13-07-13

Graspop, 28/07


graspop

Deel 1


Na vorig jaar eentje the hebben overgeslagen was Tarkus dit jaar terug aanwezig op het grootste Metalfeestje van het land.


Over het programma kunnen we discussiëren. Over een veranderend of op zijn minst fel aan uitbreiding onderhevige metalen landschap kunnen we ook een ferme boom opzetten. Het is tegelijk een zegen en een vloek voor de meer traditionele liefhebber van het harde(re) werk om zich gedurende drie lange dagen onder te dompelen in deze mozaïek van ‘heavyness’.


Jawel, het was best een harde noot om kraken met gelukkig enkele redelijk hapklare brokken tussendoor. Ik wil hierbij niet gaan zeuren over wat zogenaamd al dan niet past op dit festival. Ik heb zeker geprobeerd om overal van te proeven en men beschik dan ook over de vrijheid om een beker al eens aan zich voorbij te laten gaan of meewarig het hoofd te schudden of de wenkbrauwen te fronsen. Zolang het ‘heavy’ is, is het voor mij gepast op deze affiche.

Around 03.jpg

 

Ik prijs me dan ook eerder gelukkig om aan dit buffet te hebben mogen aanschuiven. Samen met metalliefhebbers uit heel Europa en omliggende straten bij wijlen flink uit het dak gegaan om even later de zonneweide (duh?) op te zoeken, wat te shoppen of leuk mensen kijken.


Veel volk ook; viel het vrijdag nog redelijk mee; het weekend en het bijtrekkende weer maakten er een geweldig feest van. En die kreuken in het voorhoofd werden er keurig uitgespeeld door het toch nog aanvaardbare geluid. Al mocht het soms toch wat luider.


Niet te veel gezever, hierbij een redelijk gebald verslag met enkele plaatjes. Kortom: Tarkus in zijn gewone doen, in een vertrouwde omgeving én bijgestaan door meer dan kritische gezellen. Wij zijn immers te oud geworden om ons zomaar alles te laten inlepelen. METAAAAAAL!


Around 08.jpg

Als we de weide betreden, is het feestje al aan de gang. Na een kleine verkenning waarbij de nieuwe feilloze toegangsfaciliteiten onze goedkeuring kreeg en de nodige consumptiebonnen werden aangeschaft, zakte ik langzaam af naar de tent waar VARG zou spelen. Geen rustige instapband dit jaar maar een band die me vooral visueel interessant leek. Varg tapt muzikaal een beetje uit verschillende vaatjes en situeert zich vooral in de Viking/melodic death & pagan hoek.


Varg 01.jpg

Varg 04.jpg

 

De eerste band waarmee ik wel oprecht kon relateren was GRAVE DIGGER. Deze Duitse oer-powermetalband is zo een eeuwige subtopper maar heeft wel een zeer trouwe schare fans.

Zelf reken ik me daar niet echt bij maar de traditionele heavy metal gaat er vlot in. Geen Grote Kunst, deze band maar ze geven wel een ‘thuiskomen’ gevoel. Klappers als ‘’Rebellion’ of ‘Heavy Metal Breakdown’ zijn haast klassiek te noemen. Edoch, het avontuur is maar net begonnen.


Grave Digger 11.jpg

Grave Digger 05.jpg

 

We gaan door op Teutoonse wijze met HELLOWEEN. Ooit het vlaggeschip van speedmetal –echt, zo heette dat toen – maar vandaag een haast klassieke heavy doch melodic metalband. Het bandgeluid is met de jaren net zoals hun oude fans een beetje zwaarder geworden.


Helloween 18.jpg

Helloween 05.jpg

 

De band zet wel in met de hymne ‘Eagle Fly Free’ en alles klinkt strak en geroutineerd. Recenter werk volgt maar het is vooral met de oudjes ‘’Dr Stein’, ‘I want Out ‘ en ‘Future World’ dat we uit ons dak gaan.


Frontman Andi Deris is ondertussen al lang niet meer ‘de nieuwe’ maar voor wie ooit Michael Kiske aan het werk zag, denkt toch nog met heimwee terug. Deris doet het erg goed maar mist net die punch om de oude songs die magie van vroeger te geven. Vroeger – toen ‘Keeper of the Seventh Key’ dé plaat was. Da’s gdvdm ruim 25 jaar geleden.


Helloween 16.jpg

Helloween 14.jpg

 

Als ik de grote Marquee binnenstap ben ik toch lichtjes opgewonden. Black metal is muzikaal niet echt mijn ding maar ik weet uit ervaring dat er visueel meestal wel wat te beleven valt en als het, nu ja, stijlvol is en volgens de regels, dan kan ik er wél van genieten in een live omgeving. DARK FUNERAL beantwoordt perfect aan mijn verwachtingen.


