29-08-09

So here I am once more...

Het jaar is meer dan halfweg wat de kalender betreft. Plannen voor het oudejaar zijn nog bijlange niet aan de orde en de jas moet nog niet elke dag uit de kast of van de haak. Ok, vandaag had ik even het gevoel dat er binnenkort wel weer zal moeten gestookt worden, maar dat lijkt me evenzeer voorbarig.

September en oktober is dan ook weer de start van een vers concertseizoen. Alsof er nu niets te doen was...  Ook de platenlabels zullen weer van zich laten horen middels een hoop interessante nieuwe (uiteraard) schijven. Wat lijkt me op het eerste zicht interessant?

Arjen Lucassen heeft zijn worp pas gedaan. Onder de naam Guilt Machine en met als enige (!) zanger Jasper Steverlinck van 'onze' Arid. Curieus wat dat gaat geven.

Porcupine Tree lanceert in september zijn nieuwe werkstuk, en het wordt een dubbele! Eén schijfje bevat een epic van +50 minuten. Een doos kleenex zou wel eens nuttig kunnen worden.

Volgende week komt de nieuwe Gotthard uit, 'Need to Believe'. Eerlijke melodieuze hardrock, hopelijk in de lijn van vorige twee cd's.

Ook melodic rockers House Of Lords met de superbe zang van James Christian schenkt ons nieuw werk, 'Cartesian Dreams', ergens midden september...

Eind september: 'Snowfall on Judgement Day' van Redemption. Liefhebbers van Fates Warning weten genoeg. Hier kijk ik bijzonder naar uit!

Gelijktijdig ook 'Force of Gravity' van de Duitse art/progrockband Sylvan.

Zeker niet vergeten: Epica brengt met 'Design Your Universe' zijn vierde studio-cd uit. Hij zou nog voor het Female Metal Voices Fest te krijgen zijn. Say no more.

Ik wil maar zeggen: moet er nog zand zijn? Waar blijft het internationale hitsensatie van Tania Dexters nu? Hoe komt het dat dEUS' laatste cd nu al bij de uitverkoop ligt? Komen The Beatles dit jaar nog bij mekaar voor een wereldtoernee? Zoveel vragen, zoveel keuzes...

Tijd om even een tussenbalans op te maken van de oogst van dit jaar. Hieronder Tarkus' tien meest liefdevol ontvangen geluidsdragers van 2009...tot hier toe.


Top ten summer 09

 


 

 

 

Cheers!

 

 

 

23:17 Gepost in Muziek | Commentaren (3)

Miss Metal Shows Off, Biebob, 28/08/09

Tarkus Gig report 2009 1


In de ogenschijnlijke oneindige leegheid van het Belgische/Vlaamse muzikale woestijn zijn er toch nog mensen die zich met volle overtuiging inzetten voor de rock- en metalliefhebber. Naast de teams van Rock Report en het blad Rock Tribune, is er natuurlijk Mindview. Tot voor kort gratis ter beschikking in diverse muziekzaken en ideaal in combinatie bij een portie drukken op de kleinste kamer. Vanaf maandag e.k. zal dit blaadje exclusief online te lezen zijn en wel met wekelijkse updates. Dat is evolutie, ik ga er van uit dat dit ook een verbetering met zich meebrengt. Niet dat er iets mis was met het gedrukte exemplaar, maar de feiten evolueren soms zo snel en er werd al eens een editie overgeslagen.

Naast promotie en recenseren, houdt het Mindview-team houdt zich vooral onledig met af en toe eens iets te organiseren. Naast de jaarlijkse Conventie zit daar al eens een concertje bij, of behoren zij toch tot de stuwende en ondersteunende krachten van wat er in Vlaanderen plaatsheeft op metalgebied. En het gaat goed! Heel goed zelfs. Zo goed dat zij sinds enkele jaren ook een heuse Miss Metal verkiezing hanteren. En waarom niet? Metal bloeit als nooit tevoren; is verscheidener dan ooit en van eigen bodem ontspruiten er op jaarbasis meer en meer goede bands die alle richtingen van het 'genre' bedekken. In aanloop naar de echte verkiezing was er vrijdag in de Biebob een warm-up avond met enkele optredens. Het kon haast niet anders of Tarkus was er bij.

