28-11-12

Rondreis door Spanje, deel 5

 

Spanje logo 5.jpg

GIBRALTAR

Na onze tweede nacht in Sevilla zakken we af naar het meest zuidelijke punt van onze trip. Een goede tweehonderd kilometer naar het zuidoosten ligt Gibraltar. Politiek gezien verlaten we dan Spanje en komen we op grondgebied van Groot-Brittannië. Het is nog donker als we vertrekken met als doel een vlotte grensovergang te hebben.

9000d.jpg 

Langs de Autovia de Jerez a Algeciras houden we een pauze in wat voorzichtig omschreven kan worden als een ‘aftands eethuis’. Het type waar je elk moment verwacht dat Quentin Tarantino ‘and action’ zou roepen en waar de lokale Smaakpolitie een heel seizoen aan zou kunnen besteden.

Eens de pistolen ingeleverd aan de ingang (toch?) treffen we aan de eettoog een dozijn robuust uitziende en vooral lawaaierige truckers die zich volproppen met brood en chorizo. Betalen lijkt even chaotisch te gaan en iets zegt me dat de kassa vandaag niet zal kloppen. Toch getuigen mijn medereizigers van weeral goede koffie. Dus niet altijd voortgaan op het eerste zicht.

9000b bar261.jpg

 

We rijden via Jerez de la Frontera en als we de rots eindelijk zien opdagen, is ze omringd door mist en wolken. Lijkt ons een beetje jammer maar het zij zo. Voorts ziet het weer er wel mooi uit. Maar dan begint het spel.

George moet zich een weg zoeken naar de juiste grensovergang en op een bepaald moment zie ik Marja uit de bus springen om enkele bakens te verzetten om de bus alsnog op het juiste baanvak te krijgen. Dit wordt precies toch een beetje avontuur!

9509 Gibr RT748.jpg 

Ik lig niet echt wakker van Gibraltar maar ik vrees dat zijn reputatie de realiteit wat vooroploopt. Much ado about nothing? Kijken we vooral even verder. Er wordt ons gevraagd ID klaar te houden en bij de Spaanse grens valt dit best mee. Even verder stapt een ook een Britse agent de bus op en bekijkt onze tronies toch wel aandachtig.

We moeten even wachten tot er een vliegtuig is opgestegen alvorens we de landingsbaan kunnen oversteken om vervolgens in de kolonie Gibraltar binnen te komen. De grote busparking lijkt wel vol te staan maar we vinden nog een plekje en we maken ons klaar voor een volgende ervaring.

9428 Gibr736.jpg 

Marja troont ons mee naar Casemat Square, zowat het begin en het einde van ons verblijf zal zijn. Van daaruit vertrekt Main Street, een afschuwelijke commerciële straat vol bleke Onslows die goedkoop bier drinken, rommelige winkels vol schreeuwlelijke reclame met foto-en audiomateriaal, souvenirwinkels en pubs met klinkende namen als ‘Horse’s Shoe’ en ‘Bull’s Inn’. Vette fish ‘n’ chips restaurantjes en ik bedoel dit niet als een compliment. Maar bovenal hordes Engelse toeristen. Alle pracht en klasse van Sevilla zijn gelijk met een glas Ale doorgespoeld. Moet ik nog meer zeggen?

Ik denk nu niet dat Gibraltar op zich veelal een doel op zich is. Meerdere cruiseschepen leggen hier graag aan met alle gevolgen vandien. Hoog tijd voor een persoonlijke agenda af te werken. Ha!

9202 Gibr Gun698.jpg 

Herinner u mijn bezoek aan het ‘100 ton Gun’ in Fort Rinella op Malta. Het andere stuk staat dus hier. Gewapend met plan en vol goede moed stap ik de vreselijke straat door, groet onderweg Admiraal Nelson en sukkel zo het havengebied in. Na goed 2,5 km kom ik eindelijk aan het restant versterking dat het kanon herbergt. Nu nog gesloten en ik word gek, niet alleen van de hitte maar ook van nijd want dit is de enige gelegenheid om dit kanon te zien. Ik heb me ondertussen al voorgenomen hier nooit meer terug te komen.

Het is open en de inkom is 1£ of 2€. Ja, ook hier maken ze er een slaatje van maar dit is even verwaarloosbaar. Het is geen geld om de tweeling volledig te maken. Het kleine museum met technische data is leuk maar ik moet op tijd terug zijn voor onze Rock Tour. Dus snel foto’s. Mission accomplished.

9207 Gibr Gun702.jpg 

Blij dat ik terug in de bewoonde wereld ben en dan maar naar Trafalgar Cemetery. Ja, dat is toch wat anders. Andere tijd, even vreselijk lijden en aandoenlijke grafschriften. Hier werden de Britse gesneuvelden van de Slag bij Trafalgar (21 okt 1805) begraven. Let wel: zij die niet al een zeemansgraf hadden gekregen.

