29-12-11

It was a Very Good Year...

- 2011-

Er werden in 2012 enkele leuke plaatjes uitgebracht. Of liever: er werden héél wat leuke schijfjes uitgebracht. Daarom een iets meer uitgebreid traditionele jaarlijstje (for what it's worth...).

Geen live-cd's, re-issue's of covers en enkel producten van het afgelopen jaar werden opgenomen. Uitzonderlijk zullen enkele laatkomers niet op de lijst staan maar worden nog besproken als de tijd rijp is. Nummer 1 en 2 staan speciaal vermeld; de overigen staan alfabetisch.

Ja, het was een uitzonderlijk goed jaar. Met een AOR-boom, vers werk van classic bands en jonge hordes. Geen enkele van de lijst hebben veel last gehad van promotie op de radio, laat staan dat ze er al worden gedraaid. Wie dus MNM of Q-minded is of StuBru-gevormd, bladert beter even verder.... 

 

1. PAGAN'S MIND: Heavenly Ecstacy

Voor mij zonder twijfel dé (metal) cd van 2012. Met een combinatie van technische perfectie, sterke melodieën, virtuoze en unieke zang en iets minder complexe songs dan voorheen, is dit een schoolvoorbeeld en referentiepunt voor andere bands in het genre maar in de eerste plaats voor elke progmetal liefhebber. Beste song: 'Intermission'

01 pagans-mind-heavenly-ecstasy.jpg

2. NIGHTWISH: 'Imaginaerum'

Misschien de gedoodverfde winnaar op vele lijstjes, maar zonder meer terecht. Nightwish kon niet anders dan met een over-the-top product afkomen om zichzelf terug op de kaart te zetten. Een harde productie, filmische scores, en thema's die blijven rondspoken. Ondanks dat ik bedenkingen heb bij de toekomstige live-uitvoering van deze muziek (ok, het zal zeker goed klinken), beoordeel ik hier de cd op zich en die is op haast alle gebied indrukwekkend.

02 nightwish_imaginaerum_cover.jpg

 

The Rest Best of 2012...

AMARANTHE: Amaranthe

03 Amaranthe.jpgMet het schaamrood op de wangen - NOT. Bejubeld én vergruisd maar hyper aanstekelijk. Feel-good en toch heavy. Poppy metalcore? Dance-metal? Te commercieel? WHAT-EVER. Dit is een geweldig concept en oer-verslavend. (En Elize Ryd is hét snoetje van 2012 - doch dit geheel ter zijde)

DREAM THEATER: a dramatic turn of events

Ook niet echt waar! Na de machtswissel klinken de Gods of04 dream-theater.jpg Progmetal dynamischer en frisser dan voorheen. Misschien wel de beste DT cd sinds 'Scenes of a Memory'. Eerlijk: het werd hoge tijd dat aan het idee gesleuteld werd. Ik ben zeer blij voor hen. Dream Theater zorgde in 1991 voor een muzikale omwenteling. Met deze cd klinken ze meer evenwichtig dan ooit zonder in te boeten aan kwaliteit. Meer nog: ik kan deze in één ruk beluisteren.

EVERGREY: A Glorious Collision

05 Evergrey.JPGOk, niet het artwork van de eeuw maar wel een comeback van nooit weggeweest. Evergrey is hiermee helemaal terug nadat ze personeelsgewijs in het drijfzand zaten. Tom Englund & co grijpen hiermee ook een beetje terug naar de essentie van het groepsgeluid waardoor je weer helemaal meegezogen word in Englunds muziek.

HAKEN: Visions

Tweede album en zeker een 'make' ipv 'break'. Iets minder07 Haken.jpg avontuurlijk dan het debuut maar wel meer doelgericht. Met een mooie balans tussen de zangpartijen en de complexe riffs en stucturen. Eén van de weinige Britse progressive metalbands maat tegelijk geduchte concurrentie voor alle anderen.

LEAVES' EYES: Meredead

08 leaveseyescd.jpgNa het indrukwekkende 'Njord' een ruk naar meer folkinvloeden. Mooie duetten, een iets te kleffe cover ('To France'), maar het blijft wel betoverend dankzij de hemelse zang van Liv Kristine en de rijke instrumentale invulling. Volgende keer graag toch terug wat harder...

MAGNUM: The Visitation 

Vergeet al hun come-back albums van het laatste decennium:09 MAGNUM - The Visitation.JPG dit is classic Magnum - waardig ouder geworden. Pomp & circumstance, epische tracks en integere songs. Bob Catley blijft een van de meest onwaarschijnlijke frontmannen en samen met Tony Clarkin weet hij nog steeds een heerlijke mix van prog-symfo en hardrock te maken.

