23-05-15

Berlijn 1, mei '15

 

LOGO.jpg

 deel 1

 

Een excellent uitstapje – ofte city trip – achter de kiezen! Waarlijk een mooie opwarmer voor wat nog komen gaat. En daarbij: een mens mag zichzelf al eens iets gunnen in deze harde wereld.

Berlijn stond al lang op de afvinklijst – neen, nog geen bucket list. Het was altijd wat en de keuze viel altijd net ergens anders op. Hoge tijd dus om een en ander recht te zetten ende in te halen.

Vijf dagen weg waarvan twee dagen aan de reis op zich besteed. Niet dat ik niet graag vlieg maar het concept van nieuwe mensen leren kennen en daarmede mijn sociale vaardigheden scherp houden is nog altijd een meerwaarde voor deze reiziger.

De heenreis, toch een vette 650 km met de (luxe) bus, verliep meer dan voorspoedig. Een praatje, een slaapje, enkele koffiepauzes en enkele uurtjes met de iPod, dan is het zo gepiept. Duitsland – en ik herhaal het jammergenoeg – is niet het meest boeiende land om te doorkruisen maar het gaat wel vooruit als je geen ‘Stau’ voor de boeg hebt.

Het hotel (Estrell), vooraf uiteraard flink online gecheckt, beantwoordde absoluut aan de verwachtingen. Heel recent in opbouw, kraaknet en met een tal van mogelijkheden voor wie er tijd voor heeft. Daarenboven is het het grootste hotel van Duitsland. Dat ze hun capaciteit nog gaan verdubbelen spreekt al tot de verbeelding…

Laten we dus gelijk het programma van de eerste dag aansnijden. Ik moet hier onmiddellijk aan toevoegen dat deze trip haast volledig werd ingevuld met de zgn. ‘Highlights’ van de stad. De o-zo-knusse en sympathieke winkeltjes en eetgelegenheden, al of niet getooid of vergroeid met de o-zo-lieflijke en trendy subcultuur die we kennen van Vlaanderen Vakantieland, werd niet gebezigd.

Wij hielden ons aan de must-sees en bijgevolg platgelopen paden. Dat we dan ook niet alleen waren, spreekt voor zich. Berlijn is Hot! Dat we daar dan af en toe ongeïnteresseerde schoolkuddes voor tolereren, nemen we er maar bij.

206 CHAR SM.jpg

De eerste dag Berlijn bracht ons eerst naar het kasteel en park van het Schloss Charlottenburg, genaamd naar de vrouw van Friedrich Wilhelm III, de keurvorst van Brandenburg. Een prima zomerresidentie als je het mij vraagt. En voor een optrekje dat dateert van eind 18e eeuw ziet het er nog goed uit.

210 CHAR.jpg

De goede verstaander zal hieruit wel begrijpen dat het prima gerestaureerd is na de Tweede Wereldoorlog. Ja, het is niet de oorlog die je hier were vind, wel de pracht van weleer, voor zover mogelijk.

Een klein oponthoud inzake de audiogidsen, leidde er toe dat we met enige vertraging dan toch de rondgang aanvatten. Onze eigenste reisleider nam bijgevolg deze zware taak maar op zich en met het eigen oortjes-systeem werd dit alsnog een succes.

220 CHAR.jpg

Na een overdosis barok en rococo decoratieven was het fijn uitwaaien in de tuin van het slot. Een kleine verkenning bracht me bij het mausoleum voor Keizer Wilhelm 1, de keizer onder wie Duitsland ‘één’ werd. We spreken dan 1871. Ook zijn echtgenote ligt daar opgebaard.

 

318 CHART.jpg

312 CHART.jpg

314 CHART.jpg

Na een lichte lunch in een van de tegenover gelegen etablissementen, werd het tijd voor wat actie. Actie is een relatief begrip op vakantie. Wij vullen het hier graag in als een boottocht op de Spree. Jammer genoeg zou ook dat niet al te vlot verlopen. Let wel: het waren ook weer derden die de pret kwamen bederven.

Een tochtje op de Spree, welk ons van het slot naar (of beter: voorbij) het centrum van de stad zou brengen was het plan.

404 SPREE.jpg

Aan boort mogelijkheden tot een natje en een droogje maar steeds blijven zitten. Heel belangrijk daar een groot gedeelte van de 32 bruggen waar we zouden onder doorvaren, letterlijk op armlengte boven ons passeerden. Al zittende dus.

408 SPREE.jpg

Langs de oever is het beetje een rommeltje en dat bedoel ik niet altijd negatief. Een aaneensluiting van braakliggend terrein, oude industrieën, fijne heropgebouwde gebouwen uit de industriële revolutie, hippe flatgebouwen en doordachte nieuwe kantoorcomplexen. En dan wil ik de alternatieve habitats, die zich her en der manifesteren zeker ook vermelden.

Op het eerste gezicht niet uitnodigend maar wel met een duidelijke boodschap op de spandoeken: ‘Spreeufer ist für Alle’. Ganz richtig als je het mij vraagt. De strijd tegen de hongerige ondernemers die maar al te graag de mooie plekjes aan bedrijven willen slijten maken het moeilijk voor de Berlijner en zijn gasten om nog aan de Spree te komen genieten. Echt eentonig kon je het niet noemen maar heel opbeurend ook niet direct.

411 SPREE.jpg

421 SPREE.jpg

Een prima vaart tot aan de bocht waar de Reichstag zich bevind. Trof het dat de Israëlische president op bezoek was… Alle verkeer, inclusief de waterweg, werd voor een ruime periode afgesloten. Dit leverde ons op: een 75’ rustpauze op de boot, dobberend op de Spree.

Uiteindelijk, met het vlot nemen van een heuse sluis, konden we aanleggen. Een fikse wandeling langs het Spreekanaal en het Fischerinsel was ons deel maar onze zeebenen hadden daar geen moeite mee. Wel integendeel.

501 STAD.jpg

505 STAD.jpg

Het Berliner Stadtschloss, in 1950 door de Russen met de grond gelijk gemaakt en in 2009 geëgaliseerd, wordt heropgebouwd. Dit enorme gebouw zal de stadsbib herbergen maar uiterlijk terug in originele staat vertoeven.

We wandelen langs het Lusthof en hoppen even verderop op onze bus. Deze wijk en de Dom zullen de volgende op het agenda staan.

Na deze wat moeizame en slome start van de trip was ik toch content terug in het  hotel te arriveren. Met een temperatuurtje van om en bij de 28° was het een beetje teveel van het goede. Gelukkig maar dat onze accommodatie niet van het alternatieve soort was en we konden we genieten van een heerlijke douche, gevolgd door een licht maar fijn dinertje. En er mocht een biertje bij gedronken worden.

Zo gaat dat bij de buren!

De commentaren zijn gesloten.