21-07-13

Graspop, 30/07

Graspop, Iron Maiden, In Flames

Deel 3 (slot)



Eens je écht op dreef bent, is het maar een kleintje om ’s morgens samen in de wagen te stappen, nu met drie, en de routine van het heenrijden aan te vangen. Na twee dagen muziek lijkt er niets anders meer te bestaan, laat staan, van belang te zijn.

Wil dat nu lukken dat dit gevoel soms de overheid wil halen op de dagelijkse beslommeringen....er zijn ergere vormen van verslaving, mijn gedacht.


Graspop, Iron Maiden, In Flames

 

Het terrein ligt er weer keurig bij. Velen zien er al niet meer al te fris uit maar wij, na slechts enkele uurtjes slaap – maar wel in onze eigen tram – zijn klaar voor de strijd. Toch eerst een bakkie koffie…


VOODOO SIX mag even later de aftrap geven. Traditionele hardrock in de stijl van Bad Company, met een vleugje metal in de gitaarafdeling. Ik had er nog nooit van gehoord maar om mee wakker te worden kon ik ze wel smaken.

Tussen het toch wel (over)aanbod van zeer heavy acts, is het voor een mij echt een opsteker om de dag mee in te zetten. Net als Vanderbuyst de dag hiervoor en enkele jaren geleden UFO, kan de dag gewoon niet beter beginnen met een portie op de oude stoel geleesde hardrock.


Graspop, Iron Maiden, In Flames

Graspop, Iron Maiden, In Flames

Graspop, Iron Maiden, In Flames

 

Eerste band-met-naam is het Deense PRETTY MAIDS. Met ‘Red Hot & Heavy’ (’84) en ‘Future World’ (’87) stonden zij aan de rand van een doorbraak maar hun derde kwam wat ongelukkig net voor de grunge-boom en zanger Ronnie Atkins en co leken het onderspit te moeten delven.


Toch bleef de band met Ronnie en Ken Hammer op gitaar als oerleden, altijd actief en productief. Helaas zonder al te hoge toppen te scheren maar wel met consistente platen. Zelf pikte ik na de veelbelovende start terug aan met ‘Pandemonium’, een redelijk hard album. Ik was dus wel nieuwsgierig hoe deze veteranen het er van zouden afbrengen.


Graspop, Iron Maiden, In Flames

Graspop, Iron Maiden, In Flames

 

Dat viel nogal mee maar deed ook de nodige wenkbrauwen fronsen. Pretty Maids heeft zeker een eigen geluid maar de blijven daarmee zowat tussen wal en schip hangen. Te melodieus voor heavy metal, te hard voor melodic rock. Live had ik ze ook al beter gezien, zeker de zang verliep soms nogal moeizaam. Atkins haalt het nog wel maar het kost hem echt wel moeite. Wat gitaarproblemen hielpen ook niet echt en het bandgeluid zat dan ook niet heel strak.


Graspop, Iron Maiden, In Flames

Graspop, Iron Maiden, In Flames

 

Maar het was wel leuk dat ze er waren. Uiteraard passeerden in de korte set de klassiekers ‘Back to Back’ en ‘Red, Hot & Heavy’. ‘Little drops of Heaven’, de wel zeer melodieuze single uit ‘Pandemonium’ was een mooie pleister op de wonde.


Van de Hemel naar de spreekwoordelijke Hel van MOONSPELL. Ik ken maar één Portugese (metal)band en gelukkig is het dan een straffe. Deze draaien ook al ruim 20 jaar mee en weten hun plek in het doom/gothic segment te verdedigen. Live vind ik de band wel harder dan op cd. Uiteraard spelen de visuele aspecten ook mee.


Graspop, Iron Maiden, In Flames

Graspop, Iron Maiden, In Flames

 

Zanger Fernando Ribeira trekt al snel alle aandacht naar zich toe met zijn gladiatorhelm als hij komt opmarcheren (?). De muzikanten zijn in topvorm en Ribeira’s stem brult op volle toeren om dan weer te fluisteren of te krijsen. Toch een unieke band die m.i. stijlsgewijs niet al te veel concurrentie moet dulden.


Graspop, Iron Maiden, In Flames

 

HELLYEAH staat klaar op het grote podium en ik ben wel eens benieuwd. Hardcore/groovemetal zijn niet direct mijn potje thee maar we zijn er nu toch, dus even chekkeee!


Frontman Chad Gray (Mudvayne) krijst een klein uurtje alles bij mekaar en ex-Pantera drummer Vinnie Paul weet zijn trommels te vinden. Muzikaal valt er voor mij weinig te beleven. Misschien past deze band beter op Groezrock of zo, mijn gedacht.