MECCA: Undeniable

10 Mecca.JPGHet lange wachten werd beloond! Misschien niet de meest memorabele songs ooit geschreven maar wel met een fantastisch AOR/Westcoast-feel. Qua geluid en productie waarschijnlijk de meest perfecte cd van 2012. Toto & Journey: eat your heart out!

PENDRAGON: Passion

Mijn favoriete neo-proggers gaan verder de hardere en zeker11 pendragon.JPG meer experimentele weg in van 'Pure'. Met de songs op dit album weet je waar je begint maar niet waar je eindigt. Met nog steeds de voeten in 'England's green & pleasant land' maar met voldoende hedendaagse invloeden om te blijven boeien. Elke zanglijn en gitaarsolo van Nick Barrett is gewoon pure emotie.

SAXON: Call to Arms

12 Saxon.jpgOnverwoestbaar aan hun zoveelste jeugd begonnen met een sterke cd. Niet alleen nog steeds een ijzersterke live-band die classics speelt, maar op deze cd ook de moeilijke weg kiest met langere epische tracks. Gelukkig kan er ook nog steeds flink geheadbanged worden.

SERENITY: Death & Legacy

Derde en zonder twijfel sterkste cd van deze Oostenrijkse13 serenity.jpg symfonische metalband. Mooi uitgewerkte teksten, krachtige melodieën, passie en emotie en knappe duetten (met o.a. Jfr Wessels en Somerville) maken dat deze cd nooit verveelt. Liefhebbers van Kamelot moeten dit uitchecken. Moeten!

SONS OF SEASONS: Magnisphyricon

14 Sons of seasons.jpgVoor wie Serenity dan weer iets te soft vindt. Oliver Palotai's (Kamelot) SoS's tweede overstijgt het debuut op alle vlakken. Ook  Simone op deze cd én betere songs en een superbe zang van Henning Basse. Episch, bombastisch, soms ronduit heavy en meer dan voldoende groove om zich in je hoofd te nestelen.

URIAH HEEP: Into the Wild

Reeds 42 jaar met ups en vele downs maar na het sterke 'Wake16 Heep.JPG the Sleeper' leveren ze hiermee een uitgebalanceerde, heel melodische en erg progressieve cd af. Op deze band lijkt echt geen sleet te zitten, getuige hun energieke optredens. Met een klankkleur die af en toe naar het verre verleden teruggrijpt weet Heep zowel de oude garde als nieuwe fans te boeien.

WORK OF ART: in progress

16 work of art.jpgDe AOR-boom bracht ons ook W.o.A. uit Zweden. Deze cd kan de concurrentie met de klassiekers gemakkelijk aan. Dit handvol songs met een knalproductie blies mij gewonn van mijn sokken. Ondanks de wat afgelikte productie is dit 'catchy as hell'

 

 

De GIGGGGGS!

Beste openlucht (festival) show: Judas Priestop Graspop

110625 GMM 2 1243.JPG

 Beste indoor show: Pendragon in de Spirit of '66 en Sabatonin de Trix

PENDRAGON.JPG

Beste liveband: Pagan's Mind

110626 GMM 3 059.JPG

Grootste teleurstelling: David Coverdale(Whitesnake) op Graspop

 

Persoonlijk hoogtepunt van het jaar...

1758628299_2.jpg

wat had je anders gedacht?

 

 

 

07:06 | Commentaren (1)

Commentaren

Dit jaar heb ik duidelijk weinig (nieuw) zwaar metaal en progmetal geluisterd... En sommige releases zijn me duidelijk ontgaan, shame on me!!!

Ik moet dus dringend de albums van Evergrey, Pagan's Mind, Pendragon en Uriah Heep gaan beluisteren!!!
Ah... een nieuwe Serenity ook zie ik...

Van jouw top 10 hoorde ik natuurlijk wel Dream Theater's jongste worp, maar die staat bij mij in de 'top 30' heel wat lager en haalde dus geen top 11 (ik maakte er een top 11 van)-plaats... Ik vind hem goed, maar niet goed genoeg om zo hoog te eindigen ;-)

Mijn concertlijst volgt nog een dezer...

Happy 2012 en veel goede concerten gewenst! En hopelijk komen we elkaar dan ook nog eens tegen ;-)

Gepost door: Markec | 02-01-12

De commentaren zijn gesloten.