17-12-10

Maiden United, 16/12/2010, Panddemonium

Tarkus Gig report 2009 1.JPG

As the sun breaks, above the ground,
An old man stands on the hill.
As the ground warms, to the first rays of light
A birdsong shatters the still.

Donderdag avond was het beregezellig in metalkroeg Panddemonium. Het moet gezegd dat ik daar de laatste twee jaar de deur niet echt heb platgelopen. Ik wil voor de volledigheid alvast stellen dat ik nog nooit de deur van een dranketablissement heb platgelopen, het is maar, voor je het weet heb je een naam…

Nu waren er wel meer dan een reden om toch nog eens een bezoekje te brengen. De band/project MAIDEN UNITED speelde er ten dans en dat gebeuren had heel wat troeven achter de hand. Als je weet dat dit gezelschap Iron Maiden songs herarrangeert en deze dan semi-akoestissch brengt maakt dat misschien niet onmiddellijk de hevigste emoties los. Enige duiding dringt zich dan ook op.

Vooreerst: op zang vinden we Damian Wilson, de oer-frontman van Threshold en graaggeziene gast op tal van projecten waarvan Ayreon & Star One van Arjen Lucassen zeker de bekendste zijn. Wil ook lukken dat ik sinds Threshold’s debuut ‘Wounded Land’ een onvoorwaardelijke fan ben geworden van ’s mans sterke, emotionele, zeg maar dramatische stemgeluid. Eigenlijk was er dus al niet veel méér nodig om mij over de streep te trekken.

Als bonus kregen we ook Anneke Van Giersbergen (ex-The Gathering, Aqua de Annique,…) toegevoegd, wat naderhand een meevaller bleek te zijn wegens niet altijd beschikbaar. Zij zong zichzelf twee jaar geleden de geschiedenis in met het duet met Sharon den Adel. In de band zaten verder initiatiefnemer Joey Bruers op bas, Marco Kuypers op toetsen, Mike Coolen op drums en op gitaar Ruud Jolie, welke we kennen van Within Temptation. 

Dankzij het retestrakke tijdsschema van De Lijn waren we ruim op tijd zodat we nog even konden genieten van de snel dalende temperatuur buiten. Eens binnen en genesteld aan de toog werd er wat geouwehoerd wegens weer even niet gezien. De band deed zich ondertussen tegoed aan pizza.

Eerste opkikker was alvast dat we kort nadien Damian konden strikken voor wat signeerwerk en fotootjes. Al snel wist hij zich te ontpoppen tot verteller en bleef ruim twintig minuten bij ons hangen. Ikzelf had hem al eerder ontmoet wat het onderhoud en aan de gang houden van het gesprek enigszins liet vlotten. Nadat ik hem de debuutcd van Landmarq (1992) onder de neus duwde (waarop hij debuteerde in de progressieve rock) vertelde hij ronduit over zijn auditie en contact met Steve Harris (Iron Maiden, Damian werd toen gepolst om de net vertrokken Bruce te vervangen maar werd gelukkig niet aangeworven). Zijn spraakwaterval ging verder over hoe ongeorganiseerd hij leeft, over het heengaan van Ronnie James Dio en Steve Lee, de plannen met Threshold en het leven tout-court. Ook naast het podium is hij een erg charismatisch, energiek en dynamisch persoon. Ons gezelschap was alvast aardig pumped-up! 

Tijd voor de set dan maar. En het moet gezegd: een aardig kamp/haardvuursfeertje hing over het pand. Geen imposante opening zoals we van de échte Maiden gewoon zijn, maar een kabbelend basloopje en gepingel op de akoestische gitaar om als snel ‘Where Eagles Dare’ te herkennen. De band focust zich vooral op het nog steeds onderschatte ‘Piece of Mind’ album uit 1983. Dus volgden bekende tot minder gekende songs van dit album. Met ‘The Trooper’ zat de sfeer er natuurlijk goed in want iedereen kan dit haast blind meezingen. Heel andere koek was het met ‘Still Life’ en ‘Quest for Fire’, ook ik heb die ruim 25 jaar niet gehoord en Iron Maiden speelt die al lang niet meer, als ze al ooit de setlist hebben gehaald. ‘Revelations’, ‘Die with your Boots on’ en ‘Flight of Icarus’ zijn regelrechte klassiekers en  werden dan ook al snel opgepikt door de goed gevulde Panddemonium.

