28-09-11

Within Temptation, 23/09/11, Tilburg

Ik heb eens iemand gekend die zijn exemplaar van ‘Mother Earth’ van de hand heeft gedaan (naar eigen zeggen toch) omwille van het feit dat ‘Ice Queen’ tot in den treure werd gedraaid op – toenmalige – Radio Donna. Als je je cd-verzameling en dito smaak laat dicteren door een vergruisde radiozender ben je verkeerd bezig natuurlijk want met die plaat was helemaal niets mis. Wel integendeel!

Within Temptation lijkt zich daar echt niet veel van aan te trekken. Getuige hun laatste cd ‘The Unforgiven’, waarvan zeker de helft van de tracks niet zou misstaan op een populaire zender. WT is al lang geen metalband meer en heeft het gothic-icoon al gelijk na de eerste cd afgeworpen. Voor alle duidelijkheid dus (nogmaals): Within Temptation is helemaal geen gothic metalband, is dat amper ooit geweest en zal dat nu zeker nooit meer worden. Catalogeer ze onder ‘symfonische pop/rock’, wat nog het veiligste lijkt. Dit echter geheel ter zijde. Maar WT is wél een steengoede liveband met ijzersterke songs en een geweldige presentatie, en dat is natuurlijk waarom wij ze nog eens zijn gaan bekijken en dan nog wel in Tilburg. 

Het lijkt wel of we een traditie gestart hebben: een concert in de 013 wordt voorafgegaan door een etentje in de lokale Mexicaan. Niet om de buikloop te stimuleren, wat al te gek zou zijn vlak voor een concert, maar eerder omwille van het feit dat het nagenoeg vlak tegenover de zaal is en een vroeg vertrek naar Tilburg – op een vrijdag notabene – toch de nodige vertraging kan oplopen.

Goed gepeperd en bedruipt krijgen we eerst een supportband voorgeschoteld: GUILD OF STAGS, een Nederlandse band met Engelse frontman die aardig teruggrijpt naar de dagen dat Free, Led Zeppelin en The Who het mooie weer maakten. Bluesy, beetje spacy hardrock die op een zeer overtuigende manier werd gebracht. Zanger XXXX  lijkt gewoon de jongere versie van ene Robert Plant. Hij hanteert dezelfde moves en poses maar heeft dan nog een stemgeluid dat wel heel erg op Plant lijkt. Natuurlijk werd er buiten eigen werk ook een Zep-cover gespeeld, nl. ‘Heartbreaker’. Fijne band, een must voor Bospop als het ware.

Within Temptation 1 006.JPG

Maar wat dit allemaal met de hoofdact te maken had, is me een raadsel. Het overgrote gedeelte van het publiek, en vooral de meiden in hun zwarte kanten jurkjes (zucht), keken ernaar alsof hun opa wat muziek uit de kast had gehaald; meewarrend en beetje veel ongeïnteresseerd. Ik begrijp het ook niet echt dat een neo-seventiesband moet openen voor een up-to-date radiovriendelijke rockband. Soit. Ik vond het toch goed en ben vooralsnog geen opa. Na een weinig wachten was het tijd voor Within Temptation, een band die in Nederland en omstreken nog altijd enorm populair is. Het concert was dan ook al vrij snel uitverkocht.

Met een donker thematisch filmpje (wat ook bij de cd zit) werd het concept van de recentste cd even aangeraakt alvorens met ‘Shot in the Dark’ de zaal deed ontploffen. Als ik nu nog aan de intro denk krijg ik weerom kippenvel. En dat is buiten de redelijk poppy aanpak gerekend waardoor ik mezelf wel erg overtref want zo snel ben ik niet van de kaart te brengen.

Within Temptation 1 109.JPG

Als Sharon bovenop de loopbrug verschijnt en haar stem laat weerklinken hoor je al dat er die avond bijzonder weinig fout kan lopen. Met een excellente belichting, muzikanten die alle hoeken van het podium verkennen, zijn we in voor een volmaakt totaalspektakel. Ik vergeef WT het feit dat ze hier en daar wat bijpompen met effectjes, maar dat kan nu eenmaal niet anders. Het eerder mechanische drumgeluid van de cd wordt hier wel degelijk live gebracht en bijgevolg klinken alle nummers veel organischer.