Weinig volk als de eerste band aantreedt. FIREFLY is een Nederlandse band die, en ik twijfel daar geenszins aan, bestaat uit jongens die het zeer goed menen. Zij spelen recht-toe-aan hardrock waar ik niet direct een stempel kan op plakken. Beetje jaren tachtig stijl, invloeden van Saxon, Maiden, Priest, ... kortom, niet echt opwindend, maar een leuke opener. Ook sympathiek van de band om ondertussen gratis mini-cdtjes te verspreiden!02 Firefly 3Na het aperitief werden enkele kandidates voor de komende verkiezing voorgesteld. Deze twaalf uitverkorenen sieren nu reeds de bijhorende kalender, samen met hun 'peter'. De opbrengst gaat ook dit jaar naar goede doelen: VZW Natuurpunt en VZW CCV (Crohn & Colitis ulcerosa). Reden genoeg dus om deze prachtige kalender aan te schaffen. Het fotowerk is van Cindy Frey, toch al een gerenommeerde naam in de metalwereld (e.a.). Op de cover staan regerende Miss Metal Adinda en Alex Agnew. En dit jaar: in kleur!


04 Miss Adinda05 Miss Charlene06 Miss Noula


Om Miss Metal te worden dien je niet echt over de ideale maten te beschikken of een standaard smile te verzinnen. Gepassioneerd zijn is in wezen voldoende. Een aardig mondje kunnen meepraten over metal en een fijne metal-look is natuurlijk onontbeerlijk. Al had ik enkele bedenkingen bij dat kleurrijke Ramones T-shirt... Enkele kandidates konden er vrijdag niet bijzijn, wat op zich wel jammer was. Hoe dan ook, diegenen die er waren kregen van hun achterban en uiteraard van de ondertussen goed bevolkte zaal, alle steun! De oogstrelende ene helft van het Jägermeisterpromotieteam, welke gratis stalen uitdeelde, kon ook op de nodige sympathie rekenen, zowel van publiek als van de bands die op het podium werden 'gesoigneerd'.
09 Miss Adinda & Alex BIG

Volgende band moest het alvast niet van zijn naam hebben. TIM'S FAVOURITE klinkt niet echt 'metal'. Deze band situeert zich dan ook ergens in het midden tussen heavy grunge en strakke thrash. Grote voorbeeld is Alice In Chains, maar ook Tool, Megadeth en vroege Metallica hebben zich in het geluid genesteld. Gitarist/zanger Jan Pauwels is wel een bijzonder figuur. Zijn niet echt indrukwekkende gestalte laat niet vermoeden dat daar zo een stem en potentieel tout-court in huist. Met een timbre dat sterk refereert naar zijn voorbeelden en met grote passie, zingt hij alsof zijn laatste uur geslagen was en of de wereldvrede op zijn schouders rust; beetje Pearl Jam, veel Alice in Chains. Man, dit is het geluid van 1992! Zijn retestrakke riffs en donkere akkoorden dragen daar toe bij. Bij momenten lijkt hij een kruising tussen Dave Mustaine (Megadeth, zucht) en de Alverman. De rest van de band - een trio - weet hier perfect aan te vullen. Een indrukwekkende baspartij en doorslaande drums (haha) leveren enkele intense momenten op. Afsluiter is AiC's 'Would' en het wijkt haast in niets af van het origineel; een van de weinige grungesongs die ik toen echt kon smaken.
10 Tims Favourite 211 Tims Favourite 512 Tims Favourite 613 Tims Favourite 4


Dit is een band om in de gaten te houden. Ondanks het gedateerde geluid (no offence), hield Tim's Favourite mij heel hun set in hun greep. De wel erg speciale humor van hun frontman deed tussendoor als een sorbetje af en toe de opgebouwde spanning afnemen. Misschien maar goed ook. Wie zo gedreven is en zoveel impact weet te maken zonder franjes en overbodige kantjes, verdient alle respect. Dik ok!!
14 Tims Favourite 1 BIG
Hierna volgden nog enkele kandidaten van de kalender, waaronder zelfs eentje uit mijn 'dorp'. Dat veel volk was gekomen voor DIABLO BLVD was ondertussen wel duidelijk. En het moet gezegd: uiteraard is zanger Alex Agnew hiervoor indirect voor verantwoordelijk. Ik denk dat er toch wat mensen waren die speciaal waren afgezakt om de comedian te horen zingen. En ja, ook een beetje ander publiek, een nieuwe generatie hardrock-liefhebbers misschien?