Dark Funeral 15.jpg

 

Als de band furieus van wal steekt en de pyros hun werk doen, ben ik echt wel onder de indruk, zelfs zonder veel voorkennis van de band of het repertoire. Het drumwerk is waanzinnig, de riffs brutaal en het gekrijs neem ik er maar bij. Zolang dit soort bands geen parodie van zichzelf kan ik er graag naar kijken. In mijn cd-rek vind je ze slechts exemplarisch – voor de volledigheid dus. We zijn toch één grote familie, niet?


Dark Funeral 13.jpg

Dark Funeral 09.jpg

 

COAL CHAMBER mag wegens een logistiek probleem met Soulfly wisselen en staat dus (voor de tweede keer) op de main stage. Een band die ik normaliter zou ontwijken. Alternative/nu-metal kan je aan mij niet slijten en dikwijls zijn ze gezien het beperkte tijdsgewricht waarin deze stijl echt doorbrak, verworden tot een anachronisme. Zolang er geen revival komt mag Korn & co gerust rondhossen als getuigen van andere tijden, maar meer hoeft dit niet te zijn voor mij.


Coal Chamber 01.jpg

 

Coal Chamber heeft geluk. Ik ben ondertussen helemaal ‘in the zone’ en het maakt me al geen ruk meer uit wie of wat er speelt. En maar goed ook. Al vanaf de eerste maten trekt de band mijn aandacht omwille van de extreme grooves en het industrial annex gothic randje dat aan de band kleeft.


Coal Chamber 03.jpg

Coal Chamber 04.jpg

 

Zanger Dez Fafara zit ook bij Devil Driver maar weet de stijlen keurig uit mekaar te houden. Ook bassiste Chela Harper’s podiumpresentatie werkt aanstekelijk evenals het haast psychopatische drumwerk. Het is een opvallende band waarvan ik dan wél weer blij ben dat ze terug van het schap zijn gehaald.


Mijn tussenstops zijn Mayhem, welke nauwelijks indruk op mij maakten en Kreator, de Duitse thrashreuzen die wél afleverden met hun strak geluid en imposante stage set-up.


Op tijd dan naar de Metaldome om de Zweedse band KATATONIA aan het werk te zien. Het loopt er goed vol en naast me staan enkele Zweden die vanaf de eerste noot zo nodig moeten springen. Op Katatonia?


Katatonia 01.jpg

 

Zelf doe ik af en toe de ogen dicht om me te laten meeslepen met Jonas Renkse’s hypnotiserende stemgeluid. Ik zag ze al meerdere keren en telkens sta ik verbaasd van de impact van deze band. Een heel erg beperkte zanger die absoluut geen of nauwelijks interactie heeft met het publiek en er eigenlijk niet uitziet maar toch recht naar het hart gaat. De muziek van Katatonia is qua klankkleur ook redelijk eendimensionaal wat dan weer leidt tot een haast trance gevoel.


Katatonia 05.jpg

Katatonia 11.jpg

Katatonia 10.jpg

 

Deze keer presenteerde de band zich toch minder duister of doomy dan eerder het geval was en het droog ijs werd ook beperkt zodat we de band ook eens echt konden zien ipv de schimmen bij vorige doortocht.


Als ik buitenkom is het alweer aan het regenen. Niet hard maar het moreel krijgt wel een flinke deuk en het feestje dat beloofd was met TWISTED SISTER lijkt verder dan ooit. Van de Dome naar de Main is dan ook weer even ploeteren en pletsen.


Niet voor niets hebben we al afgesproken dat indien TS teveel oude wijn in nieuwe zakken wordt, we pleite zijn. Zo fantastisch vinden we deze band nu ook weer niet en zeker niet als headliner.


Twisted Sister 01.jpg

Twisted Sister 02.jpg

 

En inderdaad, uiteraard bestaat de set uit al de klassiekers en speelt Dee Snider na één song al de ‘angry mf’. Wat een bullshit. Wij begrijpen dan ook niet hoe een band als Twisted Sister terug zo wordt opgehemeld en ‘herontdekt’. Wat dan weer wel pleit in hun voordeel is dat we nog eens eenvoudige songs te horen krijgen ipv het gebeuk in de loop van de dag.


Twisted Sister 05.jpg

 

Uiteraard mogen zij hier staan, maar als dit het beste is wat men op de kop van een affiche kan zetten? De banale meezingrefreintjes – ja, die ene song is wonderbaarlijk hét alibi – en de trieste presentatie en gitaarspel van de gitaristen helpen al niet veel. Neen, op een zonovergoten stage in de namiddag zoals op Bospop enkele jaren terug, dat ging er nog mee door. Dit was op de rand van pathetisch. Ik vraag me zelfs af waarom ik er zoveel over schrijf.


GMM stak mager van wal. Zaterdag hopelijk beter.


Kreator 01.jpg

 

14:57 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.