05-12-12

Rondreis door Spanje, deel 7

 

Spanje logo 7.jpg

MURCIA & ELCHE

De volgende dag dient er 350km te worden afgewerkt. Ja, als we vroeg of (liever) laat terug naar het noorden moeten, zijn we er nog bijlange niet. Om het leed enigszins te verzachten krijgen we te horen dat we ditmaal geen wegrestaurant zullen aandoen maar een kort verblijf in Murcia zullen doorbrengen. Ok dan maar.

Murcia is de zevende grootste stad van het land en telt al snel een half miljoen inwoners. De stad is gelegen aan de rivier Segura en een stad aan een rivier is altijd mooier dan een zonder. Dus ik kijk er naar uit. Nu nog even snel met de bus tot in het centrum en we zijn klaar.

Hier moet het dan maar eens gezegd worden. Ik weet niet – en het doet er ook niet toe – of Georges de weg wist; hier heb ik zien rijden als nooit tevoren en ik heb ervaring in de sector. Dit alles om ons toch maar zo centraal en makkelijk mogelijk af te zetten. Hij heeft het toch weer gedaan! Het was misschien wel niet allemaal volgens ‘de wet’ maar die maneuvers zullen voor altijd in mijn geheugen gegrift blijven. Chapeau.

12106 Mur Glorieta de Espana111.jpg

Als we uitstappen staan we gelijk voor het mooie stadhuis. Eens de orders van de dag verstrekt zijn, is iedereen vrij om te lunchen naar believen of gewoon de stad in te trekken. Marja sluit zich aan bij onze groep zodat we nu al met twee zijn. Zij is vastbesloten om het casino (terug) te vinden. Het waarom wordt pas duidelijk als we er voorstaan en even kunnen binnen gluren voor een foto. We treffen er nog enkele collega’s aan, dus de interesse was gedeeld, zo ook de foto’s.

12112 Mur kath115.jpg12134 Mur kath boy124.jpg

Het is leuk om even persoonlijk te kletsen met Marja. Door de reis heen besteed ze aan iedereen voldoende aandacht en interesse. Het siert haar en bovenal doet dit het groepsgevoel groeien. Ondertussen heb ik al lang besloten dat ik nooit meer alleen op reis ga. De waarde van een groepsreis – al zijn er evenveel argumenten tegen – weegt niet op tegen het alleenreizen. Dat heb ik de laatste jaren zeker geleerd.

De kathedraal was dicht maar de omliggende straten zijn even boeiend. Op een van de pleintjes treffen we mijn bus-voorburen en samen eten we een aanvaardbaar broodje (zalm & roquefort) op een van de vele met terrassen bezette pleinen. Als we vervolgens splitten, dwaal ik nog even rond alvorens af te zakken naar onze opstapplaats. Dit was een waarlijk goed initiatief!

We rijden door het droge, haast onontgonnen landschap en in de verte zien we af en toe de besneeuwde toppen van de Sierra Nevada opduiken. Sergio Leone filmde hier in 1968 een groot gedeelte van ‘Once Upon a Time in the West’, meer bepaald in Guadix. We rijden er ei zo na voorbij.

Volgende stop- en overnachtingsplaats is Elche. Ook nooit van gehoord? Kan zijn, want het stadje op zich is niet veel soeps en ik stel me nog steeds de vraag waarom nu net daar.

Het kan niet zijn omwille van de Huerto del Cura, een redelijk park voorzien van een rits aan diversiteit van palmbomen. Mijn kennis en interesse voor palmbomen is nu niet echt om over naar huis te schrijven of het moest zijn omwille van hun decoratieve aspect. En dan nog.

12217 HC128.jpg

Deze tuin is een excellente uitstap voor de plaatselijke seniorenclubs maar ons gezelschap is daar nog net iets te heterogeen voor. Mooi natuurlijk, ferme bomen, enkelen zelfs met een interessant historisch verhaal.

Echt pedant wordt het als de plaatselijke gids in een zeurderig Engels haar verhaaltje doet en we, zoals blijkbaar tegenwoordig overal gebeurt, gefilmd, gefotografeerd en daarna tot gewillig commercieel slachtoffer worden omgevormd. Het blijkt niet acht te lukken en slechts een enkeling koopt de groepsfoto. Nu ja, we staan er dan ook weer niet allemaal op, dus…

12226 HC131.jpg

Op naar ons hotel. Ondanks dat het een beetje een platte dag is geweest, die vooral gevuld was met rijden door overigens mooie landschappen, zal de volgende dag weer bruisen!

Op onze route naar het noorden zullen we toch noch enkele interessante plaatsen opzoeken. Misschien zijn de hoogtepunten al achter de rug maar met zowel Valencia als Barcelona nog op de agenda, kan het best nog aardig worden.

Met een dikke 260 km voor de boeg kunnen we maar beter op tijd vertrekken. Onderweg houden we nog halt bij El Castell de Guadelest. Neen, ik had er ook nooit van gehoord.

We rijden langs het idyllische Benidorm (duh), aanschouwen de vreselijke hoogbouw die als een smet langs de kust langzaam het land verovert. De kronkelende en klimmende baan zal ons leiden naar een toch wel speciaal dorp, nl. Guadelest zelf.

13104 Gua138.jpg

We weten dat elke Benidormresident daar al naartoe is geweest, wat maakt dat Guadelest een echte touristtrap is maar wel een leuke, als het niet te lang duurt.

Het feit dat er een grote parking is, laat al het ergste vermoeden maar het is schitterend weer en we zijn wel te vinden voor wat lichte ontspanning. De klim door het dorp – er is eigenlijk maar een straat en die loopt omhoog – is amusant. Elke José met de Pet heeft een eigen museumpje maar ik zal later het ‘Museo de la Tortura’ bezoeken.

13111 Gua143.jpg

Bovenaan vinden we het Casa Orduña, gebouwd in 1644, een wat bijzondere woning met vele kamers, trappen, doorsteken dat het een echte wirwar lijkt. De huisbewaarder drukt er ons op om het juiste parcours te nemen om zo zeker toch niets te missen.

Een collectie meubels, de bibliotheek en de oude leefruimtes van de vroegere bewoners ziet er wat klef uit en de lelijke schilderijen in de galerij doen me er hard van weglopen. Maar het moet gezegd dat het constructie op zich wel bijzonder is. Het dorp wordt bekroond met een klein kasteel, Castillo de San José.

13131 Gua CO154.jpg

Dit vergt nog wat klimwerk maar het zicht op het landschap wordt alsmaar mooier. Nu mag het allemaal nogal aan de uitgedroogde kant zijn, het meer in de diepte is prachtig blauw. Langs het speciale kerkhof kom ik op het hoogste punt uit.

Bij de afdaling vind ik op een terras met exotisch uitzicht enkele reisgenoten aan de lunch en schuif graag bij. Voor geen geld krijg ik een heerlijke verfrissende gazpacho voorgeschoteld en nog wat hapjes daarbij. Lunchen in de schaduw van een grote palm is toch weer eens wat anders.

Verder hangen we de standaardtoerist uit. In de praktijk wil dit zeggen: rondhangen, genieten van de zon, kortom: inhoudelijk weinig boeiends. Maar het is nog altijd vakantie en dan is dit zeker verantwoord.

13144 Gua161.jpg13146 Gua163.jpg

Volgende keer: Valencia & Barcelona

De commentaren zijn gesloten.