Within Temptation 1 114.JPG

Met ‘In the Middle of the Night’ schakelt de band nog een verzetje hoger. Dit is nu eenmaal een van de beste songs van ‘The Unforgiving’ en zweept de zaal ontzettend op door het tempo en zeer zeker: de vocale prestatie van Sharon. Met ‘Faster’ werd in dezelfde lijn doorgegaan. Niet direct mijn favoriet wegens wat té voorspelbaar, maar het gaat er in als koek. En er wordt nog meer uit de nieuwe cd gegrepen middels ‘Fire and Ice’. Nogmaals komt de warme hemelse stem van Sharon aan als een warm deken over pijnlijke schouders. Het refrein grijpt naar de keel en de in vertering zijnde enchillada con pollo. Wat was dit mooi, wat een song, wat een emotie en nogmaals: wat een fantastische vocale prestatie. Sharon nu zonder manlief op het podium maar met een waardige vervanger op gitaar. Robert zorgt thuis voor de kindjes. Wat leuk!

Within Temptation 1 158.JPG

Tijd voor een populair deuntje, me dunkt. ‘Ice Queen’ zit al vroeg in de set en dat is goed, dat houdt de spanning er in voor wat nog komen gaat. Even verder krijgen we ‘Iron’, een song die op de cd nogal eens over het hoofd wordt gezien (teveel Kim Wilde op steroïden?) maar die live voor de nodige brokken zorgt. Zelf vond ik het niet echt een hoogtepunt maar we waren nog maar half in de set. Heel andere koek met ‘Our Solemn Hour’ waarbij de handen en vuisten nog maar eens collectief de hoogte in gingen. Idem dito voor ‘Stand My Ground’, weerom voorzien van het bijpassende filmpje op het gigantische scherm achteraan en een WT classic.

Within Temptation 1 132.JPG

Het meest omstreden nummer uit de hele WT-collectie is zeker ‘Sinéad’. Was de band in zee gegaan met een danceproducer? En wat met die beats? WTF? Dat ze op dit concert dit nummer niet kunnen laten liggen, lijkt me logisch, maar dit is zooo ver van hun oorsprong dat het bij menigeen nog steeds de wenkbrauwen doet fronsen. De vreselijke clip kwam er dan nog bovenop.

‘What have you done’ is dan wel heel erg gepast als reactie én bovendien een van mijn persoonlijke favorieten. Hier werd het gebracht in duet met de videowall waarop Keith Caputo zijn deel bracht. ‘The Howling’ is dan weer een dark horse uit ‘The Heart of Everything’, een waardige setfiller maar niet echt een klapper. Als de video van ‘Angels’ opstart en de frele stem van Sharon de zaal vult, voel je aan dat dit echt weerom gesmaakt wordt. Afsluiter ‘Memories’ van hetzelfde. Kippenvel dus.

Within Temptation 1 170.JPG

Within Temptation 1 190.JPG

Na een korte break greep de band terug naar hun doorbraakcd en vroegere setopener ‘Deceiver of Fools’ wat tegelijk voor een vleugje nostalgie zorgt bij ondergetekende. In deze song gebeurt zoveel, zowel instrumentaal als vocaal dat hij boeiend blijft, ook na zoveel luisterbeurten. Met ‘Mother Earth’ kwamen we aan een voorlopig einde maar het was ‘Stairway to the Skies’, tevens het epische slotnummer van ‘The Unforgiving’, dat een weergalloos slotakkoord plaatste op een memorabel concert.

Within Temptation 1 205.JPG

De populairste Nederlandse band in een nokvolle zaal in Tilburg is écht wel wat. Within Temptation zal op zich nooit in mijn 'eiland bandcollectie' zitten, maar op dit concert was nu eens niets aan te merken, het was hartstikke perfect.

Within Temptation 1 238.JPG

Within Temptation 1 362.JPG

Within Temptation 2 009.JPG

 

15:00 Gepost in Muziek | Commentaren (1)

Commentaren

Inderdaad een fantastisch concert, en ik ben ondertussen toch ook wat gewoon.
En onder welke noemer men Within Temptation,of andere van mijn favorieten wil categoriseren interesseert me al lang geen reet meer.
En dat smaken al eens kunnen verschillen is wel duidelijk ,want persoonlijk vond ik het duet met keith Caputo een van de mindere nummers.
Maar het was wederom super en de mexicaan en het gezelschap was wederom toppie.

Gepost door: pat | 29-09-11

De commentaren zijn gesloten.