21-11-14

Rondreis door Kroatië, deel 5

  

000 a Croatia logo.jpg

 

Deel 5

 

Ons volgende hotel ligt wederom midden in de natuur en grenst aan het natuurpark Krka. Het hotel oogt fris langs de buitenkant maar intern ademt het nog het groteske en solide van vroeger uit. Meubilair om de tand des tijd te doorstaan en enorme kamers met dito bedden. Het restaurant is niet echt gezellig, eerder een vergaderzaal van de commie partij. Het eten is basic maar lekker. Hier lijkt de tijd ook weer even te hebben stilgestaan. Doch: het is om te douchen en te slapen. Alle aandacht gaat naar de volgende dag.

Op tijd, samen met de zon aan de weer stralende hemel, staan we paraat voor een stapje in de natuur. Wederom dienen de koffers ingeladen te worden want aansluitend zullen we naar ons volgende bivak rijden. Het natuurpark Krka ligt op een steenworp van het hotel en om het voorziene parcours af te wandelen dienen we eerst een kwartiertje te bollen waarbij we al de prachtige meren zien liggen.

44 Krka.jpg

45 Krka.jpg

Eens in het park worden we omgeven door – wederom – watervalletjes die vrolijk onder, naast en soms bijna over onze voeten kabbelen. Loopbruggetjes zorgen voor een verbinding tussen idyllische plekjes. Het is helemaal niet druk of zo lijkt het toch.

We weten niet waar eerst kijken en er worden foto’s geschoten dat het een aard heeft. Niet altijd eenvoudig om waterpartijen en hun omkadering mooi in beeld te krijgen maar we doen heel erg ons best. Als we samenkomen aan het einde van de wandeling komen we aan de oude molengebouwen en wordt het nog even spectaculairder met de grote (eerder brede dan hoge) watervallen en het uitzicht op de meren.

46 Krka.jpg

47 Krka.jpg

48 Krka.jpg

49 Krka.jpg 

Dat er ook een afspanning is waar je wat kan drinken maakt het dan nog leuker. Na de middag rijden we naar Sibenic, wederom een stad vol cultuur en historie maar… eerst dient er nog geluncht te worden!

Weeral! Hiervoor werd er gekozen voor het kader van Etno Land. Een wat zielige naam voor een – eigenlijk – op het eerste zicht beetje archaïsch aandoend gebouwencomplex letterlijk ‘in the middle of nowhere’, eigenlijk Pacovo Selo genaamd. Toch zou dit een zeer leuke en onderhoudend verhaal opleveren.

We worden ontvangen door Josko, een van de hosts van dit Kroatische mini-Bokrijk.  Josko is uitgedost in de traditionele kledij van dat dorp en ontvangt ons met een enorm enthousiasme. Zijn Engels is erg goed en bijzonder grappig door de woordspelingen, inspelingen op het publiek en de uitspraak op zich. Iedereen is onmiddellijk mee met deze leuke infotainer.

51 Etno.jpg

Als we worden uitgenodigd om te wérken in het dorp, fronsen we even de wenkbrauwen maar als het eerste werktuig bestaat uit een schotel glaasjes slivovitj; het vermaarde drankje, ja, dan klaren we gelijk op. Gretig grijpen we een glaasje en dit gaat verbazend vlot binnen. Sommigen trekken nogal vreemde bekken als ze voor het eerst – en om mee te doen met de hoop – zulk spul binnen kappen. Waarlijk een fijne start van de activiteiten. 

Josko leidt ons naar een gebouw en vertelt ronduit over zijn traditionele kledij, de betekenis van de kleuren en de gebruikte materialen. Eens binnen gaat hij pas echt loos. Het huishoudelijke leven, meer bepaald de traditionele hiërarchie wordt met hilarische kwinkslagen uit de doeken gedaan.

Hij betrekt het publiek bij zijn verhaal en het is soms echt gieren met zijn oneliners. Ja, dit is georganiseerde fun met een spontaniteit en hilariteit waar onze komieken nog wat van kunnen leren.

Vervolgens proeven we nogmaals van de prosciutto en luisteren over hoe de plaatselijke ham wel erg geapprecieerd word door Queen Elisabeth II. Dat ze liever centen krijgen voor hun product dan bv. nogmaals een dankbetuiging, levert wederom een lachsalvo op. Tot slot gaan we in de wijnkelder en wordt er ons nog een glas rode wijn aangeboden. Qua aperitief waren we dus wel gesteld…waarna we werden uitgenodigd voor een maaltijd in het tegenoverliggende gebouw.

Een rijke traditionele maaltijd is voorzien, wat resulteerde in een stevige soep, wederom gebraden vlees, aardappelen en de obligate tomaat en witte kool. Een halve liter frisse pils spoelt dit alles goed door. Voor de wijn heb ik vriendelijk gepast en aan de overzijde kijkt men ook al niet echt vrolijk wat de wijn betrof.

Uitgelaten, maar ook erg voldaan trekken we naar Sibenik. Daar worden we terug opgewacht door de gidse uit Split. De stadswandeling verloopt vlot maar het boeit me niet heel erg. Mooi, dat wel, en de opeenvolging van straatjes en trappen lijkt soms wel een doolhof.

