29-08-09

Miss Metal Shows Off, Biebob, 28/08/09

Tarkus Gig report 2009 1


In de ogenschijnlijke oneindige leegheid van het Belgische/Vlaamse muzikale woestijn zijn er toch nog mensen die zich met volle overtuiging inzetten voor de rock- en metalliefhebber. Naast de teams van Rock Report en het blad Rock Tribune, is er natuurlijk Mindview. Tot voor kort gratis ter beschikking in diverse muziekzaken en ideaal in combinatie bij een portie drukken op de kleinste kamer. Vanaf maandag e.k. zal dit blaadje exclusief online te lezen zijn en wel met wekelijkse updates. Dat is evolutie, ik ga er van uit dat dit ook een verbetering met zich meebrengt. Niet dat er iets mis was met het gedrukte exemplaar, maar de feiten evolueren soms zo snel en er werd al eens een editie overgeslagen.

Naast promotie en recenseren, houdt het Mindview-team houdt zich vooral onledig met af en toe eens iets te organiseren. Naast de jaarlijkse Conventie zit daar al eens een concertje bij, of behoren zij toch tot de stuwende en ondersteunende krachten van wat er in Vlaanderen plaatsheeft op metalgebied. En het gaat goed! Heel goed zelfs. Zo goed dat zij sinds enkele jaren ook een heuse Miss Metal verkiezing hanteren. En waarom niet? Metal bloeit als nooit tevoren; is verscheidener dan ooit en van eigen bodem ontspruiten er op jaarbasis meer en meer goede bands die alle richtingen van het 'genre' bedekken. In aanloop naar de echte verkiezing was er vrijdag in de Biebob een warm-up avond met enkele optredens. Het kon haast niet anders of Tarkus was er bij.

Weinig volk als de eerste band aantreedt. FIREFLY is een Nederlandse band die, en ik twijfel daar geenszins aan, bestaat uit jongens die het zeer goed menen. Zij spelen recht-toe-aan hardrock waar ik niet direct een stempel kan op plakken. Beetje jaren tachtig stijl, invloeden van Saxon, Maiden, Priest, ... kortom, niet echt opwindend, maar een leuke opener. Ook sympathiek van de band om ondertussen gratis mini-cdtjes te verspreiden!02 Firefly 3Na het aperitief werden enkele kandidates voor de komende verkiezing voorgesteld. Deze twaalf uitverkorenen sieren nu reeds de bijhorende kalender, samen met hun 'peter'. De opbrengst gaat ook dit jaar naar goede doelen: VZW Natuurpunt en VZW CCV (Crohn & Colitis ulcerosa). Reden genoeg dus om deze prachtige kalender aan te schaffen. Het fotowerk is van Cindy Frey, toch al een gerenommeerde naam in de metalwereld (e.a.). Op de cover staan regerende Miss Metal Adinda en Alex Agnew. En dit jaar: in kleur!


04 Miss Adinda05 Miss Charlene06 Miss Noula


Om Miss Metal te worden dien je niet echt over de ideale maten te beschikken of een standaard smile te verzinnen. Gepassioneerd zijn is in wezen voldoende. Een aardig mondje kunnen meepraten over metal en een fijne metal-look is natuurlijk onontbeerlijk. Al had ik enkele bedenkingen bij dat kleurrijke Ramones T-shirt... Enkele kandidates konden er vrijdag niet bijzijn, wat op zich wel jammer was. Hoe dan ook, diegenen die er waren kregen van hun achterban en uiteraard van de ondertussen goed bevolkte zaal, alle steun! De oogstrelende ene helft van het Jägermeisterpromotieteam, welke gratis stalen uitdeelde, kon ook op de nodige sympathie rekenen, zowel van publiek als van de bands die op het podium werden 'gesoigneerd'.
09 Miss Adinda & Alex BIG

