15-11-14

Rondreis door Kroatië, deel 4

 

000 a Croatia logo.jpg

 

Deel 4

 

We gaan naar Mostar!

Mostar, ruim twintig jaar geleden toch wel een echt ‘Hell on Earth’ en dan nog in Europa! Mostar, symbool voor verdeelde stad in een verdeeld land – tegen de Servische bezetter en dan nog eens de geloofsgemeenschappen tegenover elkaar, het was een kluwen van spanning en geweld, waar vooral de bevolking slachtoffer werd.

untitled.jpg

Als we de rand van Mostar binnenrijden word ik al niet erg optimistisch. Gelukkig overwint de nieuwsgierigheid naar deze nu dus historische plaats.

31 Mostar.jpg

De oudere flatgebouwen zijn gepokt en gemazeld door schrapnelscherven; de minder fortuinlijke gebouwen zijn ruïnes of in heropbouw. Even verder lijkt het als meer opgekalefaterd; dit is geen stad als een ander dus met dit verschil dat iedereen hier naartoe wil.

Met minstens drie moskeeën en evenveel kerken, is dit een erg symbolische stad waar de vrede is vastgelegd in de wetten maar onderhuids toch nog aan het opstijven is.

Een ding hebben beide bevolkingsgroepen zeker gemeen: er komen toeristen (ramptoeristen?) en daar moet munt worden uitgeslagen. Marken, Kuna, Euro’s…alles is welkom en wordt met een heel afgeronde koers berekend.

32 Mostar.jpg

Een wirwar van straatjes vol souvenirwinkeltjes en horeca leidt onvermijdelijk naar de brug, de Stari Most ofte ‘Oude Brug’. Dat is door de gril van de oorlog een symbool geworden voor de stad en misschien wel voor de hele Balkan oorlog.

Vandaag staat ze er weer in volle glorie en je kan haast niet anders dan er over wandelen. Kerels in blote bast beloven van de brug te springen als het potje zoveel euro’s bevat. Showelement, traditie, leuk maar niet boeiend. Een handvol hitsige schoolmeiden met de smartphone in de aanslag kijken er naar uit; ons doet het niet veel, temeer: ik heb er geen gezien maar wel horen springen. 

Neen, dan maar snollen in de winkeltjes. Met allemaal dezelfde brol maar wel soms erg bijzondere brol. Neem nu de balpennen gevest in lege munitie. In alle maten en gewichten. Cynisme omgebogen naar commercie. 

33 Mostar.jpg

Een flinke snack met uitzicht op de brug zat er aan te komen. Soms lijkt het wel of we eten heel de dag, wat zeker niet het geval is. Het is even schrikken als de grote moskee achter ons plots oproept tot het gebed. De luidsprekers klinken voor ons een beetje dreigend en vooral luid, neem me niet kwalijk. Als de twee andere aan de overkant van de rivier ook in gang schieten, weergalmen deze klanken tegen de heuvels. Je kent het van tv, maar die was wel een ervaring.

Ik maak alleen nog een kleine afdaling naar de rivier ten einde een obligaat shot van de Stari Most te kunnen maken langs de zonnige zijde en moet me dan ook weer bergop spoeden om tijdig aan de bus te komen. Ze is al in beweging als ik er opspring. Waarvan akte!

 

34 Mostar.jpg           35 Mostar.jpg

Het programma heeft vandaag nog twee stops in petto.

Maar eerst maken we een stop aan de wijnmakerij van Andrija nabij het stadje Paoca. Een wijnproeverij met hapjes erbij roept fijne herinneringen op aan een eerdere reis, dus de verwachtingen zijn hoog.

Een eerder kort bezoek aan de productie en opslagruimtes is snel vergeten en de proeverij is ook niet echt een topper. De bedrijfsleider heeft een band met Antwerpen en dat zullen we geweten hebben. Zijn wijn kan me dan weer minder bekoren. De witte is een beetje aan de zurige kant en de rosé en rode wijn is ook niet echt naar mijn smaak, al gaat de rode wel opvallend vlot binnen. 

50 Pacoa.jpg

De plaatselijke harde kaas, de romige geitenkaas en de vermaarde prosciutto zijn met voorsprong het beste van wat word aangeboden. Afgesloten word er met een grappa. Italië lonkt in deze regio en we zijn nog niet eens in het noorden…

Met sommige geesten wat beneveld en iedereen in goeden doen, dienen we nog een stop af te werken. Niet omdat het boeiend is of iedereen aanspreekt, maar vooral omdat we er nu eenmaal zijn en een bezienswaardigheid meer of minder…. de sfeer zat goed, zeer goed.

Medugornje; de bekende bedevaartplaats ligt op de weg en het programma schrijft voor dat we er stoppen. Tja, uitstappen maar en mensen kijken. Of naar de kerk, welke aan de binnenkant functioneel, koud en kunstmatig aanvoelt.

