29-01-10

Quiz? Ik dacht het niet!

Dat hebben we dan ook weer al gehad!

Het onderhoudende programma 'De Slimste mens ter wereld' heeft zijn zoveelste seizoen gehad en het is weer even goed geweest. Genoeg flauwe berekende grappen, genoeg geprogrammeerde vragen, genoeg geënsceneerde situaties, genoeg profilering en slimdoenerij.

DSMW is een grap, het is geen quiz. Het is puur entertainment en leuk om thuis mee te spelen maar het is zeker geen quiz in de enge zin van het woord. 'Blokken' is veel oprechter, eerlijker, directer en correcter dan àlles wat er in DSMW gebeurt. Ze hebben ook een échte quizmaster én jury die indien nodig correct haar werk doet. Bij Van Looy gebeurt er heel wat om je vragen bij te stellen.

Ik heb heus geen file om alle 'goofs' en flaters bij te houden. De bijzonder veel foute montages en manipulaties zijn niet bij te houden. De zogenaamde quizmaster, een toch vrij aimabel man die vlot en sympathiek in beeld weet te komen, is de naam quizmaster helemaal niet waardig. Hij zou het wel kùnnen maar doet het niet.

Ten eerste is het helemaal geen eerlijke quiz. Waar krijgt elke kandidaat immers andere vragen? Op een staatsexamen? Op een toelatingsproef voor de KGB? Bij De Post? Ik weet het niet, maar het Centrum voor Gelijke Kansen heeft hier wel een kluif aan moet ik zeggen. En die zijn dan ook al niet koosjer, laat staan objectief. Als je als filmliefhebber tien acteurs voor je neus krijgt of tien wielerploegleiders, het zal wel even schrikken zijn zeker?

Tien verschillende groenten herkennen en benamen of tien voetballers bij naam en toenaam. Klein verschil, maar toch relevant voor de uitkomst dacht ik zo. Dhr. Van Looy Erik, de man die eigenlijk onfeilbaar de teugels moet hanteren, slaat de bal ook bijzonder veel mis. Of ligt het aan het team dat de vragen voorbereid?

Voor de vuist weg: zo sprak hij bij een herkenningsronde van parfums 'Aqua de Giò' volledig foutief uit. De nadruk ligt op de 'o' en niet op de 'i'. Voor Erik was er op een bepaald moment sprake van een 'Austin Martin' - moet zijn 'Aston' Martin. Dubbel gecheckt wegens opgenomen. Bij een fotoronde waarbij nazibonzen dienden benaamd te worden, verklaarde hij nadien dat de foto van Eichman (nuja, nazibons is een beetje teveel eer dacht ik zo) getrokken was op het Proces van Neurenberg. You wish. Eichman heeft daar nooit gezeten.

In de laatste o.a. een cartoon die de roman 'Of Mice and Men' voorstelde (getekend waren twee mensen en twee muizen), sprak hij over vier muizen in mensenkledij. Enzovoort.

Lijken kleine foutjes maar de kandidaten worden dus wél afgerekend op die zaken - als het past - als het uitkomt, want soms is een half woord al voldoende, soms is een foutief accent voldoende om te buizen in de respectieve ronde. Als kijker kan je dat dan wel pikken, maar als kandidaat hoef je dat niet. Of het moet al zijn uitgemaakt wie waar en wanneer gaat winnen.

De eindronde, waarbij de twee overblijvers tegenover elkaar zitten is al helemaal niet ok. Van Looy kan zeer goed inschatten wie wat weet en kan zo bij een cruciaal moment zonder probleem de kansen van iemand mede bepalen.

Ik stel me ook vragen bij de inzet van sommige kandidaten. Zo herinner ik me van de laatste week o.a. Peter Vandermeersch die absoluut faalde in de fotorondes met de musicals en de romans. Zelf geen liefhebber van beider genres, wist ik er - ok, vanuit mijn luie zetel - telkens acht van de tien spontaan te benoemen. Onze kandidaat, van wie ik toch verwacht(te) dat deze meer cultuurkennis zou hebben dan ik, scoorde amper twee per ronde en wist dan zogezegd nog niet wat de link was. Het woord 'onverantwoord' kan ik hier wel ergens gebruiken, maar doe het lekker niet. Ligt het dan écht aan de povere monitor waar menig kandidaat voor door de knieën moet (wat ik eerlijk gezegd meer dan gênant vind) of spelen ze geveinsde domheid? Ik gok op een combinatie van beider factoren.

