04-11-11

Metal Female Voices Fest Pt 2, 23/11, Wieze

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

DEEL II

Zondagmorgen! Weerom een dag waarvan ik kan stellen: op naar de natuur. Zacht temperatuurtje, zonnetje aan de hemel en zelfs in mijn straat ruikt het lekker. En ik ben niet aan de drugs.

Afspraak was echter gemaakt in Wieze, voor de derde dag op rij, waar we nog eens tien bands moesten gaan verwerken. Ondanks alle afspraakperikelen, was ik er in geslaagd om nauwelijks tijdig voor het eerste optreden ter plekke te zijn. De eerste vijf bands waren nochtans nobele onbekenden voor mij. Enige voorbereiding via de multimedia te na gesproken.

D.A.M.N. ofte voluit Diairy About My Nightmares, is een Duitse death metalband met een zangeres. Ok, laat dit even rusten.

Als ik binnenkwam was de band net begonnen en dan denk je natuurlijk gelijk aan Arch Enemy. Ja, àlles lijkt wel op deze band gebaseerd. Of toch niet? Neen, dus. Na enkele songs verder moet ik mijn mening herzien. D.A.M.N. is niet alleen veel harder (ja, dat kan), ze ontbreken ook een zekere melodieuze inbreng en dito gitaarsoli. Natuurlijk is dat een keuze, maar het spreekt me niet heel erg aan. De band neigt met momenten zelfs meer naar Pantera. Frontvrouw Toni doet wel erg haar best en komt overtuigend over, ook al zit er weinig variatie in haar stem. Stevige opwarmer in ieder geval.

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

 

Het Amerikaanse OPERATIKA(neen, die naam is er dus teveel aan) belooft heel andere koek. En inderdaad, al bij de korte soundcheck voel ik al waarlangs de wind gaat komen. Operatika speelt neo-klassieke symfonische powermetal. Zangeres Slava Popova ziet er niet echt dynamisch uit en presteert ook maar net voldoende op zangprestatie. Niet echt dé frontvrouw wegens tevens een volledig gebrek aan attitude. Alle aandacht gaat dan ook uit naar gitarist Bill Visser, die elk gaatje in de songs opvult met razendsnelle loopjes en arpeggio’s waarvan zelfs Yngwie ook wel even van zou staan kijken.

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

Ik kende de band helemaal niet maar ze waren live toch wel een verrassing voor mij wat niet wil zeggen dat ik het allemaal toppie vond. De korte set werd alsnog beëindigd met Dio’s ‘We Rock’ in een meer symfonisch jasje gestoken. Ook hier voldeed de veel de brave stem van Slava niet waardoor het eerder een souflé werd ipv een kruidige hap.

Het Hongaarse VELVETSEAL was een nog groter mysterie voor mij en achteraf ben ik niet geneigd daar veel aan te veranderen. Deze band draait vooral op een stevige symfonische ondersteuning, welke mogelijk de gebreken moet wegstoppen. Wil het nu net lukken dat de begeleidende track het na het eerste nummer even laat afweten. Alle begrip voor een technisch hiaat, maar nu bleef er niet veel meer over als je maar met drie muzikanten om het podium staat.

Pardon, zangeres Gabriella Fóti was er ook nog en deed haar best om toch een beetje geëngageerd uit de hoek te komen ook al stond ze er veelal bij met een houding van ‘is het nog niet gedaan?’. Slechts als de songs wél volop draaiden kwam ze even los en wist ze vokaal wel te overtuigen maar dat waren eerder zeldzame momenten. Velverseal’s geluid heeft een wel erg poppy randje, beetje teveel zelfs. Een band als Delain scoort daar mee maar het gehuppeldepup van Gabriella deed verder elke vergelijking teniet.

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

Het was ‘hakken over de sloot’ voor Velvetseal en ik wil ze dan nog delibereren omdat de frontvrouw er zeker niet onaardig uitzag en me meermaals uitdagend in de lens keek. Op een festival als dit kan dat helpen, maar we mogen daar geen gewoonte van maken, Lemmy!

Neen, dan liever een Noorse band. Met de subjectieve mening dat daar enkel maar goede dingen vandaan komen, stond ik volledig open om TRIOSPHERE te omarmen. Hun tweede full-cd ‘The Road less Travelled’ is nog niet helemaal droog, live ervaring hebben ze na zeven jaar al meer dan genoeg.

