06-04-09

Tarkus' New Best Friend

Vorige week voelde ik het weer. En het was niet leuk. Het was niet alarmerend, maar was voldoende stof tot nadenken.

Tarkus is nogal dikwijls in de mening ‘de wereld’ vlot aan te kunnen. Gas geven. Niets missen. Overal bij. Liefst eerst. Helaas speelt dat zich vooral af in ’t kopke. Als de daad dan bij het woord gevoegd wordt, wat meestal gebeurt, gaat dat niet altijd even vlot als hij het wil laten uitschijnen. An age issue?

Vorige week wil ik gewoon even de afstandscontrole van de tv (ja) nemen in de keuken (…) en ik moest vaststellen dat dit gepaard ging met een zwaar en vermoeid gevoel in de benen. Gek, want ik loop thuis per dag een dozijn keer de trap op en af, zonder enig probleem. Ik zal zelfs opbiechten dat er zondagen zijn dat ik het woord ‘couch-potatoe’ in een overtreffende trap invul. Gewoon lui.

Een vers initiatief is me komen dagen. Sport is aan mij niet besteed. Te vermoeiend en daarbij slecht voor de knieën. Om in de toekomst het lijf toch gelijke tred te laten houden met de geest, is er besloten meer de benen te nemen dan de auto of zelfs de fiets. Tarkus gaat stappen. En niet naar de bakker en terug, maar hij heeft zich voorgenomen (liefst wekelijks) een grote verantwoorde wandeling te maken. Hoe groot? Gelijk tussen de 10 en de 15km. Au moins! Het geschikte schoeisel staat in de kast en heeft tot hiertoe enkel wat gebruikssporen, van slijtage nog geen spoor. Na wat surfen heb ik me er al enkele van het net gehaald en zondag eens gaan kijken hoe ik er in de praktijk voorsta. En dat viel nogal mee.

Zondag heb ik dus kennisgemaakt met mijn nieuwe vriend: de wandelcultuur. Doel van de trip was: een verantwoord parcours tussen Meldert en Hoegaarden. Afstand: 15,2 km. Met een plannetje in de hand was het altijd mogelijk een stukje af te snijden. En eerlijk: het waren er meer, want ik ben een stuk verkeerd gelopen. Goed begin.

Normaal start deze wandeling in Hoegaarden, maar wegens kermis ben ik gelijk doorgereden naar Meldert, een nederzetting aan de andere zijde van het parcours. In de lokale café’s zaten wielertoeristen en ik wist gelijk: neen, drie maal neen. Wieleralcoholisten zeker! Stapschoenen aan, check up van het mee te zeulen materiaal en ik was vertrokken.08 L'Ecluse 113 Weg 202 knoppen 107 bloemen 1

 

 

 

 


De regio is een beetje te vergelijken met de wandelstreek te Voeren. Ook hier afwisselend kasseien, verharde wegen, lichte tot sterke glooiingen en holle wegen. Ideaal voor de wandelaar; ware het niet dat Tarkus altijd een extraatje als stimulans moet hebben. Dus de hele fotohandel ging mee. Ook een goede beslissing want de lente maakt niet alleen in een mens wat los, ook links en rechts van het pad zit vanalles te gebeuren. Als volslagen fauna- en flora leek, was het niet altijd duidelijk wat ik fotografeerde, maar dat een stel slakken ferm van bil gingen, kon zelfs ik vaststellen.04 Slakken 210 gAARD17 Hop 112 Doggies

 

 

 


15,2 km dus, en dat liet zich in de helft al flink voelen. Het tempo ging dus gelijk naar beneden. Dit was heerlijk. Geen gelul, gezever of geroddel onderweg, enkel de stilte en de vogeltjes. Dat klinkt wat lullig, maar het brengt wel rust in je hoofd. En lucht in je longen.

Vier uur na mijn vertrek naderde ik terug Meldert, waar anderen pas van start gingen. Niet slecht voor een (nog) ongetrainde wandelaar.

Blijf ik dit doen? Zo ja, blijf ik dit alléén doen? Zoveel vragen, nog zoveel tijd… Eerst proberen deze nieuwe relatie gaande houden alvorens uit te breiden.

19 Hop Vlieg 106 Knoppen 309 Weg 116 Bomen 111 Hoegaarden vierkant
15 View 1


Commentaren

Een schitterende streek, met boeiende mix van natuur en geschiedenis. En slakken die van bil gaan. Knap vastgelegd! Ik voelde me bij het zien van de foto een beetje voyeur.

Gepost door: Geert | 21-04-09

De commentaren zijn gesloten.