22-10-14

Metal Female Voices Fest 12, 18/10/14, Wieze

 

mfvf,leaves' eyes,sirenia,diabulus in musica,draconia

 

Ik zou wel eens in de cd rekken willen piepen van diegenen die aanwezig zijn/waren op het recentste MFVF.

Het is natuurlijk al voldoende als je wat populaire bands als Epica en Lacuna Coil voor het grijpen hebt; het is nog beter als je kleinere bands ook wat licht in de ogen gunt en daar aan de merchandise als eens een schijfje van meeneemt.

Wie puur afzakt om eens wat vrouwelijk schoon op het podium te zien, is er veelal aan voor de moeite. Wie het ganse pakket weet te appreciëren, krijgt dan ook waar voor zijn geld.

Het is op zich al prima als men de moeite doet om af te zakken naar dit geweldige festival! Iedereen is immers welkom maar niet iedereen heeft er dit jaar gehoor aan gegeven, zo blijkt na datum.

SEASONS OF GHOSTS

SONS OF GHOSTS 01.jpg

DARK SARAH

DARK SARAH 04.jpg

 

mfvf,leaves' eyes,sirenia,diabulus in musica,draconia

Female Fronted Bands – met een symfonische, gothic, power- of death metal link lijkt wat over het eerste hoogtepunt heen, dat heet nu eenmaal evolutie. Het is een genre dat trouwe volgers heeft en ‘metal’ op zich misschien voor enkelen dan weer toegankelijker maakt.

ANCIENT BARDS

BARDS 01.jpg

JADED STAR

JADED 02.jpg

JADED 04.jpg

 Bands komen nu inderdaad vooral nog spelen om centen in het laatje te krijgen en om promotie te maken voor hun al dan niet afgewerkte cd en dit terwijl als zelfs hun eigen label Napalm Records onder hun neus hun werk verkoopt voor enkele luttige euro’s, dan stelt men zich toch wederom vragen bij de vergankelijkheid van dit hele circus.

Wij zijn zelfs helemaal niet rouwig om het feit dat men in 2015 eens een festivalsprong maakt en pas in ’16 weer de fakkel ‘zou’ opnemen. Dat zegt eigenlijk genoeg. En waarom?

MFVF 2014 was geen hoogvlieger. Prima organisatie en geluid etc, maar het genre lijkt wel wat te imploderen. Wordt het hele ‘female fronted symphonic/gothic/death etc’ adagium niet een beetje al te formulaïsch? Beetje personeels gewijs incestueus, muzikaal voorspelbaar en teveel van het (goede) zelfde?

HEAD PHONES PRESIDENT

HPP 02.jpg

HPP 08.jpg

SKEPTICAL MINDS

MINDS 02.jpg

Toch wel. De krijtlijnen worden nog maar zelden overschreden of herschreven, zoals je dat wil. Het wordt een beetje veel ‘cultural corporate’. De geluiden, de shows, de songs, het imago,…hoe leuk en origineel het was bij de boom zo’n vijftien jaar geleden, het nieuwe is er wat af.

Toch wil ik me niet laten meenemen in de gedachte dat een FFB teveel gewoon écht een teveel is. Wie klaagt er over een zoveelste Slayer of Iron Maiden? Nog niet gehoord.

DIABULUS IN MUSICA

DIM 04.jpg

mfvf,leaves' eyes,sirenia,diabulus in musica,draconia

DIM 13.jpg

DRACONIAN

DRACONIAN 04.jpg

DRACONIAN 06.jpg

 De grootste namen dit jaar aanwezig verblijdden ons immers met sterke cd’s in het recente verleden. Ik denk dan aan Xandria, Leaves’ Eyes, Sirenia en Stream of Passion in het bijzonder. Laat maar komen die handel!

