01-03-12

Even in the quietest moments...

Eerlijk? Het was een heerlijke morgen. Woensdagmorgen omstreeks 0817u was het heerlijk toeven op de polderdijk. Klinkt archaïsch maar is het ook een beetje als je daar tegen een grijze lucht over de afwisselend kasseien, grint of boswegen stapt of huppelt.

Het was tevens aardig van temperatuur wat maakte dat de mist die me verbood om de overkant van de Schelde te zien al snel optrok. Het wordt een gewoonte om daar dagelijks een frisse neus te gaan halen, hetzij 's morgensvroeg of kort na de middag, naargelang het arbeidsritme. 's Morgens is toch mijn favoriet. En het moet gezegd: enige vorm van verslaving komt langzaam opzetten.

Buiten de fysieke inzet valt er niet zoveel te beleven op het traject dat ik voor mezelf heb uitgestippeld. Ruimte zat dus om na te denken, te plannen, te overwegen enz. Misschien is dat buiten de lichamelijke verrijking wel datgene wat me er telkens weer toe drijft om de waterkant op te zoeken.

Heel binnenkort trekken we weer eens naar de concertzaal. Niet dat het jeukt of zo maar een portie muziekvitaminen kan nooit kwaad. De agenda voorspelt ondertussen reeds een twaalftal evenementen waar ik zeker bij wil zijn.

Voorts ligt er een citytrip gepland en geboekt en wordt de Grote Excursie langzaam aan voorbereid. Zowel qua inhoud als qua taalvaardigheid. Voor dit laatste moet ik toch even 12 jaar teruggrijpen toen ik me in mijn linguïstieke enthousiasme volop op een vreemde taal wierp. En geloof me: het komt snel terug.

Veel meer valt er momenteel niet te melden. Toch niets waar mijn lezers iets aan hebben. Tot binnenkort dus!

Polders Rand 2.jpg

Even in the quitest moments
I wish i knew what I had to do
And even though the sun is shining
I feel the rain Here it comes again..dear..
And even when you showed me
My heart was out of tune
For there's a shadow of doubt that's not letting me find you to soon

(Supertramp)

11:54 | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.