Volgende band moest het alvast niet van zijn naam hebben. TIM'S FAVOURITE klinkt niet echt 'metal'. Deze band situeert zich dan ook ergens in het midden tussen heavy grunge en strakke thrash. Grote voorbeeld is Alice In Chains, maar ook Tool, Megadeth en vroege Metallica hebben zich in het geluid genesteld. Gitarist/zanger Jan Pauwels is wel een bijzonder figuur. Zijn niet echt indrukwekkende gestalte laat niet vermoeden dat daar zo een stem en potentieel tout-court in huist. Met een timbre dat sterk refereert naar zijn voorbeelden en met grote passie, zingt hij alsof zijn laatste uur geslagen was en of de wereldvrede op zijn schouders rust; beetje Pearl Jam, veel Alice in Chains. Man, dit is het geluid van 1992! Zijn retestrakke riffs en donkere akkoorden dragen daar toe bij. Bij momenten lijkt hij een kruising tussen Dave Mustaine (Megadeth, zucht) en de Alverman. De rest van de band - een trio - weet hier perfect aan te vullen. Een indrukwekkende baspartij en doorslaande drums (haha) leveren enkele intense momenten op. Afsluiter is AiC's 'Would' en het wijkt haast in niets af van het origineel; een van de weinige grungesongs die ik toen echt kon smaken.
10 Tims Favourite 211 Tims Favourite 512 Tims Favourite 613 Tims Favourite 4


Dit is een band om in de gaten te houden. Ondanks het gedateerde geluid (no offence), hield Tim's Favourite mij heel hun set in hun greep. De wel erg speciale humor van hun frontman deed tussendoor als een sorbetje af en toe de opgebouwde spanning afnemen. Misschien maar goed ook. Wie zo gedreven is en zoveel impact weet te maken zonder franjes en overbodige kantjes, verdient alle respect. Dik ok!!
14 Tims Favourite 1 BIG
Hierna volgden nog enkele kandidaten van de kalender, waaronder zelfs eentje uit mijn 'dorp'. Dat veel volk was gekomen voor DIABLO BLVD was ondertussen wel duidelijk. En het moet gezegd: uiteraard is zanger Alex Agnew hiervoor indirect voor verantwoordelijk. Ik denk dat er toch wat mensen waren die speciaal waren afgezakt om de comedian te horen zingen. En ja, ook een beetje ander publiek, een nieuwe generatie hardrock-liefhebbers misschien?

Nu heeft Diablo Blvd met hun debuut-cd wel een meer dan behoorlijke plaat afgeleverd en op Graspop wist dit stel de tent letterlijk op kookpunt te brengen op een wel erg vroeg uur. Derde keer dus dat ik ze zag en voor Alex en co de eerste keer in de Biebob.


15 Diablo Blvd 118 Diablo Blvd 820 Diablo Blvd 5


Ze staken van wal met 'Scarred and Undefeated', gelijk een van de meest heftige songs van de cd. En gelijk valt op dat ze live toch weer tien keer zo heavy zijn als op de cd. Vergeleken met de cd is het hier een furieuze en op hol geslagen sneltrein; en dat is goed, want Alex zijn stem is dan wel ideaal voor wat ze brengen, het blijft soms een beetje in dezelfde toonaard hangen. Qua performance zit het natuurlijk goed. Ze hebben er blijkbaar plezier in om hier te spelen en de band gaat dan ook volledig loos tijdens de rest van de te korte set. Liters zweet, excellent gitaarwerk van de twee gitaristen en met een lekker volle Biebob, was dit een bijzonder goede show. Op eenvoudige vraag van Alex ontstond er een heuse pit en werd er zelfs gecrowsurfd; een zeldzame ambacht in dit landelijke etablissement. Maar dus wat kort. Nadien bleek dat zij kort na middernacht nog in Lanaken moesten spelen.
19 Diablo Blvd 3 BIG

22 Diablo Blvd 11 BIG

23 Diablo Blvd BIG RAND
Toen gebeurde er iets vreemds. Was het hier gedaan? Bijlange niet!! Er was nog Jägermeister te krijgen, en vooral: de headliner moest nog komen. Waarom de tent dan half leegliep weet ik echt niet. Bedtijd voor de jonge Agnewfans?

Voor een mager gevulde Biebob trad dan MANIC MOVEMENT aan. En ik wil wel toegeven: ik was vol vooroordelen over deze band. Zeker wat hun live-werk betrof. Ik zag ze al eens openen voor Evergrey en dat was niet echt ok. Vooral de zang en presentatie van zangeres Virginia Fantoni balanceerde ettelijke malen op de rand van het aanvaardbare. Maar ik was er nu toch en ging er van uit dat deze euvels ondertussen werden bijgeschaafd. En gelukkig zat ik juist. MM heeft deze zomer intensief gespeeld en zal ook op FMVF te zien zijn.