Graspop, Iron Maiden, In Flames

Graspop, Iron Maiden, In Flames

 

Met STONE SOUR komen we langzaam bij de uitsmijters van deze editie. Ik stond er bij en keek er vrij lang naar zonder dat het me ergens wat deed. Frontman Corey Taylor (Slipnot) weet het anders wel overtuigd te brengen.


Graspop, Iron Maiden, In Flames

Graspop, Iron Maiden, In Flames

 

Ik ben totaal onbekend met het repertoire van deze band en blijkbaar ben ik daarmee een beetje een zonderling want hoe meer ik me naar voor begeef, hoe luider er wordt mee gezongen en gecrowdsurfd. Sommige bands en stijlen moet je nu eenmaal laten passeren want er is gewoon teveel. Langs de andere kant maakt het me ook niet zoveel uit; als ik een weide plat zie gaan op het is eender welk derivaat van metal, dan gaat mijn hart al sneller tekeer. Blijven gaan dus!


De tactiek was natuurlijk om na Stone Sour langzaamaan een plekje te gaan bemachtigen vooraan, iets wat zonder enige moeite lukte. Gelukkig kon de voorlaatste band op de mainstage mij ook nog boeien anders was het een lange zit voor de headliner.


IN FLAMES is een melodieuze deathmetal band uit Zweden en staat hier opnieuw voor de headliner geprogrammeerd. Vijf jaar geleden kende ik ze amper, nu ik de laatste vijf jaar mijn kennis nog heb uitgebreid (niet altijd tot mijn eigen tevredenheid overigens), kan ik al een potje meepraten over deze vertegenwoordiger van de Gothenburgsound.


Graspop, Iron Maiden, In Flames

Graspop, Iron Maiden, In Flames

 

Met een enorme backdrop van het album ‘Sounds of a Playground Fading’ en extra verlichting (die on de volle zon overbodig bleek), beloofde het ene ferm feestje te worden.


Stonden wij al strategisch centraal tegen de middenhekken, het was al snel uitkijken naar achteropkomende crowdsurfers. Zanger Anders Fridén deed er dan ook nog eens een schepje bovenop door het publiek uit te dagen. En ik heb daar geen enkel probleem mee.

graspop,iron maiden,in flames

 


Als dàt al niet meer mag op een metalfestival! Dankzij de erg tolerante security werd dit ook met een lach en een schouderklop weggewerkt. Gorillagedrag werkt meestal averechts, op GMM verloopt het eerder gemoedelijk en zo zou het overal moeten zijn. Opmerkelijk is dat de meiden zich niet onbetuigd laten met het surfen en even opvallend hoe security er dan wel als de kippen bij is. ;-))=


graspop,iron maiden,in flames

Graspop, Iron Maiden, In Flames

 

Doch: In Flames speelt alsof hun leven er van afhangt en Anders weet de hevige reacties te waarderen. Ik ga hier niet zeggen dat deze band tot mijn favorieten behoort maar live vind ik ze wel super.


Na drie uur op ons plekje was het dan tijd voor een grote verwelkoming: IRON MAIDEN mocht na vijf jaar nog eens het festival afsluiten. Met een heuse retro-tour – ‘Seventh Son of a Seventh Son’ ofte ‘Maiden England’ voor de cd en dvd liefhebbers, is de band nog maar eens de baan op.


Ik zag deze tour reeds in ’88 en ben nog steeds erg wild over het genaamde album. Het hoort voor mij naast ‘Number of the Beast’ en ‘Brave New World’ tot de drie essentiële Maiden albums, elk een andere periode vertegenwoordigend.


Graspop, Iron Maiden, In Flames

Graspop, Iron Maiden, In Flames

 

De setlist voor vanavond is een droom. Van de 17 songs zijn er vijf van het genoemde album. En de band zet vanaf het begin de voet op het gaspedaal. Na ‘Moonchild’ gaan we gelijk populair met de single ‘Can I play With Madness’, niet direct een topnummer maar wel een publiekslieveling. Eerste verrassing is ‘The Prisoner’ waarbij de oudere garde verwend werd. Alhoewel…


Bestaat dat tussen Iron Maiden fans? Ik denk dat bvb ‘Killers’ nog evenveel verkocht wordt als ‘Fear of the Dark’. Is het niet zo dat bij heavy metal, doorgaans àlle albums van een band relevant blijven? Ga eens na hoeveel exemplaren van ‘Bomber’ of zeg maar ‘Reign in Blood’ of ‘Rust in Peace’ er nog jaarlijks over de toonbank gaan?