De laatste drie overblijvende kandidaten waren wel sterk op zich, los van het script. Linda De Win kreeg ook weer pas een punt toen ze voor de tweede keer vermeldde dat het respectieve filmpje handelde over de 20 jarige herdenking van de Val van de Muur. Ze kon haar protest nog net inslikken, hierbij een heksenjacht de kop indrukkend.

En laat ik gelijk duidelijk zijn: Linda is een schatje dat best andere dingen te doen heeft dan zich te kakken te laten zetten door de (internet)media. Linda dacht dat ze in een ernstige quiz terecht was gekomen. Toen bleek dat dit niet het geval was, heeft ze gekozen om het hoofd koel te houden. Dit heeft haar dan de overwinning opgeleverd, wat ik ze zeker gun. De kandidaten zouden in een échte quiz zeker elkaar waard blijken te zijn, maar er kan er maar één winnen. En ik ben blij dat het Linda was.

Punt.

LDW

10:46 Gepost in Actualiteit | Commentaren (2)

20-01-10

Epica & Krypteria, Trix, 17/01/10

kop concert.jpg

Neen, neen, neen. Ik moet ze niet.

Ik moet ze niet en ik sta soms op het punt ze te verachten. Ik kan ze nog verdragen als ik ze op hun eigen terrein in hun aftandse en vervallen eigenste Bokrijk de weg vraag of op een of andere manier - onvrijwillig uiteraard - toch verplicht ben ze aan te spreken. Dan komen ze nog aardig en zelfs joviaal over.

Hun opgroeiende worpen manifesteren zich echter anders. Als een bende verongelijkte balkannegers grijpen zij met onvermoeibare arrogantie wat hen zo lang ontzegd is geweest, namelijk entertainment. Met hun lijfgeur die het midden houdt tussen oud okselzweet en het ontbindende kadaver van een 'sanglier', met een toets van een meute natte jachthonden, weten zij zich steeds meer en meer te manifesteren op plaatsen waar ze eigenlijk niet thuishoren. In mijn nabijheid bijvoorbeeld.

Natuurlijk gun ik ze wel het zonlicht, daar heb ik vooralsnog geen controle over. En een stukje niet al te vruchtbare grond om te bewerken. Ik gun ze ook hun maffiose leiders en danteske industrieën, maar uit Vlaamse concertzalen moeten ze wegblijven.

To-taal verschillend van de joviale Nederlanders, die teveel en ten onrechte deze eigenschappen worden aangeschreven. Omgeven zijn door een bende noorderburen is altijd gezellig, want zo willen ze het zelf ook. Biertje in de hand, 'rielékst' naar een bandje kijken, niet teveel gedoe, leuk. To know them is to love them.

WALEN daarentegen houden zich op als een horde minderbedeelden. Zij kijken meewarrig en onschuldig om zich heen en houden zich van 'den onnozele' en eens het licht uitgaat voor de show, wringen zij zich met hun ongewassen en gedateerde kapsels naar voren. Met de wilde blik van een gedrogeerde Albaniër. En dan spreken we nog niet over de klanken van hun zogenaamde krotte Engels.

Zij zijn er ook altijd voor ik zelf arriveer. Moet wel. Met hun hondenkarren of derdehands Peugeots dienen zij tijdig uit hun holen te vertrekken. De schok moet groot zijn als zij nadien terug in de gore vertrekken van hun logies terugkeren. Maar dit volledig ter zijde.

Om het concertjaar in te zetten zonder al te veel moeite te moeten doen, zakte Tarkus & co zondagavond af naar Hof Ter Lo, ofte, Muziekcentrum TRIX. What's in a name?

Het op de avond zelve nog niet uitverkochte concert van EPICA beloofde weinig verrassingen op zich, maar de aanwezigheid van support act KRYPTERIA trok me volledig over de lijn. Na beide bands recentelijk in grote doen op het Female Voices Fest te hebben gezien, kon er weinig misgaan. De recentste cd van Epica is ondertussen verteerd en de hapklare songs van de andere band hoeven niet veel voorbereiding.

