01-12-12

Rondreis door Spanje, deel 6

 

Spanje logo 6.jpg

RINCON DE LA VICTORIA

Rustig wakker worden in een oord ergens aan de Playa del Sol. Enkele jaren geleden zou ik mezelf voor gek verklaard hebben. Toch is het heerlijk wakker worden in een hotel dat misschien ooit wel betere tijden heeft gekend, maar op zich uitstekend gelegen is. Het strand ligt letterlijk op een steenworp en dat is toch altijd een beetje extra sfeer.

10006 Rin002.jpg

Rincón de la Victoria is in de zomermaanden waarschijnlijk echt een druk oord van zonneklopperij. Toen wij er waren zag het er niet uit. De weersomstandigheden van de laatste dagen aldaar zouden daar wel voor iets tussen zitten. Het strand lag vol aangespoelde troep, welke men wel degelijk aan het opruimen was. We zouden pas na de middag verder rijden naar Granada, wat dan weer ruimte liet om even te bekomen van alle doorstane emoties daags ervoor. Ook de reiskoffer eens reorganiseren, eens uitslapen, ruim ontbijten en van het restaurant rechtstreeks het strand op om wat te kuieren, relaxen, en dies meer. Het uitgebreide ontbijtbuffet werd flink eer aangedaan om vervolgens een lange wandeling over de esplanade te maken.

10008 Rin003.jpg

Ik maak er ook gebruik van om wat lokaal fruit te kopen (geweldige melocotones, overigens) want ondanks dat we in het zuiden zitten, mis ik mijn dagelijkse portie vers fruit. Even een luie, maar op zich welkome dag. Als we daarna op het terras enkele sangria’s bestellen, zijn de bijgeleverde hapjes van zulk een formaat dat ik er gelijk mee heb gegeten. Nu had ik liever wat meer in het glas dan op het bord gehad, maar soit.

10015 Rin006.jpg

Het is al tegen 14u als er eindelijk wat beweging op het strand komt middels enkele voorzichtige zonnebaders. Voor ons tijd om te vertrekken. Een kleine twee uur rijden brengt ons naar Granada. Marja vertelt over de ‘Suspiro del Moro’, de bergpas waar de Moren voor de laatste maal naar Granada omkeken en ik wordt nog een Mokatine aangeboden. De Arabier op het wikkeltje lacht al beduidend minder. Het landschap dat ons passeert staat vol olijf- en amandelbomen. Ik zou ook niet lachen als ik hier zevenhonderd jaar zou op moeten leven.

10027 Rin009.jpg 

GRANADA

Rond 16u zijn we er. Granada is ook weer een flinke stad en onze bus maneuvreert weerom gezwind door het drukke verkeer. Een verkenning van de stad dringt zich op. Eerst langs de kathedraal en de soekh-achtige nauwe straatjes, dan via de Calle Reyes Catholicos wandelen we naar de Plaza Santa Anna. Daar splitsen we ons op. Marja gaat met een deel de Joodse wijk in.

10215 Gra023.jpg

We overnachten tweemaal in Granada, wat wil zeggen dat de volgende dag volledig in het teken van deze meest Moorse van alle Spaanse steden zal staan. Granada oogt in het centrum zeer opgesmukt. Ik vind net als in Madrid of Sevilla nauwelijks een papiertje op straat en zie regelmatig politie rijden of te voet patrouilleren. Voor een land in crisis bijlange niet slecht.

Net zoals in elke grotere stad, is de lokale twintiger of dertiger op straat vooral aan het telefoneren of met andere speeltjes bezig. Net als bij ons een triest straatbeeld, maar gelukkig lopen er nog uitgelaten toeristen rond om de boel op te vrolijken!

11005 Gra058.jpg

Daarenboven hebben we de hele voormiddag nog vrij om op eigen houtje een en ander te verkennen in de stad. Jammer dat de zon het niet toelaat om de gebouwen en monumenten vast te leggen. Daarvoor is het pas vanaf pak weg 13u prima om dat de zon dan het hoogste staat, maar dat weet iedereen en zeker de Spanjaarden. Ik koop wat souvenirs, verstuur kaartjes, kortom, gedraag me als een echte toerist. Haha.