Nu heeft Diablo Blvd met hun debuut-cd wel een meer dan behoorlijke plaat afgeleverd en op Graspop wist dit stel de tent letterlijk op kookpunt te brengen op een wel erg vroeg uur. Derde keer dus dat ik ze zag en voor Alex en co de eerste keer in de Biebob.


15 Diablo Blvd 118 Diablo Blvd 820 Diablo Blvd 5


Ze staken van wal met 'Scarred and Undefeated', gelijk een van de meest heftige songs van de cd. En gelijk valt op dat ze live toch weer tien keer zo heavy zijn als op de cd. Vergeleken met de cd is het hier een furieuze en op hol geslagen sneltrein; en dat is goed, want Alex zijn stem is dan wel ideaal voor wat ze brengen, het blijft soms een beetje in dezelfde toonaard hangen. Qua performance zit het natuurlijk goed. Ze hebben er blijkbaar plezier in om hier te spelen en de band gaat dan ook volledig loos tijdens de rest van de te korte set. Liters zweet, excellent gitaarwerk van de twee gitaristen en met een lekker volle Biebob, was dit een bijzonder goede show. Op eenvoudige vraag van Alex ontstond er een heuse pit en werd er zelfs gecrowsurfd; een zeldzame ambacht in dit landelijke etablissement. Maar dus wat kort. Nadien bleek dat zij kort na middernacht nog in Lanaken moesten spelen.
19 Diablo Blvd 3 BIG

22 Diablo Blvd 11 BIG

23 Diablo Blvd BIG RAND
Toen gebeurde er iets vreemds. Was het hier gedaan? Bijlange niet!! Er was nog Jägermeister te krijgen, en vooral: de headliner moest nog komen. Waarom de tent dan half leegliep weet ik echt niet. Bedtijd voor de jonge Agnewfans?

Voor een mager gevulde Biebob trad dan MANIC MOVEMENT aan. En ik wil wel toegeven: ik was vol vooroordelen over deze band. Zeker wat hun live-werk betrof. Ik zag ze al eens openen voor Evergrey en dat was niet echt ok. Vooral de zang en presentatie van zangeres Virginia Fantoni balanceerde ettelijke malen op de rand van het aanvaardbare. Maar ik was er nu toch en ging er van uit dat deze euvels ondertussen werden bijgeschaafd. En gelukkig zat ik juist. MM heeft deze zomer intensief gespeeld en zal ook op FMVF te zien zijn.

Na de obligate pompeuze intro werd de set ingezet. Deze band heeft meer dan voldoende instrumentale kwaliteiten. Naast een gedreven ritmesectie wordt er dan ook zeker uitgekeken naar gitarist Fred Ost. Het geluid is nagenoeg perfect maar het is dan toch ook weer Virginia die haar best moet doen om nergens door de mand te vallen. Ze doet heel érg haar best en ze weet me dan toch over de lijn te trekken. Ze gaat slechts zelden de mist in en haar aanwezigheid is al minder geremd dan voorheen. De outfit van de frontvrouw vond ik nu weer niet zo geslaagd, ze leek op een oliebol met kapsones, maar het is natuurlijk leuker om als twenty-something lekker over-the-top te gaan dan als near-forty er als twintiger te willen uitzien. Misschien toch eens op kledingadvies gaan bij de Nederlandse zusters? Ze hield haar frontpositie in ieder geval overtuigender vast dan het kalf die vandaag bij Nightwish 'is'. Over heel de lijn dus een goede evolutie, maar ze had er eerder moeten zijn. Doch, laat ik vooral niet negatief doen!