Als KRYPTERIA aanvangt is de zaal nagenoeg volledig vol. Zij brengen een haast identieke set dan voorheen, wat niet stoort, want zangeres Ji-In Cho is op zich al aardig om naar te kijken en haar vocale bijdragen zijn ver boven niveau. Waarmee ik wil zeggen dat haar bijdrage perfect is, niet dat ze een fantastische stem heeft. Soms klinkt ze een beetje kinderlijk, maar ergens schuilt er een ferme rockstem in het kleine mensje. Ze zingt feilloos de vlotte songs en de band doet wat ze moet doen.

Erg energiek en bijzonder enthousiast. Dat valt niet te ontkennen. Er word erg veel gebracht van 'Bloodangel's Cry' en enkele songs van de nieuwe 'Last Kiss'. Als opener was dit bijzonder leuk, ik neurie soms zelfs hun songs, en dat is niet iedere band gegeven.

00 kryp 1.jpg
00 kryp 2.jpg
00 kryp 3.jpg
00 kryp 4.jpg

EPICA dient zich natuurlijk helemaal niet meer te bewijzen. Toch moet het steeds weer een uitdaging zijn om het bereikte niveau te blijven handhaven. De band staat nu op haar hoogste punt, zowel qua creativiteit als populariteit en dan heb ik soms angst dat een zoveelste optreden wel een erg routineus zou kunnen worden. Hoe fout kon ik zijn?

Toch een enkele bedenking na het derde of vierde nummer. Simone leek me helemaal niet echt in optima forma. Op een onbewaakt moment dacht ik zelfs dat ze het niet ging uitzingen. Ze haalde niet alle noten en keek zelf soms erg twijfelachtig naar de andere bandleden. Maar gelukkig wist ze zich te herpakken waardoor nog voor het midden van de set met het epische 'Kingdom Of Heaven', er helemaal niets meer aan het handje leek. Gelukkig maar, want een song als 'Tides Of Time', toch een echt hoogtepunt, kwam erg aangrijpend over. Vooral, en ja, ik lieg niet, omdat ze zichtbaar moest werken om het perfect te brengen. Wat ze uiteindelijk ook echt deed. Persoonlijk heb ik daar geen probleem mee; dit getuigt van inzet, inleving en vooral: echtheid. De troela's die als huppelend elke noot feilloos zingen, daar stel ik me wèl vragen bij. Simone mag dan soms wat koud en afstandig overkomen, zij bracht Epica naar waar ze nu staan! Mijn gedacht!

Epica speelde bijna twee uur lang; deed een greep uit alle albums en wist de zaal te laten bewegen en uit haar hand eten. Natuurlijk heeft een zaal als TRIX ook zijn nadelen, maar ik vermoed dat ze al in kleinere zaaltjes hebben gespeeld. Geen pyro's dus, maar wel een redelijke lichtshow.

Haast alle bekende songs kwamen aan bod zoals de single uit hun recentste cd, 'Unleashed'. Verder o.a. 'Cry For The Moon', 'Sensorium', 'Consign to Oblivion', 'The Divine Conspiracy' en zelfs 'Quietus'. Tijdens 'Seif al din' kreeg de band visuele versterking van een exotische danseres. Enige song die ik miste was 'The Phantom Agony'.

Simone was op deze dag jarig (ze werd 25), maar koos er voor om dit met ons samen te vieren, al heb ik er maar het raden naar wat er zich nadien afspeelde. (Jägermeister, iemand?)

Wie deze band de laatste jaren niet aan het werk heeft gezien, moet daar wel eens werk van maken, want zij zijn niet voor niets Nederland's grootste metalband. Zelf ben ik nu wel een beetje Epica-moe. Moet je maar alleen gaan! Op 26 januari beginnen zij aan een zeer uitgebreide Amerikaanse en Canadese tour. 'Tis maar, als je in de buurt moest zijn...

00 epica 1.jpg
00 epica 2.jpg
00 epica 3.jpg
00 epica 4.jpg
00 epica 5.jpg
00 epica 6.jpg

 



 

 


 

 

100117 Epica 189 G23

 


 

En de Walen die ik beroepshalve tegenkom zijn nochtans zeer vriendelijk. Omdat ze weten dat ze dan sneller voortgeholpen worden. Of om sneller van mij vanaf te zijn, dat kan ook.