Na de obligate pompeuze intro werd de set ingezet. Deze band heeft meer dan voldoende instrumentale kwaliteiten. Naast een gedreven ritmesectie wordt er dan ook zeker uitgekeken naar gitarist Fred Ost. Het geluid is nagenoeg perfect maar het is dan toch ook weer Virginia die haar best moet doen om nergens door de mand te vallen. Ze doet heel érg haar best en ze weet me dan toch over de lijn te trekken. Ze gaat slechts zelden de mist in en haar aanwezigheid is al minder geremd dan voorheen. De outfit van de frontvrouw vond ik nu weer niet zo geslaagd, ze leek op een oliebol met kapsones, maar het is natuurlijk leuker om als twenty-something lekker over-the-top te gaan dan als near-forty er als twintiger te willen uitzien. Misschien toch eens op kledingadvies gaan bij de Nederlandse zusters? Ze hield haar frontpositie in ieder geval overtuigender vast dan het kalf die vandaag bij Nightwish 'is'. Over heel de lijn dus een goede evolutie, maar ze had er eerder moeten zijn. Doch, laat ik vooral niet negatief doen!


25 Manic Movement 126 Manic Movement 334 Manic Movement 1331 Manic Movement 7







33 Manic Movement 1236 Manic Movement 14
40 Manic Movement 16 BIG

41 Manic Movement 8 BIG

Daarom: MM's cd 'Dark Glitter' is/wordt zeker een van de hoogtepunten uit de Belgische rockgeschiedenis. Hier is nauwelijks iets op aan te merken. De songs en het gitaarwerk, waaronder enkele echt indrukwekkende solo's, houden de zaak bij mekaar en toonden toch een band die er sterk staat. Nagenoeg de hele cd passeert de revue, waaronder een prima versie van Sting's 'Russians'.

Na deze toch wel mooie afsluiter heb ik me dan ook uiteraard de Miss Metal kalender aangeschaft (alles voor het goede doel...) en het laatste gedrukte exemplaar van Mindview meegegritst.

Er komen andere tijden...

cover-dark-glitter small


En nu we er toch zijn...

Manic Movement heeft met 'Dark Glitter' echt een dijk van een cd afgeleverd. En zoals mijn lezers weten, ga ik niet over één nacht ijs. Maar hier valt dus haast niets op aan te merken. Mej. Fantoni zingt zielsgenoten zoals Charlotte van Delain nu niet direct naar huis, maar komt toch aardig in de buurt. Ze heeft vooral een aangename stem die nooit verveelt. Als ze dit cd-geluid in de toekomst live kan evenaren, hebben we een topband in huis.

Natuurlijk zijn ook de songs belangrijk en die zijn om het zacht uit te drukken: absoluut klasse. Na enkele draaibeurten blijven enkele refreinen al gewoon in he hoofd steken. Ok, het is niet allemaal zo complex of extreem heavy, maar eerder prima uitgebalanceerd en gedoseerd. Het eigen werk overstijgt met gemak de cover van 'Russians', en die is al niet echt misselijk. Ik kan haast geen song noemen die de zaak afzwakt, geen opvulling dus. Meer nog: 'Maze of Shadows', de laatste track op de cd is een intrumentaal juweeltje!! En dan komen we bij de productie...

Wel, laat ik kort zijn: die is absoluut top. Niets doet vermoeden dat hier een Belgische band bezig is. Dat is op zich een heel statement. Natuurlijk kunnen wij in dit land de zoveelste schlager of alternatieve neuzelband 'goed' laten klinken, de normen liggen voor metal natuurlijk wel iets anders. Elk instrument dient naar behoren te klinken, de balans moet perfect zijn en vooral: er moet dynamiek in zitten. Ik ben er van overtuigd dat hier heel wat tijd is ingekropen, of ze hebben gewoon veel chance gehad met de juiste mensen aan te trekken.

Kortom: wie Delain, Autumn of Epica -light kan pruimen, zal hiermee heel gelukkig zijn! Van mij zeker 9/10.

 


 

18:21 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.