Triosphere speelt onversneden metal met een thrashy kantje aan. Na enkele nummers durf ik een vergelijking als ‘Vicious Rumours meets The Runaways’ maken, ware het niet dat het stemgeluid iets milder klinkt. Zangeres/bassiste Ida Haukland is de onbetwiste centrale persoon in deze band. Ze heeft een stem als een klok en dit zonder ergens te gaan schreeuwen. Soms lijkt ze op Doro in haar jongere jaren. Geflankeerd door twee snedige gitaristen, klinkt de band hard en toch melodieus, soms traditioneel, dan weer met een progressieve invloed. Ik kende deze band niet of nauwelijks en deze was dan ook de eerste echt positieve noot van de dag.

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

Misschien jammer voor mijn lezers, maar SYSTEM DIVIDE liet ik na twee songs links liggen. Ik ga er dan ook geen oordeel over neerschrijven want ik had hier gewoon geen zin in.

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

Dan maar terug bij de les voor MIDNATTSOL, de band rond Carmen Elise Espenaes, een naam die rolt als een stukje poëzie. Voor de zus van Liv Kristine, ligt de lat dan ook ontzettend hoog. Of de verwachtingen werden ingelost? Ja en neen.

In 2009 waren ze er ook bij maar was de band zwaar geïnfecteerd door een snotterig virus. Carmen zwoegde toen door de set met behulp van drankjes en een doos kleenex, wat wel sympathiek was maar ons toch enigszins halfvoldaan achterliet.

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

Dit jaar stond ze er echter wél als frontvrouw. Ondanks het feit dat ze soms een verweesde en flauwe indruk nalaat, zat het met de stem best goed. Carmen is geen sirene zoals haar zus, wat met zich meebrengt dat ze op zich aardig haar best moet doen om haar weg te vinden tussen de symfonische klanken van haar band.

Ze voelt zich duidelijk op haar gemak, mogelijk dankzij de steun van bassiste Birgit Öllbrunner, die haar af en toe zusterlijk bijstaat. Met ook net een vers album onder de arm, is er wel werk aan de winkel. Ik heb de cd nog niet gehoord, maar live was ik er niet echt ondersteboven van. Mogelijk net daardoor. Maar er liep ook niets mis, en dat vond ik voor haar al heel leuk.

STREAM OF PASSION staat hier ook voor de tweede keer en met ondertussen drie studioalbums in de achterzak. Met een absolute sympathie voor zangers Marcela Bovio en met het ganse repertoire in mijn achterhoofd, was ik er helemaal klaar voor. En laat ik het nu maar al gelijk stellen: alle verwachtingen werden ingelost.

SoP beheerst de kunst om op complexe, heavy en soms progressieve riffs en ritmes, mooie melodieuze zanglijnen te leggen. De stem van Marcela is redelijk uniek en ze klonk dan ook gewoonweg fantastisch.

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

Maar SoP is natuurlijk ook een (h)echte band die nu toch al even redelijk ongewijzigd is. Met als opvallendste leden bassist Johan van Stratum en gitarist Stephan Schultz. De band klonk strak, bij momenten overdonderend, dan weer subtiel genoeg om ruimte te laten voor Marcela’s zalvende stem.

Met ‘Lost’ werd gelijk de toon gezet voor de rest van het optreden. ‘In the End’, toch een van de beste nummers van het vorige album mocht zich direct scharen bij de andere hoogtepunten van dit festival. Radiohead’s ‘Street Spirit’ kreeg de zaal dan weer helemaal stil en deed Marcela’s stem alle eer aan door elke nuance in haar timbre tot in elke hoek van de hal te laten doordringen.

Stream Of Passion draaide met gemak het publiek rond de vinger en mag gerust terugkijken op een triomfantelijke doorgang op deze 9eeditie.

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

Na deze lieflijke gezangen werd het weer wat duister door het Zweedse DRACONIAN. Ik ben opgereden met ‘A Rose for the Apocalypse’ in de auto om extra voorbereid te zijn.

Draconian is samen met Trail of Tears misschien wel de enige band die de stempel ‘gothic metal’ mag dragen. (neen, Velvetseal niet dus) Naast het nieuwe werk grijpt de band ook terug naar ‘The Burning Halo’ met ‘She Dies’ en het fantastische album ‘Turning Season Within’  middels ‘Bloodflower’.

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

Met Draconian wordt je niet echt vrolijk maar fans van Paradise Lost hebben hier zeker oren naar. Temeer omdat naast de doodsvokalen van Anders Johansson we meer dan voldoende tegengewicht krijgen van de oogverblindende Lisa Johansson. De melancholische gitaar is alomtegenwoordig en er wordt zelden naar een hogere versnelling overgeschakeld wat het doomsfeertje nog opkrikt. Het blijft natuurlijk MFVF en Lisa weet met momenten zelfs het laken naar zich toe te trekken als ze op de korte uitloper van het podium plaatsneemt en het publiek inpakt.

