24-11-12

Rondreis door Spanje, deel 4

 

Spanje logo 4.jpg

SEVILLA

Dus: we komen van Córdoba en in de late namiddag komen we aan in Sevilla, misschien wel de meest Spaanse stad van allen. Wij herinneren ons Sevilla vooral van de Wereldtentoonstelling in 1992. We logeren zelfs in een daarvoor gebouwd hotel. Mijn kamer is een suite. Weliswaar sober van voorziening, maar wel vier ruimtes, waaronder een heuse keuken. Eigenlijk net zo groot als mijn oude appartement. Uitzicht op het (droge) zwembad en een ruime slaapkamer.

Na het eten stap ik met Mark de nacht in. Om de hoek liggen enkele hippe en trendy bars. Wij er naar toe. Sevilla speelt die avond tegen Barca maar ondanks de aanwezigheid van enkele enorme flatscreens en frisse chicas muy guapas, zit er amper een supporter in de overigens stijlvolle keet. Zelfde verhaal bij de volgende stop. Spanjaarden drinken hun crisispils liever thuis op de sofa. Wij dronken enkele… Nederlandse biertjes (Ja, in tijden van nood mag en moet men dopen met pompwater).

Ik had op zijn minst gehoopt met enkele lokale muchachas conversatie te kunnen maken maar ook dit zat er niet aan te komen. Hun Engels is nog slechter dan mijn Spaans en dat wil hier niets zeggen. Dus terug naar het hotel afzakken. Ik neem dan maar uitzonderlijk een letterlijk lang en deugddoend bad.

De volgende dag zou een hoogtepunt worden op de reis. En we zijn nog niet eens in de helft! George zet ons af in Sevilla op de Calle de la Rabida en Marja herhaalt voor de hardhorenden (...) dat we er zo laat moeten terug staan, wat we ook uitvreten in onze voorziene tijd. Ondertussen hebben we zoveel uren en plaatsen te onthouden dat ik ze ook maar begin op te schrijven.

8002 Sev PdE652.jpg 

In groep wandelen we naar de Plaza de España. Alleen al de wandeling daarnaartoe levert spectaculaire beelden op. Sevilla is een enorme stad maar weet al zijn belangrijkste bezienswaardigheden te groeperen. Diverse bouwwerken worden omarmd door grote tuinen met exotische bomen. Je weet niet waar eerst kijken.

De gigantische neoklassieke universiteitsgebouwen en de parken eromheen geven al aan dat hier het een en ander te ontdekken valt. Op de Plaza aangekomen is er al flink wat volk aan het rondlopen. Het plein en omringende gebouwen in neorenaissance stijl lijken wel eeuwenoud maar zijn gebouwd voor de Ibero-American tentoonstelling in 1929. Zijn barokke en overdadige uitstraling werd zelfs aangewend voor enkele scenes in twee Star Wars films.

8004 Sev PdE653.jpg8032 Sev PdE665.jpg 

Vandaag is het een echt trekpleister in de stad. Ideaal voor huwelijksfoto’s, heerlijk kuieren, genieten van de tegeltaferelen in de alkoven waarop alle glorie van Spanje tot leven wordt gebracht. Bovenal wordt er graag en veel geposeerd voor de grote fontein.

Het is nu reeds schitterend weer maar mijn voorkennis zegt me dat de zon later op de dag het volledige plein zal beschijnen, dus even noteren dat ik hier later nog terugkom. Wij verzamelen en Marja leidt ons naar het centrum van al dit moois, nl. het Plaza Virgen de los Reyes. We passeren de rij gegadigden voor het Reales Alcázar en maken de laatste afspraken aan de fontein. En we zijn niet alleen.

Her en der zitten jongeren tekeningen te maken van de gebouwen en anderen maken dan weer foto’s van meisjes die tekeningen maken van gebouwen. En zo is iedereen bezig. Enkel de voerders van de koetsen lijken wat minder volk te trekken dan anders. Het zijn vooral de Oosterse toeristen die er op ingaan.

8140 Sev Giralda685.jpg8149 Sev music688.jpg 

Paardenkoetsen rijden heen en weer, Chinese toeristen zijn in drommen tegenwoordig en wij kijken onze ogen uit. Onder andere naar de imposante Giralda toren. Deze toren omvat de oude minaret van de vroegere moskee. De kathedraal is in principe niet te bezoeken wegens zondag. Enkelen vinden plots hun geloof terug en glippen mee binnen; zelf maak ik gebruik van de tussenoplossing en maak toch enkele beelden van de gotische beuken.