Het mooie volk is aan het werk of zit op de plaatselijke unief. Veel alternatief blijft er dan niet over om de voormiddag door te brengen. Een verkenning van de parken en een wandeling door de – alweer – ‘Joodse wijk’ is aangenaam temeer dat de temperatuur perfect is. Deze wijk, bestaande uit witte huisjes, herbergt nu vooral winkeltjes met snuisterijen van alle kanten van de wereld, Indische batik-shops, bars, souvenirs, pottenbakkers, messenslijpers, …neen, ik laat me teveel meeslepen.

Om 14u is het verzamelen voor de collectieve rit naar de top van de stad, letterlijk en figuurlijk dan. Ik licht toe. Een bezoek aan Granada kan niet anders dan in het teken staan van het Alhambra. Vanuit het centrum is het een kwartiertje klimmen alvorens we op de parking terechtkomen.

11106 Gra Al069.jpg

Het Alhambra is de meest bezochte site van Spanje. Zet dit dus gerust naast de Eiffeltoren of de Tower in Londen. Meer nog dan de Sagrada Familia of eerder bezochte steden is dit een must-see plaats in Andalucia. In de praktijk wil dit zeggen dat je er – zacht uitgedrukt – niet alleen bent. Zalig zij die op eigen houtje komen, gezegend zij die denken even snel binnen te lopen want het zal niet waar zijn. Gelukkig zijn wij wederom voorzien van een lokale gids welke ons via ons ‘oortje’ zal begeleiden door dit fenomenale gebouwencomplex en tuinen. Meer nog: geen wachttijden voor ons, wij lopen in groep langs een achterpoortje gewoon binnen. Keurig! Net zoals bij andere trekpleisters ben ik er nu weer van overtuigd dat deze formule ideaal is om zulke hotspots bezoeken. Ok, je moet een beetje volgen, maar je verliest ook geen tijd met het allemaal uit te zoeken en uren in de rij te staan tussen kwetterende Chinezen.

11109 Gra Al071.jpg11171 Gra Al104.jpg

We lopen langs het meest recente 16e eeuwse paleis en schrijden door de verschillende eeuwen en bezetters. Weerom herkennen we de verschillende bouwstijlen en staan verbaasd over de samenvloeiing van de Moorse en Christelijke elementen.

Wie foto’s ziet van het Alhambra staat al verbaasd te kijken. Als je er zelf staat is het niet minder indrukwekkend. Maar er is een grote ‘maar’ aan gekoppeld.

11133 Gra Al087.jpg11135 Gra Al089.jpg

Het bezoek aan deze plek op onze reis loopt getimed, keurig afgemeten en via meerdere posten waar er controles zijn op het ticket. Een en ander leidt tot het feit dat foto’s nemen niet altijd even efficiënt verloopt. Snel zijn is de boodschap en timing om zo min mogelijk mensen op de foto te hebben is de kunst. Soms volgt er tandengeknars, dan weer een monkellachje omdat je een super foto hebt kunnen maken. Spelen met het licht, de Moorse bogen en strakke patronen is op zich wel een plezier én uitdaging.

11137 Gra Al091.jpg11159 Gra Al062.jpg

Natuurlijk geldt dit voor iedereen die een persoonlijke herinnering wil vastleggen maar de Chinese toeristen hebben er een handje van weg om de boel te saboteren. Zij achten het nodig om op elke foto tien keer te poseren met een dwaze glimlach op het gezicht.

Als we om 17u de bus terug naar het hotel nemen, zijn we redelijk verzadigd door de vele indrukken die we weeral moeten verwerken. En het is nog niet eens erg heet, een gezapige 26° is ons deel.

Het terras van het hotel biedt perfecte verkoeling en enkele lokale drankjes zorgen voor de rest...

11220 Gra sangria063.jpg

Volgende keer: Murcia, Elche & Guadellest

De commentaren zijn gesloten.