Lange rijen voor de biechthokjes, vroomheid rond de diverse Mariabeelden. Je moet het ergens respecteren maar eerlijk: het is een beetje ver voorbij de grens. Het gegons van Rozenkransen in de files naar de biechthokjes tegen een achtergrond van een weelderige ‘sjakossenhandel’ is raar. Toch gaan ze hand in hand. Ik weet niet of De Schepper het zo bedoeld heeft. Neen, deze kelk laat ik graag aan mij voorbij gaan.

Die avond heeft er een huwelijksfeest plaats in het hotel en we genieten nog even mee van het vuurwerk de traditionele muziek op het terras. Meer hoefde dat voor mij niet te zijn en gelukkig speelde de rest zich verder af enkele etages lager. Tot 03u precies, dat herinner ik me nog levendig…

verder is het weer een mooie zomeravond!

23 neum.jpg

 

Hoe dan ook, een prachtige zonsopgang en prachtig beschenen bergen verwelkomen ons in de achtste dag van de reis. Vandaag verlaten we Neum en dus BiH.

Nu wordt het echt nog beter! Met een Adriatische bries rijden we langs de kust naar het nogal mondaine Split.

Een ritje van een goede twee uur maar met het constante panorama van de Adriatische kust aan onze zijde van de bus is het evenveel genieten.  De stad wordt aangekondigd door het zicht op een kleine vloot van zeil- en andere jachten langs de kust. Split is bijna Riviera, is hip, is trendy. En chique!

36 Split.jpg 

Ruim de tijd om wat flanneren, te eten en de sfeer op te snuiven. Een bezoekje aan de markt, waar we onze garderobe uitbreiden met enkele leuke hemden (ik weet het, Jani!)en zij een heeemels jurkje. Wij gaan de toren van de Kathedraal op en van daaruit hebben we een geweldig panorama op de stad, de haven en de oneindig blauwe zee.

37 Split.jpg

38 Split.jpg 

Kort na de middag worden we opgewacht door een lokale Nederlandstalige gidse. Samen zullen we ons begeven in het historische epicentrum van de stad, nl. het Paleis van Diocletianus (rond het jaar 300), het enige (oud) Romeinse gebouw ter wereld dat nog bewoond wordt, waar nog handel wordt in gedreven en toch zijn historische karakter heeft behouden.

41 Split.jpg

 

Binnenin is er een aanbod van meer van hetzelfde spul: souvenirs van allerlei slag. In de oudheid was het niet anders; al zal de handelswaar wel van een ander allooi zijn geweest.

We zijn een en al aandacht en steken heel wat op van de dame in kwestie. De hele site wordt afgewandeld, de evolutie van het gebouw, de aanpassingen naar de noden van de tijd en het tij – het lag vroeger immers letterlijk pal aan het water.

40 Split.jpg 

39 Split.jpg

 

In het Vestibule, de oude officiële ingang voor de woonvertrekken, zingt een gezelschap lokale liederen. In de ronde hoge ruimte klinkt dit natuurlijk geweldig.

Verder, als we het Peristilium of centrale ruimte overwandelen, krijgen we duiding over de aanbouw van de nieuwe stad tegen de oude paleismuren. We wandelen het paleis buiten en haast zonder het te merken zitten we in de aangebouwde stad.

Laat in de namiddag karren we naar Lozovac - Krka. En ik heb geen letter vergeten. Maar voor het zover is, houden we nog even halt in het werkelijk fenomenaal gelegen Trogir.

Het centrum van de stad ligt op een eiland in een inham, aan beide zijden verbonden aan het vasteland met een brug. Meteen aan de waterkant uit de bus, bootjes, terrasjes, het cliché doet zijn werk direct en dit zal nog een prima toetje worden op een al gevulde dag.

42 Trogir.jpg

43 Trogir.jpg

We worden geadviseerd om de St Laurentius Kathedraal te bezoeken maar dat levert weinig vrolijke indrukken op. Het is pas als ik de toren beklim dat het echt interessant wordt. Ik kruip nu eenmaal graag in torens, vooral met archaïsche ijzeren trappen. Het uitzicht op de omliggende waterpartijen is als een postkaart. Echt de klim waard. 

Een wandelingetje dwars door de stad brengt ons al snel aan de zuidelijke waterkant. Enkele opvallende jachten liggen er te kijk. De brede esplanade is leuk om over te kuieren en als we terug naar de parking wandelen, blijven we nog even hangen bij een petanquebaan (al zal het hier wel anders heten) in het park waar mannen in de schaduw van de bomen hun ding doen en met de nodige dramatiek discussiëren over de afstand tussen die en die bal. Eigenlijk zou ik graag in dat park blijven zitten.

 

Volgende keer op 21/11: Water in Krka, Sibenik en ZZzzadarrr!

De commentaren zijn gesloten.