Graspop, Iron Maiden, In Flames

Graspop, Iron Maiden, In Flames

 

Oud (of op zijn minst ‘belegen’) en jong tot erg jong staan dus naast mekaar voor de grootste metalband ooit in volle glorie aan het werk te zien. Na ‘2 Minutes to Midnight’ richt dhr Bruce Dickinson het woord tot ons, nederige aanbidders. Een vreemde eend in de bijt met ‘Afraid to Shoot Strangers’ wordt de set ingesmokkeld met als referentie de Europa/Syrië situatie. Vul zelf maar aan.


Iron Maiden in daglicht levert natuurlijk niet de meest indrukwekkende lichtshow, laat staan magische momenten op. Het decor oogt nu wat ouwbollig en te licht naar hedendaagse normen. Het is dan ook wachten tot in de helft van de set alvorens we kunnen genieten van het visuele aspect van de band. Gelukkig zat het muzikaal wel goed en leek het of we naar een 'best of' cd zaten te luisteren.


Graspop, Iron Maiden, In Flames

Graspop, Iron Maiden, In Flames

 

Ironisch genoeg volgt daarop ‘The Trooper’; altijd een hoogtepunt in de set en de act van Bruce blijft even veel effect hebben als vroeger. Vendelzwaaien blijft toch mooi. Euh..maar die Piet Piraat die over het podium zwalpte leek eigenlijk nergens op. Studio 100 zou hier eens flink om lachen, denk ik.


Vroeg in de set zit ‘The Number of the Beast’ en ja, hoor, ‘Phantom of the Opera’ van het debuutalbum. Dat heb ik nog nooit live gehoord of gezien en die 33 jaar tussen het vinyl deze uitvoering lijken een zuchtje.


Graspop, Iron Maiden, In Flames

 

Na ‘Run to the Hills’ en ‘Wasted Years’, beide in een excellente uitvoering, begon bij mezelf toch te dagen hoe het nu zat met de reproductie van de oude show want buiten dat de heren ondertussen ook wat ouder zijn geworden, bleef ik wel op mijn honger naar de respectieve songs.


Graspop, Iron Maiden, In Flames

 

En toen kwam de intro van ‘Seventh Son of a Seventh Son’. Hier had ik dus al zolang het aangekondigd was naar zitten uitkijken. Wat een beest van een song! In historisch perspectief vreemd want toen het album uitkwam en de band vrijelijk met gitaarsynthesisers begon te spelen, was niet iedereen gediend met deze evolutie. Nu we wel een en ander gewoon zijn qua geluiden, is men blijkbaar milder geworden. De tijd heeft zijn werk goed gedaan.


Graspop, Iron Maiden, In Flames

Graspop, Iron Maiden, In Flames

 

Als de song na zoveel minuten puur op instrumentatie verdergaat, zitten we op het hoogtepunt van de show en zeg maar: van het festival. Dit klinkt geweldig, thiz iz the shit!


De reguliere set wordt vervolgd met ‘The Clairvoyant’, ‘Fear of the Dark’ (nog een anachronisme maar zeer geappreciëerd) en ‘Iron Maiden’ waarbij alle oude truuks worden bovengehaald en de backdrops vlot van uitzicht veranderen.


Als na een korte break de stem van Churchill weerklinkt, weten we hoe laat het is. ‘Aces High’, het immens populaire ‘The Evil that men do’ en als slot ‘Running Free’. Geen ‘Hallowed be thy Name’, anders had het gewoon perfect geweest, maar soit.


Graspop, Iron Maiden, In Flames

 

Iron Maiden leverde een show af die zo goed was als ze nu kunnen. Misschien ogen ze ook wat trager en kwam het hier en daar wat routineus over, maar de eindbalans was zonder twijfel positief.

 ‘SCREAM FOR ME GRASPOP!! SCREAM FOR ME!’


Hierna kon men nog afzakken naar Testament en/of King Diamond. Ik heb van beiden even gaan genieten maar hoe goed ze beiden ook waren, na een kwartiertje in elke tent had ik het zo een beetje gehad.


Beetje jammer dat twee bands die ik absoluut wou zien tegelijk staan geprogrammeerd op een moment dat iedereen zowat verzadigd is terwijl het in de loop van de dag soms wat pover was voor mij. Maar ja, zo heeft iedereen wel zijn verhaal.


Graspop was voor mij dit jaar geen topeditie qua inhoud maar de amusementswaarde was meer dan voldoende. Dankzij een wederom feilloze organisatie op alle vlak, was het puur genieten van de verscheidenheid, het goede weer en de talloze ‘brothers & sisters in arms’.

You people rule!


Graspop, Iron Maiden, In Flames

graspop,iron maiden,in flames

10:04 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.