21-05-09

Somme, dag 2 - ...and soft sudden cups opened in thousands for their blood

banner fronttour small 2


0715u. Als ik met een bang hart het gordijn opzij schuif wordt ik geconfronteerd met een pijnlijk maar niet geheel onverwacht zicht. Een natte parking en het valt er nog steeds goed uit. Kon veel erger. 93 jaar geleden kroop hier in de buurt een jongeman uit een nat gat in de grond, met natte voeten en een canvas zeiltje om zich heen. Misschien was er beschuit en gedroogde koe uit blik en àls ze de avond halen misschien nog eens. Goede vooruitzichten.

Afspraak om 0730u voor het ontbijt. Het motel zal weeral zijn broek scheuren aan het 'all you can eat' buffet. Tarkus & co zullen hier voor zorgen. Een klein uurtje later zitten we weeral gepakt en gezakt in de wagen, op weg naar de frontlinie. Het front is ondertussen 5 tot 10 km meer naar het oosten geschoven. We're here because we're here...

In het dorp Flers staat het knapste beeld van een Tommy. Deze is terug te vinden op de cover van menige gids of brochure. Wij willen hem in het echt zien en da's niet zo moeilijk. Flers is een scheet groot en hij staat centraal op de Place des Britanniques. Eigenlijk is het een gedenkteken voor de 41ste Division, maar hij staat bekend als 'Le Tommy' de Flers. En ja, hij oogt potent.

 

01 Flers 1 rand


South-African National Memorial, Longueval

07 Somme Tour 117 rand
 

Dat er ook Zuid-Afrikaanse troepen hebben gediend in Frankrijk is niet zo bekend. Zij werden al wel ingezet in (tegen) de voormalige Duitse kolonies in Afrika, maar het is in het Bois d'Elville - later 'Delville Wood' - voor hen 'Devils Wood' - dat zij tot het uiterste gegaan zijn. Vandaag bevind zich in het sfeervolle en herstelde bos het South African National Memorial. Een hele mond vol voor een even indrukwekkende plaats.

Van 14 tot 20 juli '16 hield de 1st South African Brigade (121 Offr, 3032 man) dit bos bezet met als gevolg één van de bloedigste gevechten ooit door hen geleverd. Hen werd opgedragen dit bos te verdedigen tot de laatste man. Vijf dagen en zes nachten vochten zij zonder pauze tegen de Duitse overmacht. De zesde dag werden zij onder de voet gelopen. Kolonel Thackeray, zelf zwaar gewond, gaf zich samen met nog 2 gewonde officieren en 140 man over.

02 Delville 104 Delville 306 Delville 5bis05 Delville 4











In het museum, gratis toegankelijk, vinden we in mooie vitrines de getuigen van de inzet van deze mannen, zowel hier als in Afrika. En dat is heel wat. Toch zijn het de verschillende barreliëfs die het meeste indruk maken. Het meest relevante, 'The Sixt Day', vertelt de tragische gebeurtenissen al hier 93 jaar geleden. Buiten is het nog steeds pokkenweer, dus we nemen de tijd. Een korte doorstoot naar het Delville Wood Cemetery (5523 gr) aan de overzijde van de baan kan nog net, maar het is te nat en we rijden verder.

07 Delville 509 Somme Tour 37610 Delville 611 Delville 7


 

12 Delville cem rand


High Wood (Bois Fourcaux) is een van de vele bossen die na de oorlog onaangeroerd zijn gebleven. Meer nog: een poging om het te betreden gaat niet door wegens manshoge prikkeldraad. Ze krijgen er hier niet genoeg van. Of neen, ik lees dat er op deze enkele vierkante honderd meter nog om en bij de 8000 soldaten liggen, inclusief wapentuig. Jammer, maar toch... Dus bekijken we het aangrenzende High Wood Cemetery, welk is getooid met een bakstenen gebouw en een kunstzinnige haag.

13 High Wood 114 High Wood 215 High Wood 316 High wood 4


 

17 High Wood rand
Het Flatiron Copse Cemetery doet voor ons de deur zicht. Ik bedoel, teveel regen, te gevaarlijk voor de apparatuur, not funny anymore. Er dient initiatief genomen te worden.

Het Musée Historial te Péronne is een meer dan valabel alternatief. Was gepland voor de derde dag, maar nu is het echt geen doen meer om buiten te lopen. Na enkele stappen in de ronde (...) zijn we goed en wel op weg naar Péronne. Tegen 14u zijn we aan de monumentale ingang. Monumentaal wegens 12e eeuws. De architectuur van de rest van het museum is erg modern en is toch perfect aangepast aan de rest.

18 Memorial 119 Memorial 220 Memorial 321 Memorial 4

 





En dit is best wel de moeite. In vier grote zalen wordt op aanschouwelijke maar niet overdonderende wijze de aanloop, de opbouw, de oorlog zelf en de nasleep gepresenteerd. Niet al te veel wapens, enkel in combinatie met de uniformen, welke horizontaal liggen te pronken. Verder veel bezittingen van soldaat tot keizer. Briefwisseling, speelgoed, persoonlijk materiaal, enz. Veel zaken die menig verzamelaar zouden doen kwijlen. De vertoonde film is wat ons betreft ondermaats.

22 Memorial 523 Memorial 624 Memorial 725 Memorial 8






Zelf ben in niet zo'n plakker in musea, maar mijn kompaan neemt alle tijd. En neem dat letterlijk. Het is hem dan ook gegund, want er valt heel wat te zien. Ik trek me na twee uur terug in de bookshop en de cafetaria. Ik merk dat het reeds 1715u is als mijn 'pal' buitenkomt. Misschien nog net de tijd om in Péronne het Monument aux Morts op te zoeken.

Peronne 2

Gezien de drukte rond dat uur viel dat niet erg mee. Tussen de vele schoolbussen manouvreren we ons een weg naar het park waar het beeld staat. Het is een aangrijpend beeld van een moeder/vrouw die over het dode lichaam van haar zoon/man gebukt zit maar toch nog de kracht heeft om de vuist uit te steken naar de moordenaars van haar geliefde. En dit is niet noodzakelijk Duitsland. De woede in het gelaat en de kracht van de opgestoken vuist is echt wel aangrijpend. Zij is onthutst en woedend op het monster dat oorlog is.

Peronne 1rand


Na een toch wel erg natte, grijze én chaotische dag beslissen we richting Amiens te rijden. Dankzij de vlotte verbinding is dit op een halfuurtje geklaard. Het weer beslist er mee over om niet in Amiens centrum te gaan eten, daarom overvallen we hetzelfde nabijgelegen resto. We nemen het er eens goed van. Het is verlof!

Binnenkort: laatste deel, dag 3!

 

 

16:44 Gepost in Historie | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.