101216 Maiden United 025.jpg

101216 Maiden United 033.jpg

101216 Maiden United 037.jpg

 

101216 Maiden United 136.JPG

 

 

Voor ‘To Tame a Land’ en ‘Sun and Steel’ – wie herinnert zich deze songs nog? – kreeg de band dan versterking van Anneke. Ik zat zeker niet alleen met de vraag van ‘wat gaat zij met die songs doen’? Maar het klopte perfect. Ook deze nummers werden uiteraard een pak langzamer gespeeld en Anneke gaf er een jazzy feel aan. Daarenboven blendt haar stem perfect met die van Damian, welke zich tussendoor wel erg graag laafde aan de Karmeliet van het vat. Tussen de songs viel het me op dat ik de ontbrekende of nauwelijks aanwezige gitaarsolo’s helemaal niet miste. Op toetsen werd dit gezellig ingekleurd en Ruud plaatste keurig de herkenbare riffs.

Toe kwam er ruimte voor wat spielerei waarin ‘The Number of the Beast’ en ‘Hallowed…’ even werden aangeraakt maar duidelijk niet voorzien waren. Eerstgenoemde werd vooral door het publiek gezongen en bestond nagenoeg volledig uit het refrein. Fun dus, maar een beetje chaos ook en daar hou ik niet zo van midden in een set, soit.

Joey kondigde aan om toch nog serieus enkele nummers te brengen en dat werden ‘The Evil that men do’, ‘Childeren of the Damned’ en als laatste ‘Wasted Years’ waarbij Anneke weer voor een mooie bijdrage mocht zorgen.

Nadien werd er nog behoorlijk wat nagepraat, weerom ceedeetjes gesigneerd, foto’s, the lot. Zelf terug aan de toog nog effe Ruud geïnterpelleerd en nog wat sterk gerstenat verwerkt (hey, we waren niet voor niets met de tram!) Toen we uiteindelijk vertrokken liet Damian het niet na ons allen nog hartelijk de hand te drukken.

Voorwaar, ik zeg u: Panddemonium deed zijn naam alle eer aan door niet letterlijk maar wel figuurlijk een warm en gezellig oord te zijn in een gure winternacht temidden een verlaten stad. Chapeau voor Joris & co om senior metalheads te raken waar het goed doet. Ik wens de aanstellers van StuBru volgende week een fractie toe van de ambiance deze avond in de P.

101216 Maiden United 096.jpg

101216 Maiden United 106.jpg

101216 Maiden United 107.jpg

101216 Maiden United 123.jpg

101216 Maiden United 128.jpg

101216 Maiden United 142.jpg

101216 Maiden United 146.jpg

101216 Maiden United 157.jpg

101216 Maiden United 160.jpg

 

14:23 Gepost in Muziek | Commentaren (4)

Commentaren

Inderdaad een beregoed concert van wat ik persoonlijk een van de beste Iron Maiden ceedees vind.
Gemotiveerd en zeer goed gebracht.
En zeker de ideale,gezellige locatie voor dit evenement.
Dat in combinatie met een fijn geregeld openbaar vervoer. Dik in orde.
Het was zeer gezellig in de stad, enkel dat storend glazen kot op de groenplaats......

Gepost door: pat | 17-12-10

zag er sowieso een gezellige boel uit!

Gepost door: jero | 22-12-10

Was zeker gezellig (en goed)! Vraagje voor Tarkus: ik mocht tijdens het laatste nummer Wasted Years meezingen en ben op zoek naar foto's daarvan. Heb jij daar toevallig foto's van gemaakt? If so - zeer geinteresseerd! Thnx & Cheers!

Gepost door: Sjouke | 23-12-10

Bedankt voor de complimenten! En wees altijd welkom natuurlijk ;)

Gepost door: Joris | 26-12-10

De commentaren zijn gesloten.