12-08-09

Battalions Of Steel (repost)

horns smalllHet was een goede beslissing om vorige zaterdag af te zakken naar Deinze. In zaal De Brielpoort had het tweede Alcatraz Metal Festival plaats. Vorig jaar was ik verhinderd wegens verlof in het buitenland, dit jaar was het nog even twijfelen wegens een niet echt overtuigende affiche én, niet onbelangrijk, het weer. Ik was niet van plan om te gaan afzien in een sporthal. Ik zeg nogmaals: een goede beslissing was het om toch naar ginds af te zakken.

Vooreerst: ik was er hard aan toe, maar dat kan ik van elk weekend zeggen. Maar er zijn andere elementen in het spel. Voor de ticketprijs moet je het niet laten. Voor een schamele (nou ja) 40€ in vvk krijg je wel echt waar voor je geld. Naast headliner Saxon, stond ook geprogrammeerd: Testament, Helstar, Ross The Boss, Onslaught en Killer. Daarenboven nog kleiner maar niet te onderschatten talent in de gecreëerde club boven de inkom. Dat is een hele hoop metal voor een kleine prijs. Daarenboven was iedereen op de afspraak, iets wat op grotere evenementen al eens durft foutlopen.

De Brielpoort lijkt op het eerste gezicht niet de ultieme locatie, maar ze is nog redelijk centraal gelegen, is vlot bereikbaar, heeft een gigantische parking op spuugafstand en is qua structuur interessant wegens zijn breedte. Dit levert op dat die podiumbreedte goedmaakt wat ze in de hoogte mist. Vooraan staan is een koud kunstje mits enige planning.

Gezellig ook! Voor de inkom is een grote open ruimte met zit- en hanggelegenheid voorzien. Drie (veel te weinig dus) eetstandjes en een vlotte toog. Excellent om een praatje te slaan en even op adem te komen. Binnenin geen drukkende hitte, maar een verrassend koele hal. Ik vreesde het tegenovergestelde. In de club lag het even anders, daar was de temperatuur navenant. Enkele cd- en prullariastanden en de merchandise keurig aan de rand van de zaal. Middenin een zee van ruimte waardoor je je nooit beklemd voelt. Prima locatie dus!

De organisatie was top. Een menselijke security die alles vlot, correct en met de nodige sympathie voor de soms wel overhitte fans, in goede banen leidde. Discotheekmacho's met een stijve smoel kunnen we missen als de pest op een metalfest. Vooraan was de sfeer dan ook in elke hectische omstandigheid vriendelijk en aangenaam. Er mocht zelfs al eens gelachen worden. Het kon ook moeilijk anders. Een crowdsurfverbod met bands als Testament en Onslaught? Neen, dan beter de nodige voorzieningen treffen ipv de spanning te laten oplopen. Hierbij dus zeker een pluim voor de inrichters én de security.

Niet wetende wat de geplogendheden zouden zijn op fotografisch gebied, was ik enkel uitgerust met mijn basic workhorse waardoor het soms wat behelpen was. De podiumbelichting was wel ok, maar niet overdadig en de grote beweeglijkheid van sommige bands maakte het er niet beter op. Ik ben dus gegaan voor de vintage look. Geen hightech toestanden maar wel sfeervolle beelden. Denk maar dat het de jaren tachtig is, de jaren waarin het gros van de geprogrammeerde bands ontstonden of zelfs hun hoogdagen beleefden. En zo komt alles weer op zijn plaats.horns smalll

17:19 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.