08-05-14

Magnum, Biebob, 07/05/14

 

magnum

Magnum moet echt wel een van de meest on-hippe bands ter wereld zijn. Zij laten Uriah Heep m.i. nog mijlen achter zich. Wil nu net lukken dat beide bands mij zeer nauw aan het hart liggen!

Uriah Heep zal binnenkort wel op bezoek komen als hun zoveelste album volgende maand uitkomt. Dan gingen we woensdag maar naar Magnum, ook al – met een kleine onderbreking tussen ’95 en 2001 – zo’n slordige veertig jaar op de baan, met een reguliere afzet van albums variërend tussen goed en steengoed. Uiteraard vinden we daar een hoop klassiekers tussen (relatief, want onhip) et als koploper ‘On A Storyteller’s Night’, ‘Vigilante’ en ‘Wings Of Heaven’.magnum

Doch ook soms over het hoofd geziene albums als ‘Sleepwalking’ en ‘Goodnight L.A.’ bevatten lekkere brokken ‘classic rock’, want zo heet dat dan. Wij zijn ondertussen ook al wat ‘classic’ geworden, dus de impact van een nieuw album zoals ‘Escape from the Shadow Garden’, voelde aan als een warm deken, en hun tweejaarlijkse bezoek aan de Biebob stond dan ook hoog genoteerd op mijn agenda.

Bijlange niet zoveel volk dan ik verwachtte. Door het vlotte verkeer was ik er dan ook nog eens ‘te vroeg’ en er bleek geen supportact te zijn. Op zich allemaal goed nieuws, maar dat resulteerde in een dik uur oelewappen tot het zover was. Gelukkig besloot de band er een kwartiertje vroeger aan te beginnen.

Echte wonderen moeten we van deze veteranen niet meer verwachten. De songs daarentegen staan nog steeds als een huis. Niet alleen het oude werk, maar ook beide (of eerlijk: de drie) recentste albums draaien als gek in casa Tarkus.

Geen verrassing dat er van start werd gegaan met ‘’Live ‘til You Die’; op zich een prima instelling, maar bovenal een DIJK van een song die ‘Escape…’ mag openen. Vanaf de eerste maten zit alles gelijk goed. Gitarist Tony Clarkin samen met Bob Catley de enige resterende oerleden (toetsenist Mark Stanway kwam er bij in 1980) weten mekaar sporadisch te vinden op het podium.

magnum

magnum

Ik ken mensen die afknappen met Catley’s stage-act; zijn bewegingen, zijn expressieve uitdrukking… maar dat is juist deel van de band. Het valt me steeds weer op hoe nietig de man fysiek wel niet is. Zijn stem heeft de jaren goed doorstaan maar er zit een natuurlijke sleet op.

Maar nergens gaat hij er onderdoor, ook al kost het hem af en toe wat moeite. Met het heavy ‘Black Skies’ uit ‘The Visitation’ werd verdergegaan. Weerom dik raak. Evenals met het epische ‘Freedom Day’ van hetzelfde album. Classic Rock klonk nooit vetter, warmer en oprechter dan die song op die avond, zo dacht ik op een bepaald moment. 

magnum

magnum

magnum 

Er werd op even stevig doorgezet met ‘Dance of the Black Tattoo’, het beloofde blijkbaar een zware set te worden. Doch, met ‘Blood Red Laughter’ werd het ‘pomp’ gehalte opgedreven en kregen we weer vaart in de set.

Met Al Barrow op bas en een gedreven Harry James op drums, zat de ritmesectie dan ook als gebetonneerd. Clarkin, hij liet toch af en toe merken dat hij het leuk vond, staat voor 90% van de set als een sfinx in de figuurlijke schaduw en laat zich enkel functioneel op de voorgrond komen. Opmerkelijk dat die man, als hij aan het werk is, zelden of nooit enige emotie vertoont, vreemd…

magnum

magnum

magnum 

‘Unwritten Sacrifice’, een iets moeilijker nummer, doet ook snel zijn werk en je kan niet anders dan je laten meeslepen op dit erg progressieve nummer, met zijn fragmentarische aanpak met tempowissels en verschillende melodieën.

Toen werd het tijd voor ‘classic’ Magnum. De intro van ‘How Far Jerusalem’ geeft je rillingen, temeer omdat je wéét wat er gaat komen….misschien wel de meest iconische Magnum-song én tevens de beste? Het toetsentapijt van Mark Stanway is meer dan ooit aanwezig. Het blijft genieten, meezingen, onverwoestbaar dus.

magnum

magnum 

Een rustige moment, maar niet minder dramatisch, ‘Les Morts Dansant’, een van de verschillende Magnum songs die refereren aan (de Grote) oorlog, en vooral het dramatische lijden ten gevolge van.  ‘Don’t wake the Lion’ en ‘Soldier of the Line’ zijn tevens gelinkt aan dit thema, maar teveel zou teveel zijn…

Nog even werd er teruggegrepen naar het nieuwe album met ‘Falling for the Big Plan’, wederom een up-tempo, zeer melodiëuze song, met een verhalende Catley,  iets waar Magnum soms wel een patent op heeft.

In de laatste rechte lijn kregen we ‘All England’s Eyes’, ‘’Vigilante’, nog steeds een publieksfavoriet, en ‘Kingdom of Madness’, uit het debuut in 1978.

magnum

magnum

magnum 

Er werd nog slechts een parel naar het publiek gegooid met ‘Sacred Hour’. Toen zat het er helaas alweer op. Ik zou nog makkelijk twee of drie uur naar songs van Magnum kunnen luisteren – en kijken. De vraag is of Clarkin (67) en Catley (66) daar ook nog zoveel zin in hebben.

Grote afwezige was dus wel ‘On a Storyteller’s Night’, maar zo kan ik er spontaan  nog een dozijn opnoemen. Met 17 studio albums en een handvol live registraties, is er voldoende te verzamelen voor de liefhebber. Magnum is zo een band waarvan je weet dat het einde elke dag kan aangekondigd worden. Clarkin is al eens flink gewaarschuwd geweest en Bob, ja die ziet er nooit echt geweldig uit.

Maar laten we optimistisch blijven en nu al beginnen met het uitkijken naar nieuw werk en uiteraard opnieuw in de Biebob in 2016!

magnum

 

15:57 Gepost in Muziek | Commentaren (2)

Commentaren

Hi,

bedankt voor je verslagen
ik knap inderdaad af op de bewegingen van Bob
die lijden me teveel af vd rest - altijd hetzelfde
raar maar het stoort me
muzikaal blijven ze wel sterk

grt

Gepost door: Paul | 11-05-14

Hi,

Bob Catley's performance maakt nu al enkele decennia deel uit van de band en het bandimago. Ik vind dat zijn 'bewegingen' dan ook veelal een meerwaarde zijn van de band daar hij de songs hiermee een extra dimensie geeft.
Natuurlijk is dat heel persoonlijk, maar ik vind het eigenlijk wel jammer dat je daardoor visueel afknapt op een band die al bijna 40 jaar bestaat.
Langs de andere kant zijn er mensen die op Rush afknappen omwille van de stem van Geddy Lee. Daar kan ik meer inkomen, al ben ik er zelf niet door getraumatiseerd.
Toch bedankt voor je reactie!

cheers!

Gepost door: Tarkus | 12-05-14

De commentaren zijn gesloten.