11-09-12

Sabaton, Eluveitie, Wisdom @013, Tilburg, 09/09/12

Sabaton_Tour2012_Flyer-413x640.jpeg

In de Marquee op Graspop; twee maal op de mainstage op Graspop, tweemaal volle Trix en zondagavond j.l. in een volle 013 (Tilburg) waar de zaal ook eerder op een sauna geleek dan op een ‘ideale’ concertzaal. Ja, hot, hot, hot dus. De hete salsa in ons ondertussen vertrouwde Texmex restaurantje kan daar ook voor iets tussen gezeten hebben – om nog niet te spreken van de korte trendy kledij van het vrouwelijke publiek annex zomerse temperatuur die alsnog een handje hielp. Dat is mijn Sabaton parcours tot op heden.

Sabaton zelve weet niet van ophouden. Met een verse cd ‘Carolus Rex’ onder de gespierde arm veroveren zij – in tegenstelling tot het hoofdpersonage uit deze concept-cd – wél vlot het Europese vasteland, incluis de toendertijd (a.d. 1708) zo fatale oostelijke regionen. Sabaton is op enkele jaren als een komeet omhooggeschoten en tot nader order zit er nog geen spoor van sleet op de formule. Dat ondertussen zowat de hele bezetting, met uitzondering van frontman Joakim Brodén en bassist Pär Sundström, is vervangen, heeft de band zeker geen windeieren gelegd. Ik moet vaststellen dat de gitaarsoli toch net iets meer vonken geven dan voordien.

Opener van de avond was het Hongaarse WISDOM, een band die sinds 2001 vooral lokaal brokken maakt maar toch zeker gerechtvaardigd een openingsslot mag hebben voor de grotere bands. Met slechts 30 minuten speeltijd maakten zij toch een goede indruk. Vooral de zangprestaties van Gabor Nagy vielen op. Een geslaagde, om niet te zeggen haast perfecte, cover van Iron Maiden’s ‘Wasted Years’ zette de zaal in versnelling voor wat nog komen moest. Ze sloten af met het nummer ‘Judas’ welk met zijn epische structuur en aanstekelijke refrein een korte maar intense set naar behoren afsloot.

Sabaton, Eluveitie, Wisdom 

Het feit dat tevens het Zwitserse ELUVEITIE geprogrammeerd stond, had ons over de lijn getrokken om deze package te gaan bekijken. Ik had me ondertussen naar de voorste linies gemanoeuvreerd. Even later zou al blijken dat dit meer op een hachelijk avontuur zou gaan lijken dan werkelijk genieten van de bands. Eluveitie had nog niet één maat gespeeld of een furieuze pit ontstond – uiteraard – net naast mij. Even gaf het een gevoel van thuiskomen na een metal-arme zomer, maar toen er net achter mij meer van hetzelfde afspeelde, diende ik echt beroep te doen op mijn ‘carrure’ om toch enigszins overeind te blijven. Besef vooral dat de gemiddelde Nederlander ondertussen ook ferm boven mijn hoofd is gegroeid… Enkele grote schoenmaten passeerden boven mijn schedel, the works…Foto’s nemen was dan ook een penibele onderneming. Letterlijk vanuit ‘the pit’ dus. En wel erg lo-fi, mijn gedacht!

Sabaton, Eluveitie, Wisdom

Sabaton, Eluveitie, Wisdom 

Helaas waren dit Helvetische folk/pagan gezelschap niet echt in staat om mij bij de les te houden. Eluveitie miste de uitstraling die ze vroeger hadden; de jonge frisse gitaristen spelen misschien wel prima maar dragen niet bij aan het visuele imago van weleer. Ik miste baarden, snorren, kilts, geitenkoppen, kortom, een beetje artistiek en cultureel verantwoorde goorheid. Die goorheid werd dan wel weer gecompenseerd met rondvliegende bierbekertjes mét inhoud.

Ok, ik ben niet helemaal vertrouwd met de jongste cd, dus ‘Inis Mona’ was even een lichtpuntje in een verder, voor mij althans, onsamenhangend optreden. Ik bedoel hiermee: ik was niet geconnecteerd met de band waarvan o.a. ‘Slania’ en ‘The Arcane Dominion’ toch maandenlang hebben gekampeerd in de cd-speler.

Sabaton, Eluveitie, Wisdom

Sabaton, Eluveitie, Wisdom

Sabaton, Eluveitie, Wisdom 

Na een snelle aanpassing van de set en een licht opvoeren van de lijfelijke druk in de voorste gelederen, was het tijd voor het goudhaantje uit de Nuclear Blast-stal: SABATON.

Een sfeervolle intro waarbij de bandnaam op een gigantische backdrop oplichtte deed de sfeer nog verhitten. Er werd ingezet met ‘Ghost Division’, welk ondertussen zowat het visitekaartje van de band is geworden. Uptempo, vol melodieuze hooks en voldoende dynamiek om Joakim als een wervelwind over het brede podium te laten razen. Afwisselend een grote sympathieke grijns om zijn gezicht, dan weer de vuist in de lucht bij het refrein dat toch weer insloeg als een granaat. Panzer elite? Sabaton heeft zich permanent ingegraven in de hoogste divisie van de powermetal.

