27-11-09

House Of Lords & Kane'd, De Rots, 25/11/09

Tarkus Gig report 2009 1


Van sommige bands denk je 'die ga ik nooit live zien' of 'die komen nooit naar ons land'. Hoe fout kan een mens zijn?

Bands als Survivor, Journey of REO Speedwagen zijn de laatste jaren allemaal onze contreien gepasseerd, dit dikwijls na twee decennia nauwelijks buiten hun thuisland geweest te zijn. En nu volgens sommigen de gouden tijden en de megalomane wereld van rocksterren wel erg begint te tanen, is het tijd om - voor de bands dan - met beide voeten op de grond te komen en clubsgewijs de fans te overtuigen van hun bestaansrecht.

HOUSE OF LORDS is een Amerikaanse AOR/Hardrockband die commercieel misschien niet zo hoog scoorde als hun stijlgenoten, dit vooral wegens het uitblijven van echte hits. Daarenboven kwamen hun eerste twee albums uit middenin de grungeperiode waardoor deze bijzonder weinig airplay kregen. Met de albums op zich is zeker niets mis, wel integendeel.

HOL werd eind jaren tachtig opgericht door David Glenn Eisley, welke al snel werd vervangen door James Christian. Eisley bleef wel actief als acteur en songwriter. Uit het debuut bleef vooral de ballad 'Love Don't Lie' overeind. Opvolger 'Sahara' telde gasten als Robin Zander, Doug Aldrich en Mandy Meyer en zou vooral het nummer 'Remember My Name' beitelen in de archieven van de melodieuze rock. Producer Gene Simmons (Kiss) verloor stilaan greep op de band en na enkele mindere albums duurde het tot 'World Upside Down' als er zich een beetje definitieve line-up gaat vormen. Volgende cd 'Welcome to my Kingdom' laat een band horen die zowel stevig als melodieus uit de hoek kan komen. Dit jaar was opvolger 'Cartesian Dreams' er en hiermee werd de volumeknop nog wat opengedraaid want deze klinkt nog steviger zonder de sterke melodielijnen en catchy hooks uit het oog te verliezen. Recentelijk toerden zij in het gezelschap van Tyketto en White Lion door Zuid-Amerika. Woensdagavond stonden zij in De Rots, Melkmarkt, Antwerpen.

Na een beperkt feestje op het werk, naar huis, even bijslapen (wekker zetten) stukje eten en dan de tram op naar het centrum. Alleen al de semi-legendarische status van de band in kwestie drijft mij voort. Voor iets minder zou ik in ware couch potatoe stijl mijn avond hebben doorgebracht. Stel je voor.

Was eerst aangekondigd dat het Duitse Jaded Heart de Europese tour zou openen, van een support was ondertussen al geen sprake meer. Tot ik De Rots binnenkwam.

Het Britse KANE'D diende als opwarmer en dat was best aardig. Kane'd, een spontaan ogende band uit Groot-Brittannië, ziet er een beetje chaotisch uit, maar wist het eerder belegen publiek toch in beweging te krijgen met hun mix van glam- en post-punkrock. De prille leden van deze zevenkoppige band zagen er erg streetwise en credible uit, maar zouden evengoed het product van een marketeer kunnen zijn, daar ben ik niet echt uit. Muzikaal stelde het niet veel voor, maar de drie vrolijke meiden wisten met hun dan afwisselende en dan aanstekelijke samenzang aardig weg te komen. De rest van de band, en jongens zien er dan ook altijd uit als een melkmuil, speelde best functioneel zonder grote ogen te gooien. De set bestond vooral uit eigen werk met als uitzondering 'Rebel Yell' van Billy Idol, wat gelijk aangeeft in welk muzikale territorium zij zich bevinden. En laten we eerlijk zijn: was dit een all-male band, dan bleef ik aan de toog hangen, maar dat was niet het geval. Mannen!


1 KANED

2 KANED

4 KANED

5 KANED


Zanger James Christian, zanger en drijvende kracht binnen House Of Lords, al een eind in de 50 en gehuwd met zangeres Robin Beck ('First Time', weet je nog), ziet er wel wat speciaal uit. Natuurlijk is de grote haardos uit de 'hair-days' deftig gereduceerd, de man is aardig bijgekomen (allemaal herkenbaar...), en ik sluit niet uit dat er een beetje aan 's mans gezicht is gewerkt. Maar dat is volledig irrelevant en eerder voer voor triviabladen. Dat hij nog bijzonder goed bij stem is zou hij gelijk bewijzen.

Met een kleine maar strakke band achter zich (en een beetje hulp uit een doosje) zet de band een imposant geluid neer. Interim gitarist Rob Marcello imponeert met zijn flitsend gitaarspel  en relaxte imago (waar halen ze die knapen toch?) terwijl bassist Chris McCarvill een niet onaardige bassolo ten beste geeft, net zoals 'BJ' Zampa op de drums. Met een beetje geprogrammeerde toetsen erbij komt alles krachtig over.

Er wordt vooral geput uit het nieuwe album. James heeft af en toe problemen met zijn in-ear monitor, maar nergens gaat hij in de fout. Natuurlijk helpen de backingvocals van zijn band een beetje, maar zijn herkenbare licht hese stemgeluid komt er goed uit.

Gezien ik de recentste cd nog niet goed ken, kwam het eerste hoogtepunt pas met 'Come To My Kingdom' en 'I don't wanna wait all night'. Ook sterk: 'Love don't lie'. Voor zover ik weet (geen setlist voorhanden) is er niets gespeeld uit 's mans solocd 'Rude Awakening', wel jammer.

House Of Lords wist de redelijk goed gevulde Rots mee te slepen met zijn krachtige set. Het was niet alleen een boeiende avond, ik vond het een hele ervaring om deze band te zien spelen in een nederige stulp als deze. De band voelde zich er blijkbaar ook thuis want na de show namen zij alle tijd om een praatje te slaan en stuff te signeren. Excellent!


11 HOL

10 HOL

13 HOL

15 HOL

16 HOL



33 KANED SMALL

JAMES & TARKUS
(Men in Black)

 

09:53 Gepost in Muziek | Commentaren (3)

Commentaren

flitsend gitaarspel? Rob Marcello was een redelijke stand-in, niet meer dan dat, maar zijn solo's waren dramatisch slecht!

Gepost door: Hans | 05-12-09

Het kan ook... ....aan mijn ogen gelegen hebben. Toch niet aan mijn oren. Ik ga er van uit dat deze band toch een beetje keuze heeft al het op 'stand-in's aankomt. En zo is het altijd wat, hé. ;-)=

Gepost door: Tarkus | 06-12-09

Wat een klasse!! Wat een top gitarist die Rob Marcello! Hij speelde de sterren van de hemel en gaf zijn eigen draai aan de nummers. En zijn solo's waren zeker niet slecht zoals hierboven vermeld maar echt super goed!! Er zijn er niet zoveel die dat zo goed en relexed kunnen. Echt top nivo! Het is echt een heerlijk jaren 80 band. Tijdloze muziek die altijd blijft boeien!!

Gepost door: Ricardo | 30-06-10

Post een commentaar