Ik ben wel oprecht content dat de organisatie deze band zo hoog op de programmatie heeft gezet.

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

VISIONS OF ATLANTIS klinkt heel wat opgewekter dan hun voorgangers. De goed in het gehoor liggende symfonische powermetal uit Oostenrijk heeft al meerdere wijzigingen ondergaan met drummer Thomas Caser als enige originele lid. Sinds 2003 kan de band ook rekenen op zanger Mario Planck en sinds 2009 zangeres Maxi Nil. Verse gitarist Chris Hermsdörfer (Cris) was onlangs nog interimaris bij landgenoten Serenity maar stond nu terug op zijn vaste stek.

Na opener ‘At the Back of Beyond’ volgde het opzwepende ‘Elegy of Existence’ en rondom mij zag ik overal vrolijke gezichten; VoA maakt aanstekelijke songs met kleurrijke thema’s en veel afwisseling in de zangpartijen. Ok, heel origineel is het allemaal niet, maar het gaat zo vlot binnen dat zelfs de meerwaardezoeker – als die er al rondloopt – deze band omarmt. De orkestraties refereren soms wel erg aan het oude Nightwish maar dat stoort geen hond.

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

‘Wing Shaped Heart’ is ook een schot in de roos omdat de beide stemmen daar weerom ontzettend compatibel klinken. Maar grootste verrassing is toch wel hun interpretatie van de ‘80s hit ‘Maria Magdalena’. Een gedurfde keuze zal later blijken want er zijn momenten dat het dreigt te ontsporen, ware het niet dat de straffe strot van Maxi Nil de strofe net op de rails houdt. Ja, sommige arrangementen uit die periode zijn nu eenmaal niet zo evident in een metaluitvoering. Toch kreeg de band een zeer positieve respons op deze song.

VoA zette zeker een bijna perfecte set neer en wist het publiek – waaronder zeker mezelf – toch nog die extra boost te geven om de laatste uren door te komen. Ja, dit zijn dingen waar een mensch gelukkig van wordt.

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

Absolute afsluiter van deze editie was het Zweedse metalinstituut THERION. Niet altijd spek voor ieders bek, maar je moet ze nageven: er gebeurt wel wat op het podium. Wie een beetje overdonderd wordt door de vele zangpartijen, exotische ritmes en soms Oosterse melodieën, kon zich nog altijd laven aan de mooie presentatie van de band.

Leider Christopher Johnsson oogt op het podium al geruime tijd als een retro-aristocraat uit een Tim Burton film. Therion heeft ook al een geschiedenis van een komen en gaan van zangers en muzikanten en dat vertaalt zich wel in de muziek. Als je luistert naar ‘Live in Midgard’ of je ziet ze nu live, dat is toch wel een andere band. Het donkere aspect maakt stilaan ruimte voor een meer aangenaam visueel spectakel en de koorpartijen zijn beter gedoseerd. Minder doom, quoi.

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

Dit wil niet zeggen dat het verleden wordt genegeerd. ‘The Rise of Sodom and Gomorrah’ mag de set openen nadat we mochten genieten van een Oosters uitgedoste danseres. ‘Lemuria’ was uiteraard ook genieten geblazen. Hierbij konden de drie zangers voluit gaan. Snowy Shaw, misschien wel het meest opvallende figuur in de rij heeft nu niet direct de aangenaamste stem maar geeft wel een theatraal karakter aan het gebeuren en in combinatie met een van de zangeressen klinkt het toch nog aardig. Het ontbreken van Thomas Vikstrom, met voorsprong toch een van de beste zangers in de rockmuziek tout court, werd wel opgevangen maar het ware beter geweest mét hem.

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

Therion was zeker een waardige afsluiter van MFVF IX. Misschien niet echt geliefd door een heel breed publiek maar qua show stelde dit echt niet teleur en ik ga er van uit dat zij er zeker enkele zieltjes hebben gewonnen.

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

Voor volgend jaar zijn er nu al namen bekend, maar laten we ons daar nog niet mee bezig houden. Hoe geslaagd dit event ook weer was, er waren momenten dat ik me afvroeg hoe ik hier tegenover sta en hoe het verder moet. Een hal als deze nodigt niet echt uit om languit even te recuperen zoals op een outdoor festival. Meer dan twee dagen op de poot en slenteren kruipt in je kleren.

Als de organisatie het zich kan permitteren en ze voegen bvb Evanescence toe aan de affiche van 2012, kunnen ze toch zeker al op mij rekenen. Verder wordt het koffiedik kijken.

mfvf,therion,visions of atlantis,stream of passion,triosphere

 

10:19 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.