25 Manic Movement 126 Manic Movement 334 Manic Movement 1331 Manic Movement 7







33 Manic Movement 1236 Manic Movement 14
40 Manic Movement 16 BIG

41 Manic Movement 8 BIG

Daarom: MM's cd 'Dark Glitter' is/wordt zeker een van de hoogtepunten uit de Belgische rockgeschiedenis. Hier is nauwelijks iets op aan te merken. De songs en het gitaarwerk, waaronder enkele echt indrukwekkende solo's, houden de zaak bij mekaar en toonden toch een band die er sterk staat. Nagenoeg de hele cd passeert de revue, waaronder een prima versie van Sting's 'Russians'.

Na deze toch wel mooie afsluiter heb ik me dan ook uiteraard de Miss Metal kalender aangeschaft (alles voor het goede doel...) en het laatste gedrukte exemplaar van Mindview meegegritst.

Er komen andere tijden...

cover-dark-glitter small


En nu we er toch zijn...

Manic Movement heeft met 'Dark Glitter' echt een dijk van een cd afgeleverd. En zoals mijn lezers weten, ga ik niet over één nacht ijs. Maar hier valt dus haast niets op aan te merken. Mej. Fantoni zingt zielsgenoten zoals Charlotte van Delain nu niet direct naar huis, maar komt toch aardig in de buurt. Ze heeft vooral een aangename stem die nooit verveelt. Als ze dit cd-geluid in de toekomst live kan evenaren, hebben we een topband in huis.

Natuurlijk zijn ook de songs belangrijk en die zijn om het zacht uit te drukken: absoluut klasse. Na enkele draaibeurten blijven enkele refreinen al gewoon in he hoofd steken. Ok, het is niet allemaal zo complex of extreem heavy, maar eerder prima uitgebalanceerd en gedoseerd. Het eigen werk overstijgt met gemak de cover van 'Russians', en die is al niet echt misselijk. Ik kan haast geen song noemen die de zaak afzwakt, geen opvulling dus. Meer nog: 'Maze of Shadows', de laatste track op de cd is een intrumentaal juweeltje!! En dan komen we bij de productie...

Wel, laat ik kort zijn: die is absoluut top. Niets doet vermoeden dat hier een Belgische band bezig is. Dat is op zich een heel statement. Natuurlijk kunnen wij in dit land de zoveelste schlager of alternatieve neuzelband 'goed' laten klinken, de normen liggen voor metal natuurlijk wel iets anders. Elk instrument dient naar behoren te klinken, de balans moet perfect zijn en vooral: er moet dynamiek in zitten. Ik ben er van overtuigd dat hier heel wat tijd is ingekropen, of ze hebben gewoon veel chance gehad met de juiste mensen aan te trekken.

Kortom: wie Delain, Autumn of Epica -light kan pruimen, zal hiermee heel gelukkig zijn! Van mij zeker 9/10.

 


 

18:21 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

27-08-09

Unwashed and somewhat slightly dazed

1983. Werchter. Mijn tweede festival. Tweede Werchter ook. Peter Gabriel brengt 'We do as we're told'. Het duurt hem te lang alvorens de weide het hypnotische refrein meezingt. Niet dat we al zo zelfbewust waren; begin jaren tachtig waren we niet zo zelfbewust. De 'raketten' en de Paus moesten nog komen en er diende nog stelling ingenomen te worden. Uiteindelijk zingen we dan mee, de ironie van de tekst weggespoeld door lauwe streekpils. Na enkele minuten spreekt de meester ons toe, en ik hoor het nog als was het gisteren. "Belgium, is this the best you can do?".Gabriel 83 We deden ons best. Geloof me, want, noblesse oblige, ik heb hier nog een C90 met het volledige concert, ja, ook van U2 en Simple Minds. Topkwaliteit. Kan ik ooit nog kassa van maken...

We hadden dat jaar ook o.a. Warren Zevon (RIP), U2 (toen nog een geloofwaardige rockband), Simple Minds, John Cale en Van Morrison. Ik bedoel: kan je je dat voorstellen? Cale & Morisson om de mainstage? Ok, er was maar één podium, maar dit terzijde. Geen spoor van opgefokte eendagsvliegen of hypes. En maar een tiental bands! Het frivoolste dat jaar was Eurythmics, en dat is dan nog relatief. Was ook een fantastische show!

