28-10-14

Rondreis door Kroatië, deel 1

 

kroatië

Deel 1

Croatia: 12 points!

Dus…

Na een jaar dat niet licht vergeten zal worden, was het moment eindelijk daar. Met dit jaar slechts één echte ‘grote excursie’ op het programma mocht het wel eens meezitten, mijn gedacht!

Oord van bestemming werd Kroatië, deel van de ex-F.R.Y. ofte het oude Joegoslavië. Iedereen mee? Naast Kroatië vinden we in de zijstraten ook Bosnië-Herzegovina, Slovenië, Servië, Hongarije en verder in het zuiden Montenegro. Een land met een vreemde vorm, geschapen en gesmeed door de geschiedenis en zijn niet altijd vrolijke consequenties.

Een fijne rondreis en geen ‘mijn resort’ reis; dus veel rijden maar ook veel zien en bezoeken, ervaren, genieten en opslaan op de harde schijf in mijn hoofd en op de geheugenkaarten.

000.jpg

 

Doch: eerst en vooral diende er naar ginds te worden gereden. Dus om te beginnen bijna heel Duitsland door met een bivak in Deggendorf (waar een avondlijke wandeling tot aan de oever van de Donau geen poëtische opwelling veroorzaakte) en vervolgens doorrijden via Oostenrijk en Slovenië naar Zagreb, de hoofdstad van Kroatië (hey, je hebt al iets geleerd en we zijn nog niet goed bezig!).

Het werd tussendoor alsnog even spannend toen we bij de grensovergang naar Kroatië even werden geconfronteerd met gedoe rond iemands ID kaart die beschadigd was. Roepen we hier niet collectief of strenge grenscontroles? Toch?

Kroatië is nog geen lid van de Schengenzone maar is wel kandidaat. Dit ter zijde. Ik ga hier niet verder over uitweiden (eventueel wel aan de toog) maar geef deze tip dan toch graag mee: zie dat je in orde bent met je ID kaart of geldig paspoort!

croatia-flag-wallpapers_32940_1366x768.jpg

 

Misschien zat de vakantiesfeer er nog niet helemaal in dus met beiden enkele zware maanden achter de rug was het even wennen aan het feit dat er even niet moest gewerkt worden en dat alle andere huishoudelijke en familiale beslommeringen nu even de ijskast in konden. Deze eerste toeristische stop op de reis gaf dan wel weer de gelegenheid om de bus inhoud te polsen.

Voor de 7e maal op rij viel dit wederom ontzettend mee. De omliggende gestoeltes werden al op gejuich ontvangen en het zou een fijne verderzetting worden met elke dag nieuwe contacten. Het is dan ook een cliché dat ik de ervaring deel dat je na enkele dagen elkaar precies al maanden kent.

Uiteraard werden de contacten al snel uitgebreid en ons was duidelijk dat er wel meer dan een handvol gezellige mensen aan boord waren. Wat zeg ik?

Onze jonge, spontane en vrolijke Nederlandse gidse Jess was zeker een surplus in het pakket. Met een fijne mengeling van informatie en advies en een topping van jovialiteit wist ze de juiste balans te behouden. Zo hebben wij het graag. Een vakantie is geen schoolreis en door haar perfecte dosering voelde dit gelijk goed aan. Temeer: zo zou blijken dat gidsen in Kroatië ook alleen is weggelegd voor plaatselijke officiële gidsen.

Driver Bert had ik tot mijn grote tevredenheid al eens aan het roer mogen hebben op een eerdere reis dus ook die factor zat snor.

Het duurde geen twee dagen en de laatste twee banken van de volgeboekte bus waren al gelijk dé gezelligste plek op de E40 en omgeving.

Het doorgangshotel in Duitsland werd snel achter ons gelaten en alvorens de tweede reisdag af te sluiten passeerden we langs het kasteel van Trakoscan in Noord Kroatië.

Dit kasteel is een mooie instapper en onderbrak de rit naar de eindbestemming die dag. Even de benen strekken, heuveltje op, wat kunst en wat oude jacht- en andere wapens aanschouwen en een wandeling in het park waren ons deel.

01 Trakoscan.jpg

Vooral de verzameling oud slag- en schiettuig ogen indrukwekkend. Het uitzicht over het keurige park evenzeer. Obligaat diende er (zoals op de postkaarten) rond de vijver gewandeld te worden om een verantwoord zicht te krijgen op het kasteel. In stilte schieten we enkele plaatjes. Wisten we veel dat de start van de reis nog enige heuvels ging vertonen alvorens we ons zouden kunnen laven aan het liederlijke luieren. Zeg gewoon dat we nog niet ‘in the zone’ waren.