Aangrijpend ook dat er ook hele families op Gibraltar aan ziekte zijn overleden. Dit naast de heroïsche daden van de veelal piepjonge officieren en manschappen. Nelson zelf werd overgebracht naar Engeland en ligt in St Pauls begraven. Dan toch liever hier.

9312 Gibr Traf717.jpg

9306 Gibr Traf714.jpg

Het koloniale karakter van het kerkhof is haast feeëriek. Ik vind het dan ook niet meer dan eerlijk dat ik hier niet alleen rondloop. Enkele serieus uitziende Britten kuieren hier rond, even onder de indruk als op de meer recente militaire kerkhoven. Maar goed dat dit wordt onderhouden. Op mijn repertoire van kerkhofbezoeken zal dit hoog scoren in bepaalde kringen… Check!

Als ik op de terugweg de Britse symbolen zie met een duidelijke uitstalling van de Union Jack en fanatieke sloganeske spandoeken dat Gibraltar Brits is en zal blijven, geeft dit toch een speciaal gevoel van eigenlijk in een kolonie te zijn. Het is een bijzondere plek, dat wel, maar zo lelijk en overroepen dat dit niet echt voor herhaling vatbaar is.

9418 Gibr Mont731.jpg9426 Gibr flag734.jpg 

Als we rond ‘onze paal’ staan verzameld op het Square, gaan we in twee ploegen de berg op. Niet zo eenvoudig als eerst lijkt. Met een klein busje en een kamikaze chauffeur zijn we vertrokken voor een tochtje op de fameuze berg, of toch een stukje er van. We houden even halt aan Europa Point, welke gesierd wordt door een rode vuurtoren. Even een vreemd gevoel als ons er wordt op gewezen dat we Noord-Afrika zien liggen aan de overkant. En inderdaad, we zien de evenknie van Gibraltar opduiken door de mist. Zo ver weg en toch dichtbij… Tijd voor de obligate shots dan maar.

9506 Gibr RT745.jpg 

Even later scheurt het busje door een van de vele WO2 tunnels met speling van enkele centimeters van de rand. Zo komen we aan de St Michaels Cave, een natuurlijke grot met alle robuuste pracht en glorie. Ondertussen is deze ook aangepast voor culturele evenementen. Opmerkelijk, inventief en waarschijnlijk bijzonder om hier een theaterstuk of concert mee te maken.

9514 Gibr RT cave752.jpg 

Waar zijn de apen? Is dan de vraag die luidop gesteld word. Wel, die zijn er maar gezien het hete weer en de tijd van de dag nemen ook zij een lange siësta. Onze chauffeur weet er wel een te strikken om op te dagen, maar de rest ligt even verderop te soezen in de schaduw. Ja, die apen zijn ook niet gek, he.

9532 Gibr RT ape276.jpg 

Het uitzicht over de haven van Gibraltar ontlokt aan Marja de reactie “Dit uitzicht vind ik nou echt vet, he”. Ik zeg droog “Vet hard”. “Neen, gewoon vet” antwoord ze koeltjes. De nuances in turbotaal.

9534 Gibr RT762.jpg 

Terug in het centrum en even bekomen van de rijdemonstratie van daarnet, hebben we nog even tijd om ons te verfrissen alvorens we verder rijden naar Rincon de la Victoria. Yeah, right! Gaan we gelijk doen!

Als we bij de bus aan komen horen we van de anderen al dat de bus het niet mee doet. Van krukas tot een zekering, alles werd verondersteld. Hulp werd ingeroepen van een lokale mekanieker en voor alle zekerheid werd een andere bus gecontacteerd. Opvallend hoe iedereen zich neerlegde bij de situatie. Nu de parking haast leeg was en zelfs de meeuwen als aasgieren mét businessplan boven onze hoofden cirkelden, was de sfeer helemaal niet weg. De laatste biertjes werden uit de koeler van de bus gehaald en met smaak gedronken. Anderen legden zich te zonnen. Er leek geen vuiltje aan de lucht. Zeg nu nog dat wij geen vertrouwen hebben in onze begeleiding!

9542 Gibr RT768.jpg 

Twee kleine busjes met aanhangwagen bracht ons, inclusief bagage, naar de dubbele grenspost. Daar moest ieder met zijn bagage oversteken alvorens we op een grote bus konden overstappen. Een beetje spanning in het verhaal, maar al bij al goed afgelopen. Maar toen we ’s avonds laat George in de lounge van het hotel zagen lopen werden we er oprecht vrolijk van. De man in kwestie bleef er de rust zelve onder. Tot zover ons Gibraltar avontuur!

Volgende keer: Rincón de la Victoria & Granada

 

De commentaren zijn gesloten.