Ik wijk af. Ik wil hier eigenlijk maar zeggen: ik heb mijn bezoekers even in de kou laten staan, ik weet het. Naar verluid zou Child Focus al op zoek zijn naar mij.

Ik blog hier dus tijdens mijn verlof, dit ter info. En tot hiertoe is het niet veel soeps, dat verlof dan. Mogelijk komt dat omdat ik het grootste gedeelte ervan nauwelijks functioneerde wegens een slecht ontvangen falafel eerder deze week.

Om de kroon te zetten om een fijn dagje 'stad' en 'shoppen', en een bezoek aan mijn favoriete maar toch een beetje verantwoorde tent, traden er allerlei stoornissen op in Tarkus' systeem om pas na 48 uur volledig te zijn verdwenen. Een slapeloze nacht en maar liefst 2 dagen volledig onproductief. Niet echt mijn stijl...

Beetje rimpelingen in de fijne vijver waar ik dagelijks ga vissen (ook wel 'werk' genoemd) dragen daar dan ook niet toe bij. Had beter gelijk een week Benidorm geboekt. Of Athene. Kwestie van bezig te zijn. Hoe dan ook, nu stel ik het weer dik ok en ben klaar voor wat komen gaat.

Wel al een ferme bezoeker gehad eerder deze week. Zie foto, er vooral niet naastkijken! Ja, ze zijn vroeg dit jaar. Ik kan u geruststellen dat het niet gaat over de beruchte Zwarte Weduwe! Met enige zekerheid kan ik stellen dat het over de Bonte Steensluiper (Liocranum rupicola) gaat.spider in bathroom edit2 Ondanks mijn prima 'Tirion Spinnengids' is het niet echt eenvoudig om ze te identificeren. Toch ben ik ervan overtuigd dat je je buren best met de correcte naam aanspreekt, kwestie van respect. 'Holy smoke' of 'F*ckin Chr..' zijn meestal eerder ontsnapt. Dan volgt een beetje voorbarig tutoyeren ('vriend', makker') alvorens ik overga naar de meer academische aanpak zoals, ja, Liocranum. Reizen én leren in de eigenste tuin en in dit geval badkamer. Alsof ik niets beters te doen heb.

Systeem dus 'up & running', bedankt voor uw medeleven.

Vanmorgen zijn Tarkus' senioren naar het zuiden vertrokken voor een al te lang uitgestelde trip naar Frankrijk. Wat vroeger eerder regelmaat was, leek er nu niet meer van te komen. Ja, er komt een tijd dat de thuisblijvers zich - hopelijk onterecht, God bless - een beetje zorgen beginnen maken. Met hun tweetjes, hopelijk hebben ze er wat aan.

Vanavond mijn 'bloodbrother' en muzikale muze op bezoek. Long time no see! Ik kijk er geweldig naar uit want er valt weer heel wat bij te praten en te luisteren.

Morgen naar de Biebob voor een 'Miss Metal - avond' met diverse optredens waaronder Diablo Blvd en Manic Movement. Kan leuk worden, we zien wel.

Nu de ...badkamer in, weet je, 'As I'm unwashed and somewhat happily slightly dazed...'

cheers!

 

08:48 Gepost in Actualiteit | Commentaren (0)

18-08-09

An Obsessive Devotion...

Metal+Female+Voices+Fest+VII+mfvf7fly


 

http://www.metalfemalevoicesfest.be/

 


19:19 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

Baby, you can fly my car! Schaffen, 15/08/09

Vorig weekend kon je naar de jaarlijkse Fly-in & Oldtimer event op het vliegveld van Schaffen. Wat oorspronkelijk enkel een luchtvaartgebeuren was, begint sinds enkele jaren meer op een all-in event te worden. Gelukkig moeten we de draaimolens en de dansmariekes nog ontberen, want aan kermissen heeft Tarkus een grondige hekel aan. Al valt er over die 'mariekes' nog te discussiëren.

