11-10-11

Out of the Dark, Biebob, 08/10/11

label top.jpg

Zaterdag was het een zeer fijne avond voor liefhebbers van symfonische metal én met een ruime smaak. De affiche van ‘Out Of the Dark’ was al eens aangepast door het ontbreken van ReVamp op deze tour. Beetje jammer en tevens misschien de oorzaak van een niet echt volle Biebob.

Niet teveel getreurd echter want het Oostenrijkse Serenity mocht mee de hort op en met wat verschuiven hier en daar werd het toch een mini-festivalletje met enkele onderling zeer diverse bands maar die ik toch allen in zekere mate kan smaken. De toevoeging van Serenity maakte voor mij veel goed want dat vind ik een absolute klasseband.

Mager gevulde zaal dus op een nochtans uitermate geschikte zaterdagavond. Het Finse AMBERIAN DAWN mocht rond 19u de avond inzetten en doet dat met bravoure. Met zijn zessen op het relatief kleine podium is het wel een drukke bedoening. De beide gitaristen zorgden voor het nodige vuurwerk met hun snelle neo-klassieke gitaarsoli en gingen graag in duel met mekaar maar ook met bandleider/toetsenist Tuomas Seppälä.

111008 Out of the Dark 040.JPG

111008 Out of the Dark 036.JPG

Blikvanger is zangeres Heidi Parviainen; een klein maar ‘cute’ opdondertje dat zichzelf zeer goed staande houdt tussen het instrumentale geweld. Op MFVF ’09 had ze uiteraard meer ruimte om haar licht theatrale act uit te buiten; zaterdag stond ze er soms wat benepen bij.

Ondanks haar sterke vocale kwaliteiten was het soms toch wel opboksen tegen de muur van instrumenten maar dat deed ze dus schitterend. Het zijn eerder de drukke composities die af en toe voor een niet altijd perfect geluid zorgden, een probleem dat in de helft van de set op zijn poten werd opgelost. Al bij al prima als opener!

SERENITY staat voor de tweede keer in de Biebob en ik vond ze enkele jaren geleden als support van Threshold gelijk een revelatie. Nu hun derde cd (‘Death and Legacy’) uit is, bewijzen zij echt wel bij de grote bands te behoren. Wie ze niet kent, kan ze best vergelijken met een lichtere versie van Kamelot.

Gitarist Thomas Buchberger was wegens privé aangelegenheden niet mee maar werd perfect vervangen door Chris Hermsdörfer van Visions Of Atlantis. Voor de vrouwelijke toets, stem en presentatie werd beroep gedaan op Clementine Delaunay van de Franse band Whyzdom. Dat was een mooie zet want zanger Georg Neuhauser en Clementine vormden een droompaar op het podium. De twee rijzige gestaltes leken wel weggelopen uit een kostuumdrama en beide stemmen pasten perfect bij mekaar. Als hoogtepunt vermeld ik zeker het duet ‘Fairytales’ uit het ‘Fallen Sanctuary’ album. De pathos van deze powerballad werd tevens sterk in de verf gezet door de act van Clementine. Deze song zou niet misstaan op een Kamelot album.

111008 Out of the Dark 003.JPG

111008 Out of the Dark 157.JPG

Over Georg’s stem kan ik zeggen dat ik een boon heb voor stemmen als deze. Net zoals Seventh Wonder’s Tommy Karevik of Circus Maximus’ Michael Eriksen beschikt Georg over een superbe, cleane stem die werkelijk alles aankan en prachtig tot uiting komt in de meest melodieuze stukken. Zowel qua stem als qua presentatie was hier werkelijk niets op aan te merken. Maar het was zeker geen suikerzoete vertoning. Serenity heeft meer dan voldoende in huis om niet alleen de melomanen maar ook de liefhebbers van progressieve powermetal te bekoren. De opbouw van de nummers, de mooie instrumentatie en de hooks maken dat het bijna onmogelijk is om Serenity niet goed te vinden. Vandaar dus: een excellente keuze om deze band aan de affiche toe te voegen.

