01-09-09

A Matter of Life and Death

low-cost-mental-health-therapy-SMALLIk ga nu niet doen alsof ik van niets wist, want ik wist er wel degelijk van. Niet dat het mij ergens interesseert, maar je kon er gewoon niet naast ... luisteren.

Maar laten we even doen alsof ik van niets wist. Ik zet maandagavond de tv aan om de laatste ontwikkelingen te kunnen volgen aangaande de evolutie van socio, culturele en politieke neukerij in deze hopeloze structuur die wij België noemen.

Ik krijg gelijk de sportjournalist  Dhr Demarez op het scherm, met naast hem een foto van twee sportlui in een 'still' tijdens een hectisch moment in hun spel. Onderaan staat in grote letters: 'AANSLAG'.

Ik - zogezegd van niets wetende - vrees gelijk voor een heuse aanslag, al of niet met politieke of, ja, religieuze inslag, in een voetbalstadion. Ik verwacht een tol van enkele tientallen zwaar gewonden en enkele te betreuren doden. De waarheid was erger. Bleek dat een voetballer zijn been had gebroken tijdens het spel. Een jammerlijke aanvaring met een andere speler, wat later bleek. Een arbeidsongeval. Later werd het event afgezwakt tot 'Doodsschop'. Als ware het slachtoffer reeds bezweken aan zijn verwondingen.

Maar omdat hier nu eenmaal veel geld, prestige en zelf gecreëerde kunstmatige belangrijkheid bij komt kijken, dient men dit non-event als een hoofditem te behandelen. Mede om de honderduizenden liefhebbers van dit spel niet voor het hoofd te stoten en hen mee te betrekken bij iets dat zogezegd belangrijk is. Een artikel in de gespecialiseerde pers had m.i. meer dan voldoende geweest.

De andere spelers lieten zich al snel uit over hoe brutaal er wel niet gespeeld werd op recente wedstrijden. Trainers in dure maatpakken lanceerden boutades alsof het iets van nationaal belang betrof. Schichtig om zich heen kijkende (zijn er andere?) collega voetballers kozen gelijk zijde voor het slachtoffer of de ongelukkige die het spijtige voorval veroorzaakte. Iedereen toch een beetje uitkijkend wie er meeluistert; de Lexus moet immers nog worden afbetaald, en met het loon van mevrouw (kapster, m/v) alleen moet je niet afkomen op de volgende nacht van Exclusief.

Mocht er zich op dat moment een scheepsramp voltrekken voor de Belgische kust, we zouden het niet eens geweten hebben. Een verse boreling op het Koninklijke Paleis? Te verwaarlozen. Een gevangene die zich na het aanschouwen van 'Komen eten' op VT4 vrijwillig terug gaat aanmelden in de bajes? Randinformatie. Het is een kwestie van prioriteiten.

Maar. Een voetballer met een ernstig letsel? Dat is andere koek.Het mag duidelijk zijn dat het leven van een voetballist niet altijd over rozen gaat. Of over een catwalk. Soms doen ze zich pijn, soms vallen er harde woorden. Je zou haast gaan geloven dat dat zij werken voor de kost, net zoals u en ik.


FOOT 1FOOT 3FOOT 2


17:37 Gepost in Actualiteit | Commentaren (2)

Commentaren

Ai, Ai Toch een pijnlijke zaak, doch te veel 'blablabla' rond de 'moneymoneymoney' he... en dan nog le hoofdsponsor dans le probleme, ja tis een frans gebroken been !

Gepost door: Babs | 02-09-09

Ik haat al heel mijn leven voetbal. Het is een KUTsport die niets dan miserie,schandalen,vernieling en verdoemenis voortbrengt. Om maar te zwijgen van al die omhooggevallen kienies die bedragen verdienen waar een fatsoendelijk mens serieus moet voor werken. BWEUUUKKK

Gepost door: Robert of NYC | 14-09-09

De commentaren zijn gesloten.