Over de wanhopige straten die ons die eerste avond ontvangen in hoofdstad Zagreb kan ik kort zijn: niet gezellig! De eerder grauwe, dikwijls leegstaande en vrijwel altijd met graffiti besmeurde gebouwen ogen nogal grauw en dreigend in de al in het duister gehulde stad. Een nog niet volledig wolkenvrije hemel deed er ook geen goed aan.

Het hotel op zich doet er niet veel beter aan, althans niet wat de eerste indruk betreft. Beetje pover maar proper en functioneel, dat wel. Maar echt vrolijk worden we er niet van. Gelukkig zijn er snel de hartige contacten; met een aanvaardbaar wijntje en een flinke pint werd het al snel gezellig. Alles wordt gerelativeerd en in geografische en historische context geplaatst.

De volgende dag zag het er al veel beter uit, en dan refereer ik vooral naar het weer en de sfeer in het algemeen. Dat we deze dag ook nog eens een eerste uitstap zouden doen, in regel met het voorgestelde programma, zet de sfeer gelijk om naar ‘hoopvol’.

Zo vertrekken wij naar de stad Varazdin. Een drie kwartier later staan wij aan de poort van het kerkhof van deze oude stad. Leuke start? Mmmja, toch wel. Het is schitterend weer en het park is dan ook een echt park; geen lugubere triestheid hier.

Varazdin 03.jpg

Dit grote en erg gevarieerde park, waar dus ook naar hartenlust gewandeld word door de plaatselijke bevolking, was misschien niet dé startplek voor een eerste echte dag in Kroatië maar leverde wel enkele fijne plaatjes op.

Veel leuker was het in de stad zelf. Daarvoor dienen we over de omwalling te stappen met een trap natuurlijk, om zo aan het kasteel, nu stadsmuseum, te komen. Zoals de traditie het wil staat ook hier een bouwkraan voor. (noot: aan de hoofdingang, dus niet op de foto...)

Varazdin 01.jpg

Een verdere rondleiding met een plaatselijke gids brengt ons bij de Kathedraal en de verschillende pittoreske al dan niet toeristisch verantwoorde plaatsjes in de stad. Er staan zes kerktorens op een relatief klein grondgebied; zes RK en eentje Orthodox.

Een muntslager weet ons te verleiden om vers- en sommigen - eigen geslagen munten aan de man te brengen. Verser kan je ze niet krijgen. Een uurtje vrije tijd gaf dan weer gelegenheid tot lunch, koffie, etc.

Varazdin 02.jpg

Proper en mooi, en vooral: niet al te druk. Als de rest van de reis ook zo verloopt, dan is dit een goede maar voor mij iets te risicoloze start.

Even na 14u zijn we terug in Zagreb en dezelfde gids leidt ons door de stad. Helaas is de fruit- en groentemarkt al afgelopen, maar de Kathedraal, panorama’s en het hippe centrum zijn boeiend maar niet indrukwekkend. Beetje achterstand met het opfleuren van de wijken. Al dient gezegd, en dat zal later voor heel het land blijken: ze doen aardig hun best en die instelling scoort wel erg hoog bij mij.

Zagreb 01.jpg

De hippe terrasjes en stijlvolle winkels houden ons ook wel even bezig, maar het zijn hier en daar ‘vintage’ Kroaten die de stad kleur geven. Vooral op het Cvjetni  Square, waar men mais verkoopt met op de achtergrond een hip winkelcentrum en waar kleffe oude bankgebouwen nu trendy bars en dito terrasjes herbergen, is het aangenaam vertoeven.

Zagreb 05.jpg

De ene helft van de inwoners zit naarstig te iPadden of tabletten etc., de anderen zijn onderweg naar ergens. Duidelijk een stad die met rasse schreden aan het inlopen is; hopelijk lopen de mensen elkaar hier allemaal binnenkort ook niet straal voorbij met oortjes in hun kop.

We zitten op een kleine twee kilometer van het hotel en verkiezen maar te voet terug te gaan. Te voet door de rand van deze stad-in-renovatie, zeg maar. Met de ondergaande zon, dezelfde gebouwen smekend naar een herbestemming en het gevoel in een vreemde stad te slenteren zal me altijd bijblijven. Maar daar doen we toch voor!

Zagreb 03.jpg

Zagreb 4.jpg

Het duister begon al te vallen en dit dompelde de wijken waar we nog door moesten in een vreemd licht. Uitkijken voor de trams is ook de boodschap. Zagreb is en blijft een hoofdstad, ook bij valavond.