Hun eigen geluid, onmiddellijk herkenbaar en met oorwurmen die je ’s nachts nog achtervolgen maken dat ze geen concurrentie zijn voor zeg maar Hammerfall of Stratovarius, maar omgekeerd telt ook. Sabaton vist in zijn eigen vijver, zowel qua thematiek als estethiek. Krijgsgeschiedenis – oorlog, quoi, kan leiden tot sterke beelden of verhalen. Past dit dekseltje daarom zo perfect mij?

Sabaton, Eluveitie, Wisdom

Sabaton, Eluveitie, Wisdom 

Geen gezwans met de Frans, dit is een heerlijke metalavond waarbij Sabaton wel de eer heeft de meubels te redden. En natuurlijk met glans. ‘Gott Mit Uns’ uit de recente schijf levert een waar slagveld op rondom mij maar ik houd (nog) stand. Hoe opwindend kan een chorus van een song zijn? Zo dus.

Joakim neemt tussen de songs (meer dan) voldoende tijd om te kletsen met het publiek; grapjes met de bandleden, en toch wel puberale pikante toespelingen, maar soit, deze man is alles vergeven. Tussen alle tekstuele dood en verderf mag er al eens gelachen worden met een op het podium geworpen bh of uitnodiging voor een meer persoonlijke ontmoeting na datum. Het moet plezant blijven, toch?

Sabaton, Eluveitie, Wisdom

Sabaton, Eluveitie, Wisdom 

‘White Death’ is even geleden dat we dat hoorden, en ‘Carolus Rex’ om de nieuwe cd in de schijnwerpers te zetten. Op de vraag om eens een song in het Zweeds te doen, kregen we ‘Karolinens bön’ (‘Carolean’s Prayer'). Goed, leutig voor een keer. Hier werd wel weinig meegezongen.

Publieksfavorieten ’40:1’ en ‘Cliffs of Gallipoli’ zijn bijna gemeengoed geworden er werd dan ook uit volle overtuiging meegebruld. Het sterke maar niet overdreven volume van de PA werd meermaals overstemd door het publiek; gevolgd door de verwondering van Joakim over zoveel respons. Ok, dat verhaaltje kennen we nu al, de band mag echt wel gaan berusten in hun positie op de metal ladder. ‘The Price of a Mile’ werd eveneens enthousiast onthaald en met ‘The Lion from the North’ en ‘Poltava’ werd ‘Carolus Rex’ nogmaals eer aangedaan.

Sabaton, Eluveitie, Wisdom

Sabaton, Eluveitie, Wisdom 

Even paniek toen er twee akoestische gitaren en een bescheiden klavier op het podium werden gezet. Neen toch, toch geen unplugged moment zeker? Dat viel nogal mee. ‘The Hammer has fallen’ werd ingezet door Joakim aan de piano (nooit gezien!) en de gitaren bleken een ondergeschikte rol te gaan spelen. Toch een redelijk anoniem nummer dat ik nog nooit live heb weten brengen. Eerlijk gezegd haalde dit wel de vaart uit het optreden en voor mij hoeft dit niet echt meer te zijn.

Sabaton, Eluveitie, Wisdom 

Of het publiek zin had om wat te springen? Wel, ondertussen was ik wijselijk verkast naar de bovenkant van de zaal, dus whatever. ‘Attero Dominatus’ deed de zaal kolken, ‘The Art of War’ zetten de encores in met ‘Primo Victoria’ als voorlopig slotakkoord. Joakim nam hier nogmaals uitgebreid de tijd om het publiek, hier en elders te danken voor het appreciëren van de nieuwe bandleden. Met ‘Metal Crüe’ werd er krachtig afgesloten.

Excellente show, al vraag ik me achteraf wel af waar de live toetsen zijn gebleven. Bijkomend aan de populariteit van de band: alle songs zijn instant klassiekers waardoor het wel lijkt of ze altijd dezelfde songs spelen, wat maar ten dele waar is. Iets meer verrassingen zou geen kwaad kunnen. De singles (for what it’s worth) ‘Uprising’ en ‘Screaming Eagles’ ontbraken dan weer. Maar laten we ons niet bezighouden met wat allemaal anders had gekund; Sabaton levert af en doet dat met bravoure. Met het risico om slachtoffer te worden van hun eigen populariteit, welliswaar.

Sabaton, Eluveitie, Wisdom

Sabaton, Eluveitie, Wisdom 

Sabaton, Eluveitie, Wisdom 

Onze overjaarse trojka voelde het duidelijk in de benen maar wist dankzij uitmuntend stuurvaardigheden van de piloot op een toch nog aanvaardbaar uur terug in de koekenstad te zijn. Even het bier afspoelen en om 01u den tram in. Maandagmorgen ging de wekker dan om 0455u….

Aiming for Heaven but serving in Hell? Het leek er even heel erg op...

sabaton,eluveitie,wisdom

 

10:04 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.