt over – als je begrijpt wat ik bedoel.001 Manic Movement 006x002 Manic Movement 019x003 Manic Movement 012xManic Movement 026xManic Movement 014xBIG


Na een korte pauze en een valse start (…) kwam EVERGREY opzetten. Deze topband uit Göteborg, Zweden, heeft m.i. enkele geweldige troeven. Ten eerste frontman Tom Englund, de boomlange zanger/gitarist die met zijn toch wel rauwe stemgeluid zoveel verschillende emoties kan verwoorden. De gitaartandem Englund/Danhage. Henrik Danhage is niet alleen Zweden’s meest beschilderde gitarist, hij heeft een enorme presence én geeft met zijn gitaargeluid echt kleur aan de songs. Bovendien is hij een bijzonder aimabel man. Op een eerdere Metalconventie heb ik er een () eens een babbel mee gedaan in zoverre dat mogelijk was gezien het (zijn) drankverbruik. Verder heeft Evergrey ge-wel-di-ge songs met complexe teksten. Toch was het zaterdag een beetje behelpen. Volgens ons hebben ze ook hun geluidsman in Mexico achtergelaten, want dit leek op niet veel. Vooraan was het nog best te doen, maar op het einde stond ik meer achteraan en leek het nergens naar. Te noisy, té luid, keyboards achter in de mix, geen bas, etc. En dat is is zeker jammer voor een band die normaliter zo strak als een …euh, ja, strak speelt dus. Dit moet de vijfde keer zijn dat ik ze zag, ‘so this man knows’.

Gelukkig was de band op zich in topform en was zich blijkbaar van geen kwaad bewust. Ze speelden duidelijk met plezier (al kan dat ook door het alcoholverbruik) en gingen dan ook ruim twee uur door. Na de reguliere set werd de boog wat ontspannen en kwamen er vrij lange hiaten in het programma, welke werden opgevuld door de lauwe humor van Englund,  maar eens ze speelden, zaten de songs wel goed. De muziek van Evergrey laat op zich immers erg weinig ruimte voor improvisatie, dus dan was het wel weer ernstig.

De set ving aan met enkele nieuwe songs uit het recente album ‘Torn’, waarna er gelijk in de rijke archieven werd gedoken. ‘Obedience’, ‘Blinded’, ‘Rulers of the Mind’, ‘I’m Sorry’, welk quasi volledig door het publiek werd gezongen, ‘Recreation Day’ en ‘Mark of the Triangle’ volgden. De encores werden ingezet met het nog steeds imposante ‘When The Walls Go Down’. Verder kregen we nog ‘The Masterplan’, nieuwe single ‘Broken Wings’ en als slot ‘A Touch of Blessing’. Qua setlist meer dan ok dus.

01 Evergrey  037x03  Evergrey 177xx05 Evergrey 144x09 Evergrey 064x02 Evergrey 095x04 Evergrey 114xx06 Evergrey 167x11 Evergrey 172xBIG Evergrey 152x


Het publiek was behoorlijk ‘mee’ met de muziek en reageerde al één blok op de aanwijzingen van Englund. Dat de temperatuur in de zaal ondertussen behoorlijk opgelopen was, lag waarschijnlijk ook aan een weer (?) slecht functionerende airco. Het was dan ook tijd dat het tijd was. Evergrey maakte als band weerom een zeer goede indruk; ik ga proberen me deze avond niet te herinneren als diegene met het k*tgeluid, maar kies ervoor om er aan te denken als die avond dat een handvol Zweden in een busje vol stuff naar Vosselaar zijn afgezakt om hun oertrouwe fans een geweldige avond te bezorgen. Voilà. Dàt is loyaliteit.                                                                                       
07 Evergrey 157x10 Evergrey 118x12 Evergrey 176xx13 Evergrey 149xEvergrey 133x

14:46 Gepost in Muziek | Commentaren (2)

Commentaren

nice pix as always manic movement ken ik al enkel jaren enkel van naam..zolang "female fronted metal" geen commercieel label is voor dom blond inhoudloos gejank, lijkt deze band me mss wel het ontdekken waard :-)

Gepost door: jero | 06-04-09

Ken de bands niet, maar zo te zien nogal heavy, ben benieuwd, te luid is niet goed, maar luid met nog steeds duidelijk te horen wat er wordt bedoeld is heerlijk.

Gepost door: Danique | 06-04-09

De commentaren zijn gesloten.