Zagreb 02.jpg

 

Zagreb 09.jpg

Volgende keer op 3/11: 'den oorlog', een aangename vreetpartij en watervallen!

26-10-14

Metal Female Voices Fest 12, 19/10/14, Wieze

En de rest!

 

ARIA FLAME

ARIA FLAME 02.jpg

EVENOIRE

EVENOIRE 03.jpg

MAGISTINA SAGA

MAGISTINA SAGA 03.jpg

MAGISTINA SAGA 05.jpg

ENEMY OF REALITY

ENEMY OF REALITY 01.jpg

ENEMY OF REALITY 02.jpg

VIPER SOLFA

 

therion,stream of passion,arkona,viper solfa

 

VIPER SOLFA 01.jpg

VIPER SOLFA 05.jpg

VIPER SOLFA 11.jpg

HOLY MOSES

HOLY MOSES 01.jpg

HOLY MOSES 04.jpg

STREAM OF PASSION

SOP 02.jpg

SOP 06.jpg

SOP 10.jpg

SOP 11.jpg

XANDRIA

XANDRIA 03.jpg

XANDRIA 04.jpg

XANDRIA 09.jpg

ARKONA

ARKONA 04.jpg

ARKONA 03.jpg

THERION

THERION 12.jpg

THERION 01.jpg

THERION 06.jpg

THERION 31.jpg

THERION 25.jpg

THERION 29.jpg

10:18 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

22-10-14

Metal Female Voices Fest 12, 18/10/14, Wieze

 

mfvf,leaves' eyes,sirenia,diabulus in musica,draconia

 

Ik zou wel eens in de cd rekken willen piepen van diegenen die aanwezig zijn/waren op het recentste MFVF.

Het is natuurlijk al voldoende als je wat populaire bands als Epica en Lacuna Coil voor het grijpen hebt; het is nog beter als je kleinere bands ook wat licht in de ogen gunt en daar aan de merchandise als eens een schijfje van meeneemt.

Wie puur afzakt om eens wat vrouwelijk schoon op het podium te zien, is er veelal aan voor de moeite. Wie het ganse pakket weet te appreciëren, krijgt dan ook waar voor zijn geld.

Het is op zich al prima als men de moeite doet om af te zakken naar dit geweldige festival! Iedereen is immers welkom maar niet iedereen heeft er dit jaar gehoor aan gegeven, zo blijkt na datum.

SEASONS OF GHOSTS

SONS OF GHOSTS 01.jpg

DARK SARAH

DARK SARAH 04.jpg

 

mfvf,leaves' eyes,sirenia,diabulus in musica,draconia

Female Fronted Bands – met een symfonische, gothic, power- of death metal link lijkt wat over het eerste hoogtepunt heen, dat heet nu eenmaal evolutie. Het is een genre dat trouwe volgers heeft en ‘metal’ op zich misschien voor enkelen dan weer toegankelijker maakt.

ANCIENT BARDS

BARDS 01.jpg

JADED STAR

JADED 02.jpg

JADED 04.jpg

 Bands komen nu inderdaad vooral nog spelen om centen in het laatje te krijgen en om promotie te maken voor hun al dan niet afgewerkte cd en dit terwijl als zelfs hun eigen label Napalm Records onder hun neus hun werk verkoopt voor enkele luttige euro’s, dan stelt men zich toch wederom vragen bij de vergankelijkheid van dit hele circus.

Wij zijn zelfs helemaal niet rouwig om het feit dat men in 2015 eens een festivalsprong maakt en pas in ’16 weer de fakkel ‘zou’ opnemen. Dat zegt eigenlijk genoeg. En waarom?

MFVF 2014 was geen hoogvlieger. Prima organisatie en geluid etc, maar het genre lijkt wel wat te imploderen. Wordt het hele ‘female fronted symphonic/gothic/death etc’ adagium niet een beetje al te formulaïsch? Beetje personeels gewijs incestueus, muzikaal voorspelbaar en teveel van het (goede) zelfde?

HEAD PHONES PRESIDENT

HPP 02.jpg

HPP 08.jpg

SKEPTICAL MINDS

MINDS 02.jpg

Toch wel. De krijtlijnen worden nog maar zelden overschreden of herschreven, zoals je dat wil. Het wordt een beetje veel ‘cultural corporate’. De geluiden, de shows, de songs, het imago,…hoe leuk en origineel het was bij de boom zo’n vijftien jaar geleden, het nieuwe is er wat af.

Toch wil ik me niet laten meenemen in de gedachte dat een FFB teveel gewoon écht een teveel is. Wie klaagt er over een zoveelste Slayer of Iron Maiden? Nog niet gehoord.