Neen, gelukkig enkel voer voor de liefhebber van het lichtere vliegwezen en voor zij die dromen of mijmeren bij het aanschouwen van automobielen en hun respectieve design, welk zich grotendeels situeert tussen de jaren '50 en '85. Van pure elegantie via smaakloos Italiaans design (een Lancia met het lelijkste dashboard éver) tot benzineverslindende semi-sportwagens. Maar ook fijne dingen als een BMW Isetta, een Peugeotclub, een kudde Ford Mustangs. Verder wat eigenbouw en de legendarische Buggy's uit de jaren zeventig. Veel en mooi dus.


01 Schaffen 2009 11402 Schaffen 2009 11503 Schaffen 2009 12604 Schaffen 2009 13205 Schaffen 2009 163
06 Schaffen 2009 15807 Schaffen 2009 21908 Schaffen 2009 13609 Schaffen 2009 14110 Schaffen 2009 250
11 Schaffen 2009 RAND 118

12 Schaffen 2009 111 RAND

13 Schaffen 2009 170 RAND
14 Schaffen 2009 108 RAND
15 Schaffen 2009 135 RAND

Uiteraard was mijn drijfveer het aëronautische gebeuren en dat was aangenaam maar verre van opwindend. Op Schaffen komen nu niet direct de meest opwindende vliegtuigen, komt daarenboven nog dat de enige echt interessante gasten dan nog erg onpraktisch voor de fotograaf werden opgesteld.

Zo stond er een Grumman Avenger, een veteraan van de oorlog in de Pacific, en landde er een OV-10 Bronco, een verkennings- en licht aanvalsvliegtuig, hier van de Duitse luchtmacht. Niet alledaags, en, eens geland jammer genoeg weggestoken achter andere toestellen. Slecht punt voor de organisatie.Verder veel gasten die we ook regelmatig in Deurne tegenkomen of daar hun thuisbasis hebben.


16 Schaffen 2009 01417 Schaffen 2009 02418 Schaffen 2009 05419 Schaffen 2009 057
20 Schaffen 2009 071 RAND

21 Schaffen 2009 21522 Schaffen 2009 24024 Schaffen 2009 09625 Schaffen 2009 039
23 Schaffen 2009 259 RAND

26 Schaffen 2009 044 RAND

Qua randanimatie beperkt het event zich tot flink wat info-en verkoopstands van gerelateerde spullen: boeken, bouwdozen, speelgoed, verzamelobjecten, kledij. Voldoende, niet overdreven veel. Blijft het toch nog gezellig!

Tijdens mijn aanwezigheid deed er zich ook nog een ongeluk voor, gelukkig zonder fatale afloop, zoals u op het nieuws kon zien. Het weer was stevig van de partij, de wespen ook.

Nu is het uitkijken naar de Sanicole-Airshow (20/9), de enige airshow met enig allure in België. Normaliter gaat Tarkus daar aanwezig zijn, maar mijn agenda raakt wel erg vol...


Schaffen 2009 048 RAND

 

08:25 Gepost in Luchtvaart | Commentaren (1)

15-08-09

Up, up and away!!


Donderdag was het dan eindelijk zover! Na twee mindere pogingen eerder deze zomer, is Tarkus toch nog van de grond geraakt.

Een ballonvaart houdt veel meer in dan zomaar instappen en wegwezen. Na een poging die niet verder kwam dan de afspraak en de annulatie wegens het slechte, of beter, onvoorspelbare weer en een bijna vlucht waarbij we ter plekke waren maar ter elfder ure de vaart werd afgeblazen, was het donderdag goed raak!

Nu kan ik, in voor zover mijn recent opgedane kennis reikt, u alle details van deze ballonvaart meedelen, maar het is toch iets wat je zelf moet meemaken. Te oordelen aan het aantal ballons die er die avond in de lucht hingen, is het geen uitzondering meer om zo een event te ondernemen met vrienden of familie. Een reden is snel gevonden!