52 Sibenik.jpg

53 Sibenik.jpg

Mijn toeristische afkeer van kerken en kloosters wordt gelukkig niet op de proef gesteld. We wandelen dan ook als een vrolijke maar eerder makke bende door de stad.

Ons volgende bivak ligt in de stad Zadar. Niet wetende wat er op ons af gaat komen, ploffen we terug in onze fauteuil op de achterste bank. Goede plek trouwens, beste plaats ever!

Het is een kleine twee uur rijden en het is dan ook al later dan anders dat we aankomen in ons hotel. Hotel? Dit gigantische complex bestaat uit een flink hotel en een camping. Volgens driver Bert zitten we in het beste van de keten en dat zullen we geweten hebben.

Redelijk in nieuwe staat, met alle faciliteiten, fantastische kamer met dito uitzicht maken dat we ons al snel thuis voelen in dit etablissement. Het souper deed daar nog een schepje bovenop. Zelden zulk een buffet voor me gehad. En het beste was dat we hier twee nachten blijven. Beetje over the top, ik weet het, maar we hebben het verdiend.

54 Zadar.jpg

Na het avondeten, als het buiten al lang aardedonker is, kunnen de liefhebbers nog mee met de bus voor een extraatje aan de waterkant; nl. een lichtgevende ‘dansvloer’ (?) oogt leuk en we genieten van de stilte, het zwarte kabbelende water en het zee orgel. Door de golfbeweging en via luchtpijpen klinkt een mysterieus spookachtig geluid uit de grond. De volgende dag zullen we dit alles in een blakende zon herontdekken.

55 Zadar.jpg

Zzzadarrr!! We zijn echt in de wolken als we het immense ontbijtbuffet aanvallen. Iedereen is bijgeslapen omdat we deze nacht niet uit de koffer hoefden te leven. Het is dan ook ‘maar’ tegen 0830u dat we verzamelen om de stad in te trekken.

De excursie naar Zadar-city is een dag vullende activiteit voor de liefhebbers; wie wil, kan om 1430u terug met de bus naar het hotel om zich te wentelen in het aanbod van zwembad, sauna, bar,… of gewoon chillen. Bij aankomst wandelen we al gelijk naast een middelmaat cruiseschip. Dat is altijd even een extra vakantiegevoel. Waar hij naartoe gaat weten we niet (ha, toch wel: Ancona, Italië), maar we willen toch vooral op het schiereiland van deze bijzondere stad blijven.

58 Zadar.jpg

De mooi maar beetje kale esplanade langs de waterkant is vrijwel leeg. Kleine groepjes toeristen kuieren nog wat doelloos rond, eigenlijk net als wij. Onze gidse oogt wat vreemd en praat veel te stil om te kunnen volgen in groep.

Via het oude Romeinse forum komen we aan de St Donatiuskerk, een ronde kerk in Romaanse stijl. Vandaag wordt deze enkel nog gebruikt voor culturele doeleinden. Na de wandeling trekken wij naar de markt waar iedereen blijkbaar zijn persoonlijke oogst aan de man probeert te brengen.

56 Zadar.jpg

57 Zadar.jpg

In het oude fort, nu gevuld met een park, beklimmen we de voet van de oude toren. Aan de andere kant is een trendy loungebar. Opmerkelijk wederom hoe men toch overal oude historische bouwwerken weet te koppelen aan hedendaagse stijl. Niets vloekt, het getuigt meer nog van appreciatie voor de hun geschiedenis.

Het weer is absoluut top, dus terug naar de waterkant. Via de kleine haven komen we terug aan de kustlijn. Het cruiseschip vertrekt en is al snel aan de einder. Wij echter, zijn helemaal niet gehaast en nestelen ons aan de waterboord. Even platte rust. Opmerkelijk stil is het, weinig volk en dan besef ik dat het niet veel beter kan worden vandaag. Dit was, hoe onnozel ook, een topmomentje op vakantie.

60 Zadar.jpg

Onze maag reclameert weeral en we mispakken ons aan een (te) koude pizza. Maar het deert niet echt. Niets moet, alles is goed. Onze beslissing om later te voet naar het hotel te wandelen lijkt echt de beste. Geen stress en een beetje extra exercitie kan geen kwaad. Toch even terug naar het zee orgel welk nu wel ‘van jan’ geeft door de passerende schepen. 

59 Zadar.jpg

61 Zadar.jpg

Als we de stad nogmaals doorsteken en via de noordelijke omwalling een overzicht hebben over de nauwe engte tussen Zadar stad en het vaste land, zien we de ferry aanleggen en de vissersboten hun buit uitladen. Eens beneden steken we de voetgangersbrug over om vervolgens de wandeling aan te vangen. En dat viel goed mee; exact een uurtje stappen langs de kleine havens en via de minder aantrekkelijke baan bracht dit ons terug aan het hotel.

Dat was waarlijk een mooie dag! 

Hadden we het beste nu gehad? Bijlange niet! The best was yet to come! (helaas niet zonder een klein dipje, maar voor wat hoort wat!)

 

Volgende keer op 27/11: Rovinj, Poreç & Pula &.... het einde!

De commentaren zijn gesloten.