DIABULUS IN MUSICA

DIM 04.jpg

mfvf,leaves' eyes,sirenia,diabulus in musica,draconia

DIM 13.jpg

DRACONIAN

DRACONIAN 04.jpg

DRACONIAN 06.jpg

 De grootste namen dit jaar aanwezig verblijdden ons immers met sterke cd’s in het recente verleden. Ik denk dan aan Xandria, Leaves’ Eyes, Sirenia en Stream of Passion in het bijzonder. Laat maar komen die handel!

Dames aan de microfoon zijn ofwel een focuspoint voor ‘plotse’ fans of blijven wat achteraan hinken in deze niche van metal derivaten. Noem ze a.u.b. niet ‘gothic’, daarvoor is het teveel poppenkast. Eén Victoriaanse jurk maakt immers de herfst niet. Enkel Draconian mag daar enigszins aanspraak op maken.

THE SIRENS

SIRENS 04.jpg

SIRENS 05.jpg

SIRENS 07.jpg

SIRENS 08.jpg

SIRENS 13.jpg

Het blijft echter wel genieten natuurlijk maar door de technisch perfecte afwerking hoorde ik dan ook een hoop eenheidsworst opdraven. Klinken al die drums niet perfect? Ja, ze klinken inderdaad allemaal identiek perfect, gevoelloos. De obligate DB loopjes lijken wel samples van mekaar en de digitale omlijsting met koortjes zijn bijna uitwisselbaar.

Gelukkig wisten de gitaristen nog een persoonlijke touch te geven door bij wijlen excellent gepiemel over het makke publiek uit te strooien. En toch hou ik ontzettend van dit genre, toch even vermelden.

Tussen de matig tot redelijk onbekenden zat hier en daar iets opmerkelijks maar Dark Sarah en Jaded Star zijn toch weer bekende gezichten die zich een beetje amechtig proberen te herpakken met een andere strik rond hun bevallige kopje. Soms blijf je beter waar je bent of was. Het waren wel leuke acts, maar het duurde toch een tijdje voor ze op gang kwamen.

SIRENIA

SIRENIA 04.jpg

SIRENIA 06.jpg

SIRENIA 08.jpg

De ‘grote’ namen beperkten zich dan ook tot Leaves’ Eyes, die een decade te vieren hadden en terecht bij de top horen en Therion, een bijzondere band die misschien geen echte headliner is maar waarmee altijd wat te beleven valt op het podium. Helaas waren ze zondag niet in die vorm om ons mee te nemen. Uitgespeeld na een Russische tournee?

Diabulus in Musica is m.i. ook veroordeeld tot headliner in een volgende editie, en dat is zeker niet onverdiend. Avontuurlijker dan Epica, die ik ook nu niet echt gemist heb. (Of toch wel, want een afsluiter die al de rest doet vergeten kan ook geen kwaad in dit geval).

LEAVES' EYES

LEAVES 12.jpg

LEAVES 13.jpg

Oud woelwater Sabina Classen van Holy Moses deed ook haar best maar stelt in het thrashgenre eigenlijk nog maar bitter weinig voor. Langs de andere kant: ze deed toch een kleine wilde pit ontstaan. Ik telde zeker 20 koppen. Dat zegt genoeg. Dan deed het Russische Arkona beter met een wild ‘polka/slasher feestje’.

Neen, dan heb ik me eerder geamuseerd met de provocerende black /death crossover van Viper Solfa, waarvan ik het concept op zich al dik ok vond en Enemy of Reality, waar passie het overnam van muzikaal verbazen.

LEAVES 03.jpg

LEAVES 08.jpg

Onthouden we dan toch vooral het superbe optreden van Xandria die na jaren wat aanmodderen wel het licht hebben gezien, de aangrijpende set van Stream Of Passion, het slepende optreden van Draconian en de verjaardag van Leaves’ Eyes.  En ik vergeet zeker ook niet The Sirens, de samenwerking van Liv Kristine, Anneke van Giersbergen en Kari Rueslatten. Dat was ook mooi. Maar niet veel meer.

LEAVES 01.jpg

LEAVES 02.jpg

Alle andere gastcombinaties leken wel magere pogingen om de boel wat op te leuken. Je hebt niet elk jaar Doro, Tarja of Floor in de coulissen om de meubels te komen redden.

Al de rest was aangenaam, duurde niet te lang en was soms leuk om mee te maken en te zien, maar ook niet veel meer dan dat.

Geamuseerd? Jazeker, maar nu effe wat anders!

Volgende keer wat shots van zondag!

20:32 Gepost in Muziek | Commentaren (0)

21-10-14

Zeer binnenkort...

Het rapport!

croatia.jpg