8202 Sev Alc002.jpg 

Vervolgens laat ik mezelf verdwijnen in de stad. Ik vind Willy in een tête à tête met Marja maar laat de tortelduifjes even snel achter. Willy is een schavuit, haha. De Avenidas wedijveren met elkaar, de hotels zien er duur uit en de stad bruist. Naast de kathedraal eet ik met enkele collega’s op een terras nog wat alvorens we om 14u samenscholen voor een bezoek aan wat een absolute must is in Sevilla: het Alcázar Real.

Met weerom een lokale maar échte ‘Hollandse’ gids, Chiel, zullen we dit bezoeken. Chiel blijkt een gids uit de duizend met zijn heerlijke vertelstijl, grapjes, inside information en ruime kennis. Dit zal zich al uiten als we net het complex binnengaan via de Puerta del Leon en de tuin inwandelen. Zijn professionele kennis van de exotisch bomen en planten doet ons versteld staan. Zelf ben ik een groentje in die materie, dus ik noteer ijverig want ik onthoud die zaken nooit.

8204 Sev Alc004.jpg 

Zo staan er naast de typische mediterrane fruitbomen waaronder enorme pompelmoezen ook jacaranda’s, kapok bomen en bomen ooit geschonken door Isabel Allende. Kortom, een enorme verzameling tropische en subtropische bomen. Uiteraard ontbreken de sinaasappelbomen en pompelmoezen niet, al lijken die laatste me wat groot voor de doorsnee consument. Een paradijs voor de liefhebber en kenner. Zelf geniet ik vooral van de verhalen eromheen. 

Eens in de gebouwen, welke aansluitend gebouwd zijn over een tijdsspanne van 700 jaar en elk de esthetische sporen daar van dragen, krijgen we een duidelijk beeld van de Moors-Christelijke bouwstijl aan de hand van voorbeelden. Zo getuigen de materialen en decoraties op zich al van de veranderende tijden, normen en smaken.

Weerom worden we er op gewezen hoe tolerant die samenleving toen moet geweest zijn. 'Omzichtigheid' lijkt me een betere omschrijving. Dat de vele samensmeltingen van architectuur eerder het resultaat van Spielereien en grapjes zijn dan bewuste architecturale plannen, bevestigd mijn vermoeden in deze materie. Omzichtigheid en argwaan, het is van alle tijden. Gelukkig levert het vandaag wel mooie beelden van uitzonderlijke gebouwen op.

8214 Sev Alc014.jpg 

De vroege koningen maakten wel veelvuldig gebruik van Moorse architecten. Pas in de 16e eeuw voegde Keizer Karel V met nieuwe uitbreidingen echte gotische en renaissancestijl toe.

Op de Patio de la Monteria worden trouwfoto’s genomen. De dames zien er behoorlijk smakelijk uit en we kunnen het dan ook niet laten een graantje van deze glamour mee te pikken. Ondertussen horen we onze gids het beste van zichzelf geven over de structuur van het gebouw. De boog kan niet altijd gespannen staan, ook niet in Koninklijke vertrekken.

De cederhouten plafonds, zandstenen muren, bezet met tegelwerk en de combinatie met baksteen zijn kenmerkend voor deze stijl. Lieten al de opeenvolgende bouwstijlen al hun stempel na; de bogen zullen voor altijd herinneren aan de Moorse overheersing.

Chiel wijst ons op enkele eerder grappige elementen zoals de kleine mensengezichtjes in een op het eerste gezicht drukke muurbekleding. Normaliter vinden we geen menselijke figuren in de Moorse bouwtraditie maar deze zijn slinks aangebracht als subtiele verfraaiing of gewoon grap door de vaklui van die tijd.

8228 Sev Alc028.jpg 

Een van de vleugels herbergt het Casa de la Contratación. Hier werden de eerste contracten en afspraken opgemaakt over wat te doen in en met het toen net ontdekte nieuwe continent. Gaaf om op zulk een historische plaats te staan. Hier heeft Columbus zijn ontdekking uit handen gegeven.