 

09:09 Gepost in Muziek | Commentaren (1)

17-01-10

The last drop...?

....maar ik ben nog snel!

drop small 1DROP SMALL 2DROP SMALL 3

14:36 Gepost in Actualiteit | Commentaren (0)

11-01-10

And in the winter...

3 029

 

 

3 024

 

 

 

3 044

 

 

 

3 065

 

 

 

3 063

 

 

 

 

 

 

 

11:38 Gepost in Actualiteit | Commentaren (1)

01-01-10

Met vriendelijke en oprechte groeten!

Yeah, right,...

Net alsof er niets gebeurd is.

Ook blij dat we eindelijk van dat zogezegde 'ellendige' 2009 verlost zijn? Ik weet het niet. In de media wordt er al te graag op teruggekeken als 'het jaar van de angst'. Nou moe. Ik moet toegeven, wie én zijn baan verloor én een vreselijke ziekte in huis nam én daarenboven zijn spaarcenten zag verdwijnen heeft het niet onder de markt gehad. Zelf mag ik terugkijken op een jaar waar noch ik, noch enig familielid, noch enige in mijn kennissenkring aan een van deze vreselijke dingen te lijden had. Dat is, voor zover ik weet, want niemand loopt daarmee te koop natuurlijk. Dus al bij al geen slecht jaar achter de rug. Ik meen het dan ook oprecht als ik hoop van u hetzelfde te mogen zeggen.

2010 - Een jaar waarin we weer tal van voornemens gaan lanceren en ombuigen tot een weergaloos succes (eeuuh). Niet dat ik die aan uw neus ga hangen want deze blog moet toch ergens een beetje ethisch verantwoord blijven; wie weet lezen er wel minderjarigen mee.

Allé, vooruit, het behouden van een prima gezondheid lijkt me het belangrijkste, om niet te zeggen: ze mag nog verbeteren. Het liederlijke en licht hedonistische karakter van T's levensstijl zal verder geperfectionneerd worden. Of moet ik zeggen: gestyleerd, nieuwe uitdagingen, nieuwe horizonten, zonder de gekende nesten te verloochenen. Alle remmen los? Wie weet. Het is nog maar enkele manen geleden dat een exotische reis werd geboekt en dat de eerste festivaltickets werden aangeschaft. Say no more, wink, wink!

Toch ook weer enkele ernstige zaken zoals het afronden van een verbouwing (...), plannen van nieuwe werkzaamheden, zich 'happy' blijven voelen met en tussen de collega's en het aantrekken van enkele persoonlijke banden. Neen, het is niet altijd pedaleren in de zoete confituur!

Wat moet ik u wensen? Dat vult u best zelf in en trek er een tekstballonetje rond dat naar mij verwijst. U weet het tenslotte zelf best. En ik hoef al de detail ook niet. Mijn enige wens is dat ze mogen uitkomen of toch sterk benaderd worden.

0912 varia eindejaar 1

Oudjaar werd na enkele jaren van overmatige alcoholconsumptie en uithangen met foute types in navenante kroegen, nog eens doorgebracht in gezelschap van pa, ma, zus en schoonbroer. En petekind, ja, niet vergeten of het zit er tegen. Faut-le-faire. Heb vele voordelen: er dient niets gepland te worden en het programma ligt redelijk vast. Volgend jaar misschien toch weer wat anders. Hoeveel André Rieu kan een mens hebben op Oudjaar?

Maar toch weer blij dat ik nu, als ik dit schrijf, met een absoluut heldere kop aan het klavier zit. Vanavond is het met een ruimere greep uit de familie bunkeren geblazen in een restaurant. (als de cuisson maar goed is en de smaken in balans zijn...)

Ik hoop iedere van u op zijn minst in 2010 een keer tegen te komen, weze het op een festival, in een klamme club, aan de toog, ergens ten velde, bij u of mij thuis,...

Tot het zover is: wees voorzichtig, wees niet bang, laat niemand u iets wijsmaken of zeker niet bang maken en bovenal: "Love the one you're with"!

Dus: aan allen een bijzonder gelukkig, gezond en een 'de moeite waard' 2010!

Tarkus

 

11:12 Gepost in Actualiteit | Commentaren (0)