17-05-09

All things must pass...

Neen, het was geen fijne morgen voor Tarkus. Of beter: het was op zijn minst een bewogen zondagmorgen. Ik heb ook niet de gewoonte om persoonlijk uit de hoek te komen, maar dit moet er toch even uit...

Wat er eigenlijk al lang zat aan te komen is deze morgen in de praktijk omgezet. De tijding dat Tine, 'onze' hond, welke na ruim 17 jaar toch al even in het sukkelstraatje zat, een bijzonder slechte nacht achter de rug had, maakt wat los in een mens. In mijn geval werd de strijk opgeschort to latere datum en je hoofd is gelijk vol van 'wanneer, hoe en waar'? De drang om mede deze laatste uitstap te maken was groot. Niet dat ik er naar verlangde, maar eerder als ondersteuning van Tarkus' Srs.

Even later kwam dan toch het bericht dat alles al achter de rug was. Ze heeft, zoals men dan zegt, er niets van gemerkt. Een kleine bevrijding, want gisteravond vond ik het er al niet goed uitzien. Ik nam zo pas de vrijheid om me even te laten gaan, het is - geloof me - niet niets. Ondanks het feit dat er reeds geruime tijd over gesproken werd en ik soms erg aandrong om 'de' beslissing te nemen, is het even wennen. En dat zal zeker niet anders zijn bij het volgende bezoek ten huize Srs.

Een nieuw stuk leven dus. De zorgen die ze het laatste jaar vroeg en de groeiende immobiliteit en langzaam verlies van waardigheid was voor mij soms even hard als de noot die nu gekraakt word. Het zal niet gemakkelijk zijn, maar ook dat slijt. Het is niet de eerste keer en ik herinner me dat ik daar 18 jaar geleden behoorlijk van van de kaart was. Met ouder te worden kan ik dat echt beter relativeren maar vandaag en de volgende dagen zal het wennen zijn aan het gemis. Voor Srs hoop ik op een onbezorgde vakantie, zonder die extra zorg.

Een foto of emotionele tekst hierbijplaatsen lijkt me niet nodig, ik wil niet telkens ik hier bezig ben ermee geconfronteerd worden. Na 17 jaar veeg je dat immers zo maar niet uit. Vraag is echter: wie wordt nu de braafste hond van West-Europa? Ik hoop de uwe!

gras1

 

13:34 Gepost in Actualiteit | Commentaren (2)

Commentaren

Een mooi woordje Heb net je tekstje gelezen, de tranen rollen weeral en das niet de eerste keer vandaag, ik ben haar indertijd nog mee gaan halen, dat klein prutske, Petra Van De Nerendijck, wij hebben ze Tinneke genoemd, het leuke was dat ze ook altijd klein bleef, onzen teckel. TLief beestje is nu naar de eeuwige jachtvelden, daar zal ze haar hartje nogal kunnen ophalen ! Dank voor je vriendschap !

Gepost door: Babs | 17-05-09

oei das een triest nieuwske
een vriend afgeven doet pijn
ale makker hier een klein riempje onder het hart..
van ons allen
x

Gepost door: mieke | 18-05-09

De commentaren zijn gesloten.