17-06-13

Amore a prima vista...

Nu de was is gedaan en de tranen zijn gedroogd, is het tijd om – nu alle herinneringen nog levendig voor de geest komen – rapport uit te brengen over de laatste escapade van uw favoriete blogger.


Ik weet dat u mij niet heeft gemist. Geen probleem, ik kan van u allen hetzelfde zeggen. Zelfs wij moeten elkaar af en toe loslaten. En als dat kan terwijl jullie aan het werk zijn en ik onder de olijfbomen aan de Prosecco zit en naderhand aan de Grappa, kan ik daar zeker mee leven.


Hieruit kunnen jullie al afleiden dat ik niet aan onze kust zat te vegeteren. De waarheid is gans anders. Mijn voordien al sterk afgetrainde lichaam werd ten prooi geworpen aan de vele steigende steegjes en trappen die de stadjes in Umbrië en Toscane rijk zijn.


Waren deze stenen en levende getuigen van een rijk verleden niet alleen een bron van cultuur, ze waren eveneens slachtoffer van mijn niets ontziende camera; en dat laatste mag u letterlijk nemen want ook deze centrale en deels kustloze regio van Italië herbergt zowel geschiedkundige, culturele én erg hedendaagse schoonheden. Alles op zijn tijd dus, net zoals de Italiaanse spirit.


Spirit? Ja, gerijpt druivensap en spirituozen van allerlei aard werden ons infuusgewijs aangeboden (mits kleine tussenkomst, dat spreekt) om de andere geneugtes door te spoelen en de geest lichtjes te vertroebelen. Maar ook dit ritueel gebeurde enkel op gezette tijd en plaats. In een veilige omgeving, zeg maar. Niemand gaat mij verdenken van deelname aan enige vorm van Romeinse orgie. Ik denk er nog niet aan! Bij Sint Franciscus en Cupido nog aan toe!


DSC_8614.jpg


Zeer binnenkort op deze blog dus: (hopelijk vóór de lelijke mijnheren met gitaren, maar ik kan niets beloven) een verslag van mijn laatste reisje.


Levensgenieters gelieve zich niet te onthouden!

De commentaren zijn gesloten.