10-10-13

Terug van weggeweest...

Net als jullie dachten: daar horen we nooit meer iets van... is hij daar weer. Nou, 'weer'?

Met de herinneringen aan een niet zo geslaagde reis in het achterhoofd poog ik toch om deze blog wederom een beetje leven in te blazen.


Er was een tijd dat je met een gerust hart naar het zuiden kon vertrekken. Voor ons, verwende Europeanen was dat dan Italië, Spanje, Griekenland of ja,...Portugal.


Met als enige berekende risico terug te komen zonder geldbuidel, zonder voorruit of banden, was een trip naar het zuiden veelal een vrolijke uitstap vol zonnige herinneringen aan heerlijk weer, mediterrane kost en alle andere geneugten die je daar mee kan associëren.


Met de excursie van juni jl. in gedachten, welke een succes was op vrijwel alle gebied 'and beyond', vertrok ik enkele weken geleden richting Spanje en vooral Portugal.

Zonder al te veel sympathie voor laatstgenoemde, sta ik, als exemplarische multiculturalist, uiteraard open voor wat dat land mij te bieden zou hebben. Het ware beter geweest als ik thuis was gebleven of mezelf had verwend met een retourtje Syrië.


Was de aanzet, met een mooie trip door het Noorden van Spanje nog enigszins genietbaar onder een aangename zon, eens de grens met Portugal over, was het huilen met de pet op. Op welgeteld drie uren na (gelukkig aan de kust) was het triest, intriest. O ja, in de redelijke stad Porto kon ik ook een foto of wat maken zonder regen. Dat was het dan ook echt.


En dan vervalt een mens al snel in negatieve cliché's. Portugal is lelijk, de taal strekt tot achterdocht en bekt niet echt lekker. Hun fado werkt me op de zenuwen en het eten is navenant. Het hele land oogt weinig dynamisch en de mensen zijn eerder op zichzelf, om niet te zeggen onvriendelijk en kort van stof.


De vrouwelijke bevolking is zoals de gebouwen: eerder speciaal. Zelfs mijn redelijke bijdrage tot het horecamilieu werd ogenschijnlijk niet echt op prijs gesteld. Is dat nu echt zo of is dit alles het resultaat van het grijze en natte deken dat over deze reis werd gespreid? Is er ergens hemelwater in mijn hoofd binnen gesijpeld en heeft dat vervolgens mijn beoordelingsvermogen aangetast?


Ik denk wat van beiden. Zonder al te kort door de bocht te willen gaan en mijn ervaringen in optisch en esthetische waarneming in acht genomen, loop ik nog steeds niet over van sympathie voor deze verre zuiderburen. En, let op: wie er anders over denkt, moet zich misschien eens ophouden even buiten de vakantieoorden, winkelstraten en toeristische esplanades.


Teveel gevraagd? Lees dan binnenkort mijn verslag om zelf te kunnen oordelen.


Momenteel ploeg ik nog door de verzameling foto's in de hoop daar toch een presentabele oogst uit te halen en al bij al zal dat mits wat verantwoorde manipulatie, nog erg meevallen. De dagen dat het zo hard regende dat het fototoestel zelfs niet werd bovengehaald, waren op één hand te tellen, maar 6/13 is teveel om van een geslaagde vakantie te spreken. 


Ook een teveel aan lelijke kloosters, kerken en kathedralen, dat zeker. Ook een teveel aan mensen, zowel op onze bus als op de 'places of interest'. Teveel toeristen op plaatsen die me maar matig of niet interesseerden, je moet het maar doorstaan.


Doch, dankzij de redelijke wijn aan zeer redelijke prijs én de geneugten van de moderne communicatiemiddelen, werd de expeditie nog erg draaglijk.


Binnenkort dus op deze blog: eindelijk nog eens iets om te lezen.


Portugal-Spain_1.jpg

Zo ziet het er dus niet uit, enkel op postkaarten, in uw dromen en in de Efteling.

 

De commentaren zijn gesloten.