In de kamers van Karel V zien we wandtapijten met het wereldbeeld van toen. Afrika bovenaan dus, of wereld even op zijn kop. De Patio de las Doncellas oogt prachtig met zijn galerijen, bogen, waterpartijen en mooi stukwerk. Deze Patio werd even als decor gebruikt in de film ‘Kingdom of Heaven’. Dit weer even voor de collega filmfanaten. Maar het mooiste moet nog komen.

8243 Sev Alc044.jpg 

We pauzeren even als we net de grote tuin zijn binnengegaan. Tijd voor een glaasje fris in een prachtig decor, even vrije tijd om de tuin op eigen ritme te ontdekken. Dit was uit de kunst. Een planten- en bomenrijkdom die ik zelden gezien had. Onze nationale plantentuin maar dan in het echt. Ik ruik de rijkdom aan flora en de zwoele warme wind die hier een bocht neemt. Men is er oprecht in geslaagd om van deze tuin een stukje paradijs op aarde te maken.

8261 Sev Alc062.jpg8267 Sev Alc068.jpg 

De tuin lijkt wel een doolhof, de pauwen paraderen met een arrogante maar nieuwsgierige houding zelfbewust door de gangpaden. Zelf moet ik me af en toe oriënteren op de wilde waterstroom want de afleiding is constant aanwezig.

8270 Sev Alc071.jpg 

Eens terug verzameld, wandelen we naar buiten en gaan we door de Joodse wijk die nu vooral meer van hetzelfde herbergt, nl. mercantiele activiteiten. De zeer smalle straatjes laten enkel verticaal licht toe, wat ons welkome schaduw brengt.

8305 Sev Pil005.jpg 

Het Casa de Pilatos werd gebouwd door de eerste Markies van Tarifa begin 16eeeuw. Het zou op het huis van Pontius Pilatus in Jeruzalem lijken. Qua stijl beantwoordt het ook aan de vroege renaissancestijl met uiteraard oosterse invloeden.

8314 Sev Pil014.jpg8325 Sev Pil025.jpg 

Nadien ieder op eigen kracht terug naar de bus, waar we ruim tijd voor hebben, dus ik ga via het standbeeld van Columbus terug naar de grote Plaza de España voor extra foto’s en een wandeling door het aansluitende park. Dit levert gegarandeerd plaatjes op van relaxte Spanjaarden.

8408 Sev PE008.jpg8418 Sev PE018.jpg8424 Sev G260.jpg 

Goed leeggelopen stappen we in de bus. Deze rijdt vervolgens terug naar het hotel maar een goot gedeelte van het gezelschap zal nog een flamencoshow bijwonen in de stad. Even heb ik deze bal afgehouden wegens beetje wantrouwen maar uiteindelijk toch toegehapt. Bij ons ga ik daar toch nooit naar kijken en als je er dan toch een moet zien, dan liefst in dé flamencostad bij uitstek als je al volledig in de Spaanse sfeer bent.

8512 Sev Fla012.jpg8513 Sev Fla013.jpg 

Met een drankje naar keuze van het huis in de hand genoten we van een furieuze show in een sympathiek niet al te groot zaaltje. Het zicht vanop het balkon was geweldig, foto’s nemen niet evident want deze dansers wagen het als eens te bewegen als je er niet klaar voor bent.

Voor wat het waard was; dit was een aangename verrassing die tegelijk beantwoordde aan de verwachtingen. Ik kreeg er bij momenten kippenvel van en liet me soms emotioneel meeslepen. De Carmensuite was prachtig, de muzikanten functioneel maar de zanger(essen), dansers en danseressen gaven alles, getuige de stromen transpiratie. Waarlijk een mooie afsluiting van een topdag op de reis. En ja, we zijn nu in de helft!

8543 Sev Fla043.jpg8554 Sev Fla054.jpg 

Ik ben ondertussen zowat gekraakt door het drijvende tempo en noem Marja in stilte ‘mijn Liefste Slavendrijver’. Maar dan kijk ik om me heen en zie mensen die al meer jaren op de teller hebben zitten zonder probleem het initiatief nemen bij een volgende uitstap of klim. Zegt meer over mezelf dan over de anderen. In de bus is het bij diezelfden na een korte update wel nogal snel oogjes toe. Ook voor ons is een siësta soms meer dan welkom.

Volgende keer: Gibraltar!

De commentaren zijn gesloten.