111008 Out of the Dark 189.JPG

111008 Out of the Dark 197 BW.JPG

111008 Out of the Dark 218.JPG

111008 Out of the Dark 277.JPG

Ik ben nooit een grote fan van het Noorse TRISTANIAgeweest en ken enkel ‘Beyond the Veil’ en de laatste cd ‘Rubicon’. Het onderlinge verschil kan haast niet groter zijn. Zonder partij te trekken ligt ‘Rubicon’ mij beter in het gehoor. Terwijl ‘Beyond the Veil’ zich nog wentelt in meer doom en gothic elementen, heeft de laatste meer catchy songs. Niet moeilijk als men het grote personeelsverloop bij de band overschouwt. Van de originele bezetting vinden we enkel nog gitarist Anders Hidle terug. De andere gitaar wordt gehanteerd door de mysterieuze Gyri Losnegaard. (ik ben nu al fan). Einar Moen, het brein achter de band treedt zelf zelden mee op.

111008 Out of the Dark 360.JPG

111008 Out of the Dark 419.JPG

Centraal op het podium staat sinds het laatste album de furieuze Mariangela Demurtas die een portie Italiaanse temperament in de band brengt. IJskoningin Vibeke Stene helemaal doen vergeten doet ze wel niet. Met haar is het gezicht van de band wel volledig veranderd en haar stem en houding heeft meer een recht toe aan rock & roll attitude.

Met ‘Year of the Rat’ wordt een flinke start gegeven aan een prima optreden waarin klassiekers als ‘Beyond the Veil’ al vroeg in de set zitten. Toch duurt het even alvorens ik het herken. Verder liep het allemaal wel aardig. De imposante presence van Kjetil Nordhus zorgde af en toe voor muzikale spanning met Mariangela maar het zijn vooral de brute vocalen die af en toe een beeld van de oude Tristania geven.

111008 Out of the Dark 468.JPG

111008 Out of the Dark 471.JPG

111008 Out of the Dark 510.JPG

VAN CANTO werd op de affiche gepromoveerd tot headliners, wat gezien het toch wel bijzondere karakter van de band, de verwachtingen alle kanten deed opgaan. Doch, bij het opkomen werden deze Duitsers en een Schot met zulk een kabaal onthaald dat ze al op voorhand gewonnen waren.

Na een leuke en herkenbare intro volgde ‘If I die in Battle’, gevolgd door Nightwish’ ‘Wishmaster’. Hiermee ging bijna iedereen uit zijn dak. Grave Digger’s ‘Rebellion’ kreeg een pittige inleiding door Ross Thompson waarna het aanstekelijke nummer de vuisten meermaals de hoogte deed ingaan. Bekendste eigen song is nog altijd ‘The Mission’ waarin een grote brok ‘Master of Puppets’ verweven werd.

111008 Out of the Dark 635.JPG

111008 Out of the Dark 555.JPG

Tot slot kregen we nog een excellente versie van Maiden’s ‘Fear of the Dark’. De verschillende melodieën van deze classic werden onmiddellijk opgepikt en meegezongen. Als leadzanger Dennis Schunke dan nog een Dickinson-sprong brengt zit het qua metalgevoel wel helemaal snor. De voorste rijen headbangen of hun leven er van afhangt en collega leadzanger Inga Scharf geeft het nummer een extra dimensie.

111008 Out of the Dark 836.JPG

111008 Out of the Dark 689.JPG

111008 Out of the Dark 882.JPG

Nu kan je je wel vragen stellen bij het hele opzet en stellen of dit eigenlijk enkel maar een gimmick is. Ergens kan ik daar in meegaan en soms heb je wel even genoeg van hun geluidjes. Maar eens je daar even door bent en je gaat mee in het opzet en je er kan al eens een glimlach af, dan wordt het terug leuk. Ik moet zelf vaststellen dat je automatisch gaat mee gitaarspelen of bassen….

Ik had toch al vermeld dat deze band noch gitaren of bas en enkel een drummer heeft? Foutje van mij. Op naar You Tube! Rakketakke bing bong nog aan toe!

111008 Out of the Dark 199.JPG

 

19:30 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.