Het uitstel van afvaart resulteerde ook in het feit dat we dan toch afvoeren op een avond die gewoon perfect bleek te zijn om te varen. Niet alleen was het prima gaan opklaren en zat de wind ideaal - nog altijd hét belangrijkste - ook de zichtbaarheid was haast onbeperkt.

We gingen omhoog ergens tussen Wetteren en Kalken. Met acht personen, waarvan twee crew (piloot Jos & zn). Nu heb je wel wat keuze als je een vaarder uitkiest, maar Jos haalde de eerste prijs in voorzichtigheid en vertrouwen. Als het niet perfect kon, kon het niet. Veiligheid en tevredenheid gaan bij hem hand in hand. En achteraf was daar niets van overdreven; alles verliep nagenoeg perfect en ik en mijn medepassagiers hebben zich op geen enkel moment benauwd of onveilig gevoeld. Voldoende duiding vooraf en later tijdens de vaart droeg daar zeker tot bij. Prima job dus.


01 Ballonvaart 05302 Ballonvaart 06303 Ballonvaart 06704 Ballonvaart 06905 BIG Ballonvaart 047
06 Ballonvaart 096

In de ballon was het, net als op de begane grond, een lekker temperatuurtje. Als de branders af en toe aangingen, wat natuurlijk nodig is om de lucht te verwarmen en zo het stijgend vermogen te regelen, gaf dat nog een extra temperatuurverhoging. Niets om schrik van te hebben, het hoort er gewoon bij.

Met zes passagiers in 3/5e van de mand, was het wel aardig krap, maar zeker niet minder gezellig. Rondlopen kon niet, maar door af en toe rond je as te draaien kon je alle richtingen uitkijken. Jos gaf overdadig duiding over welk dorp en welke baan of spoorlijn we overvlogen. Bovenal gaf hij ons de raad om te genieten van de vaart. Zo zagen we de as Antwerpen - Mechelen - Brussel mooi uitgestrekt naast ons. De centrale van Doel, het Atomium, De St Romboutstoren, maar ook Aalst lag aan onze voeten. In de verte, aan de einder, de heuvels van de Vlaamse Ardennen en Geraardsbergen. Onze maximale hoogte was rond de 800 m, ofte 2500 ft, wat heel wat avontuurlijker klinkt. Lijkt niet echt hoog en is het ook niet. In de praktijk lijkt het echter wel of je heel Vlaanderen kan zien. Zichtbaarheid top dus en dan denk je daar even van te kunnen genieten... Jammer, maar achteraf besef je dan dat je eigenlijk zo vol bewondering staat van heel dit gebeuren en mekaar en de piloot bestookt hebt met vragen, een zillioen foto's hebt getrokken, en ja, af en toe ook echt genoten van deze vaart.


06 Ballonvaart 09607 Ballonvaart 12408 Ballonvaart 126X Ballonvaart 10210 BIG Ballonvaart 113

11 BIG Ballonvaart 157

Na een uur varen op verschillende hoogten (incluis een scheervlucht over een maisveld), werd er gekozen voor een landingsplaats te noorden van Aaigem. De volgwagens konden heel de vaart keurig bijblijven, dus die waren er al. De landing op zich was wat men noemt een 'tekstbook' landing. Drie tikken tegen de grond en dan langzaam stabiliseren.
12 Ballonvaart 16013 Ballonvaart 21014 Ballonvaart 21715 Ballonvaart 286XX Ballonvaart 136
16 BIG Ballonvaart 238

17 Ballonvaart 29518 Ballonvaart 29919 Ballonvaart 33620 Ballonvaart 348
Ballonvaart 127 zw

XX Ballonvaart 224

De toegesnelde grondcrew zorgde er voor dat de ballon na het uitstijgen van de passagiers, snel tegen de grond lag. Het ontmantelen verliep allemaal vlot, waarna er een kleine drink en diploma uitreiking plaatsvond. Een leuk en sympathiek gebaar en blijkbaar traditie in de 'sector'.

Aanrader dus voor iedereen die eens iets anders wil doen!

Balloon Team Jos Seghers BVBA

Hoogheide 58

2870 Breendonk (Puurs)

052 30 31 30


 

23:02 Gepost in Luchtvaart | Commentaren (3)