Dames aan de microfoon zijn ofwel een focuspoint voor ‘plotse’ fans of blijven wat achteraan hinken in deze niche van metal derivaten. Noem ze a.u.b. niet ‘gothic’, daarvoor is het teveel poppenkast. Eén Victoriaanse jurk maakt immers de herfst niet. Enkel Draconian mag daar enigszins aanspraak op maken.

THE SIRENS

SIRENS 04.jpg

SIRENS 05.jpg

SIRENS 07.jpg

SIRENS 08.jpg

SIRENS 13.jpg

Het blijft echter wel genieten natuurlijk maar door de technisch perfecte afwerking hoorde ik dan ook een hoop eenheidsworst opdraven. Klinken al die drums niet perfect? Ja, ze klinken inderdaad allemaal identiek perfect, gevoelloos. De obligate DB loopjes lijken wel samples van mekaar en de digitale omlijsting met koortjes zijn bijna uitwisselbaar.

Gelukkig wisten de gitaristen nog een persoonlijke touch te geven door bij wijlen excellent gepiemel over het makke publiek uit te strooien. En toch hou ik ontzettend van dit genre, toch even vermelden.

Tussen de matig tot redelijk onbekenden zat hier en daar iets opmerkelijks maar Dark Sarah en Jaded Star zijn toch weer bekende gezichten die zich een beetje amechtig proberen te herpakken met een andere strik rond hun bevallige kopje. Soms blijf je beter waar je bent of was. Het waren wel leuke acts, maar het duurde toch een tijdje voor ze op gang kwamen.

SIRENIA

SIRENIA 04.jpg

SIRENIA 06.jpg

SIRENIA 08.jpg

De ‘grote’ namen beperkten zich dan ook tot Leaves’ Eyes, die een decade te vieren hadden en terecht bij de top horen en Therion, een bijzondere band die misschien geen echte headliner is maar waarmee altijd wat te beleven valt op het podium. Helaas waren ze zondag niet in die vorm om ons mee te nemen. Uitgespeeld na een Russische tournee?

Diabulus in Musica is m.i. ook veroordeeld tot headliner in een volgende editie, en dat is zeker niet onverdiend. Avontuurlijker dan Epica, die ik ook nu niet echt gemist heb. (Of toch wel, want een afsluiter die al de rest doet vergeten kan ook geen kwaad in dit geval).

LEAVES' EYES

LEAVES 12.jpg

LEAVES 13.jpg

Oud woelwater Sabina Classen van Holy Moses deed ook haar best maar stelt in het thrashgenre eigenlijk nog maar bitter weinig voor. Langs de andere kant: ze deed toch een kleine wilde pit ontstaan. Ik telde zeker 20 koppen. Dat zegt genoeg. Dan deed het Russische Arkona beter met een wild ‘polka/slasher feestje’.

Neen, dan heb ik me eerder geamuseerd met de provocerende black /death crossover van Viper Solfa, waarvan ik het concept op zich al dik ok vond en Enemy of Reality, waar passie het overnam van muzikaal verbazen.

LEAVES 03.jpg

LEAVES 08.jpg

Onthouden we dan toch vooral het superbe optreden van Xandria die na jaren wat aanmodderen wel het licht hebben gezien, de aangrijpende set van Stream Of Passion, het slepende optreden van Draconian en de verjaardag van Leaves’ Eyes.  En ik vergeet zeker ook niet The Sirens, de samenwerking van Liv Kristine, Anneke van Giersbergen en Kari Rueslatten. Dat was ook mooi. Maar niet veel meer.

LEAVES 01.jpg

LEAVES 02.jpg

Alle andere gastcombinaties leken wel magere pogingen om de boel wat op te leuken. Je hebt niet elk jaar Doro, Tarja of Floor in de coulissen om de meubels te komen redden.

Al de rest was aangenaam, duurde niet te lang en was soms leuk om mee te maken en te zien, maar ook niet veel meer dan dat.

Geamuseerd? Jazeker, maar nu effe wat anders!

Volgende keer wat shots van zondag!

20:32 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.